حتى آنهايى كه فكر مى كنند مربيان ميزان توجهى كه بايد به بازيكنانشان اختصاص يابد را در آغوش مى كشند، نمى توانند از فرياد شادى سردادن براى استقبال از لوئيس فليپه اسكولارى و حضورش در فصل آينده ليگ برتر چشم پوشى كنند. اوضاع هيچ وقت خسته كننده نمى شود وقتى فليپائو (فيل بزرگ) با آن سبيل گائوچو و درخشش كم نظير در چشمانش، اطراف فوتبال قرار دارد.
تصور كردن رقابت او با سرالكس فرگوسن به عنوان دو پدرخوانده فوتبال كه در مقابل چشم مردم خشونت را به نمايش مى گذارند و در خلوتشان گرماى صميميت را، به اندازه كافى براى تحريك اشتهاى فوتبال دوستان كافى است. اگر چلسى و اينتر فصل آينده در ليگ قهرمانان مقابل يكديگر قرار گيرند، رويارويى اسكولارى و مورينيو مى تواند دوئل هاى رفتارى را بين اين دو در عمل نشان دهد. خود فوتبال را كنار بگذاريد، يوفا به راحتى مى تواند تمام بليت هاى اين بازى را پيش فروش كند.
هر كس كه شك دارد اسكولارى جانشينى ايده آل براى مورينيو به حساب مى ايد، كافى است به اتفاقى توجه كند كه در آخرين دور بازى هاى گروهى يورو ۲۰۰۴ رخ داد؛ جايى كه پرتغال با يك گل از اسپانيا جلو بود و آن هم در شرايطى بود كه دو تيم براى حضور در جمع ۸ تيم پايانى مى جنگيدند. اواخر وقت هاى تلف شده بود و اسپانيا براى زدن گلى كه مى توانست حكم يك گل مساوى با بوى مرگ و زندگى را داشته باشد، تلاش مى كرد. اسكولارى حس كرد نمى تواند حرف هايش را كلامى به بازيكنانش برساند. او در محوطه فنى اسير شده بود پس يك توپ جمع كن را صدا كرد، در گوشش چيزى گفت و با نگاه خود پسرك را دنبال مى كرد تا به كنار خط زمين برود و پيغام او را به بازيكنان پرتغال برساند.
اين اتفاق زمانى افتاد كه سوت پايان بازى در شرايطى زده شد كه خبررسان اسكولارى نتوانست خبر را به گوش بازيكنان پرتغال برساند. اين حركت بداهه نشان داد اسكولارى چه توانايى بالايى در پيچاندن داستان به نفع خود آن هم با قوانين سرسختانه و اتيكت هاى نانوشته فوتبال دارد؛ همان كارى كه مورينيو اغلب انجام مى داد. گفته مى شود اسكولارى آرام تر شده است و با نزديك شدن به ۶۰ سالگى خشم خود را بيشتر فرو مى دهد اما همين سپتامبر سال گذشته ميلادى بود كه او به خاطر مشت زدن با دست چپ به گونه ايويكا دراگو تينوويچ، مدافع صربستان، ۴ جلسه از حضور روى نيمكت تيمش در اواخر رقابت هاى مقدماتى يورو ۲۰۰۸ محروم شد. اين حركت تنها نشانگر اين است كه آتشفشان كهنه گاه گاهى در آستانه انفجار قرار مى گيرد.
اسكولارى مربى باهوشى است اما احتمالاً نابغه نيست. بعد از اينكه پرتغال به عنوان ميزبان يورو ۲۰۰۴ در ليسبون به فينال رسيد و مقابل يونان اتو رهاگل شكست خورد، براى دومين بار بود كه اسكولارى و تيمش مقابل يونان خفه مى شدند؛ اتفاقى كه روى جشن هاى خيابانى غول آساى پرتغالى ها در خيابان هاى ليسبون خط قرمز كشيد. اگر لكه اى از اين دو مسابقه در كارنامه اسكولارى وجود داشته باشد، به واسطه اين شكست بود چون با در نظر گرفتن برترى پرتغال و با توجه به برگزارى بازى ها در خاك خودشان، مرد برزيلى مى توانست از تجربيات شكست اول مقابل يونان در مرحله گروهى استفاده كند و راه شكست ضد فوتبال اتو رهاگل را كه تمامى نداشت و توسط بازيكنان مستعدش به نمايش گذاشته مى شد، پيدا كند.
اما در كارنامه او اعتبارات بيشترى هم به چشم مى خورد مثل نقش اسكولارى در قهرمانى برزيل در جام جهانى ۲۰۰۲ كره و ژاپن. او يك سال پيش از جام جهانى تيمى را تحويل گرفت كه شكل و روحيه اش در زمان هاى كوتاه زير نظر واندرلى لوكزامبورگو، كاندينيو و امرسون ليائو شبيه يك خرابه شده بود، مثل روزهاى اول كارى اسون گوران اريكسون در تيم ملى انگليس. اسكولارى شروع به انتخاب بازيكنان مناسب براى پست هاى مختلف كرد. برخلاف اريكسون، فيل بزرگ از بازيكنانش بيش از يك مجموعه اثرپذير استفاده كرد و نشان داد مى تواند با انگيزه دادن به بازيكنان از آنها بهترين بازى ممكن را بگيرد.
از لحاظ تاكتيكى تيم برزيل او نشان داد مى تواند خوراك بيشترى را براى ذهن هاى جست وجوگر فراهم كند. شايد تنها پيش از برزيل ،۲۰۰۲ آژاكس و تيم ملى هلند تحت هدايت رينوس ميشل توانسته بودند با سه مدافع كه كارهاى خلاقانه را از خط دفاع آغاز مى كردند بازى كنند. در سال ۲۰۰۲ ادميلسون و لوسيو توانستند خودشان را به عنوان دو مدافع غارتگر به خط ميانى برسانند و اين در حالى بود كه روكه جونيور عقب مى ايستاد و با كمك دو هافبك دفاعى مثل گيلبرتو سيلوا و كلبرسون خط دفاع را سر و سامان مى داد. كلبرسون در اواسط تورنمنت جاى جونينيو پائوليستا را گرفت كه بيشتر خاصيت هجومى داشت. همان كارى كه كارلوس آلبرتو پريرا در راه قهرمانى در جام جهانى ۹۴ رأى را كنار گذاشت تا مائورو سيلوا با خصوصيات دفاعى ترش راه قهرمانى برزيل را هموار كند.
پويايى و شگفتى، اسلحه اصلى اسكولارى بود كه باعث ارتباط ميان دفاع و مثلث خط حمله اش يعنى رونالدو، ريوالدو و رونالدينيو شد اما اصرار او به نظم زمانى خودش را نشان داد كه او در مقطعى ادميلسون را به خاطر وقت زيادى كه در خط حمله و در بازى اول گروه مقابل تركيه سپرى كرد جريمه كرد و كنار گذاشت. ادميلسون مقابل كاستاريكا با زدن يك قيچى برگردان خودش را ثابت كرد؛ حمله اى كه با خود ادميلسون آغاز شده بود.
برزيل زير نظر اسكولارى، روحيه رفاقت را در تيم جا انداخت. به نظر مى رسد همين اتفاق در ۴ سال حضور او در رأس تيم ملى پرتغال رخ داد آن هم در شرايطى كه بازيكنانى چون دكو، كريستيانو رونالدو و ريكاردو كارواليو در اين تيم بازى مى كنند. در ازاى همان ميزانى كه او آماده تعريف كردن اتفاقات براى دنياى خارج از تيم ملى پرتغال است، به نظر مى رسد فضايى در تيم ملى پرتغال و ميان بازيكنان آن به وجود آمده كه بازيكنان مى توانند حرف شان را بزنند و از بودن كنار يكديگر لذت ببرند. به نظر نمى رسد سوپراستارهاى چلسى كارى غير از تسليم شدن در برابر مرد حساس برزيلى كه ديگر وجه او در قياس با ناهنجارى عمومى اش است داشته باشند.
گرچه شايد هيچ اتفاقى جذاب تر از اولين تمرين تيم او در جام جهانى ۲۰۰۲ و در مرحله يك هشتم نهايى مقابل بلژيك نبود. اسكولارى در آن مسابقه هر چه داشت رو كرد؛ نه فقط تركيب اصلى بلكه روى ضربات آزاد، تعويض ها و روحيه بالاى بازيكنان هم مى شد نقش اسكولارى را ديد. آن اسكولارى بهترين اسكولارى ممكن هست و خواهد بود.

تيم فوتبال استقلال تهران با پيروزى سه بر صفر بر پگاه در وقت اضافى، قهرمان جام حذفى ايران شد و به ليگ قهرمانان فوتبال آسيا راه يافت.
استقلال در وقت معمولى يك بر صفر پيش بود. گل دقيقه چهارم وقت اضافى با ضربه تماشايى مجتبى جبارى راه قهرمانى استقلال را هموار كرد تا پس از پرسپوليس، دومين نماينده فوتبال ايران در ليگ قهرمانان آسيا نيز مشخص شود.
استقلال كه در دقيقه ۱۵ نيز با پاس عالى جبارى توسط مهدى امير آبادى گل زده بود، پس از گل دوم توسط جبارى، گل سوم را نيز توسط آرش برهانى تازه نفس به ثمر رساند تا در اين بازى صاحب برترى سه بر صفر و در مجموع بازى رفت و برگشت به نتيجه سه بر يك دست يابد.
تيم استقلال تهران با بازى خوب هافبك هايش بازى را با تسلط بر حريف گيلانى خود آغاز كرد و تا دقيقه ۲۸ حاكم مطلق زمين بود.
در همين فاصله حمله هاى پر تعداد استقلال به تك گل مهدى اميرآبادى در دقيقه ۱۵ منجر شد. با بازى سازى و نمايش موفق مجتبى جبارى و حركت هاى مثبت اميد رضا روانخواه، پژمان منتظرى و تا حدودى ميثم منيعى، در يك سوم نخست زمان مسابقه، ميانه زمين از آن آبى پوشان بود.
اما با گذشت اين زمان، بازى حالتى پاياپاى يافت، هر چند به لطف بازى خوب جبارى، كم و بيش حضور استقلال در زمين پگاه بيشتر ديده شد. اين حالت در نيمه دوم نيز تداوم داشت، هر چند پگاه گاه به گاه در برابر دروازه طالبلو خطرناك ظاهر شد.
امير قلعه نويى، سرمربى استقلال، كه برترى يك گل را مطمئن نمى ديد، فرهاد مجيدى، كاپيتان ناموفق اين تيم را از زمين بيرون كشيد.
با ورود آرش برهانى در دقيقه ،۷۴ استقلال حالت تهاجمى اش را بيشتر كرد كه مجتبى جبارى دو بار با ضربه آزاد و شليك از پشت محوطه جريمه دروازه پگاه را تا يك قدمى ريزش پيش برد.
استقلال با فرستادن محسن يوسفى به جاى ميثم منيعى كمربند خود را محكم تر كرد. اما تا پايان وقت معمولى نتيجه يك بر صفر به سود استقلال و در مجموع يك بر يك باقى ماند تا تكليف قهرمانى در وقت اضافى و گلهاى جبارى و برهانى مشخص شود.
گل حياتى استقلال
استقلال با همه قوا و با حالتى تهاجمى بازى را آغاز كرد و در دقيقه ۱۵ با پاس عالى مجتبى جبارى به جناح راست، مهدى اميرآبادى در حالت تك به تك با على نظر محمدى، دروازه بان پگاه، با يك ضربه توپ را در قعر دروازه جاى داد.
اين گل در شرايطى به ثمر رسيد كه فرهاد مجيدى با مصدوميت در كنار زمين مشغول مداوا بود و براى دقايقى حضور نداشت.
با گل مدافع پيشتاخته استقلال، اين تيم از فشار شكست يك بر صفر در رشت بيرون آمد.
پگاه تا دقيقه ۲۸ خطرى بر روى دروازه استقلال نداشت، اما با پاس خوب امين متوسل زاده، بازى ساز و يكى از بهترين هاى تيم پگاه، رضا چاووشى، شليك خطرناكى كرد تا تيم شمالى در ورزشگاه آزادى خود را باز يابد.
با ناتوانى فرهاد مجيدى و على عليزاده در گلزنى، استقلال وقت معمولى را با همان يك گل به پايان رساند.
پيش از شروع مسابقه پايانى جام حذفى، همه بازيكنان به صورت نمادين و موقت با پيراهن شماره ده و تصوير عليرضا منصوريان، بازيكن تيم استقلال و بازيكن سابق تيم ملى ايران و حاضر در جام جهانى ۱۹۹۸ به ميدان آمدند. اين آخرين حضور رسمى او در جمع استقلالى ها بود و در نيمه دوم وقت اضافى به ميدان آمد.

تيم ملى ايران با گلهاى غلامرضا رضايى و محسن خليلى دو بر صفر تيم ملى سوريه را شكست داد تا ايران به دور دوم رقابت هاى مقدماتى جام جهانى ۲۰۱۰ صعود كند.
همه برترى و سزاوارى تيم ملى فوتبال ايران با بازى خوب مردان ميانى و هماهنگى كار دفاعى در نيمه دوم بود كه به مراتب بهتر از نيمه نخست در برابر تيم ملى سوريه ظاهر شد.
شاگردان على دايى مزد بازى هماهنگ و حركت خوبى كه جواد نكونام با بازوبند كاپيتانى رهبر آن بود، را در دقيقه هاى ۶۴ و در وقت تلف شده دريافت كردند.
رضايى، از چهره هاى شاخص اين مسابقه، با سماجت و ضربه تمام كننده در دقيقه ۶۴ توپ را به تور دروازه ميزبان رساند تا با توجه به برترى دو بر صفر امارات در آن لحظه در خانه تيم كويت، ايران در يك قدمى صعود به دور دوم رقابتهاى انتخابى قرار گيرد.
در آخرين لحظه ها نيز محسن خليلى با زدن گل دوم، كار سوريه را يكسره و تماشاگران خشمگين سورى را آشفته تر كرد.
ايران با نه امتياز در صدر به دور دوم صعود كرد و امارات با هشت امتياز براى كويت دست نيافتنى شد. سوريه تنها در صورت پيروزى در امارات مى تواند صعود كند.
نيمه اى ناهماهنگ
در نيمه بدون گل اول برترى از آن سوريه بود و ناهماهنگى بازيكنان و به ويژه در كار دفاعى، سرخپوشان ميزبان را چند بار خطرناك در آستانه دروازه ايران قرار داد.
در آخرين لحظه هاى نيمه نخست پا به توپ شدن ذياد شعبو، مهاجم چپ سوريه، حاصل جايگيرى و درهم ريختگى مدافعان ايران بود كه اين اشتباه را مهدى رحمتى با بى باكى و شيرجه به روى پاى حريف جبران و در دو نوبت توپ را مهار كرد.
ضربه اشتباه هادى عقيلى به ديرك عمودى دروازه رحمتى، نشان از بهم ريختگى خط دفاعى ايران داشت.
على دايى پس از پيروزى تيمش در امارات ترجيج داد تا با همان آرايش پيشين به ميدان سوريه رود و از اندرانيك تيموريان، بازيكن جديد تيم فولهام انگليس تا لحظه هاى وقت تلف شده استفاده نكند. او در واپسين لحظه ها به جاى مسعود شجاعى، يكى از بازيكنان خوب تيم ايران، به زمين آمد.
خشم تماشاگران سورى
در لحظه هاى پايانى تماشاگران سورى با اعتراض به نحوه بازى تيم خود با پرتاب اشيايى به داخل زمين چند دقيقه وقفه در جريان بازى را باعث شدند.
اما پس از شروع مججد بازى، پاس عالى جبارى تازه وارد و ضربه تمام كننده محسن خليلى، باعث شد تا ايران به پيروزى دو بر صفر دست يابد.
پس از گل رضايى، مجتبى جبارى به جاى فريدون زندى به ميدان آمد و در اواخر مسابقه هم عليرضا واحدى نيكبخت به جاى غلامرضا رضايى.
سوريه پس از شكست هفته پيش در كويت، همه تلاشش براى راهيابى به دور دوم را در بازى با ايران در ورزشگاه عباسيون دمشق متمركز كرد تا بار ديگر پيشتاز گروه پنجم شود.
تا پيش از شكست چهار بر دو از كويت، تيم ملى سوريه با پنج امتياز پيشتاز گروه بود. اما پيروزى يك بر صفر ايران در امارات و نخستين پيروزى براى كويت، فاصله تيمهاى اول تا چهارم را به دو امتياز رساند تا روز پنجم رقابتهاى انتخابى جام جهانى ۲۰۱۰ آفريقاى جنوبى، در آسيا حساسترين بازيها در گروه پنجم باشد.
پيروزى امارات
نيم ساعت پس از شروع بازى ايران در سوريه، تيم ملى كويت ميزبان اماراتى بود كه با هواپيماى اختصاصى رهسپار كشور غرب خليج فارس شد.
امارات دو بر يك در كويت پيروز شد تا به همراه ايران در آستانه صعود به دور دوم رقابتهاى انتخابى در منطقه آسيا قرار گيرد.
با توجه به صعود دو تيم از هر گروه چهارتيمى، محمد كويد، سرمربى ۵۱ ساله تيم ملى سوريه اهميت سه امتياز مسابقه با ايران را پيش از بازى چنين توصيف كرده بود: «بدون توجه به شكست ما از كويت، مسابقه با ايران هميشه براى ما مهمترين بوده است. حتى اگر ما مسابقه پيشين در تهران را از ايران مى برديم، همچنان اين مسابقه تعيين كننده بود. اين مسأله آن قدر مهم بود كه در بازى پيش به بازيكنانم گفتم كارت زرد غير ضرورى نگيريد تا همه شما در مسابقه با ايران حضور داشته باشيد» .
كويد با همه ياران خود از جمله سه بازيكن ساكن اروپاى خود به ميدان ايران پاى گذاشت. اين سه سانهاريب مالكى، الياس مركس و لوآى شانكو بودند، كه نخستين بازى ملى خود را در برابر كويت انجام دادند. اما پيش از مسابقه با ايران احتمال تغييرات هم وجود داشت.
كويد: يك بازى تهاجمى و دفاعى خوب
به عقيده كويد به دليل شكست از كويت بعضى تغييرات در تيم ملى اين كشور براى بازى با ايران ضرورى بود و او اميد داشت اين تغييرات نتيجه خوبى داشته باشد.
كويد پيش از مسابقه گفته بود: «مسابقه با ايران مثل يك مسابقه حذفى است و ما آن چه كه از دستمان برآيد خواهيم كرد تا برنده اين مسابقه باشيم. ما يك مسابقه تهاجمى خواهيم داشت و در همان حال بايد در برابر تيمى چون ايران خوب دفاع كنيم» .
در ده مسابقه انتخابى جام جهانى در روز شنبه ۱۴ ژوئن، از گروههاى پنجگانه آسيايى تيمهاى كره جنوبى، كره شمالى و عربستان نيز به دور دوم صعود كردند.
در دور دوم ده تيم برگزيده در دو گروه پنج تيمى تقسيم مى شوند تا به طور دوره اى و رفت و برگشت با يكديگر پيكار كنند.
دو تيم اول و دوم هر گروه به جام جهانى راه مى يابند و تيمهاى سوم دو گروه پس از مسابقه پلى آف بايكديگر، تيم برنده را رهسپار مسابقه سرنوشت ساز با نماينده اقيانوسيه مى كنند. با حضور تيم استراليا در گروه آسيا، تا كنون تيم نيوزيلند پيشتاز بى رقيب منطقه اقيانوسيه بوده است.
در يكى از حساس ترين مسابقه هاى دور پنجم از گروه اول كه با حضور تيمهاى استراليا، چين، عراق و قطر، به گروه مرگ موسوم است، تيم عراق در خاك چين به پيروزى دو بر يك دست يافت.
عراق پيش از مسابقه قطر با استراليا در دوحه، در امتياز هفت با دو تيم پيشتاز براى چند ساعت برابر كرد ولى در روزى كه دانه درشتها در خانه شكست خوردند، قطر هم سه بر يك مغلوب استراليا شد تا تيم قدرتمند اقيانوسيه هم به دور دوم برسد و چين در ته جدول رده بندى عملا حذف شد.
در مسابقه هاى روز پنجم ژاپن در گروه دوم سه بر صفر در تايلند پيروز شد. با تساوى يك بر يك بحرين با عمان، تيم ژاپن كار صعود به دور آخر انتخابى جام جهانى را به پايان رساند.
در گروه سوم كره شمالى با پيروزى دو بر صفر بر اردن صعود كرد و منتظر راهيابى همسايه جنوبى اش كره جنوبى با پيروزى سه بر يك در تركمنستان شد.
عربستان سعودى در گروه چهارم دو بر صفر در سنگاپور به پيروزى رسيد. در اين گروه صعود ازبكستان از پيش مشخص نشان مى داد. ازبكها در روز پنجم در خانه، ميزبان لبنان بودند و با پيروزى سه بر صفر كار صعود كردند..