قرار است كميسيون اروپا، روز سه شنبه ۲۳ اكتبر، مجوز جديد كار و اقامت براى مهاجران حرفه اى را معرفى كرد.
اين مجوز كه بلو كارت (كارت آبى) ناميده مى شود، به عنوان رقيب گرين كارت آمريكا طرحريزى شده است.
اين كارت، به عنوان مجوز اشتغال و اقامت در كشورهاى اروپايى، براى مهاجران داراى مهارت كار و خانواده هاى آنان، صادر خواهد شد.
اتحاديه اروپا مى گويد ظرف بيست سال آينده، به بيست ميليون مهاجر داراى مهارت هاى فنى و حرفه اى نياز دارد و در حال حاضر با كمبود شديد متخصص در رشته هاى مهندسى و فن آورى كامپيوتر مواجه است.
خبرنگاران مى گويند هدف ديگر ارائه طرح، جلوگيرى از فرار مغزها به سوى بازار كار در آمريكاست.
گزارش هاى حاكى است كه اين يك برنامه جنجالى است و از هم اكنون مشخص است كه بعضى از كشورها با آن مخالفت خواهند كرد.
نگرانى كشورهاى فقير
منتقدان همچنين بيم از آن دارند كه تلاش اروپا براى جذب بهترين نيروى كار، فرار مغزها از كشورهاى فقيرتر را تشديد كند.
بريتانيا، ايرلند و دانمارك از جمله كشورهايى هستند كه ممكن است از طرح جديد جذب نيروى كار ماهر پشتيبانى نكنند.
مقامات بريتانيايى مى گويند در حال بررسى اين طرح هستند. اما به گفته خبرنگاران، به نظر نمى رسد دولت بريتانيا، علاقه اى به اين برنامه داشته باشد و نظام امتيازى را ترجيح مى دهد.
براساس طرح ارائه بلوكارت به مهاجران داراى مهارت كار، اعلان شود. دارندگان بلو كارت اتحاديه اروپا و خانواده هاى آنان، اجازه كار، اقامت و مسافرت در كشورهاى اين اتحاديه را خواهند داشت.
واجدان شرايط گرفتن بلو كارت، مهاجرانى هستند كه مدرك رسمى دال بر داشتن حداقل سه سال تجربه كارى ارائه دهند و فرصت شغلى مناسبى را در كشورهاى عضو اتحاديه اروپا بيابند كه توسط شهروندان اين كشورها، اشغال نشده باشد.
اينگونه افراد پس از سه سال اقامت در كشورهاى اروپائى مى توانند تقاضاى اجازه اقامت دائم كنند و اگر داراى سوءسابقه نباشند به طور خودكار به آنها اقامت داده مى شود.
كشورهاى اروپايى و آمريكايى، به طور گسترده به جذب نيروى كار متخصص مى پردازند.
كشورهاى درحال توسعه مى گويند كه مهاجرت بسيارى از كارگران ماهر به خارج، هزينه سنگينى براى كشورها مبداء به همراه دارد.
آنها استدلال مى كنند كه پولى كه صرف تحصيلات عالى جوانان خود كرده اند با خروج آنها از كشور هدر مى رود و به علاوه ممكن است طبقه سرمايه گذار و توليدكننده را نيز از دست بدهند.
اما اكثر مطالعات نشان مى دهد كه مهاجرت بخش هاى تحصيل كرده و ماهر در دراز مدت بيش از آنكه به ضرر اين كشورها باشد به نفع آنهاست.
براى مثال پولى كه كارگران مهاجر براى خانواده هاى خود بازپس مى فرستند به اقتصاد اين كشورها كمك مى كند.
و زمانى كه مهاجران نهايتا به كشورهاى خود بازگردند، چنانچه بسيارى چنين مى كنند، مهارت هاى تازه اى كه كسب كرده اند مى تواند به بهبود استانداردهاى زندگى در آن كشورها كمك كند.