يك سال پيش روز زن در حالى سپرى شد كه تنها ۵ روز مانده به آن ۳۳ تن از فعالان حقوق زنان در ايران طى تجمعى آرام مقابل دادگاه انقلاب تهران بازداشت و به اوين منتقل شدند.
بازداشت گروهى فعالان حقوق زنان واكنش هاى اعتراضى گسترده اى در داخل و خارج از ايران به دنبال داشت. لوئيز آربور كميسيونر حقوق بشر سازمان ملل يكى از كسانى بود كه به اين دستگيرى اعتراض كرد.
مقام هاى ايران، بعد از اين اعتراضات اغلب بازداشت شدگان را به تدريج آزاد كردند اما در اين ميان شادى صدر و محبوبه عباسقلى زاده تا آخرين روزهاى اسفند در بازداشت ماندند.
پس از آن، برگزارى مراسم روز ۸ مارس سال گذشته در ميدان بهارستان با خشونت نيروى انتظامى مواجه شد. در اين تجمع كه ۱۸ اسفند ماه ۸۵ مقابل مجلس شوراى اسلامى برگزار شد، مارال فرخى، گيتا احمدى، مونا فياض بخش ناهيد نوروزى و سمانه مراديانى بازداشت و چند روز بعد آزاد شدند.
جنبش زنان در زندان
در طول سال ۱۳۸۶ بازداشت فعالان حقوق زنان ادامه يافت.
محبوبه حسين زاده و ناهيد كشاورز به همراه سعيده امين، سارا ايمانيان و همسرش همايون نامى ۱۳ فروردين ۸۶ در پارك لاله و به هنگام جمع آورى امضا براى كارزار جمع آورى يك ميليون امضا بازداشت شدند. حسين زاده و كشاورز پس از بازداشت به زندان اوين منتقل شده و مدتى را در بازداشت سپرى كردند.
بهاره هدايت دبير كميسيون زنان سازمان دانشجويى ادوار در ۱۸ تير بازداشت شد. او پس از يك ماه بازداشت در بند ۲۰۹ اوين در تاريخ ۱۷ مرداد ۸۶ آزاد شد.
شهناز غلامى، فعال اجتماعى نيز اواسط مرداد بازداشت و يك ماه بعد با قرار وثيقه آزاد شد.
سپيده پورآقايى فعال حقوق بشر و از اعضاى «كميته دانشجويى گزارشگران حقوق بشر» در ۱۸ شهريور ۸۶ در منزلش واقع در كرج بازداشت و به بند ۲۰۹ اوين منتقل شد. او ۱۰۸ روز بازداشت بود و بخشى از دوره بازداشتش را در سلول انفرادى سپرى كرد. سپيده پور آقايى در ۴ دى ماه آزاد شد.
همچنين ۲۵ نفر از فعالان كمپين يك ميليون امضاء در جريان برگزارى كارگاه آموزشى خرم آباد در اواخر شهريور بازداشت شدند.
نفيسه آزاد، زارا امجديان، جلوه جواهرى، منصوره شجاعى و نازلى فرخى به همراه ۲۰ تن از فعالان حقوق زنان خرم آباد يك روز در بازداشت بودند، اما رضا دولتشاه، بهمن آزادى و خسرو نسيم پور كه در همين كارگاه بازداشت شده بودند ۳ روز در بازداشت ماندند.
اسامى زنان بازداشت شده
اسامى ۳۳ زنى كه سال گذشته بازداشت شده بودند:
جلوه جواهرى، سارا لقمانى، زارا امجديان، نوشين احمدى خراسانى، پروين اردلان، ناهيد كشاورز، محبوبه حسين زاده، محبوبه عباسقلى زاده، نيلوفرگلكار، پرستودوكوهكى، مريم ميرزا، مريم حسين خواه، ناهيدجعفرى، مينومرتاضى لنگرودى، فاطمه گوارايى، شهلاانتصارى، سوسن طهماسبى، آزاده فرقانى، ژيلابنى يعقوب، ناهيد انتصارى، آسيه امينى، شادى صدر، ساقى لقايى، ساغر لقايى، الناز انصارى، ساراايمانيان، زينب پيغمبرزاده، طلعت تقى نيا، نسرين افضلى، مهنازمحمدى، سميه فريد، فريده انتصارى و رضوان مقدم، ۳۳ تن از فعال حقوق زنان بودند كه روز ۱۳ اسفند ۸۵ بازداشت و روانه بند ۲۰۹ زندان اوين شدند.
در ۱۷ مهر ماه روناك صفار زاده فعال حقوق زنان در سنندج بازداشت شد. اتهام او در ابتدا توزيع جزوه كمپين يك ميليون امضا اعلام شد اما پس از چند ماه رسانه هاى نزديك به دولت چند اتهامات امنيتى هم به او وارد كردند.
در ۱۳ آبان نيز ۸۶ هانا عبدى فعال ديگر حقوق زنان كه روز ۱۷ مهر به همراه روناك اقدام به توزيع جزوه تغيير براى برابرى در سنندج كرده بود، توسط مأموران امنيتى در خانه پدر بزرگش در سنندج بازداشت شد.
مريم حسين خواه روزنامه نگار و فعال حقوق زنان در ۲۷ آبان ۸۶ به اتهام نگارش مقالاتى در سايت «تغيير براى برابرى» و «زنستان» پس از چندبار احضار و بازجوئى دستگير و روانه زندان شد.
جلوه جواهرى فعال حقوق زنان نيز در ۱۰ آذر ۸۶ به اتهامى مشابه بازداشت شد. او و مريم حسين خواه در اوايل دى ماه با سپردن وثيقه ۵ ميليون تومانى تا هنگام محاكه آزاد شدند.
راحله عسگرى زاده و نسيم خسروى دو تن از ديگر فعالان حقوق زنان نيز در ۲۵ بهمن ۸۶ هنگام جمع آورى امضا در حاشيه اجراى يك تئاتر در پارك دانشجوى تهران بازداشت شدند و بعد از گذشت سيزده روز از زندان آزاد شدند.
طى يك سال گذشته در كنار بازداشت هاى گسترده فعالان حقوق زنان، شمار قابل توجهى از آنان نيز در تهران و شهرستان ها از سوى نهادهاى امنيتى احضار و مورد بازجوئى قرار گرفتند كه از آن جمله مى توان از نفيسه آزاد، پرستو اللهيارى، نجمه زارع، بهناز شكاريار نسرين فرهومند، خديجه مقدم، جلوه جواهرى، ميرم حسين خواه در تهران نامبرد كه برخى از آنان از سوى «پليس امنيت» و برخى ديگر از سوى «معاونت امنيتى دادستانى تهران» احضار شدند.
جمهورى اسلامى ايران، اتهام منجر به بازداشت اغلب فعالان اجتماعى زنان بازداشت شده را «اقدام عليه امنيت ملى» و «تبليغ عليه نطام» عنوان كرده است.
زندان و شلاق براى توقف زنان
يك سال گذشته از سوى ديگر سال برگزارى محاكمات گسترده و صدور احكام سنگين زندان براى فعالان حقوق زنان در ايران بود.
نوشين احمدى خراسانى، پروين اردلان، سوسن طهماسبى، بهاره هدايت، شهلا انتصارى، فريبا داوودى مهاجر، عاليه اقدام دوست، بهاره هدايت، دلارام على، آزاده فرقانى، ژيلا بنى يعقوب، احترام شادفر، فاطمه دهدشتى، نسيم سرابندى، زينب پيغمبرزاده، مريم ضيا، مريم ميرزا، النازانصارى، نسرين افضلى، زارا امجديان، رضوان مقدم، فريده انتصارى، ناهيد انتصارى، آسيه امينى، آزاده فرقانى، مرضيه مرتاضى، سارا لقايى، ساقى لقايى، شادى صدر، محبوبه عباسقلى زاده و مرضيه مرتاضى لنگرودى برخى از فعالان حقوق زنان هستند كه يك يا تمام جلسات محاكمه آن ها برگزار شده و براى تعدادى از آنان نيز حكم زندان صادر شده است.
اولين حكم زندان براى فعالان حقوق زنان در سال ۱۳۸۶ روز چهارشنبه ۲۲ فروردين ماه از سوى شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران اعلام شد.
براساس اين حكم آزاده فرقانى، دانشجوى دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه تهران و از متهمان پرونده تجمع زنان در ميدان هفتم تير تهران، به تحمل ۲ سال حبس كه به مدت پنج سال به حالت تعليق در مى ايد، محكوم شد.
شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب علت صدور چنين حكمى را اقدام عليه امنيت ملى از طريق شركت در تجمع روز ۲۲ خرداد سال ۸۵ در ميدان هفت تير تهران عنوان كرد و در مورد اتهام ايجاد بلوا وى را تبرئه كرد.
پس از آن چهارشنبه ۲۹ فروردين نيز شعبه ۶ دادگاه انقلاب سوسن طهماسبى، ديگر فعالان حقوق زنان را به اتهام شركت در يك تجمع اعتراضى به شش ماه زندان تعزيرى و ۱۸ ماه زندان تعليقى محكوم كرد.
شعبه ۶ دادگاه انقلاب تهران در همان روز فريبا داودى مهاجر يكى ديگر از فعالان حقوق زنان را به تحمل ۴ سال حبس كه سه سال آن به حالت تعليق در مى ايد محكوم كرد. بهاره هدايت هم از سوى شعبه ۶ دادگاه انقلاب به ۲ سال حبس تعليقى محكوم شد.
سه شنبه ۴ ارديبهشت ۸۶ نيز شعبه ۶ دادگاه انقلاب تهران، با صدور احكامى نوشين احمدى خراسانى و پروين اردلان هر يك را به تحمل ۳ سال زندان كه ۶ ماه آن تعزيرى و دو سال و نيم آن تعليقى است، محكوم كرد.
فاطمه دهدشتى و نسيم سرابندى نيز كه دى ماه ۸۵ مدتى را در بازداشت گذراندند، ۲۱ مرداد ماه در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب محاكمه و به اتهام «اقدام عليه امنيت ملى از طريق فعاليت تبليغى عليه نظام» به ۶ ماه حبس محكوم شدند.
شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب احترام شادفر يكى ديگر از فعالان حقوق زنان را نيز به ۶ ماه حبس تعليقى محكوم كرد.
شهلا انتصارى يكى ديگر از فعالان حقوق زنان نيز از سوى دادگاه انقلاب نيز به سه سال حبس دوسال و نيم حبس تعليقى تا ۵ سال و ۶ ماه حبس تعزيرى محكوم شد.
در كنار صدور چنين احكامى سرى دوم محاكمات زنان طى يك سال گذشته براى ۳۳ فعال حقوق زنانى كه در ۱۳ اسفند سال گذشته در جريان تجمع مقابل دادگاه انقلاب بازداشت شده بودند برگزار شد.
برخى از اين زنان از اتهام «سرپيچى از دستور نيروى انتظامى» و «اخلال در نظم عمومى» تبرئه شدند اما در اين ميان مرضيه مرتاضى لنگرودى يكى از فعالان حقوق زنان به زندان محكوم شد.
در ۱۰ اسفند ۸۶ اعلام شد كه مرضيه مرتاضى لنگرودى از فعالان حقوق زنان زنان از سوى شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب به شش ماه زندان محكوم شده است. دادگاه انقلاب اين بار علاوه بر زندان خانم مرتاضى لنگرودى را به ۱۰ ضربه شلاق نيز محكوم كرده است.
اجراى اين احكام كه قرار بود در اوين مورد براى دلارام على فعال حقوق زنانى كه دوشنبه ۱۱ تيرماه ۱۳۸۶ از سوى شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به دو سال زندان، ۱۰ ضربه شلاق محكوم شد در آبان ما تا آستانه اجراى چنين احكامى پيش رفت اما به دنبال اعتراضات گسترده داخلى فعلا متوقف شد.
اتهام براندازى به زنان
صدور احكام زندان براى فعالان حقوق زنان طى يك سال گذشته با اعتراض هاى داخلى و بين المللى مواجه شده است با اين حال جمهورى اسلامى نه تنها روند بازداشت، احضار و محاكمه زنان را متوقف نكرده بلكه در ماه هاى اخير بر ابعاد آن افزوده است.
سه شنبه ۱۶ مرداد ۸۶ غلامحسين محسنى اژه اى، وزير اطلاعات جمهورى اسلامى براى اولين بار، رسماً جنبش زنان را در كنار جنبش دانشجويان به عنوان «برنامه تازه دشمنان» خواند و جنبش زنان را يكى از سه طرح براندازى حكومت اسلامى ايران معرفى كرد.
محسنى اژه اى گفت: «سياست جديد دشمن برنامه ريزى براى جنبش هاى گوناگون تحت پوشش جنبش زنان و جنبش دانشجويان است» .
اين اتهامات از سوى فعالان حقوق زنان رد شده وآنان تأكيد كرده اند كه به صورت «علنى» و «مسالمت آميز» و با هدف «تغيير قوانين تبعيض آميز در مورد زنان» فعاليت مى كنند.
در جديد ترين مورد از اين اقدام ها نيز پس از اعلام اهداى جايزه سال ۲۰۰۷ بنياد اولاف پالمه به پروين اردلان، مقامات امنيتى از سفر او به سوئد براى شركت در مراسم دريافت اين جايزه جلوگيرى كرده و خانم اردلان را ممنوع الخروج كردند.