به تازگى مقاله اى در وبسايت مؤسسه آمريكن اينترپرايز منتشر شده است با عنوان: «انتخابات مجلس در ايران و كودتاى خزنده سپاه پاسداران.»
مقاله اين گونه آغاز مى شود:
«قدرت غايى در ايران نزد رهبر است و در بيت او خانه دارد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامى نيز ابزار اجراى خواسته هاى اوست. اما نظام انتخاباتى به هر روى به برخى منازعات نيز دامن مى زند. ايرانيان هر چهار سال يك بار براى انتخاب رئيس جمهورى به پاى صندوق هاى رأى مى روند و هر چهار سال يك بار نيز براى برگزيدن نمايندگان مجلس شوراى اسلامى در انتخابات شركت مى كنند. اين دو انتخابات هيچ گاه همزمان و در يك سال برگزار نمى شود. زيرا به خاطر ساختار پيچيده قدرت حكومت، انتخابات به مردم حق حاكميت نمى دهد؛ آنها همچنان در نقش مهم دماسنج سياسى باقى مى مانند.»
على آلفونه، از دانشگاه كپنهاگ دانمارك و نويسنده اين مقاله، در قسمت ديگرى از مقاله خود نوشته است: «سه سال پيش، محمد قوچانى، سردبير روزنامه اصلاح طلب شرق اعلام كرد كه انتخابات رياست جمهورى نهم، كه رقابتى بود بين محمود احمدى نژاد و سه فرمانده پيشين سپاه پاسداران، از» ورود نسل جديدى از سپاهيان «خبر مى دهد. انتخابات پيش روى مجلس نيز خبر از آن مى دهد كه كوشش هاى رهبرى جمهورى اسلامى براى هدايت انتخاب ها به سوى افسران سپاه پاسداران، نه استثنا كه قاعده است.»
به باور نويسنده اين مقاله، «رياست جمهورى محمود احمدى نژاد نشانه اى بيشتر از تغيير نسل در جمهورى اسلامى است. آقاى احمدى نژاد نهادهاى اجرايى دولت را به سپاهيان سپرده است. از همين منظر، انتخابات پارلمانى پيش رو مرحله اى تازه در تثبيت قدرت سپاه پاسداران محسوب مى شود.»
نگره مركزى اين مقاله چنين است: «سپاه پاسداران انقلاب اسلامى در حال تغيير دادن ماهيت جمهورى اسلامى است؛ با اينكه ايران را همچنان روحانيان رهبرى ميكنند اما در عمل، جمهورى اسلامى شروع به همسان سازى با رژيم هاى نظامى جهان سوم كرده است. انتخابات ۲۴ اسفند مجلس ايران، به مرحله اى مهم در اين كودتاى خزنده تبديل خواهد شد.»
على آلفونه، در گفت وگو با راديو فردا در ديدگاه خود را توضيح داده است.
راديو فردا: منظور شما از جابه جايى قدرت و كودتاى خزنده كه مرتب در اين مقاله به آن اشاره مى شود، چيست؟
آلفونه: مسئله اين است كه از همان اوان انقلاب اسلامى، دو نهاد بسيار مهم تا به امروز مركزيت نهادهاى قدرت را در ايران تشكيل داده اند: يكى از اينها روحانيت بوده و ديگرى نيروهاى نظامى. اين نيروهاى نظامى در اوان انقلاب شامل كميته انقلاب به علاوه سپاه پاسداران بودند. امروزه مى توانيم بگوييم كه بيشتر سپاه پاسداران است. چون كميته انقلاب در سپاه پاسداران ادغام شد.
سپاه پاسداران يك نهاد نظامى ايدئولوژيك بوده است كه در سياست همواره راهى براى خود باز كرده است.
سران نظام جمهورى اسلامى هم از سپاه پاسداران براى نابودى دشمنان و رقباى خود استفاده ابزارى كرده اند، اما همين سپاه پاسداران قدرت را از خود روحانيت هم خواهد گرفت.
آينده ايران ديگر همكارى بين دو نهاد روحانيت و سپاه پاسداران نخواهد بود؛ بلكه قدرت در دست نمايندگان سپاه پاسداران خواهد بود.
در بخشى از مقاله شما آمده است: «از همين منظر، انتخابات پارلمانى پيش رو مرحله اى تازه در تثبيت قدرت سپاه پاسداران محسوب مى شود.» كدام شواهد نشان از آن دارد كه مجلس هشتم در تسخير سپاهيان خواهد بود؟
آلفونه: در ايران روندى وجود دارد كه مقام رهبرى با استفاده از نيروهاى نظامى، به خصوص سپاه پاسداران، سعى كرده است رقباى خود را از صحنه سياست خارج كند.
يكى از شواهد اين است كه تعداد سپاهيان پيشين در مجلس ايران رو به افزايش است. بسيارى از كانديداهاى انتخابات اين دوره هم سپاهى بوده اند.
مسئله اين است كه اگر علاوه بر نهاد رياست جمهورى، علاوه بر نهاد ناظر بر انتخابات، كه آن هم زير نظر سپاهيان است، و علاوه بر صدا و سيماى جمهورى اسلامى، كه آن زير نظر سپاه پاسداران است، اگر مجلس هم كاملاً در اختيار سپاه پاسداران قرار گيرد، آيا نظام جمهورى اسلامى همچنان جمهورى اسلامى باقى خواهد ماند يا به جمهورى هاى نظامى يكى اضافه خواهد شد؟
من در اين مقاله پيش بينى كرده ام كه اصل جمهوريت از بين خواهد رفت و ايران هم به ديكتاتورى نظامى بدل خواهد شد.
اين طور كه من مى بينم، آقاى خامنه اى با شركت دادن سپاهى ها در مجلس آينده، ممكن است بتواند در كوتاه مدت رقباى خود را از صحنه سياست دور كند، ولى يكى از پيامدهاى اقتدار سپاه «تضعيف مقام رهبرى» است؛ چرا كه مجلسى كه سپاهى باشد، در كنار رئيس جمهورى و ساير نهادهاى ديگر كه به تسخير سپاهيان درمى ايد، ديگر نيازى نمى بينند كه از مقام رهبرى حرف شنوى داشته باشند.