همزمان با افزايش ۴۰ درصدى تقاضا براى سفر با هواپيما، سازمان هواپيمايى ايران اعلام كرده كه قيمت بليت حدود ۱۷ درصد يافته است.
حسين خانلرى رئيس سازمان هواپيمايى ايران گفته است كه قيمت بليت پروازهاى داخلى با تصويب شوراى عالى هواپيمايى از روز دوشنبه ۲۲ مرداد افزايش يافته است.
به عنوان نمونه قيمت بليت رفت و برگشت به مشهد از ۶۸ هزار و ۸۰۰ تومان به ۸۶ هزار و ۶۰۰ تومان و بليت رفت و برگشت به شيراز از ۶۳ هزار تومان به ۷۹ هزار تومان افزايش يافته است.
افزايش قيمت بليت هواپيما در حالى صورت مى گيرد كه با سهميه بندى بنزين، تقاضا براى استفاده از هواپيما بيشتر شده است.
به گفته آقاى خانلرى بعد از سهميه بندى بنزين، تقاضا براى استفاده از هواپيما بيش از ۴۰درصد افزايش يافته است.
قيمت بليت هواپيما از سه سال پيش بعد از تصويب طرح تثبيت قيمت ها در مجلس، ثابت بوده و شركت هاى هواپيمايى بارها تقاضاى افزايش قيمت بليت را مطرح كرده بودند.
با وجود افزايش ۱۷ درصد قيمت بليت هواپيما، آقاى خانلرى تأكيد كرده كه باز هم «بليت پروازهاى داخلى فقط با ۱۰ درصد قيمت واقعى به مسافران عرضه مى شود.»
بر اساس آمارهاى رسمى از ابتداى سال خورشيدى تاكنون، پنج ميليون و ۵۰۰هزار نفر به وسيله ناوگان هوايى جا به جا شده اند كه از اين ميزان سه ميليون و ۸۰۰ هزار مسافر پروازهاى داخلى و بقيه مسافر پروازهاى خارجى بوده اند.
افزايش تقاضاى سفر با هواپيما
به گفته برخى كارشناسان، با سهميه بندى بنزين، تقاضا به حدى افزايش يافته كه شركت هاى هواپيمايى توانايى پاسخگويى به آن را ندارند.
آقاى خانلرى نيز تأييد كرده كه «تحريم صنعت هواپيمايى و افزايش تقاضا سبب شده كه در اين بخش يك عدم توازن بوجود بيايد.»
سازمان هواپيمايى كشورى اميدوار است با افزايش قيمت، شركت هاى هواپيمايى بتوانند به بازسازى ناوگان هوايى خود بپردازند.
اما مشكل ايران كمبود منابع مالى براى خريد هواپيما نيست بلكه اين كشور از سه دهه پيش به دليل تحريم هاى آمريكا نتوانسته ناوگان هوايى خود را بازسازى و نوسازى كند.
اين تحريم ها بعد از انقلاب ۱۹۷۹ ميلادى آغاز شده و بر اساس آن ايران نمى تواند هواپيماهايى كه بيش از ۱۰ درصد قطعات تشكيل دهنده آنها آمريكايى باشد خريدارى كند حتى اگر اين هواپيماهاى در كشورهاى ديگر ساخته شود.
ناتوانى ايران در خريد هواپيماهاى نو باعث شده تا اين كشور براى تامين نيازهاى خود دست به خريد هواپيماهاى دست دوم و هواپيماهاى روسى بزند.
اين راه حل در كوتاه مدت جوابگوى نيازهاى داخلى و بين المللى ناوگان هوايى بوده اما سقوط پى در پى هواپيماهاى با عمر بالا باعث شده تا ناوگان هوايى اين كشور در دريف خطرناك ترين ناوگان هوايى جهان جاى بگيرد.
در طول ۲۵ سال گذشته ۱۷ هواپيماى ايرانى دچار سانحه شده و نزديك به ۱۵۰۰ نفر از سرنشينان آنها كشته شده اند.
فرسودگى ناوگان
متوسط عمر ناوگان هوايى ايران حدود ۲۵ سال بوده اما دولت اعلام كرده با خريد و اجاره هواپيماهاى دست دوم و از رده خارج كردن هواپيماى فرسوده، عمر ناوگان هوايى كشور به كمتر از ۲۰ سال رسيده است.
بر اساس آخرين گزارش رسمى در ايران ۱۵ شركت هواپيمايى دولتى و خصوصى فعاليت مى كنند كه ۱۲۲ هواپيما در اختيار دارند.
از مجموع هواپيماهاى كه شركت هاى هواپيمايى در اختيار دارند ۷۴ فروند آنها ملكى و ۳۸ فروند ديگر اجاره اى است كه در مسيرهاى داخلى و خارجى مسافر جابه جا مى كنند.
ايران در طول سال هاى اخير تلاش هاى زيادى براى نوسازى ناوگان هوايى خود انجام داده اما عمده اين تلاش ها بى ثمر بوده و اين كشور نتوانسته در خريد هواپيما از بند تحريم هاى امريكا بگريزد.
رئيس سازمان هواپيمايى ايران تأكيد كرده كه در ايكائو (سازمان جهانى هواپيمايى كشورى) بحث تحريم صنعت هوايى ايران را مطرح و پيگيرى خواهد كرد.
به گفته آقاى خانلرى، «ايكائو بهترين مرجع براى طرح دادخواست ايران براى لغو تحريم صنعت هوايى كشور است ولى موفقيت آن به برگزارى جلسات اين سازمان بين المللى بستگى دارد.»