قمر اوضاع در عقرب است. بطور عجيبى همه چيز به هم پيچيده است. احمدى نژاد امروز به نيويورك رفت و ساعت شنى تعيين سرنوشت آغاز بكار كرد. در مورد جنگ، شوخى و جدى، موارد عجيب و غريب زير را مى توان ديد:
آمريكا: در يك دست قطعنامه سوم را گرفته، دست ديگرش را روى شاسى پرتاب موشك ها گذاشته، از طرفى دستور خروج نيروها را به عراق مى دهد و از طرف ديگر به فكر حمله به ايران است. آمريكا نگران است كه جنگ در انتخابات بعدى اين كشور چه اثرى ممكن است داشته باشد. از يك طرف دلش مى خواهد دموكرات هاى ايرانى اوضاع را از داخل ايران عوض كنند، از طرف ديگر مى ترسد دموكرات هاى آمريكايى اوضاع را از داخل آمريكا تغيير دهند. آمريكايى ها منتظرند ببينند امسال احمدى نژاد چه دسته گلى در سازمان ملل به آب مى دهد.
ايران: در يك دست گل سرخى به دست احمدى نژاد است تا بر مزار كسانى بگذارد كه همان كارى را كردند كه ايران دوست دارد بكند، از طرف ديگر موشك هاى «قدر» و «شهاب» و جت «صاعقه» را نمايش مى دهد. با چشم چپ چشمك دوستى مى زند و با زبان تهديد مى كند. احمدى نژاد گفته است: «ايران قوى ترين تجهيزات نظامى را دارد.» ايران اميدوار است دموكرات هاى آمريكايى به بوش فشار بياورند تا اوضاع در آمريكا به نفع ايران تغيير كند، از طرفى نگران است كه نيروهاى دموكرات ايرانى اوضاع را در انتخابات بعدى تغيير دهند. ايران مى ترسد جلو برود و مى ترسد عقب بكشد. از يك طرف فرمانده سپاه گوئى كه يك روز به حمله مانده، اعلام كرد كه «جواب تكنولوژى را با تاكتيك مى دهيم.» از طرف ديگر جواد لاريجانى گوئى كه تا ده سال ديگر جنگى نخواهد شد، گفت: «شرايط كشور ويژه نيست.»
ديگران: از طرفى فرانسه و آلمان در كنار آمريكا قرار گرفتند و هلند و اتريش بر تحريم پافشارى مى كنند، از طرف ديگر انگليس و روسيه نمى خواهند در صورت وقوع جنگ تعادل قدرت را از دست بدهند و بازى از دست شان خارج شود. ساركوزى گفته است: «ايران مسلح به جنگ افزار اتمى غيرقابل قبول است» و تأكيد كرده است كه «كوشنر نمى بايست از كلمه جنگ استفاده كند.» اما رايس گفت: «ديدگاه من با كوشنر بسيار شبيه به هم است.» روسيه نسبت به عواقب جنگ آمريكا عليه ايران هشدار داد. البرادعى انگار كه التماس مى كند، گفت: «به صلح شانس بدهيم، ايران هنوز تهديد فورى نيست.» فيدل كاسترو هم در بستر بيمارى گفت: «دولت بوش با ايران وارد جنگ مى شود.»
به نظر مى رسد قطارها بسرعت و بوق كشان به هم نزديك مى شوند، همه اميدوارند يك موجود عاقلى پيدا شود و اوضاع را كنترل كند، اما هيچ كس حاضر نيست خودش اين كار را بكند. پشت فرمان قطار ايران و آمريكا دو دكتر استرنج لاو نشسته اند. يكى با كلاه كابوى و ديگرى با كلاه نمدى. چشم مان را مى بنديم و گوش مان را تيز مى كنيم.
در هاشمى و ديوار رهبرى
در قطارى كه با سرعت و بوق كشان در حال حركت است، اصلاح طلبان و اصولگرايان در حال آماده شدن براى انتخابات زمستان امسال هستند. احمد شيرزاد فرض كرده است كه جنگى رخ نمى دهد، اوضاع به همين روال پيش مى رود، انتخابات برگزار مى شود، در انتخابات اصلاح طلبان اكثريت مجلس را به دست مى آورند، و بعد از تمام اين فرضيات اين سووال را مورد بررسى قرار داده است كه «آيا اصلاح طلبان احمدى نژاد را استيضاح مى كنند؟» آگاهان ضمن بررسى دقيق اين سووال، به قدرت پيش بينى و تصور پايدار آقاى شيرزاد چهار عدد جايزه اسكار تقديم كرده و از ايشان خواستند كه در روزهاى انتخابات فقط مواظب باشند كه آقاى كروبى خواب نماند، بقيه چيزها انشاء الله خوب پيش خواهد رفت. در اردوگاه مقابل، باهنر ياواش ياواش صف اصولگرايان را از شمسى گرايان جدا كرده است و گفته است: «فاطمه رجبى اصولگرا نيست» و ادامه داده است كه «تريبون اصولگرايى همسر الهام نيست.» به عبارت ديگر معلوم مى شود اصولگرايان هم شديدا در حال جدا كردن خرج شان از دولت احمدى نژاد هستند. البته آگاهان به باهنر تذكر دادند كه شديدا مواظب خودش باشد، چون ممكن است تا ۴۸ ساعت ديگر شمسى پهلوون چنان گازى بگيرد كه اين عضو شريف جريان راست تا مدتها نتواند كنش مناسبى در شرايط اجماع نيروهاى راستگرا نشان دهد. اگر از سمت چپ قضيه، يعنى وضع اصلاح طلبان و سمت راست قضيه يعنى اصولگرايان بگذريم، مى رسيم به وسط قضيه يعنى كارگزاران و شيوه حضور ميانه روها در صحنه، الويرى در همين راستا گفته است: «همه دلسوزان از هاشمى بخواهند در اين شرايط كشور نقش خود را براى برگزارى انتخابات سالم ايفا كند.» البته گويا سخنى كه براى «در» آقاى هاشمى گفته شده، توسط «ديوار» رهبرى شنيده شد و آيت الله خامنه اى، اندكى اظهار داشت: «با پرهيز كامل از هرگونه جنجال و تخريب و بداخلاقى، همه عوامل خود را براى برگزارى پرشور و شوق انتخابات بسيج كنيد.»
ايران چهار سال پير شد
اى خدا را صدهزار بار شكر، الهى هر روز از اين خبرها بشويم، الهى خير از پيرى ات ببينى. اوضاع اينجور پيش برود، تا چند سال ديگر كمى از تشنج و تنش راحت مى شويم. مسوولان آمار كشور اعلام كردند كه در ده سال گذشته ايران ۴ سال پيرتر شده است و ميانگين سنى جامعه ايران از ۲۴ سال به ۲۸ سال رسيده است. اين خبر مبارك و ميمون را به ملت ايران تبريك گفته و اميدواريم زودتر اين روند ادامه پيدا كند. معنى اين خبر اين است كه ما داريم از جامعه سيال و دائما در حال تغيير فاصله مى گيريم و متوسط اجتماعى بسوى محافظه كارى و عقلانيت پيش خواهد رفت.
نامه ۳۰۰ روشنفكر جهان
اكبر گنجى حالا ديگر مى تواند افتخار ما ايرانى ها باشد، نامه ۳۰۰ روشنفكر برجسته جهان كه تقريبا مهم ترين چهره هاى شاخص جهان آن را امضا كردند و به جنگ و نقض حقوق بشر در ايران اعتراض كردند، در جلسه گنجى با معاون دبيركل سازمان ملل متحد به دست او داده شد. اسامى يورگن هابرماس، چارلز تيلور، فريدمن، نوآم چامسكى، السدير مك اينتاير، اورهان پاموك، امبرتو اكو، ماريو بارگاس يوسا، ايزابل آلنده، نيكى كدى، نصر حامد ابوزيد، جاناتان روزنبام و كلى آدم حسابى ديگر زير اين نوشته است. اين نامه مهم است، كاش همين قدر همت در ميان روشنفكران ايرانى هم بود. راستى چرا خانم عبادى دوره نمى افتد كه چنين نامه اى را در داخل كشور بگيرد؟ ما نياز به ايستادن در خيابان براى توقف چرخه انرژى هسته اى و اعلام رسمى آن توسط دولت ايران داريم، تا از اين طرف هم ايرانيان در تمام جهان عليه حمله آمريكا اعتراض كنند. وگرنه ما هم بايد مثل احمد زيدآبادى عزيزسكوت كنيم.
