آيت الله شاهرودى اعلام كرد: «نظام قضائى ايران در دنيا بى نظير و حتى كم نظير است.» دلايل زير براى اثبات اين مدعا اعلام مى شود.
دليل اول: در ايران قاضى مستقل است و حق دارد مستقلا هر بلايى خواست سر متهم بياورد.
دليل دوم: در تمام دنيا وكيل از متهم دفاع مى كند، اما در ايران وكلا اكثرا متهم هستند.
دليل سوم: در تمام دنيا يك شاكى وجود دارد كه وقتى شكايت كند، كسى متهم مى شود و وقتى محاكمه شد معلوم مى شود مجرم است يا نه، در ايران بخش اعظم مردم مجرمانى هستند كه ممكن است بدشانسى بياورند و دستگير شوند، وقتى دستگير مى شوند بازجو پس از بازجوئى مى فهمد مى تواند چه اتهامى به آنها بزند و متناسب با آن اتهامات قاضى كسانى را پيدا مى كند كه از او شكايت كنند.
دليل چهارم: در تمام دنيا وقتى كسى به جرمش اعتراف كند و اقرار كند كه جرمى را انجام داده، او را مجازات مى كنند، در ايران زندانى اگر اعتراف كند و قبول كند كه جرمى انجام داده، او را آزاد مى كنند، اما اگر به جرم اعتراف نكند، آنقدر در زندان مى ماند كه اعتراف كند.
دليل پنجم: در تمام جهان، اول جرم اتفاق مى افتد و بعد مجرم دستگير مى شود، در ايران اول مجرم زندانى مى شود و بعداً معلوم مى شود جرمش چيست.
دليل ششم: در اكثر نقاط جهان وقتى مجرم اصلاح شد و تغيير كرد، او را آزاد مى كنند، در ايران وقتى قاضى اصلاح شد و تغيير كرد، متهم را آزاد مى كنند.
دليل هفتم: در دادگاههاى سياسى تمام نظام هاى قضائى جهان هيأت منصفه نماينده افكار عمومى است، اما در دادگاههاى سياسى ايران، معمولاً متهم نماينده افكار عمومى است و هيأت منصفه گروهى از همكاران قاضى هستند كه اوقات بيكارى شان را در دادگاه مى گذرانند.
دليل هشتم: در تمام جهان اول جرم مجرم اثبات مى شود و بعد آبروى او را مى برند، در ايران اول آبروى متهم را مى برند و بعد ممكن است آزادش كنند.
دليل نهم: در تمام جهان اگر كسى را اعدام نكنند، او را پانزده سال زندان مى كنند، در ايران تمام تلاش ها براى اعدام يك نفر انجام مى شود، اما اگر به هر دليل اعدام نشد، يك روز بعد آزاد مى شود.
دليل دهم: در تمام جهان، مطبوعات و رسانه ها از طريق وكيل مدافع كه در جريان پرونده متهم است، از اتهام او با خبر مى شوند، اما در ايران وكيل مدافع از طريق رسانه ها و مطبوعات در جريان اتهامات متهم قرار مى گيرد و اگر موفق به ديدار او شد، اتهاماتش را به خودش مى گويد.
دليل يازدهم: در اكثر نظام هاى قضائى دنيا قاضى از طريق شواهد و مدارك و پرونده متهم براى او حكم صادر مى كند، اما در نظام قضائى ايران قاضى حكم صادره را از طريق موبايل دريافت و متهم را به آن محكوم مى كند.
دليل دوازدهم: زندان در اكثر نظام هاى قضائى جايى است كه افراد ناسالم را در آن نگه مى دارند تا جامعه توسط آنان آلوده نشود، در نظام قضائى ايران زندان جايى است كه افرادى كه زندگى سالمى دارند، در آنجا نگه مى دارند كه جلوى ادامه سياست هاى دولت را نگيرند.
دليل سيزدهم: در همه جاى دنيا رفتن به زندان مثل لكه كثيفى روى سرنوشت افراد است، در ايران رفتن به زندان مثل نقطه روشنى است كه نشان مى دهد با يك آدم حسابى طرف هستيد.
دليل چهاردهم: در همه جاى دنيا رئيس قوه قضائيه كسى است كه سياستهاى قضائى را اجرا مى كند، در ايران رئيس قوه قضائيه كسى است كه هر چند ماه يك بار عليه قوه قضائيه نظراتى مى دهد و بعد از مدتى خسته مى شود.
واژه شناسى قوه قضائيه ايران
چكش: وسيله اى كه با آن متهم جرم را مى پذيرد.
ترازو: سالهاست خراب شده است.
ميز دادگاه: وسيله اى كه يك قاضى كوتوله پشت آن به نظر دراز مى رسد.
ميز هيأت منصفه: محل حضور برخى از كاركنان دادگاه.
وكيل مدافع: متهم بعدى.
قاضى: كسى كه با متهم اختلاف فكرى دارد.
متهم: كسى كه تصادفا گرفتار شده است.
بازجو: كسى كه از هر راه غلطى براى درست شدن متهم استفاده مى كند.
پرونده: نمايشى كه بصورت گروهى نوشته شده و بصورت گروهى بازى مى شود.
قانون: كتابى كه قاضى سالها قبل آن را خوانده است.
قوه قضائيه: نوعى قوه كه فقط با سياست شارژ مى شود.