سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش ساليانه خود در مورد وضعيت آزادى رسانه ها در جهان بخشى را به ايران اختصاص داده و در آن اعلام كرده كه ايران در سال گذشته ميلادى نيز همچون سالهاى پيشتر بزرگترين زندان روزنامه نگاران در خاورميانه بوده است.
بنابر اين گزارش، در اول ژانويه ۲۰۰۸ (يازدهم دى ۱۳۸۶) ده روزنامه نگار در ايران در زندان به سر مى برند.
گزارشگران بدون مرز در گزارش ساليانه خود آورده كه حكومت ايران با متهم كردن روزنامه نگاران به وابستگى به آمريكا و اروپا، آنها را در دادگاههاى «ناعادلانه» و «فرمايشى» محكوم به زندان مى كند؛ در اين گزارش به بازداشت شمارى از روزنامه نگاران ايرانى در تهران و كردستان طى سال گذشته اشاره شده است.
در گزارش ذكر شده كه روزنامه هاى مورد حمايت جناحهاى حاكم و تندرو در ايران از «آزادى نمايشى» برخوردارند و مى توانند به انتقاد از سياستهاى دولت بپردازند اما روزنامه نگاران مستقلى كه به چنين انتقادى مى پردازند به پرداخت هزينه اى سنگين براى صراحت بيان خود مجبور مى شوند.
گزارشگران بدون مرز، انتخابات هشتمين دوره مجلس شوراى اسلامى را كه قرار است ماه آينده برگزار شود آغازگر دوره تازه اى از تشديد نقض آزادى اطلاع رسانى در ايران دانسته و به ايام دور پيشين انتخابات مجلس در چهار سال پيش اشاره كرده كه طى آن بسيارى از روزنامه ها و سايتهاى اينترنتى اصلاح طلبان توقيف شدند.
به گزارش اين سازمان، طى سال ۲۰۰۷ ميلادى بيش از پنجاه روزنامه نگار در ايران تحت تعقيب قضائى قرار گرفته اند، مطبوعات غيردولتى و مخالف با جناح هوادار دولت تحت فشار اقتصادى و ادارى بوده اند، وزارت ارشاد كه خود عهده دار گسترش مطبوعات و حمايت از آنهاست چهار نشريه را پيش از آنكه منتشر شوند توقيف كرده و دهها نشريه در حال انتشار را نيز پس از توقيف به مراجع قضائى معرفى كرده است.
گزارشگران بدون مرز از ايران با عنوان كشورى ياد كرده كه بيشترين تعداد نويسندگان اينترنتى معترض را در خاورميانه دارد، نويسندگانى كه به همان ميزان كثرتشان، خطر سانسور نيز تهديدشان مى كند تا آنجا كه طى سال ۲۰۰۷ دهها سايت اينترنتى قربانى سانسور شده اند.
مطبوعات كردى
بخش عمده اى از آن قسمت از گزارش ساليانه گزارشگران بدون مرز كه به ايران مربوط مى شود به وضعيت مطبوعات در كردستان اختصاص داده شده است.
در گزارش ساليانه اين تشكل به عدنان حسن پور، روزنامه نگار هفته نامه كردى ئاسو اشاره شده كه در انتظار اعدام به سر مى برد، اگرچه عدنان حسن پور براى اتهامات غيرمطبوعاتى محاكمه شده و صدور حكم اعدام براى وى به اين «جرم» بوده كه مشخصات مراكز نظامى را در اختيار اشخاص حقيقى و حقوقى غيرصالح گذاشته، يكى از افرادى را كه در ارتباط با بمبگذارى در شهر اهواز تحت تعقيب بوده از مرز عبور داده و با شخصى در وزارت امور خارجه آمريكا ارتباط داشته است.
در گزارش ساليانه گزارشگران بدون مرز از هفته نامه كردى كرفتو با عنوان «نمونه اى روشن از سياست وزارت ارشاد در سركوب مطبوعات» ياد شده است.
اين هفته نامه سه روز پيش از پايان سال ۲۰۰۷ به دستور وزارت ارشاد به علت «عدم انتشار منظم» لغو شد، در حالى كه از تاريخ انتشار آخرين شماره آن (شماره ۶۲) فقط بيست و سه روز مى گذشت و قانوناً اگر نشريه اى به مدت نه ماه به صورت مرتب منتشر نشود، از ادامه انتشار محروم مى شود.
در گزارش گزارشگران بدون مرز آمده كه در مدتى كه هفته نامه كرفتو منتشر مى شد مقامات امنيتى بارها در انتشار آن اخلال ايجاد مى كردند، تحريريه اين نشريه ماهها تحت فشار قرار داشت و دو تن از اعضاى اين تحريريه زندانى شدند.
زنان
از نظر گزارشگران بدون مرز، شبكه اينترنت در سال گذشته ميلادى در ايران به فضائى براى «ادامه مبارزه جنبش دفاع از حقوق زنان» بدل شده و شمارى از «فعالان فمينيست» كه سايتهاى اينترنتى در زمينه مسائل زنان را اداره مى كردند بازداشت شده و تحت تعقيب قرار گرفته اند.
گزارشگران بدون مرز، نازى عظيما خبرنگار راديو فردا و مهرنوش سلوكى، دانشجويى كه براى ساخت فيلم مستند به ايران سفر كرده بود را نيز در بخش مربوط به «سركوب زنان» مورد اشاره قرار داده، در حالى كه دليل بازداشت اين دو ارتباطى با فعاليتهاى مربوط به زنان نداشت.
نازى عظيما كه تابعيت آمريكايى دارد به دليل فعاليت در راديو فردا كه با بودجه آمريكا اداره مى شود به تبليغ عليه نظام جمهورى اسلامى متهم شد و مهرنوش سلوكى كه تابعيت فرانسوى دارد به اين دليل بازداشت شد كه مجوزى كه از وزارت ارشاد دريافت كرده بود براى ساخت فيلم مستند در رويدادهاى پس از پايان جنگ ايران و عراق بود اما او به ساخت فيلم درباره قربانيان سركوبهاى سياسى دهه شصت خورشيدى پرداخت.
نازى عظيما و مهرنوش سلوكى هر دو پس از ماهها و با سپردن وثيقهً اجازه يافتند از ايران خارج شوند اما پرونده شان همچنان در ايران مفتوح است.
در گزارش ساليانه گزارشگران بدون مرز به خبرنگاران روزنامه هاى بريتانيايى گاردين و اينديپندنت در ايران نيز اشاره شده كه به اين دليل كه مقامات ايرانى اجازه اقامتشان را تمديد نكردند ناچار به ترك اين كشور شدند.
گزارشگران بدون مرز دليل عدم تمديد اجازه اقامت اين دو خبرنگار را انتشار مقالاتى انتقادى، بويژه درباره دستگيرى دانشجويان مى داند.