رمضان قادروف، يكى از شورشيان سابق چچن، رئيس جمهور اين كشور شده است.
مراسم سوگند وى در شهر گودرمس برگزار شد. قادروف پس از سوءقصد به جان پدرش، رئيس جمهور سابق چچن در سال ،۲۰۰۴ نخست وزير اين كشور شد. پدر قادروف نيز از حاميان روسيه بود.
گزارشگر امور روسيه در بى بى سى مى گويد رمضان قادروف با استفاده از شبه نظاميان، كه به ارتكاب به جنايات جدى متهم هستند، قدرت خود در چچن را مستحكم كرد.
روسيه مى گويد قادروف به منطقه چچن ثبات آورده و به بازسازى گروزنى، پايتخت اين كشور، كمك كرده است.
اما مدافعان حقوق بشر مى گويند قادروف با مرعوب كردن مردم، شكنجه، آدم ربايى و كشتار بر آنها حكومت مى كند.
چچن يكى از جمهورى هاى تشكيل دهنده فدراسيون روسيه، در جنوب روسيه است.
«قهرمان روسيه»
خبرگزارى روسيه مى گويد قادروف به زبان روسى و در حالى كه دستش روى كتاب قانون اساسى روسيه، قانون اساسى چچن و قرآن بوده، سوگند ياد كرده است.
استيون ايك، تحليگر امور روسيه در بى بى سى، مى گويد تحول در موقعيت قادروف از يك شورشى كم سواد طرفدار روسيه به چهره اى قدرتمند در منطقه، واقعه اى جالب در اين منطقه تلقى مى شود.
قادروف پس از سوءقصد به جان پدرش احمد قادروف به مقام نخست وزيرى چچن رسيد.
روسيه به رمضان قادروف مدال قهرمان، بالاترين نشان افتخار اين كشورف را اعطا كرده است.
مدافعان بين المللى حقوق بشر و همچنين روسيه و شوراى اروپا ادعا مى كنند كه شبه نظاميان تحت رهبرى قادروف به جنايات خود، از جمله اخاذى، شكنجه، آدم ربايى و اعدام هاى بدون محاكمه در اين كشور ادامه مى دهند.
قادروف و دولت روسيه اين ادعاها را رد مى كنند.
جمهورى جدايى طلب
سرزمين كوهستانى چچن در شمال منطقه قفقاز، در جنوب روسيه، واقع شده، پايتخت آن گروزنى است، جمعيت اين جمهورى، كه اكثرا مسلمان هستند، به حدود يك ميليون نفر مى رسد و داراى ذخاير قابل توجه نفت است.
از قرن شانزدهم، امپراتورى عثمانى بر اين منطقه تسلط يافت كه باعث گرويدن اكثر اهالى آن به اسلام شد هرچند چچنى ها در خلال قرن هاى بعد به شورش هاى پراكنده اى براى كسب استقلال دست زدند.
از اواسط قرن هجدهم، اين سرزمين محل رقابت روسيه و عثمانى بود و سرانجام تحت نفوذ روسيه قرار گرفت.
قيام استقلال طلبانه مردم چچن در برابر روسيه به رهبرى امام شميل در سال ۱۸۵۹ شكست خورد و چچن رسماً تحت تسلط روسيه تزارى قرار گرفت.
اين سرزمين براى مدتى كوتاه پس از انقلاب بلشويكى روسيه در سال ۱۹۱۷ به استقلال دست يافت اما در سال ۱۹۲۲ مجددا به عنوان بخشى از فدراسيون روسيه تحت كنترل مسكو قرار گرفت.
تنها نامزدهاى طرفدار ادامه وحدت چچن و روسيه اجازه شركت در انتخابات را يافتند.
در جريان جنگ دوم جهانى، در حاليكه روسيه با حملات آلمان نازى مقابله مى كرد، مردم چچن دست به شورش زدند كه باعث شد پس از خاتمه جنگ، استالين به منظور تنبيه آنان، هزاران تن از اهالى چچن را به سيبرى و آسياى مركزى كوچ دهد و تنها پس از سال ۱۹۵۷ بود كه اين مهاجران توانستند به سرزمين خود بازگردند.
پس از فروپاشى اتحاد شوروى در سال ،۱۹۹۱ جوهر دودايف، از افسران امنيتى در رژيم شوروى، به عنوان رهبر چچن اعلام استقلال كرد و گرچه دولت روسيه واحد كوچكى از مأموران پليس خود را به اين جمهورى اعزام داشت، اما آنان در برابر شورشيان مسلح مجبور به فرار شدند.
در سال ،۱۹۹۴ روسيه واحدهايى از ارتش خود را به چچن اعزام كرد كه بازهم موفق به سركوب شورشيان مسلح نشدند.
براساس پيمان صلح سال ،۱۹۹۶ قرار شد چچن همچنان يك جمهورى فدراسيون روسيه باقى بماند اما از خودمختارى داخلى گسترده ترى برخوردار شود و اصلان مسخدوف به رياست جمهورى اين سرزمين انتخاب شد.
وى نتوانست جنگ سالاران نيرومند را به ترك عمليات مسلحانه وادار سازد و در اوت ،۱۹۹۹ هنگامى كه نيروهاى شورشى به منظور گسترش عمليات استقلال طلبانه وارد جمهورى داغستان، از جمهورى هاى مسلمان نشين روسيه شدند، دولت روسيه، كه شورشيان چچنى را مسئول چندين حمله تروريستى معرفى مى كرد، به عمليات گسترده نظامى عليه جدايى طلبان دست زد.
عمليات ارتش روسيه در چچن ويرانى گسترده اى به بار آورده است.
در سال ،۲۰۰۳ رفراندوم قانون اساسى تحت نظارت روسيه در چچن برگزار و در پى آن، احمد قادروف، به رياست جمهورى انتخاب شد اما وى در اثر انفجار بمب در سال ۲۰۰۴ به قتل رسيد.
پس از وى، علا الخانوف مقام رياست جمهورى را در رأس دولتى طرفدار ادامه وحدت با روسيه در دست گرفته اما عمليات مسلحانه جدايى طلبان در داخل چچن، و خرابكارى آنان در ساير مناطق روسيه ادامه داشته است.