سخنان برنار كوشنر، وزير امور خارجه فرانسه در ارتباط با خطر بروز جنگ با ايران در رسانه هاى فرانسوى بازتاب وسيعى داشته است.
روزنامه هاى مهم فرانسه ضمن پوشش خبرى به نسبت وسيع سخنان آقاى كوشنر، از زواياى گوناگون نيز آن را مورد تحليل قرار داده اند.
روزنامه «فيگارو» كه به حزب حاكم اين كشور نزديك است در سرمقاله روز سه شنبه ۱۸ سپتامبر خود، با عنوان «فشار زمان» ، به اهميت عامل زمان در پرونده هسته اى ايران اشاره كرده است. نويسنده اين مقاله مى گويد براى پرهيز از «جايگزين فاجعه بار» جنگ، بايد «به سرعت» عمل كرد.
«فيگارو» سخنان وزير امور خارجه فرانسه را صرفا يادآورى خطرى توصيف مى كند كه وجود دارد و نتيجه مى گيرد: «به جاى انكار واقعيت، بهتر است براى اين احتمال خود را آماده كنيم، تا بهتر، از آن پرهيز كنيم.»
اين روزنامه سه شنبه گذشته خبر داد كه قرار است آقاى كوشنر روز دوم اكتبر در مقابل نمايندگان مجلس اين كشور حاضر شود و از جمله، در مورد مسئله اتمى ايران نيز توضيحاتى ارائه كند.
«فيگارو» روز دوشنبه نيز از «خطر لغو يك قرارداد گاز شركت توتال» با ايران خبر داده بود كه احتمالش از سوى غلامحسين نوذرى سرپرست وزارت نفت ايران، همزمان با اظهارات وزير خارجه فرانسه طرح شده بود.
هم تراز آمريكا
روزنامه «اومانيته» ، ارگان حزب كمونيست فرانسه با انتشار مقاله اى مى نويسد، با تهديد عليه ايران، اينك موضع فرانسه از نظر محتوا و شكل هم تراز موضع آمريكا شده است.
نويسنده روزنامه «اومانيته» بر اين باور است كه در حوزه روابط بين الملل و پيشگيرى از بحران ها، «فرانسه اينك از آنچه اين كشور را با آمريكا متمايز مى كرد، دست شسته است.»
به نوشته «اومانيته» اين تغيير جهت فرانسه نه فقط در زمينه پرونده هسته اى ايران، بلكه در مورد مسئله فلسطين و نقش ناتو نيز خود را نشان خواهد داد.
روزنامه «لوموند» كه اغلب با گرايش «چپ ميانه رو» توصيف مى شود نيز به طور مفصل تبعات سخنان برنار كوشنر را مورد بررسى و تحليل قرار داده است. اين روزنامه از قول خبرنگار اعزامى اش به مسكو نقل كرده كه آقاى كوشنر گفته است: «نمى خواهم گفته شود، من جنگ طلبم! پيام من، پيام صلح بود.»
«لوموند» از قول وزير امور خارجه فرانسه افزوده كه «بدترين وضعيت، جنگ خواهد بود. براى پرهيز از آن، روش فرانسوى مذاكره، مذاكره، مذاكره، تا آخر است، بدون ترس از شكست.»
اين روزنامه معتبر فرانسوى روز سه شنبه مصاحبه اى نيز با فرانسوا بايرو، يكى از رقباى انتخاباتى نيكولا سركوزى در انتخابات اخير رياست جمهورى فرانسه منتشر كرده بود. آقاى بايرو در اين مصاحبه گفته كه «هم تراز شدن فرانسه با بوش چيز خوبى نيست.»
فرانسوا بايرو افزوده است: «اينكه وزير امور خارجه فرانسه بگويد بايد براى جنگ، آماده شد، قطعا واقعه مهمى است. شرايطى است كه سابقه نداشته و به جز در آمريكا، در دمكراسى هاى ديگر مورد قبول واقع نمى شود.»
آقاى بايرو گفته كه اين سياست «نه فقط هماهنگى با موضع آمريكا، بلكه هماهنگى با آن چيزى است كه در پس ذهن دولت بوش مى گذرد.»
دكتر استرنج لاو
روزنامه چپگراى «ليبراسيون» در مقاله اى تحت عنوان «ايران، بمبى با قابليت تكثير زياد» ، از خطر بى ثباتى منطقه خاورميانه در صورت دستيابى ايران به سلاح اتمى ابراز نگرانى كرده است. اين روزنامه نوشته: «باور كردن اينكه بمبى در دستان خامنه اى- احمدى نژاد، تنها به واشنگتن، اورشليم (بيت المقدس) و يك يا دو پايتخت عرب سنى مذهب مربوط مى شود، بى مسئوليتى است.»
نويسنده مقاله ليبراسيون با توجه به خطر تشديد مسابقه تسليحاتى هسته اى در منطقه، به جامعه بين المللى پيشنهاد مى كند، حتما از اتمى شدن ايران جلوگيرى كند.
هفته نامه طنز «كنر آنشنه» نيز تيتر شماره اخيرش را به موضوع ايران و اظهارات برنار كوشنر اختصاص داده و او را با شخصيت فيلمى ضد جنگ از استنلى كوبريك، كارگردان آمريكايى مقايسه كرده است. اين هفته نامه با درشت ترين تيتر خود نوشته: «كوشنر آماده جنگ عليه ايران: دكتر استرنج لاو فرانسوى!»
تيتر «كنر آنشنه» به فيلم «دكتر استرنج لاو يا چگونه ياد گرفتم دست از نگرانى بردارم و به بمب عشق بورزم» اشاره دارد كه در آن، يك فرمانده ارتش آمريكا به طور سرخود، فرمان بمباران اتمى شوروى را صادر مى كند.
برنار كوشنر، وزير امور خارجه فرانسه روز يكشنبه گذشته در گفتگو با شبكه راديو تلويزيونى فرانسه گفته بود كه جهان بايد براى احتمال درگرفتن جنگ بر سر برنامه هسته اى ايران آماده باشد.
وزير خارجه فرانسه با تأكيد بر اينكه مذاكرات براى حل مسأله فعاليت هسته اى ايران بايد تا به آخر ادامه يابد، گفت كه اتمى شدن ايران قابل قبول نيست و در صورتى كه ايران به اسلحه اتمى دست يابد «ما بايد براى بدترين ها آماده باشيم كه بدترين حالت، جنگ است.»
ايران تلاش براى دستيابى به سلاح هسته اى را رد كرده و مقام هاى اين كشور از جمله آيت الله خامنه اى، رهبر جمهورى اسلامى اعلام كرده اند كه اين كشور درصدد دستيابى به سلاح هاى هسته اى نيست.

با بالا گرفتن تنش هاى بين المللى و با شايع شدن حمله قريب الوقوع غرب به ايران و بعد تكذيب اين خبر توسط وزير خارجه فرانسه برنار كوشنر، جمهورى اسلامى بار ديگربه قصد قدرت نمايى موشك جديد «قدر» را به نمايش عمومى در آورد: اين موشك قادر است تا برد حداكثر ۱۸۰۰ كيلومتر، به پيش برود.
به نظر مى رسد كه اين موشك، همان موشك تحول يافته «شهاب ۳» باشد، برد موشك قبلى، ۱۳۰۰ كيلومتر بود. موشك «قدر» در جريان سالگرد آغاز جنگ ايران و عراق به نمايش در آمد. جنگى كه در سال ۱۹۸۰ آغاز شد و تا سال ۱۹۸۸ ادامه يافت و در نتيجه آن بين نهصد هزار تا يك ميليون و ششصد هزار نفر كشته شدند.
محمود احمدى نژاد، رئيس جمهور ايران به آمريكا اعلام كرد كه از خود شجاعت نشان بدهند و از عراق خارج بشوند. وى گفت: «تنها راه حل مشكل آنها اين است كه از خود جرأت نشان بدهند و اعتراف كنند كه اشتباه كرده اند و منطقه را ترك كنند» . وى به مناسبت اين نمايش نظامى گفت: «مقصر دانستن ديگران مشكل را حل نمى كند» .
احمدى نژاد بوضوح به اين اتهام آمريكا نسبت به دخالت هاى ايران در عراق و كمك به نيروهاى نظامى شيعه در عراق، اشاره مى كرد. به عقيده رئيس جمهور ايران ريشه هاى نا امنى در منطقه را بايد حضور نيروهاى بيگانه، جست.
احمدى نژاد درباره برنامه هاى هسته اى ايران گفت كه كسانى كه گمان مى كنند با «تحريم اقتصادى» مى توانند در مقابل برنامه هسته اى ايران بيايستند، اشتباه مى كنند.
حمله به كسانى كه فضاى هوايى خود را در اختيار آمريكا مى گذارند
محمد على جعفرى، رئيس سپاه پاسداران انقلاب اسلامى اعلام كرد كه ايران با همين موشك ها به هر كشورى در منطقه كه فضاى هوايى خود را در اختيار آمريكا قرار بدهد يا پايگاه خود را براى حمله آمريكا به تاسيسات جمهورى اسلامى در اختيار اين كشور بگذارد، حمله خواهد كرد. جعفرى هشدار داد: «هر كشورى كه پايگاه ها و فضاى هوايى خود را در اختيار آمريكا بگذارد، متحد اين كشور محسوب مى شود و جمهورى اسلامى با موشك هايش به آنها پاسخ مى دهد» . رئيس سپاه پاسداران ايران درباره پاسخ به حمله احتمالى آمريكا اعلام كرد كه تهران با توجه به اينكه تكنولوژى آمريكا را در اختيار ندارد، پاسخ آمريكا را با تكنولوژى نخواهد داد بلكه بعد از پيدا كردن نقاط ضعف دشمن، با روش هاى مخصوص خود، با آن مقابله مى كند. در گذشته ايران تهديد كرده بود كه در صورت حمله آمريكا به ايران، منافع آمريكا را در سرتاسر جهان هدف قرار مى دهد.
منبع: لاستامپا ۲۲ سپتامبر

به دنبال شدت گرفتن بحران ايران، غوغا و جنجال بى سابقه اى در صحنه ديپلماتيك آغاز شده و اكنون به رسانه ها رسيده است. اظهارات وزير امور خارجه فرانسه در روزهاى اخير، به عنوان شخصيتى باتجربه در زمينه حل بحران، به ويژه زمانى كه مسؤوليت منطقه كوزوو را از سوى سازمان ملل برعهده داشت، به بحث ها و مناقشات در اين زمينه دامن زده است.
در زمان مبارزات انتخابات رياست جمهورى فرانسه، بحران ايران، به دليل اهميت خود، در وعده ها و جهت گيرى هاى سياست خارجى نامزدها وجود داشت. روز ۲۷ اوت، رئيس جمهور فرانسه در برابر سفيران فرانسه سياست جديد را تشريح كرد. حال سؤال اين است: آيا ما در برابر دو گزينه فاجعه بار «بمب ايرانى يا بمباران ايران» قرار داريم؟ يا اينكه راه سومى نيز وجود دارد؟ مطمئناً چنين راهى وجود دارد.
بسيارى از مخالفان حكومتى كه در داخل ايران به سر مى برند نيز با اين راه موافق اند. مشكل اصلى مردم ايران نه ادامه غنى سازى اورانيوم است و نه ماجراجويى حكومت به هر شكلى كه باشد. خواست اكثريت مردم ايران آزادى، رعايت حقوق بشر، داشتن يك نظام لائيك، آرامش، شغل و امنيت است.
اگر فرصتى براى مردم اين كشور فراهم شود تا بتوانند طى آن اظهارنظر كنند، جهانيان متوجه خواهند شد كه راه سومى نيز وجود دارد. مردم ايران درست به مانند كسانى كه در طى تاريخ تحت رهبرى يك ديكتاتورى دين سالار قرار داشته اند، امكان اظهار نظر در اين مورد را ندارند. با اين حال، وضعيت فعلى جهان مى تواند موانع انجام اين كار را هموار سازد. به نظر مى رسد كه انعطاف سياست خارجى فرانسه در ماه هاى اخير، شيوه جديدى از تصميم گيرى را نسبت به واقعيت ايران امروز نشان مى دهد.
به منظور انعكاس دادن اين واقعيت بايد توجه جهان را به صداهاى سركوب شده در داخل ايران جلب كرد. بايد از نافرمانى مدنى كه در نزد مردم اين كشور وجود دارد، در متمركز كردن يك جنبش وسيع ملى استفاده كرد. در ايران درست به مانند افريقاى جنوبى كه يك حكومت آپارتايد در رأس آن بود، يا به مانند بلوك شرق اتحاد جماهير در اروپاى مركزى، چنين جنبشى قبل از هر چيز نياز به حمايت جامعه بين الملل دارد. جامعه ملل اكنون نه تنها بايد از وخامت بحران هسته اى ايران غافل نشود، بلكه بايد بر نقض روزمره حقوق بشر در اين كشور توجه كامل داشته باشد. در حقيقت، جامعه ملل اكنون به «بى توجهى» آنهايى كه تنها به دنبال خريدن زمان براى امنيت بخشيدن به حكومت خود هستند، عادت كرده است. نبايد فراموش كرد كه موضوع حقوق بشر موضوعى است كه بارها به عنوان «اولويت اقدامات ديپلماتيك فرانسه در جهان» مطرح شده است.
آنچه كه مردم ايران از كشور فرانسه، به عنوان مهد دموكراسى و دفاع از حقوق بشر، مى خواهند، اين است كه تحريم هائى وسيع و هدفمند را عليه جمهورى اسلامى به كار بندد و تا قطع روابط ديپلماتيك و اقتصادى و ممنوعيت سفر براى نمايندگان اين حكومت نيز پيشروى كند.
ملت ايران در اين «نبرد براى آزادى» به حمايت جامعه بين الملل نياز دارند. فرانسه بايد سياست قاطعى را در قبال ايران اتخاذ كند. وقوع جنگ يك فاجعه خواهد بود، زيرا قربانيان آن دموكراسى و مردم ايران هستند.
راه سوم معقول ترين راه به نظر مى رسد. بايد به گونه اى عمل كرد كه با كمترين هزينه ممكن مكانيسم هاى خروج از اين بحران و ايجاد يك تحول نوين يافت شوند. اكنون آينده سرزمين ايران و ايجاد يك دموكراسى واقعى در اين كشور به همت مردم آن و حمايت جامعه جهانى بستگى دارد.
منبع: لوموند، ۲۲ سپتامبر
مترجم: على جواهرى

روزنامه نيويورك تايمز، روز سه شنبه ۲۴ سپتامبر، در مقاله اى به بررسى سياست هاى محمود احمدى نژاد و موقعيت او در ايران پرداخته است.
در گزارش اين روزنامه با اشاره به زمانى كه حدود دو سال پيش، محمود احمدى نژاد به رياست جمهورى رسيد، نوشته شده است: «او گفت كه ايران مسايل مهمترى از نگرانى دربازه نحوه لباس پوشيدن زنان دارد. وى حتى خواستار دادن اجازه به زنان براى تماشاى مسابقات فوتبال، يك ايده انقلابى براى ايران انقلابى، شد.»
اما به نوشته نيويورك تايمز، «ايران، اين روزها، سخت گيرى هاى بى سابقه اى را در خصوص حجاب و مسايل اجتماعى، تجربه مى كند. دراين ميان، حتى زنان اغلب مجاز به سيگاركشيدن در ملاء عام نيستند و اجازه ندارند كه به تنهايى به استاديوم بروند.»
اين روزنامه در بخشى از گزارش خود اشاره كرده كه «آقاى احمدى نژاد از دو سال پيش تاكنون به خاطر سخنان تحريك آميزش در مورد نفى هولوكاست و محو شدن اسراييل، تيترهاى رسانه ها در جهان را به خود اختصاص داده است.»
نيويورك تايمز نوشته است: «اروپا و آمريكا هرگز ندانسته اند كه چگونه با رئيس جمهورى ايران مواجه شوند.»
اين در حالى است كه به نوشته اين روزنامه، غرب به او خدمت شايان توجهى كرده و موقعيت او را در ايران و منطقه بالا برده است، آن هم زمانى كه به گفته سياستمداران، مقام ها و كارشناسان سياسى، سياست تك روانه و سياست هاى ناموثر اقتصادى، موجبات انزواى محمود احمدى نژاد را فراهم آورده بود.
نيويورك تايمز افزوده است: «در تهران، تحليلگران سياسى مى گويند كه ازميزان توجه نشان دادن غرب به رئيس جمهورى ايران متعجب شده اند.»
بر اساس اين گزارش، برخلاف آمريكا، رئيس جمهورى در ايران رئيس دولت يا فرمانده كل قوا نيست و آيت الله على خامنه اى، رهبر جمهورى اسلامى، قدرت را در دست دارد. اين تحليلگران مى گويند كه همزمان، قدرت محمود احمدى نژاد از دو منبع تغذيه مى شود: حمايت نامحدود رهبر و انتقادهاى بين المللى.
يك استاد علوم سياسى در تهران به نيويورك تايمز گفته است: «آمريكا بيش از حد به احمدى نژاد توجه مى كند، در حالى كه او اهميت ندارد.»
به نوشته اين روزنامه، «اينها بدان معنا نيست كه آقاى احمدى نژاد كاملاً بى اختيار است. او كنترل دولت را بيش از نخست وزير در كشورى مانند مصر در دست دارد. وى مى تواند بودجه سالانه كشور را تدوين و مديران اجرايى مانند استانداران را بركنار و يا منصوب كند.»
در بخش ديگرى از اين گزارش به مشكلات محمود احمدى نژاد اشاره شده و آمده است: «دو تن از وزيران او سمت هاى خود را ترك كرده اند و رئيس بانك مركزى نيزاستعفا كرده است. رئيس قوه قضائيه نيز از نحوه مديريت محمود احمدى نژاد انتقاد كرده است. ضمن آنكه وعده رئيس جمهورى براى ريشه كن كردن فساد و بردن درآمد نفت به سر سفره هاى مردم تحقق نيافته است.»
نيويورك تايمز در اين گزارش به انتقادهاى گروهى از نمايندگان مجلس مانند عماد افروغ از محمود احمدى نژاد اشاره كرده است.
اين روزنامه در ادامه به ايده هاى آيت الله على خامنه اى و برخى از رهبران اصول گرا درايران پرداخته است كه از هويت انقلابى ايران دفاع مى كنند و خواستار حفظ ارزش هاى انقلابى هستند، موضوعى كه «روابط ايران با غرب را غير ممكن مى سازد.»
يك استاد علوم سياسى درتهران گفته است كه با ساختار فعلى، ايران امكان تطابق با آمريكا را ندارد.
اين روزنامه همچنين به انتخابات دو سال ديگر رياست جمهورى درايران و اختيارات شوراى نگهبان براى تأييد صلاحيت داوطلبان اين سمت پرداخته و در عين حال، افزوده است: «اگر آقاى احمدى نژاد پيروز شود يا شكست بخورد، به نظر نمى رسد كه تاثيرى بنيادين بر مناسبات دولت ايران با جامعه اين كشور داشته باشد.»
سعيد ليلاز، اقتصاددان و مقام سابق دولتى، به نيويورك تايمز گفته است: «موقعيت بدتر و بدتر خواهد شد و ما به سوى نقطه اى پيش مى رويم كه نيروى داخلى نمى تواند چيزى را تغيير دهد.»