مشهورترين و جنجالى ترين وكيل جهان، كسى جز ژاك ورجس نيست او كه از پدرى فرانسوى و مادرى ويتنامى به دنيا آمده است و ۸۳ سال عمر دارد بزرگترين و جنجالى ترين پرونده هاى تروريستى هاى نيم قرن اخير را دنبال كرده است.
اين روزها در فرانسه دو فيلم سر و صداى بسيارى راه انداخته است يكى پرسپوليس است اثر خانم مرجانه ساتراپى كه جايزه اى در فستيوال كن را نيز از آن خود كرد و ما پيش از اين چند بار درباره آن نوشتيم.
فيلم ديگر «وكيل ترور» نام دارد كه همين آقاى ژاك ورجس در نقش خودش به روى صحنه مى آيد.
چندى پيش همين وكيل ترور در خانه بسيار تاريخى كه دفتر كارش نيز در آن است از من و گروه فيلمبردارى ام استقبال كرد. خانه او در يك منطقه پر رفت و آمد پاريس قرار دارد و در سمتى از آن كاباره مشهور مولن روژ و در دو سوى ديگر آن تئاتر پارى و كازينو دوپارى قرار دارد.
با او به گفتگو نشستم و پرسش هاى متفاوت و فراوانى را مطرح كردم.
پرسيدم شما وكيل شيطان هستيد يا وكيل خدا؟
وكيل سياهى و ترور هستى يا وكيل سپيدى و صلح؟
(زيرا او از افرادى چون كارلوس، انيس نقاش، كلوز باربى تروريست هاى الجزايرى و فلسطينى بارها و بارها دفاع كرده است.)
و از او مى پرسم كه آيا به دوگانگى در هستى باور دارى؟ به سپيد و سياه و يا سه گانگى؟ يعنى آيا رنگ خاكسترى هم ميان سپيد و سياه مى تواند وجود داشته باشد؟ يا خير؟
ژاك ورجس كه اصلاً گمان اين را نمى كرد كه با هم گفتگوئى فلسفى و انديشه اى خواهيم داشت هر دو نظريه را رد مى كند و با نگاه كه از او مى پرسم آيا به خدا باور دارى؟
پاسخ مى دهد كه به انسان باور دارد!
از او مى پرسم پس اين انسان است كه خدا را آفريده است؟
باز هم جواب روشنى نمى دهد.
در رابطه با روح و جاودانگى و تبديل آن از ژاك ورجس مى پرسم. با لبخندى پاسخ مى دهد كه اينك و در اينجا و حالا نمى خواهد وارد اين بحث بشود، اما از چشمان او مى خوانم كه باورى دارد كه نمى خواهد آن را برملا كند.
به او مى گويم كه من با افراد بسيارى كه چپ و ماترياليست بوده اند ساعت ها بحث كرده ام از بزرگان انديشه ايرانى، دكتر اسماعيل خوئى، منوچهر محجوب، دكتر غفار حسينى گرفته تا فيدل كاسترو و حتى نمايندگانش در روزهاى نخست انقلاب در خانه آيت الله طالقانى و ديگر رهبران چپ فلسطينى در خانه استاد محمدتقى شريعتى در آن سال ها و روزگاران و بحث ها كه چه من يك طرف بحث بوده ام و چه شاهد ماجرا بوده ام، جملگى بر ناشناخته بودن هستى و انسان و پديده خدا اعتراف كرده اند و كمتر كسى توانسته است نفى وجود واجب الوجود را بكند.
ژاك ورجس لبخندى مى زند و مى گويد پس چنين است كه تو مى گوئى.
سال ۱۹۷۰ ژاك ورجس ناپديد مى شود و هشت سال همه از او بى خبر هستند.
در اين باره از او مى پرسم، مى گويد نخست وزير فرانسه دستور ترور چهار وكيل را داده بود، من دومين بودم و پس از ترور نخستين من پنهان شدم و پس از هشت سال به خانه برگشتم. درباره اين ۸ سال بحث هاى فراوانى است كه كجا بوده است و چه كرده است؟ با فلسطينى ها بوده يا با خمر سرخ.
از او مى پرسم پس شايعه اين كه موساد قصد ترور ترا داشته است دروغ است؟ زيرا بارها گفته و نوشته اند كه اسرائيل برنامه قتل ترا ريخته است. پس به قول خودت اين نخست وزير كشور فرانسه بوده كه مايل به نابودى تو بوده است؟
ورجس مى گويد به هر حال موساد هم ترورهائى كرده است.
به او مى گويم ولى كسى را فراموش نكرده و از دست نداده است. اگر موساد مايل به قتل تو مى بود و اگر تو در ليست ترور اسرائيل بودى از سال ۱۹۷۰ تا امروز سال ۲۰۰۷ نمى توانستى زنده بمانى؟ ژاك ورجس با لبخندى از كنار اين مسئله مى گذرد.
از او مى پرسم با اين همه مخاطره و اين كه حتى وكالت صدام حسين را هم قبول كردى، چگونه تا به امروز زنده مانده اى؟ آيا از كشته شدن نمى ترسى؟
با لبخندى ديگر پاسخ منفى مى دهد.
مى پرسم پس راز عدم قتل تو تا به امروز چه بوده است؟
آسمان را نشان مى دهد. به او مى گويم حرف بزن زيرا فيلم شما گرفته مى شود و نشان دادن بالا يعنى چه؟ آسمان كه منظور همان خداوند يا هر چيز ديگرى كه او را بناميم. مى گويد آرى.
و من شادمان كه در كمتر از نيم ساعت بزرگترين وكيل جنجالى جهان در دو مورد حرف خود را پس گرفت. يعنى به جز انسان، نظم ديگرى در جهان حاكم است كه او را چه بناميم. حرف ديگرى است.
www.awesta.net