با درگذشت امه سزر شاعر و فعال سياسى فرانسوى و مطرح شدن لزوم به خاكسپارى او در پانتئون، آرامگاه مفاخر فرانسه، مرگ اين شاعر نيز چون عقايدش جنجال برانگيز شده است.
امه سزر روز هفده آوريل در سن ۹۴ سالگى در مارتينيك درگذشت و عده اى از روشنفكران آفريقايى تبار فرانسه و روشنفكران آفريقايى فرانسه زبان خواستار به خاك سپرده شدن او در پانتئون شده اند، اما بخش ديگرى از طرفداران آقاى سزر اين كار را رياكارانه مى دانند و معتقدند وى در طول زندگى اش از سوى دولت فرانسه آنگونه كه بايد مورد تقدير قرار نگرفت.
سزر از رواج دهندگان اصطلاح «سياه بوده گى» است كه بر غرور هويت سياه پوستان تأكيد دارد.
نمايشنامه ها و اشعار آقاى سزر به طور معمول در فرانسه تدريس و اجرا مى شوند.
سزر در پاريس تحصيل كرده و در همين شهر نشريه اى رابا نام دانشجويان سياه، با همكارى لئوپولد سينگور كه بعدها اولين رئيس جمهورى سنگال شد پايه گذاشته است.
تاكيد بر هويت سياه
از اشعار اوليه آقاى سزر مى توان به «بازگشت به زادبوم» اشاره كرد كه درباره ابهامات زندگى و فرهنگ جزاير كارائيب است.
وقتى كه درباره معنى «سياه بوده گى» از او سئوال شد وى پاسخ داد اين عبارت به معنى تأكيد بر سياهپوست بودن شخص و افتخار به آن است «.
آقاى سزر در پايان جنگ جهانى دوم به مارتينيك بازگشت و در آنجا همراه با نويسندگى، فعاليت سياسى خود را پيش گرفت.
آقاى سزر به عضويت مجلس ملى فرانسه درآمد و تا زمان بازنشستگى در سال ۲۰۰۱ شهردار شهر اصلى مارتينيك، پورتوپرنس بود.»
در سال ۲۰۰۶ آقاى سزر در ابتدا حاضر به ديدار با نيكلاس ساركوزى، كه وزير كشور وقت فرانسه بود نشد و گفت تا لغو قانونى كه بر تأثير مثبت استعمار فرانسه تأكيد مى كند حاضر به ديدار با او نيست.
با اين همه نيكلاس ساركوزى پس از مرگ آقاى سزر در اداى احترام به او گفت: «او روحى آزاده و مستقل داشت و در طول زندگى اش براى به رسميت شناخته شدن هويت و ريشه هاى غنى آفريقايى خود مبارزه كرد.»
شناخته شده ترين اثر آقاى سزر «گفتار درباره استعمار» است كه در سال ۱۹۵۰ منتشر شد.