اگر ايران قدرى بلغزد!
به عقيده الكساندرآدلر (۱) ايران نقطه حساس خاور نزديك و ميانه است و كافى است نظام قدرى بلغزد تا همه چيز از غزه تا كابل دگرگون شود.
اگر چنين است كه مى فرمايند؛ اگر ايران حزب الله و حماس و دمشق و بيروت را در دست دارد و در رگ و ريشه هاى عراق نفوذ كرده است. لابد قدرت بزرگى است و نوخاسته و برخاسته از مهارتى كه مى داند كه چه كند تا «قدرى نلغزد» بخصوص كه جبهه نيرومندى از مخالفان معروف به اصلاح طلبان در برابر خود دارد كه برآمده از خود نظام و مأمور مصلحت نظام هم هستند. معهذا بايد پرسيد كه مراد از آن كلمه «قدرى» چيست؟ كه اگر قدرى بلغزد همه چيز راست و ريس مى شود. اين «قدرى» همان «كسرى» است كه آمريكائيان در مذاكرات پنهانى خود با ايران دارند و قادر به تحصيل آن نيستند؟ و نكند كه اين «كسرى» همان اطاعت از تمايلات جهانگشايانه آمريكا باشد. اگر چنين است بايد دريافت كه ايران ديروز و امروز و فردا از اين تبعيت دل خوش نداشته و ندارد (۲) و در هر نوبت و با هر بهانه مقابل سرورى جوئى هاى غربيان برمى خيزد و بهاى آن را هم مى پردازد و اين طبيعت و ذات استقلال طلب ايرانيان است و گمان نمى رود ديگر ملل از آن محروم باشند. پس امرى است اساسى و بنيادين كه حرمت و رعايت آن واجب است.

اشتباه و عجله در كار پرونده اتمى
مدت هاست پرونده فعاليت هاى ايران در امر صنايع هسته اى به شوراى امنيت سازمان ملل احاله شده است. اينكار گره اى از مشكل نگشود. شايد به اين دليل كه اين اقدام عجولانه و تحت تأثير تندجوشى هاى كاخ سفيد با همدستى هاى ناشيانه آقاى تونى بلر صورت گرفت. (۳) شاهد قضيه آن كه آقاى البرادعى امروز اظهار مى دارد كه برابر گزارش آخرين بازرسى هاى سازمان جهانى انرژى اتمى، ايران برنامه غنى سازى خود را آشكارا كند كرده است. (۴) در اين صورت هنوز كار در عهده البرادعى و كارشناسان اوست و اينكه آقاى لاريجانى چندى پيش استرداد پرونده را از شوراى امنيت به سازمان البرادعى خواستار شد در رابطه است با همين قضيه. تندخيزى هاى غرب معمولاً در رابطه است با طول مدت باقيمانده رياست جمهورى و از اين بابت بوش در نگرانى است و تونى بلر هفته اى است از كار كنار رفته است. لازم است دست از مجازات هاى اقتصادى ايران بكشند و كار را به بازرسان سپارند. زيرا مجازات هاى اقتصادى ايران نشسته در گروه هاى اقتصادى چين و روسيه و حتى اروپا را ساقط نمى كند؛ و تنها بخشى از بخش خصوصى را از قطبى به قطب اقتصادى ديگر هُل مى دهد و آنها كه فرض مى كنند شورش كمبود نفت و بنزين اثر آن مجازات هاست سخت در اشتباه اند. بخصوص كه مخالفان داخلى دامنى بر اين آتش نزدند و رسانه هاى مخالف برونمرزى اعم از خودى و يا بيگانه صدايشان بى اثر ماند.
در عين حال نه تنها اصلاح گران بلكه افراطى ترين جناح بنيادگرايان ايرانى در ايران تمايل بسيار به يك معامله آبرومند با آمريكا دارند كه اگر شرايط آن فراهم نشود همين افراطيون «امت هميشه در صحنه» را به راحتى عليه غرب برمى انگيزانند.

ايران گلچين بحران
شايد باور نشود ولى حقيقتى است كه كانون بحران خلاف نظر مفسران غربى، ايران نيست بلكه ايران گلچين بحران هاى فلسطين و لبنان و اسرائيل است. نه تنها در مورد نگاه پر سوءظن آمريكا و اروپا بر دمشق در باب ترورهاى بيروت و حمايت دمشق از حماس بلكه در مورد بحران روابط آمريكائى آمريكاى لاتين و قضاياى چاوز و كوبا و غيره. ايران از آب گل آلود ماهى مى گيرد. بنابراين اينكه رئيس جمهور جديد اسرائيل بنويسد ايران خطرى است آلوده به ارتجاع دينى و بمب اتمى قدرى تكرارى است. زيرا ايشان قدرتى را به ايران نسبت مى دهند كه در او نيست. وقتى كشورى سالانه سه ميليارد يا بيشتر دلار كمك از آمريكا مى گيرد و در درون جامعه خود بنيادگرا هم دارد و در دست دولتش بمب اتمى هم وجود دارد لازم است از موضع رفيع تقريب اديان در همان مايه كه شادروان آندره شوراكى (۵) در نيمقرن گذشته قدم برداشت سخن گويد.
همان آندره شوراكى كه روزى پيشنهاد رياست جمهورى اسرائيل را رد كرد و مى دانست كه تعصبات در دستگاه ادارى و اركان سياسى اسرائيل كم نيست. او همين چند روز پيش درگذشت و درود بر او.

اخبار واهى
هيچكس به قدر خود ما ايرانيان بر خوب و بد ايران و جوامع ايرانى آگاهى ندارد. اين اخبار كه از خاورميانه به ما مى رسانند صاف و صوف شده اند و از الك هاى متعدد «منابع موثق» گذشته اند. اما نوئل سيوان استاد مشهور تاريخ اسلام در دانشگاه عبرانى اورشليم طى مقاله اى مبسوط در باب ساخت و بافت اخبار خاورميانه مى گويد: دنبال منبع خبرى را در باب كمك مالى آمريكا به القاعده گرفتم. (۶) از روزنامه نگارى لبنانى به مندرجات سيمور هرش در مجله NEW YORKER رسيدم. اما روزنامه نويسى بيروتى از دوستانم دنبال كار را گرفت از آقاى سيمور هرش منبع خبر را خواستار مى شود. سيمور هرش مى گويد اين خبر را از رابرت فيسك رئيس دفتر روزنامه THE INDEPENDENT گرفته است و رابرت فيسك مى گويد آن را از آلاستير كروك شنيده كه عضو سابق سرويس اطلاعات بريتانيا و بنيانگذار CONFLICTS FORUM است و اين سازمانى است غير انتفاعى ONG با هدف اصلاح روابط غرب و جهان مسلمان (بارى آقاى كروك يك كلمه عربى نمى داند) و همين منبع مى گويد كه هر چه را من به روزنامه نگاران لبنانى گفته ام «از اين و آن» شنيدم.
ملاحظه مى كنيد چه شلم شوربائى در رسانه هاى درجه يك بپاست؟ بنابراين بايد كه تعمق كرد و ولوله هاى رسانه اى را به جاى اطلاع دقيق هميشه نگرفت. دورى از ايران و شوق بازگشت به آن نبايد ما را وادارد به خرابكارى هاى خبرى. زودباورى ما و پيچ در پيچى هاى كمپانى هاى پشت سر رسانه ها ما را از تجزيه و تحليل به دور كرده و به «آورده اند= ميگن» باور داشته است.
اين ترديد به معناى نفى اطلاعات نيست. حوادثى كه شاهد آنيم از جمله واقعه مسجد لعل و يكسويه و نسبتاً قاطع عمل كردن رئيس دولت پاكستان كه هشت سال با مماشات كاركرد و كار از پيش نبرد ممكن است نظاميان را در همه جا حتى در آمريكا تشجيع كند.

بحران در بحران
ايران و تركيه هر كدام به دليلى به آرايش قوا در مرزهاى كردنشين پرداخته اند. كردهاى عراق از اين جست و خيزها در ناامنى اند و خطر آن است كه كليه برنامه هاى عمرانى آنها متوقف شود. حزب دموكرات چپ رو P.K.K. مورد حمايت همه نيست. ترك ها به دنبال بهانه اند بخصوص نظاميان ايران ولائى هم بى ميل به ايجاد يك كانون بحران تازه در عراق و چه بهتر در كردستان عراق نيست. مذاكرات رئيس جمهور سليم النفس عراق جلال بارزانى با رهبر و رئيس جمهور ايران تنها ظاهرى از توافق دارد. بنابراين روزها و هفته هاى آينده به بهانه پيروزى بر مسجد لعل جو سياسى نظامى مستعد تحول خواهد بود و بعيد نيست كاخ سفيد به تقلاهاى تازه براى كسب محبوبيت و ابراز حقانيت دست زند. (الحيات چاپ لندن در اين زمينه باب بحث را گشوده است.)

چشم طمع
نفت سودان و نفوذ اقتصادى آرام و متواضعانه چين در اين كشور و حسد غربى ها ممكن است به بهانه فقر دارفور طمع بعض كشورهاى اروپائى مبتلا به كسربودجه و بدهكارى هنگفت دو سه هزار ميلياردى اشتهاى بزن بزن را تيز كند كه اگر برگرديم به بخش آغازى اين مقاله درمى يابيم كه مراد از «قدرى تغيير» نزد مفسران غربى چيست. آمريكا به مدد فرانسه در اين خط پيش مى روند و تا موضع دولت جديد گوردون براون نخست وزير انگلستان روشن شود ممكن است بازى گرم شود.

نفى كليسا
به همانگونه كه خاورميانه اسلامى از تحقيرات قرون گذشته رنج مى برد غرب نيز از رشد جمعيت مسلمان ها در اروپا و تعداد روزافزون مساجد (۷) و انفجارات معذب است. به عنوان مثال در شهر كلن آلمان در بعض محلات منازه هاى مسجد بعضاً كليساهاى تاريخى را در سايه قرار داده و اين بحث نسبتاً بامزه پيش آمده كه آيا نمى شود مساجد را بدون مناره ساخت؟ اين نمونه ها اگر نماينده برخورد و تصادم دو تمدن نباشد حتماً نماينده تصادمات فرهنگى است كه بايد با تدابير مسلمانان مهاجر به ازدواج دو فرهنگ و دو تمدن منتهى گردد. در غير اين صورت اروپا از لشكركشى به دور دست و تنگ داشتن عرصه زندگى بر مهاجران كمترين مضايقه ندارد (۸).
مسجد لعل در نزديكى كاخ رياست جمهورى پاكستان سرانجام به تصرف قواى نظامى مشرف درآمد. مولانا عبدالرشيد قاضى فتوائى داده بود عليه نظاميان (۹) و رسانه هاى آمريكا و اروپا حمله وسيعى كرده بودند بر بى كفايتى پرويزخان مشرف ژنرالى كه بارها آمريكائيان را به صبر و تحمل دعوت مى كرد. بنيادگرايان قرنى است در پاكستان به مدد سعوديان به تربيت مجاهد در مدارس قرآنى مشغولند. اما هرگز عدد پيروانشان به ده درصد جمعيت كشور هم نرسيد و چون نظام حكومتى پاكستان پشت كاردى از دموكراسى مى بَرَد پس هر دولت در آغاز و در پايان لائيك مى شود. اما مولانا قاضى و برادرش به مدد القاعده قصد تأسيس حكومت اسلامى كردند و البته بن لادن جز اين آرزو نداشت كه قدم رنجه كند، به مسجد لعل درآيد و مجهز به بمب اتمى پاكستان شود. پرويزخان مشرف جنبيد و منتظر تائيد آن دور دست ها نماند. اين اولين پيروزى بر ارتجاع داخلى پاكستان است. اينك بايد ديد آيا غرب ميدان مى دهد به چنين حركات يا در لباس دلسوزى از شهدا نفى اقدام ارتش پاكستان مى كند. زيرا هنوز هيچ نشده حضرت آزاد دورانى- ژنرالى كه سال ها رئيس سرويس اطلاعاتى (ISI) پاكستان بود در اين خط حرف مى زند كه عمليات بد تدارك شد و مى شد تلفات كمترى داشت. پس مشرف جنبيد ولى خطر از او دور نيست. او فاتح اولين مسجد تروريست پرور پاكستان است. خواهيم ديد. بد نيست بدانيم كه مولانا قاضى نه تنها فتوا عليه نظاميان پاكستان داد بلكه گفت دفن آنها در گورستان مسلمان ها حرام است. فاعتبروا، فردا رسانه هاى غرب اين عمليات را به سرويس هاى اطلاعاتى خود نسبت مى دهند و حتماً سيا هم مدعى طراحى مى شود ولى حقيقت آن است كه نظاميان پاكستان در تمام سطوح از آن همه اهانت به جان آمده بودند و به جان زدند.
اين كه گفته  سيا فردا اين اندك پيروزى را از آن خود مى كند مبالغه نيست. سياست اين قدر قدرت پر عرض و طول مصداق آن قصه عقابى است كه مى گفت:
گر بر سر خاشاك يكى پشه بجنبد
جنبيدن آن پشه عيان در نظر ماست
بى دليل نيست كه از حركات اجتماعى دو قدمى خود در آمريكاى لاتين و كوبا روزبروز بى خبرتر است. روزنامه THE MIAMI HERALD مى نويسد: سرويس هاى اطلاعاتى آمريكا عاجز از كسب اخبار درست از كوبا هستند. حتى از آنچه بر كاسترو مى رود بى خبريم. پابلو بچله يك تصوير صحيح از افكار عمومى در كوبا نداريم. روزنامه فوق الذكر منبع مهمى است از آنچه در آمريكاى لاتين و كوبا مى گذرد.

نتيجه:
نتيجه آن كه براى مبارزه با بنيادگرايان در هر جا كه باشند بايد بر مردم و نيروهاى اجتماعى هر سرزمين حساب كرد. ناوها در خليج فارس مى آيند و مى روند ولى اين مردم اند كه اگر دريابند به هر مهم قادرند.
آيا اپوزيسيون هاى راديوفردائى و بى بى سيائى و دسك ايرانى درخواهند يافت كه نظام هيچ كشور را نمى شود از آمريكا و با آمريكا دگرگون ساخت؟ آيا آن مباشران مدعى بشارت كه به خيال خود آمده اند ذهن آمريكا را نسبت به ايران امروز روشن كنند نسخه خود را بازخواهند ديد؟
خواهند گفت آمريكا، پاكستان را مدد مى رساند. عرض خواهد شد جرأت نظاميان پاكستان در تحقيرى است كه از آن فتواى نابجا تراويد پس بايد متوجه درون بود.

پانويس:
۱-A.ADLER از مفسران عمده فرانسه مورد مشورت در محافل جهانى است.
۲-از عهد اميركبير به اين طرف در ايران هر سيزده تا پانزده سال نهضتى روى كرده كه فصل مشترك همه آنها ضديت با دخالت اجنبى است. نك «قدرت سياسى و تلاش هاى دموكراتيك ايران» مجله شرق و اروپا، مجله كاوه، نگارنده.
۳-براى فهم اشتباهات تونى بلر رجوع كنيد به كتاب آقاى GLASTAIR COMPBEL مشاور سابق ايشان كه در قضاياى حمله به عراق صدام اسرار كوچك و بزرگى را برملا كرده است از جمله عكس العمل جان ريد معاون تونى بلر كه در جلسه هيأت دولت مى گويد «امر عراق ما را به داورى خواهد كشاند از باب جانشينى صدام» و ديديم كه چنين شد.
۴-فيگارو ۱۰/۷/۲۰۰۷.
۵-مترجم شهير قرآن و تورات و انجيل و مبارز راه تقريب و تفاهم اديان كه اين هفته درگذشت.
۶-مبنى بر اين كه آمريكا پول مى دهد به رئيس دولت سنى لبنان و او مى دهد به سنى ها تا در جلو حزب الله بايستند ولى اين سنيان مبارز در رابطه اند با القاعده. همچنين آمريكا از كمك شيعيان دست كشيده سنيان را مدد مالى مى دهد عليه آنها در عراق؟! منبع مقاله: COURRIER INT. NO 870.
۷-مثلاً در آلمان ۸۷۰ مسجد وجود دارد- جرايد آلمان به نقل از وزارت كشور آلمان.
۸-تأسيس وزارت هويت ملى.
۹-كليه جرايد نوشتارى ۱۱/۷/۲۰۰۷ در اروپا به ويژه ليبراسيون و فيگارو.