هزينه گزاف نظامى خلاء مديريت و ذخاير ناچيز:
-در ايران ولائى خبرى نيست جز اين كه مدعيان ملهم از قرآن مى خورند و مى نوشند و مى دودند و اسراف مى كنند و اين درست خلاف آيه كلوا واشربوا ولا تصرفوا است.
مى نويسند كه ميزان ذخاير ارزى ايران به قريب ۷۷ميليارد دلار (۱) رسيده است و اين يعنى قريب به چهار برابر سال قبل از انقلاب اسلامى و چون تنها در سال گذشته ذخاير ارزى ما به دليل بهاى بالاى نفت قريب ۳۰ درصد (۲) رشد داشته است درمى يابيم كه نبوغى در حد يك كارشناس و مهارتى در سطح يك مديرمالى متوسط، موجب اين رشد شده است و دار و ندار كشورى كه براساس اقتصادى تك پايه اى اداره مى شود دربند بازى بزرگ بازار نفت جهانى است. ايران امروزى چهار ميليون و يكصد و هشتاد و شش بشكه نفت توليد مى كند، هيچ از عقلانيت اقتصادى و مديريت واقعى در كار نفت ندارد و اگر هم گاهى در اوپك خودى مى نماياند كه مثلاً مخالف افزايش توليد است براى مخالف خوانى در قبال آمريكاست (۳).

ميدان ندادن به بخش خصوصى و....
-درآمد نفت ايران در رابطه با جمعيت و مساحت ايران و ضرورت هاى برنامه هاى توسعه اقتصادى و اجتماعى به سبب بار هزينه هاى سنگين نظامى و انتظامى كفايت بخش نيست. مراد از اين سخن رفتن به سمت افزايش نامعقول توليد نفت نيست بلكه توجه دادن به امر خروج از اجحاف اقتصاد دولتى (۸۵ درصد كل) و رفتن به رونق اقتصادى به مدد بخش خصوصى است. رئيس بانك مركزى ايران اخيراً ضمن صحبت از محدوديت هائى كه آمريكا براى ايران ايجاد كرده است مدعى است كه بخش خصوصى ابتكارهاى خوبى براى مقابله با آن اقدامات داشته است. پس مى شود گفت كه بالا رفتن بهاى نفت موجب مقابله دولت شده نه اتخاذ تصميمات دولت و نيز مى شود گفت كه بخش خصوصى با همه بال و پر بستگى در بحران ها بهتر مقاومت كرده و بيشتر ابتكار به خرج داده است تا بخش دولتى. بنابراين دولت چرا در دادن ميدان به ابتكارات بخش خصوصى كوتاهى مى كند و چرا برخلاف اصول قانون اساسى خود دولت را تبديل به «يك كارفرماى بزرگ مطلق» كرده است (۴)؟

اين قيموميت است نه شركت:
-وزير امورخارجه روسيه مى گويد: براى نيروگاه اتمى بوشهر شركتى به جهت اداره آن تشكيل خواهد شد (۵) دولت ايران كه در كار اين نيروگاه تا خرخره در قيموميت صنعتى و فناورى روسيه است چه خواهد كرد در قبال عدم اعتماد روس ها كه اين كشور را از باب رفتن به توليد سلاح اتمى به قصد حمله به سراسر جهان متهم مى كند و فردا چگونه مالكيت ايران را بر نيروگاه اتمى بوشهر با روسيه مخالف سياست هسته اى ايران تقسيم مى كنند؟ و چگونه ممكن است از سلطه اقتصادى و فنى بيگانه جلو بگيرد؟
اين دولت مدعى «نسيم خدمت» (۶) نه از عهده مديريت نفت و تأمين سوخت مصرفى داخل ايران برآمده است (۷) و نه كمترين پيشرفت در مديريت نيروگاه اتمى بوشهر داشته است و تنها دل به رژه نيروهاى انتظامى و جست و خيزهاى لفظى عليه اسرائيل يا پرتاب موشك فرضى خوش كرده و از بابت چندين ميليارد ذخيره ارزى خود خوب مى داند كه دچار حيف و ميل است به سبب تعهدات در قبال سوريه و حماس و چاوز و غيره (۸).
از زمان مبارزات انتخاباتى آقاى رئيس جمهور ايران احمدى نژاد و شعار «نسيم خدمت» تا به امروز كه كشور در آستانه انتخابات مجلس است تحت نظارت بى رقابت خود ايشان چيزى عوض نشده جز اين كه آن جزوه «نسيم خدمت» تبديل شده است به جزوه «رايحه خوش خدمت» كه به دست يكى از هواخواهان ايشان تهيه و تنظيم شده است در كمال وفا به مخدوم خود. اما مردم نه آن نسيم را حس كردند و نه اين رايحه را استشمام خواهند كرد. منتهى منكر نبايد شد كه حضرت رئيس جمهور در اين دو سه سال گام بزرگى به سمت خوش پوشى برداشته است به شهادت عكسى كه با البرادعى از او گرفته اند و ظاهراً ديگر از آن كاپشن بازارچه مروى خبرى نيست و مبارك است كه بعد گشتى به دور جهان دريافت مى توان تميز و خوش پوش بود و مسلمان و شيعه و رئيس جمهور بنيادگرا هم بود. ممكن است خوانندگان به اين «غَيّرِثيابه» اهميتى ندهند ولى بپذيرند عرض مرا كه از لحاظ روانشناسى اجتماعى اهميتى دارد در حد معذرتى كه رهبر خامنه اى اخيراً از سخنان تند خود خطاب به بعض اعضاء شوراى مصلحت خواسته است.

ملاحظاتى در باب تغيير جهت سياسى روس ها:
-سخنان سرگئى لاوروف وزيرخارجه روسيه در باب عزم جزم دولت ايران براى دستيابى به سلاح اتمى و حمله به همه جهان از اهميت بسيار برخوردار است. به شهادت مقالات پيشين ما در اين سه ساله اين تغيير جهت روس ها قابل پيش بينى بود و تكيه ما پيوسته بر اين نكته بود كه روزى كه روسيه ناگزير از انتخاب بين دوستى و حرمت تعهدات و منافع ملى خود در رابطه با غرب و ايران شود حتماً جانب غرب را خواهد گرفت و اينك جهان درست در آستانه تغييرات بزرگى است كه روس ها ناگزير از هم انديشى و هم افقى با اروپا- در مرحله اول- و با آمريكا در مرحله بعدى اند.

آغازى بر تحول:
-آمريكا در جستجوى پايگاه هاى موشك پرانى خود در لهستان و چك با روس ها مذاكرات محرمانه دارند و هيچ بعيد نيست كه بعد يقين از اين كه موشك ها متوجه سرزمين هاى روسى نيست به آن رضا دهند- البته با تغييراتى از باب جاى جغرافيائى و موضع دقيق آنها.
منافع عظيم روسيه در فروش گاز به سرزمين هاى اروپائى ولاديمير پوتين را به نرمش سياسى بيشترى سوق داده و آمريكائى ها با استفاده از نرمش سياسى ملموس روسيه كار استقلال سياسى كوزوو را به مدد فرانسه و انگليس و آلمان به سامان رساندند و هيچ بعيد نيست كه پايگاه هاى موشكى و غيرموشكى آمريكا به سمت و حدود و مدار جنوبى ترى در اروپا منتقل شود زيرا وقتى كه روسيه در امر بازداشتن ايران از تلاش براى دسترسى به سلاح اتمى فعال و مصمم باشد نيازى به اصرار در انتخاب لهستان و پراگ براى داشتن پايگاه نيست. اين مذاكرات در صلح عمومى بين ابرقدرت ها در سطوحى كه بر سياست شناسان پوشيده نيست ماههاست ادامه دارد. نارضايتى روسيه از استقلال كوزوو سطحى است بدون ترديد و نارضايتى صربى ها و دولت آنها در امر رسيدگى به پرونده ورود كشور صربى به اتحاديه اروپا نيز حتماً تسكين خواهد يافت.
ديگر آن كه دولت آمريكا بعد بركنارى رامسفلد در ۲۰۰۷ و نيز بعد آن گزارش سيا در باب بمب اتمى ايران در چند ماه بعد آن كنار گذارده شدن رامسفلد ناگزير از عقب نشينى هائى است در عرصه جهان و اين عقب نشينى به روسيه فرصت مى دهد تا در رابطه با آمريكا و اروپا به تشفى خاطرى سياسى برسد و اينك شاهد آن هستيم و از آنجا كه ايران مشكلى شده بود در برخوردارى اين سه قدرت از اعتماد بهم روسيه با تغيير جهت سياسى خود در مورد سياست هسته اى ايران و آمريكا در باب پايگاه هاى موشك پرانى داد و ستدى موفقيت آميز داشته اند.

رايحه خوش خدمت:
-از لحاظ داخلى ايران با شرايطى روبروست كه دنيا بر انتخابات مجلس آن صحّه نخواهند گذارد. نه تنها دنيا به استشهادات و افشاگرى ها دست خواهد زد بلكه نحوه كار آقاى احمدى نژاد و رايحه خوش او به انسجام اپوزيسيون داخلى كمك خواهد كرد. براى ما مسلم است كه آقاى رفسنجانى و خاتمى از تغيير سياست روس ها در قبال «عزم جزم» ايران در دسترسى به سلاح اتمى و حمله به همه جهان!! چندان ناخشنود نيستند و بعيد نيست در جريان اين انتخابات جبهه مخالفان و ناراضى ها اسناد مهمى از موارد نقض مقررات انتخاباتى را رو كنند تا اين بار كار باز هم به «خداوند واگذار نشود». (اظهارات سه سال قبل آقاى رفسنجانى)

اثر اتمام حجتى نرم و پوشيده:
-مى ماند اين كه آيا ايران ولائى در قبال تغيير روش روس ها دست به حملات سياسى مى زند يا نه؟ بى شك ريشه رهبر از بعد ملاقات ولاديمير پوتين «ملاقاتى همراه با اتمام حجتى نرم» گيراست و دولت هم از بابت نيروگاه بوشهر و امتيازاتى كه در عمل و در لفظ به روسيه داده است در محظورى كُشنده به سر مى برد.

نقش پنهان سپاه:
-داستان ردّ صلاحيت ها در رابطه با اظهارات فرمانده سپاه پاسداران دائر بر اين كه «سپاه بايد دخالت كند، بايد همه جا حاضر و ناظر باشد» از روياهائى اظهار نشده خبر مى دهد. ولى اين كه سخنان مستند حسن خمينى همراه با نقل بياناتى از آقاى خمينى دائر بر اين كه دخالت سپاه پاسداران و نظاميان در امور سياسى در هر شرايط به صلاح نيست واقعه اى است مهمتر. عقب نشينى فرمانده سپاه پاسداران به مدد توجيه و تصحيحات باز نشان داد كه در پشت ديوار بيت رهبرى بسيارى در كمين قدرت اند. نيروهاى انتظامى ايران ولائى بر طبق قانون اساسى ذاتاً مكتبى اند و حق رأى دارند. حكم خمينى دائر بر دور نگاهداشتن قواى نظامى از سياست آنها را به سطح ارتش سابق كه افرادش رأى نمى دادند ولى بعضاً به مقامات مهم سياسى مى رسيدند تنزل داد. زيرا هر دو ابزار سياست دولتى اند. جز اين كه در سخن محمدعلى جعفرى فرمانده سپاه پاسداران نكته اى است. او مى گويد مفهوم اصول گرا در ادبيات انقلاب و بحث نيروهاى وفادار و مدافع انقلاب اسلامى و وصيت امام خمينى معنائى جامع تر و وسيع تر از منافع حزبى دارد. با اين تفسير سپاه پاسداران پديده اى است فراحزبى و نه ابزارى است در دست قوه مجريه. ايشان مى افزايند كه: ما در رقابت هاى سياسى خود را درگير نمى كنيم. كه مى رساند تفوق سپاه پاسداران را بر دولتمردانى كه زاده اين رقابت ها هستند. ايشان نمى گويند كه ما طبق قانون اساسى در زير چتر اختيارات رهبر هستيم و نازكانه مى رسانند كه شمشير دموكلس هستيم.
آن شايعات كه سپاه و بسيج عصاى دست رئيس جمهورند و به اختيار او با اين اظهارات شسته و جارو مى شوند و خلاف نظر كيهان چاپ تهران كه مى نويسد: «اين اشتباه را قبول بايد كرد» ايشان يعنى فرمانده سپاه پاسداران در اظهارات دومين خود اذعان به اشتباه نكرده و تفسيرى منتهى به انتباه سياسى و سياسيون نظامى ارائه داده است كه نشان از دقت نظر است.
بدون ترديد سران قواى انتظامى ايران ولائى تجربه ارتش نظام پيشين ايران و تجربه ارتش بعثى پس مكتبى عراق و تجربه ارتش لائيك كشور تركيه را در ذهن خود دارند و بعيد است كه به همين سادگى كه كيهان تهران مى نويسد اشتباه كنند.
در مقدمه قانون اساسى جمهورى اسلامى آمده است كه «قانون اساسى زمينه تحقق رهبرى فقيه جامع الشرايطى...» را آماده مى كند تا «ضامن عدم انحراف سازمان هاى مختلف از وظايف اصيل اسلامى خود باشند.» يعنى كه بدون اين قانون اساسى زمينه تحقق رهبرى فقيه فراهم نيست. همچنين بدون اين قانون اساسى انحراف سازمان هاى مختلف از وظايف خود حتمى است.
در اين صورت اين سئوال مطرح است كه چرا جناب خمينى و مرحوم محمدرضا توسلى و فرمانده سپاه پاسداران هيچيك در سخنان خود به قانون اساسى جمهورى اسلامى كه بى آن نه رهبرى زمينه دارد و نه سازمان ها معتبرند مراجعه نمى دهند؟؟!!
در همين مقدمه قانون اساسى مهمترين خصيصه ارتش «مكتبى» بودن آن است كه هدف آن نه تنها حراست از مرزهاست بلكه «بار رسالت مكتبى يعنى جهاد در راه خدا و مبارزه در راه گسترش حاكميت قانون خدا در جهان را نيز عهده دار خواهند بود» (با استناد به سوره انفال آيه ۶).
عجبا كه اين ارتش مكتبى با اين «بار رسالت مكتبى» امروز در روزنامه كيهان تهران متهم به «اشتباه» است و كيهان تهران توصيه مى كند كه «اين اشتباه را بايد پذيرفت».
چه شده كه حاملان «بار رسالت مكتبى» قدم به اشتباه برداشته اند؟»
نيز اين سئوال مطرح است كه در مشكلات و در برخورد نظرات بايد به قانون اساسى مراجعه داد يا به بيان حضرت امام خمينى. اگر مملكت قانونى است و اين قانون به آراء عمومى (به تاريخ ۶/۵/۱۳۶۸) نهاده شده است پس چرا حضرت حسن خمينى به آن توسل نمى جويد و با ظرافتى خاص به «حديث» رجعت مى دهد و مردم درمى يابند روح نظام بر حديث راغب تر از قانون است و خدا داند كه اين قانون زدائى چه اثرها دارد. اما چون زمان بگذرد در حديث نيز تصرفاتى نفوذ مى كند چنانكه تاريخ اسلام بر آن شهادت دارد.
به هر حال هر مجلسى شورائى، بودش بهتر است از نبودش و مجلس آينده ايران هم شامل همين ضرب المثل سياسى است و چه قانون در كار باشد و چه حديث و چه فتوى ملاك باشد و چه نجوا «بيت رهبرى» ديناميسم كار گروهى مجلس راه بر اپوزيسيون مى گشايد زيرا تعداد نماينده هاى پاى بوس و نوشندگان باقى مانده آب ليوان رئيس جمهور اندك است.
در مكتب ولايت فقيه حرف اول و آخر با فقيه است. آنها كه نگارش قانون اساسى را به خورد فقيه دادند و مجلس شورائى در آن تعبيه نهادند دانسته به اپوزيسيون خدمت كردند. زيرا با آن كه نه انتخابات ما شبيه ديگران است و نه مجلس مان ولى برگزارى انتخابات و سيماى مجلس هميشه شامل افشاگرى هاست و به سود مردم است اين همه نوشتن و بگومگوها و اثر اين نمايش انتخاباتى جهانى است به مدد هزاران بلاگ كار.

در ريشه هاى يك انجماد:
-اگر امر ايران پيچيده و غامض است به طورى كه هر زمان با مردم بنشينيد به گفتگو؛ مى شنويد همين است كه هست؛ هميشه هم اينطور بوده. علت آن است كه بار خرافات در فرهنگ اجتماعيات ما بسيار سنگين است. اما اگر مى بينيد كه در سطح جهانى هم كسى به حرف ما تره خرد نمى كند علت آن است كه بخشى از آنچه در ايران مى گذرد- حداقل به دليل مطامع نفتى و نياز ما به فروش آن- ساخته و پرداخته دست ديگران است و اين درد همه كشورهاى نابالغى است كه دير به بلوغ سياسى مى رسند و تنها راه نجات باخبر شدن از حال و روز همان كشورهاست كه ما از دست آنها مى ناليم. در اين باره رسانه هاى ايرانى كوتاه مى آيند. نه تنها در اين سال ها بلكه طى يك قرن گذشته، كه علت آن به خود شيفتگى تاريخى ما مربوط است و ادغام بار منفى مذهبى دربار منفى ملى. ما سر فرصت به اين موضوع حساس بازخواهيم آمد اگر ضرورت يابد. زيرا خوانندگان از هر گروه مى دانند كه دنياى امروز تابع قانون ظروف مرتبطه شده است و جهانى شدن ها را شاهدند. معهذا يك مورد لازم به ذكر و فوريت به فهم دارد.

چينديانا:
-چين و هند كه از آنها در منابع مهم رفته رفته با نام چينديا (و به نظر من صحيح تر است بگوئيم چينديانا) (۹) ياد مى شود در رشدى قرار گرفته اند كه ممكن است بر جهان غرب غلبه كنند. غرب در سرنوشت ما تأثير داشته و دارد و فردا اگر چين و هند بر غرب غلبه كنند اين دو وزنه فرهنگى و اقتصادى و اجتماعى با بار و ظرفيت و وزن مخصوص كه دارند در ما نفوذ و بر ما اثر خواهند داشت. ما براى مقابله با آن غرب آماده نبوديم در قرن ۱۷ و در بحبوحه استعمارطلبى. فردا هم براى مقابله با چينديانا آماده نيستيم به سبب عدم شناختى كه از ديگران داريم. به سبب خودشيفتگى هاى تاريخى و باليدن هاى بى پشتوانه. پس فردا اگر شرق زدگى علم شود بعيد نيست زيرا دنيا معطل ما نمى ماند. دنيا دست ما را نمى گيرد. دنيا ما را مى خورد، مى بلعد.

يك فكر نادرست:
-اين فكر در ايران جارى است كه فشار بر جا انداختن اركان فرهنگ خرافى مذهبى نوعى مبارزه عليه نفوذ بيگانگان و فرهنگ آنها است و آن شعار نه شرقى و نه غربى امام خمينى هم بسيار دور نگرانه بوده و هست (۱۰). ولى اين راه ما را حتماً به آنجا مى رساند كه نه شرق را بشناسيم و نه غرب را و همچون عزلت نشينى تاريخى در صدف خود بمانيم.
اين در بستن به خود و زيستن در خلاء شده است ركن ركين سياست فرهنگ دولتى مذهبى ما. نگاه كنيد به سازمان اوقاف كه مصمم است با بودجه اى كلانى كه دارد مى خواهد مكتب خانه ها را از نو رواج داده پايدار كند (۱۱) و همين چند روز پيش بود كه دو نفر از دبيران دبيرستان ها را به دليل عدم رعايت اصول اسلام حاكم نوع ايرانى محكوم به اعدام كردند و همين چند روز پيش بود كه در پاساژ گلديس- آرياشهر و ميدان صادقيه به سبب جسارت مأموران مردم آزار و خصم جنس زن تظاهراتى خود به خود ظهور كرد در دفاع از يك زن مظلوم و منتهى شد به آنجا كه جمعيت فرياد كشيد ما حكومت اسلامى را نمى خواهيم (۱۲) و مردم تند و تند از اين صحنه عكس گرفتند و صدا ضبط كردند و به جهان فرستادند و عكس العمل آن فقط در نيمروز هفته پيش بود و در رسانه هاى ديگر خارج از كشور نديدم.

بى حسى در عين بيداد:
-در ۱۹۳۷ (۲۶ماه آوريل) آلمان ها دهكده گرينكا را با پنجاه تن بمب نابود كردند و جهان تا به امروز به دليل تابلوئى كه پيكاسو به اين مناسبت كشيد از آن حرف مى زند. اما در تاريخ دهم ژانويه همين سال ۲۰۰۸ آمريكائى ها يك بمب پنجاه تنى بر دهكده عرب نشين جبور واقع در جنوب بغداد افكندند و هيچكس در رسانه ها از آن خبر اول و دوم نساخت يعنى كه اين جنايات ديگر ما را تكان نمى دهد (۱۳).
اين ضعف حساسيت ها جهانى شده است. آيا آدميان بيداد را پذيرفته اند؟
آقاى زلمى خليل زاد سفير آمريكا در سازمان ملل معتقد است كه مجازات هاى بيشتر ايران در حال اجراست و ايران هم از نسل جديد سانتريفوژ و موشك پژوهشى و ماهواره بر حرف مى زند و ما به رجز هر دو طرف عادت كرده ايم.
ايشان مى گويد ما نياز ايران را به اتم براى زندگى بهتر درك مى كنيم و ايران هم مرتباً مى گويد ما در خط قانون عمل كرده ايم و معلوم نيست داورى با كيست و ما به اين گفتى گفتم ها عادت كرده ايم و نمى خواهيم باور كنيم كه دنيا ما را نمى پذيرد و ما نيز. پس در لاك خود مى مانيم و انجمادمان اسباب فخرمان شده است. اما آنجا كه آقاى خليل زاد از اعزام قشون بيشتر وسيله فرانسه و ديگران به افغانستان حرف مى زند به دليل آن كه ايشان افغانستانى تبار تشريف دارند مى بينيم ايشان نيز اولويت ها را در افغانستان اشغال شده نمى شناسند. زيرا مؤتلفان كه مدعى آموزش به ارتشيان بومى افغانى اند خوب مى دانند كه حقوق يك ستوان دوم افغانستانى در حال حاضر ۲۰ تا ۳۰ يورو برابر قريب ۴۰ دلار است و اين حضور بيگانه در افغانستان براى بن لادن ها نيست و مربوط به چينديانا است.

خطر غرور كاذب:
-خطر آنجاست كه آن انجماد حاكم بر ايران ممكن است چنان جا افتد كه امر بر همگان مشتبه شود كه خطا از ديگران است. صندوق بين المللى پول چندى قبل گزارش داد (۲۳ دى ماه- ۱۳۸۶- روزنامه ايران چاپ تهران) كه دولت ايران برداشت زياد از ذخيره ارزى خود مى كند. كه دولت ايران هزينه هاى جارى خود را زياد افزايش مى دهد كه دولت ايران استقلال بانك مركزى ايران را رعايت نمى كند، كه دولت ايران در مورد رشد نقدينگى و عدم كاهش تعرفه ها خطا مى كند... ولى دولت نهم فرياد مى زند كه به ۱۵ فقره موفقيت اقتصادى در سال ۲۰۰۷ دست يافته است. (همانجا)
در سال گذشته دولت ايران خبر داد كه به ايجاد نوعى بذر جو دست يافته (البته با استفاده از دانش هسته اى) كه بازده كشت جو را به ۵ تن در هكتار مى رساند. (همانجا).
اين خبر را هيچ منبع معتبر اعتناء نكرد و دولت خود گويد و خود خندد باز در به خود مفتخرى ركورد مى شكند.
*

يادآورى:
وقتى بود كه مدعيان بر اريكه قدرت نشسته امروز عليه مهاجرت روستائيان، خريد اسلحه، فساد مالى، صنايع مونتاژ و ردّ صنعت و همه صنايع (كه به قول شريعتى كلاً مضراند) همه جا حرف مى زدند و اينك كسى را نمى شناسيم كه به قدر چند سطر در جرايد از اين بلاهاى سابق كه جملگى محاسن نظام شده اند حرفى زند.
ما سر راه شرق و غرب توانا هستيم يا بايد آنها را دريابيم و بازشناسيم و دست از غرور كاذب بكشيم و يا تن به هر خفت و مذلت دهيم.

پانويس ها:
۱-نك: اظهارات رئيس بانك مركزى و گزارش مربوط.
۲-نك: اظهارات آقاى يارجانى رئيس بخش اوپك در وزارت نفت ايران.
۳-نك: به استناد اظهارات آقاى فلاح العامرى رئيس بازاريابى نفت عراق.
۴-تك قانون اساسى جمهورى اسلامى- فصل چهارم- اصل ۴۳- بند دوم.
۵-جرايد ايران- همو مى گويد: اثبات عزم جزم ايران براى دسترسى به سلاح اتمى و حمله به همه جهان نياز به سند و مدرك ندارد.
۶-موضوع بند هشتم قانون اساسى جمهورى اسلامى.
۷-نام جزوه آقاى احمدى نژاد كه بهنگام مبارزات انتخاباتى ايشان منتشر شد.
۸-دولت ايران تنها در سال گذشته سه ميليارد و چهارصد ميليون دلار بنزين و گازوئيل ديزل از خارج وارد كرده است. (مذاكرات مجلس).
۹-قاره اى فرضى در زمين شناسى به عهد اول.
۱۰-به استناد بحثى كه با چند تن از فرهيختگان ايرانى مقيم ايران داشتم.
۱۱-به استناد راديو R.F.I فرانسه- به تاريخ ۲۹/۲/۲۰۰۸.
۱۲-به استناد گزارش هاى اينترنتى.
۱۳-نك: كوريه انترناسيونال- C.I مورخ ۲۱ فوريه ۲۰۰۸.