-بررسى مواد موافقتنامه مسافرت اتباع ايران و عراق به كشورهاى طرفين براى زيارت اعتاب مقدسه.
-چرا در اين موافقتنامه سفر زائران فقط به صورت گروهى مجاز بود؟
-دليل محدود ساختن مدت اقامت زائران در خاك طرفين به مدت ۳۰ روز چه بود و در صورت تجاوز از اين مدت چه مجازاتى براى متجاوزين مقرر شده بود؟
-به امر اعليحضرت فقيد نخستين گروه زائران ايرانى كه پس از امضاى اين موافقتنامه به عراق رفتند شمارى از دراويش سلسله گنابادى بودند كه در معيت مرحوم رضاعليشاه قطب وقت اين سلسله به زيارت عتبات نائل شدند.
-فهرست هاى پى درپى كه از سوى دفتر طريقت گنابادى مى رسيد وزارت امورخارجه را پيش سفارت عراق در محذور اخلاقى قرار داده بود.
-در چهار ديدار با مرحوم سلطان حسين تابنده گنابادى (رضاعليشاه) قطب سلسله گنابادى چه گذشت؟ و ايشان چگونه شخصيتى بود؟
-توضيحات آن مرحوم در مورد دليل ديدار با آيت الله خمينى پس از پيروزى انقلاب اسلامى چه بود؟
-آن مرحوم مى گفت: آيت الله تا مرا ديد با لحن گلايه آميز گفت «چطور وقتى به عراق آمديد ما را نديديد؟».
-زنده ياد رضاعليشاه معتقد بود كه «حقيقت تشيع نزد عارفان است» و «تبليغ احكام شرعى با علماى دين و تلقين اذكار و دستورات قلبيه با عرفاست».
***