دادگاه تجديدنظر استان قم حكم تبعيد متولى حسينيه دراويش نعمت اللهى گنابادى را از شهر قم تأييد كرد اما وى را از مجازات زندان معاف ساخت.
شعبه ۱۰۱ دادگاه جزائى قم سال گذشته سيداحمد شريعت، متولى حسينيه دراويش نعمت اللهى گنابادى قم را به جرم تصرف عدوانى، معاونت در اخلال در نظم عمومى و سرپيچى از دستور مأموران دولتى به مجازات يك سال زندان، ششصدهزار تومان جزاى نقدى و ده سال تبعيد از قم محكوم كرده بود.
دادگاه تجديدنظر قم، مجازات زندان آقاى شريعت را به دويست هزار تومان جريمه نقدى و مابقى جريمه نقدى را كه دادگاه قبلى تعيين كرده بود از ششصد هزار تومان به چهارصد و پنجاه هزار تومان و محروميت او از زندگى در قم را از ده سال به نه سال كاهش داده است.
پيگرد قضائى آقاى شريعت از نوزده ماه پيش آغاز شد كه گروهى از مخالفان دراويش گنابادى در قم شبانه با اين دراويش در حسينيه آنان درگير شدند و طى آن اين حسينيه و دو منزل مسكونى مجاور آن به آتش كشيده و تخريب شد، تا آنجا كه شاهدان عينى، بامداد روز بعد اثرى از ساختمان حسينيه نيافتند.
اين درگيرى با دخالت مأموران نيروى انتظامى مواجه شد و طى آن يكهزار نفر بازداشت و دويست نفر، از جمله جانشين فرمانده انتظامى استان قم مجروح شدند.
دراويش گنابادى مى گويند كه در ايجاد درگيرى نقشى نداشتند و در عوض به دستور قطب (رهبر) سلسله گنابادى ميان مردم گل و شيرينى توزيع مى كردند.
آنها ايجاد درگيرى را به اعضاى دو هيأت مذهبى نسبت مى دهند كه به گفته آنان مأموران انتظامى را تحريك به حمله به حسينيه و دراويش مى كرده اند.
نا آرامى پس از آن رخ داد كه مسئولان شهر تلاش كردند حسينيه دراويش گنابادى را از كنترل دراويش خارج و فعاليت آن را متوقف كنند.
اين اقدام با مقاومت دراويش روبرو شد كه با اجتماع در كوچه منتهى به حسينيه و نيز بام ساختمان حسينيه به اعتراض پرداختند.
از سوى ديگر، مسئولان استان قم مى گويند كه دراويش گنابادى نيز در ايجاد درگيرى نقش داشتند و آتش سوزى را نيز خود آنها براى خنثى كردن اثر گاز اشك آور به وجود آوردند، همچنين نود درصد بازداشت شدگان دراويشى بودند كه براى كمك به «برادران طريقتى» خود در قم به آن شهر رفته بودند.
استاندار قم در آن زمان دراويش را به حمله به نيروى انتظامى متهم كرد و گفته: «ايجاد مزاحمت و سد معبر همچنين به همراه داشتن سلاح؛ اسپرى و تداركات ويژه حكايت از فتنه اى دارد كه به طور قطع اين حركت از روند عادى خود خارج است» .
اين در حالى است كه دراويش گنابادى هرگونه درگيرى با نيروى انتظامى يا همراه داشتن سلاح را تكذيب مى كنند.
استاندار قم علت حمله نيروى انتظامى به حسينيه را ساخت «غيرقانونى» آن دانسته و گفته كه سازمان اوقاف و امورخيريه متوليان حسينيه را غيرمشروع دانسته و براى خلع يد از آنان به دادگاه شكايت كرده بوده و نيروى انتظامى بر اساس رأى دادگاه اقدام به پلمب و توقيف ساختمان حسينيه كرده است.
اما دراويش گنابادى مى گويند حسينيه را سيد احمد شريعت كه از مشايخ اين سلسله است در زمين موروثى خود ساخته و خود متولى آن شده اما با اتمام ساخت حسينيه در پنج سال پيش، شوراى تأمين استان خواستار بسته شدن آن شد و گفته در اين محل اجازه اجتماع نمى دهد.
حمله به دراويش گنابادى و تخريب آن، اعتراض آيت الله منتظرى، مرجع شيعه در قم و همچنين مهدى كروبى، رئيس پيشين مجلس شوراى اسلامى را به همراه داشت.
اما آقاى شريعت تحت پيگرد قانونى قرار گرفت و ۵۲ تن از دراويش بازداشت شده در قم نيز محاكمه و به مجازاتهاى زندان، شلاق و پرداخت جريمه نقدى محكوم شدند.
حتى دو تن از وكيلان دادگسترى كه به دفاع از دراويش بازداشت شده گنابادى اقدام كردند نيز مورد پيگرد قرار گرفتند و به مجازاتهاى زندان، شلاق، جريمه نقدى و محروميت پنجساله از شغل وكالت محكوم شدند.
دراويش نعمت اللهى گنابادى پيرو نورعلى تابنده ملقب به مجذوبعلى شاهند كه خود در تهران ساكن است.
آقاى تابنده نيز در اين مدت تحت فشارهايى قرار گرفته است.
سال گذشته كه وى بنابر عادت ساليانه، ماه رمضان را در شهرك بيدخت در نزديكى گناباد مى گذراند، فرماندارى گناباد به او اعلام كرد كه بايد اين شهرستان را ترك گويد و به دنبال خوددارى آقاى تابنده از عمل به خواسته فرماندارى، مأموران انتظامى و امنيتى محل سكونت او را تحت محاصره درآوردند تا اينكه پس از مذاكراتى ميان مسئولان فرماندارى و آقاى تابنده، محل را ترك گفتند و وى نيز از گناباد خارج شد.
سابقه سلسله نعمت اللهى به شاه نعمت الله ولى از عرفاى قرن نهم هجرى (پانزدهم ميلادى) باز مى گردد كه در ماهان كرمان مدفون است.
پيروان اين سلسله طريقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالرياستينى (منورعليشاهى)، گنابادى (سلطانعليشاهى) و صفى عليشاهى (صفائى) تقسيم شدند كه شاخه گنابادى در شيوه هاى خود تفاوتهايى با دو شاخه ديگر دارد و به اهل شريعت نزديكتر است، تا آنجا كه مكانهاى تجمع اين سلسله به جاى خانقاه حسينيه ناميده مى شود و مشايخ آن به جاى اخذ اجازه ذكر، اجازه اقامه نماز دريافت مى كنند.