وبسايت بى بى سى در هفته گذشته نگاهى داشت به تاريخ پر فراز و نشيب روابط بريتانيا و ايران طى چند دهه گذشته:
۱۹۵۱: دولت ايران شركت نفت انگليس- ايران را ملى كرد و به اين ترتيب، جرقه مناقشه ميان دو كشور زده شد.
۱۹۵۳: دولت محمد مصدق، نخست وزير وقت ايران در كودتايى كه تحت حمايت بريتانيا و آمريكا قرار داشت، سرنگون شد.
۱۹۷۹: در پى وقوع انقلاب اسلامى ايران، بريتانيا سفارت خود در تهران را تعطيل كرد و ديپلمات هايش را به دفتر حفاظت منافع بريتانيا در سفارت سوئد منتقل كرد.
۱۹۸۸: سفارت بريتانيا در تهران مجددا باز شد.
فوريه ۱۹۸۹: آيت الله خمينى، رهبر فقيد ايران، فتواى قتل سلمان رشدى، نويسنده بريتانيايى را به اتهام ارتداد عليه اسلام صادر كرد. اين موضوع به قطع روابط ديپلماتيك ايران و بريتانيا منجر شد.
سپتامبر ۱۹۹۰: روابط دو كشور مجددا برقرار شد اما در سطح كاردار محدود ماند.
مه ۱۹۹۷: محمد خاتمى، سياستمدارى اصلاح طلب، رئيس جمهور ايران شد و روى كار آمدن او به تلاش هائى براى عادى سازى روابط ميان دو كشور منجر شد.
سپتامبر ۱۹۹۸: روابط با بريتانيا به سطح سفير برگشت. اين پس از آن بود كه دولت خاتمى موافقت كرد از ترغيب مسلمانان براى اجراى فتواى قتل سلمان رشدى خوددارى كند.
ژانويه ۲۰۰۰: كمال خرازى، وزير خارجه ايران، از لندن ديدار كرد.
سپتامبر ۲۰۰۱: جك استرا نخستين وزير خارجه بريتانيا بود كه از سال ۱۹۷۹ به ايران سفر كرد. آن سفر به عنوان بخشى از تلاش ها براى ايجاد ائتلافى عليه طالبان در افغانستان انجام شد.
فوريه ۲۰۰۲: روابط رو به بهبود بريتانيا با ايران پس از آنكه تهران ديويد ردووى را به عنوان سفير جديد بريتانيا رد كرده و او را جاسوس خواند، متحمل ضربه اى عمده شد.
ژوئن ۲۰۰۳: در خلال نگرانى هاى فزاينده بين المللى در اين مورد كه ايران ممكن است در صدد توليد سلاح هاى هسته اى باشد، بريتانيا ايران را ترغيب كرد درهاى مراكز هسته اى خود را به روى بازرسى هاى دقيق تر بگشايد.
۲۱ اوت ۲۰۰۳: مقام هاى بريتانيايى هادى سليمان پور ديپلمات ايرانى را كه از سوى آرژانتين در ارتباط با اتهامات تروريستى تحت تعقيب است، بازداشت كردند. ايران خواستار آزادى فورى آقاى سليمان پور و عذرخواهى دولت بريتانيا شد.
۲۷اوت ۲۰۰۳: على آهنى، معاون وزارت خارجه ايران، براى ملاقات با جك استرا به بريتانيا سفر كرد. آقاى استرا گفته بود نمى تواند در مسائل قضائى دخالت كند. ايران گفت اميدوار است كار به فراخوانى سفرا از پايتخت هاى متقابل نكشد، اما افزود كه همه گزينه هاى قانونى و ديپلماتيك مد نظر است.
سپتامبر ۲۰۰۳: ايران سفير خود را «براى رايزنى» از لندن فراخواند و در تهران گلوله هائى به سوى سفارت بريتانيا شليك مى شود.
نوامبر ۲۰۰۳: ايران پس از ميانجيگرى وزيران امور خارجه بريتانيا، آلمان و فرانسه گفت برنامه غنى سازى اورانيوم را به حال تعليق درمى آورد و اجازه بازرسى هاى سرزده از تاسيسات اتمى اش را به سازمان ملل مى دهد.
مه ۲۰۰۴: يك رشته تظاهرات پى در پى بيرون سفارت بريتانيا در تهران انجام مى شود، كه طى آن تظاهركنندگان از نيروهاى آمريكايى و بريتانيايى به خاطر نبرد در نزديكى شهرهاى مقدس شيعه در عراق انتقاد مى كنند.
۱۸ ژوئن ۲۰۰۴: بريتانيا، آلمان و فرانسه پيش نويس قطعنامه اى را در آژانس بين المللى انرژى اتمى تنظيم مى كنند كه ايران را به خاطر فقدان همكارى با بازرسى هاى آژانس «مذمت» مى كند.
۲۱ ژوئن ۲۰۰۴: هشت ملوان بريتانيايى پس از آنكه ظاهرا قايق آنها در نزديكى مرز عراق در آب هاى ايران سرگردان مى شود توسط نيروى دريايى ايران بازداشت شدند. آنها سه روز بعد در پى مذاكره ديپلمات هاى بريتانيايى با مقام هاى ايرانى آزاد شدند.
۲۸ سپتامبر ۲۰۰۵: دانشجويان در ايران در اعتراض به نحوه عملكرد بين المللى نسبت به برنامه اتمى ايران، به سوى سفارت بريتانيا در تهران سنگ و كوكتل مولوتف پرت كردند.
۱۵ اكتبر ۲۰۰۵: انفجارهايى در شهر اهواز در جنوب غربى ايران باعث مرگ چهار نفر شد. ايران عوامل اطلاعاتى بريتانيا را در اين مورد متهم كرد. بريتانيا اين اتهام را رد كرد.
۲۵ژانويه ۲۰۰۶: ايران گفت بمبگذارانى كه هشت نفر را در بمبگذارى هاى ديگر در اهواز كشتد، با سازمان هاى اطلاعاتى بريتانيا ارتباط داشتند.
۱۳ نوامبر ۲۰۰۶: تونى بلر، نخست وزير بريتانيا در يك سخنرانى تأكيد كرد كه نگرش بريتانيا نسبت به ايران ملايم تر نشده است.
۲۳ دسامبر ۲۰۰۶: شوراى امنيت سازمان ملل با تصويب يك قطعنامه، تحريم هائى را به خاطر برنامه اتمى ايران بر آن كشور تحميل مى كند. بريتانيا از نويسندگان پيش نويس اين قطعنامه بود.
۲۳ مارس ۲۰۰۷: به گفته وزارت دفاع بريتانيا، پانزده تن از پرسنل نيروى دريايى بريتانيا توسط نيروهاى ايرانى در آب هاى خليج فارس در نزديكى سواحل عراق دستگير شدند.