گزارش هاى اخير درباره نيت واشنگتن براى قرار دادن نام سپاه پاسداران ايران در فهرست سازمان هاى تروريستى و تشديد اتهامات آمريكا عليه ايران در هفته هاى اخير داير بر حمايت تسليحاتى و آموزشى از برخى گروه هاى شورشى در عراق، به گمانه زنى هاى تازه درباره احتمال مقدمه چينى آمريكا براى هدف قرار دادن مواضع سپاه دامن زده است.
رسانه هاى آمريكايى اخيراً از طرح دولت جورج بوش براى قرار دادن نام سپاه پاسداران در فهرست سازمان هاى تروريستى وزارت خارجه آمريكا خبر دادند و به دنبال آن يك مقام دولتى در آمريكا- كه نخواست نامش فاش شود- در گفتگو با بى بى سى وجود چنين برنامه اى را تأييد كرد.
هرچند وزارت خارجه آمريكا هنوز اين خبر را رسماً اعلام نكرده، اما همزمان، فرماندهان ارتش آمريكا در عراق اتهامات خود عليه جمهورى اسلامى داير بر ارسال سلاح براى شورشيان عراقى را شدت بخشيده اند.
آمريكا به ويژه واحد عمليات خارجى سپاه پاسداران انقلاب اسلامى ايران، موسوم به نيروى قدس، را مسئول دخالت نظامى در عراق مى داند.
يك ژنرال ارشد آمريكايى هفته پيش ادعا كرد حدود ۵۰ عضو همين نيرو در داخل عراق سرگرم آموزش تندروهاى شيعه براى انجام حملات عليه نيروهاى آمريكايى و عراقى هستند؛ اتهامى كه ايران رد كرد.

تشديد لحن مقام هاى آمريكايى عليه ايران گمانه زنى هاى متفاوتى در واشنگتن درباره گام بعدى كاخ سفيد عليه تهران به وجود آورده است.
برخى احتمال مى دهند كه هدف دولت بوش زمينه سازى براى حمله محدود به مواضع سپاه پاسداران در مرزهاى ايران با عراق باشد.

به گفته وين وايت، معاون سابق اداره اطلاعات و پژوهش بخش خاورميانه و جنوب آسياى وزارت خارجه آمريكا، با اين كار به ايران نشان داده مى شود كه بايد «بهاى كارهايى كه مى كند را بپردازد.»
وى مى افزايد: «آنها (ايران) تا حالا هيچ هزينه اى نداده اند. اما اگر به اهدافى در عمق ۱۰- ۲۰ مايلى درون مرزها و يا به زيرساختارها حمله شود، ايران مجبور مى شود در سياست هاى خودش تجديد نظر كند.»
او مى گويد شايد طرح هاى بيشترى هم در دست باشد: «بعضى مى گويند- و البته من هنوز به اين تئورى اعتقاد ندارم و آن اين است- كه بمباران احتمالى مواضع سپاه در مرزهاى عراق فقط براى اين خواهد بود كه ايران را وارد يك سيكل تلافى جويانه كند و بعد نهايتا به يك حمله وسيعتر عليه تاسيسات اتمى ايران تعميم داده شود.»
اما البته برخى ديگر از كارشناسان معتقدند كه گزينه نظامى لزوما در دستور كار كاخ سفيد نيست.
هنرى پركت، ديپلمات بازنشسته وزارت خارجه آمريكا، كه در زمان گروگانگيرى مسئول امور ايران بوده مى گويد: «فكر نمى كنم كه دولت آمريكا مى خواهد با شيوه هاى نظامى برود سراغ ايران. اين كار هزينه هاى جانى و مالى بسيار زيادى خواهد داشت و بر موقعيت ما در خاورميانه اثر مى گذارد. قيمت نفت هم بالا مى رود. اقتصاد جهانى اكنون در وضعيت خوبى نيست. من فكر مى كنم عاقلانه باشد اگر مسئولين رده بالا در واشنگتن لحن سرسختانه اى اتخاذ كنند اما عملا كارى نكنند كه اوضاع اقتصادى را وخيم تر كند.»
هنرى پركت به مسائل داخلى و اختلافات بين تندروها و ميانه روها در حكومت آمريكا اشاره مى كند:
«تروريست خواندن سپاه پاسداران هيچ اثر مثبتى در ايران نخواهد داشت، اما تاثيرات مثبتى در واشنگتن خواهد داشت. چون ممكن است اعضاى كنگره را كه بدنبال اعمال تحريم عليه شركت هاى خارجى طرف معامله با ايران هستند، قانع كند كه اين طرح ها را كه موجب ناراحتى متحدين اروپايى ما مى شود كنار بگذارند. بنابراين تحريم سپاه پاسداران راه حل آسان و ارزانى براى دولت آمريكاست تا نشان دهد مشغول اقداماتى عليه ايران است.»
اما وين وايت مى گويد اختلافات داخلى در آمريكا بين قواى مختلف و شخصيت هاى گوناگون علت اعمال فشار عليه ايران نيست:
«من آنقدر درباره اين به اصطلاح شكاف بين معاون رئيس جمهور و كاندوليزا رايس خوانده ام كه حد ندارد. يك چيزى كه ما بايد از تاريخ ياد بگيريم اين است كه كاندوليزا رايس دنباله روى سياست هاى رئيس جمهور است. مذاكره با ايران هيچ تناقضى با عمليات نظامى عليه اين كشور ندارد. اين دو رويكرد مى توانند تكميل كننده هم باشند.»
وى مى افزايد: «از طريق مذاكره شما به آنها بطور ديپلماتيك هشدار مى دهيد. بعد اگر نتيجه نگرفتيد، توسل به زور در نگاه مردم آمريكا و بخشى از مردم جهان توجيه كننده خواهد بود.»
وين وايت مى گويد بوش شخصاً و به طور جدى نگران تهديدهاى ايران است.
او كه تا مارس ۲۰۰۵ در وزارت خارجه آمريكا خدمت كرده تأكيد مى كند مدارك موثقى ديده كه نشان مى دهد پيكارجويان شيعه عراقى از ايران اسلحه مى گيرند و در داخل مرزهاى اين كشور آموزش مى بينند:
«بحث زيادى بر سر محكم بودن مدارك و شواهد اين دخالت ها وجود دارد. آن مداركى كه من تا پيش از ترك دولت ديدم بسيار محكم و قوى هستند، نه مثل مدارك و شواهد دست دومى كه افرادى نظير احمد چلبى قبل از حمله به عراق در واشنگتن به اين و آن نشان مى دادند.»
ايران ارسال سلاح براى پيكارجويان شيعه عراقى را انكار كرده است.
به علاوه هنرى پركت مى گويد ايران عامل اصلى مشكلات عراق نيست: «ما در وضعيت دشوارى در عراق قرار داريم و دولت احتمالا سعى مى كند كه موضوع را قدرى عوض كند و بر دخالت هاى ايران كه بنظر من تا حالا مدارك محكمى درباره آن ارائه نشده تمركز كند.»

اما آيا حمله احتمالى به ايران، برخى را در اين كشور ترغيب نمى كند تا عراق را تبديل به يك جهنم زنده براى سربازان آمريكايى كنند؟
وين وايت مى گويد: «من راستش فكر مى كنم كه عراق همين الان هم يك جهنم زنده است. اما شما قطعا درست مى گوييد كه ممكن است اوضاع وخيم تر بشود. اين كار دقيقا چيزى است كه من پيش بينى مى كنم جزء واكنش هاى ايران باشد. اما اين تنها به حمله شديدتر آمريكا در كنار مرزها منجر مى شود و نهايتا به تشديد درگيرى ها كمك مى كند.»

آيا تشديد درگيرى ها با ايران مشكل عراق را براى آمريكا حل مى كند؟
وين وايت مى گويد: «اين باعث وخامت اوضاع خواهد شد. بخش مشكل زاى اين طرح كه من به كرات سعى كرده ام درباره اش هشدار بدهم اين است كه حتى اگر ما بتوانيم بخش عمده قواى تلافى جويانه ايران را در خليج فارس از بين ببريم، اين تنها باعث مى شود كه عراق بيش از هميشه به محلى براى اقدامات تلافى جويانه ايران عليه آمريكا تبديل شود.»
وين وايت كه مى گويد بعضى طرح هاى پنتاگون براى حمله به ايران را قبلا ديده به شدت بدبين است:
«من با تمام وجود اميدوارم كه صرفنظر از موضع هسته اى ايران اين اتفاق نيافتد. چون اگر آمريكا اين طرح هاى احتياطى را به اجرا بگذارد، ما بحرانى در خليج فارس خواهيم داشت كه وضعيت بد عراق در كنار آن فراموش خواهد شد.»
وين وايت كه ايران را مقصر تنش هاى كنونى مى داند مى گويد اين كشور با تغيير سياست هايش در عراق و مسئله هسته اى مى تواند اوضاع را تا حد زيادى آرام كند.
اما هنرى پركت كه سياست هاى ضد ايران كاخ سفيد را بيشتر براى مصارف داخلى در واشنگتن مى بيند مى گويد ايران تنها گام هاى محدودى براى تنش زدايى مى تواند بردارد:
«من نمى گويم كه ايران كارى نمى تواند بكند. بلكه مى گويم كه آنها هر كار بكنند در هر حال افرادى در درون دولت آمريكا وجود دارند كه مى خواهند به فشارهاى خود بر تهران ادامه بدهند. ايران قطعا مى تواند خيلى كارها بكند تا جو را قدرى مساعد كند. اخيراً هاله اسفنديارى را با يك وثيقه سنگين آزاد كرده اند. مسئولين ايران بهترين كارى كه مى توانند بكنند اين است كه كيان تاجبخش و بقيه را هم آزاد كنند و صرفنظر از قصد و منظورى كه از گرفتن اين افراد داشته اند نشان بدهند كه به قدرت و حكومتدارى خود اعتماد و اعتقاد دارند.»