اول فروردين ماه ۱۳۸۶
هم ميهنان عزيزم،
نوروز جشن زندگانى نواست، جشن بهاركه پايان دوره سرما و خواب زمستانى طبيعت را مژده ميدهد و پيك تازگى ها، نو رويى ها و نوآفرينى هاست.
نوروز يادآور هميشگى آنست كه هيچ نيرويى هرچند قدرقدرت و اهريمنى و واپسگرا قادرنيست از روند انسانها به سوى خوشى ها و شاديها در آزادى و بسوى رفاه و آسايش در پناه قانون و داد، ممانعت بعمل آورد.
نوروز طى هزاره هاى تاريخ و با همه تلاشى كه بيگانگان براى تسلط برما كردند، همچنان مظهر پايدارى، ميهن پرستى و گراميداشت آئين باستانى نياكان ما بجا مانده است.
من، با تاسف بسيار، خود را درچنان احوالى نمى بينم كه جشن نوروز را شادمانه به شما هموطنان عزيز شادباش بگويم. وطن ما، ايران عزيزما، اين سرزمين اهورايى و خاستگاه زيباترين و طبيعى ترين عيد ملى، در خطراست. در خطر از هم پاشيدگى، در خطر انحطاط و زوال، در خطرتهاجم خارجى و جنگ و جدال داخلى.
رويداد شومى در زمستان ۵۷ راه براين خطرها گشود، زمستانى كه هرگز بهارى در پى نداشته و ارمغان آن درطول ۲۸ سال جز نفرت و خشونت، جنگ و خونريزى، محنت و مصيبت، طغيان جهل و زوال عقل، فساد مالى و اخلاقى، فقر، عقب ماندگى و محروميت نبوده است.
چه نظام حاكم به غوغاگرى و حادثه آفرينى ادامه دهد و ايران را به تحريم و انزوا محكوم كند، چه در زيرفشار و از سر اجبار به سازش تن سپارد و تضمين بدهد و تامين بگيرد، مسائلى كه ايران را به اين غرقاب بلا كشانده است حل نخواهد شد. اين مسائل، نه سطحى و گذرا كه عمقى و بنيانى و ريشه گرفته از طبيعت و سرشت رژيم است. تا اين رژيم باقى است اين مسائل نيزبرجاى خواهد بود.
رژيم كنونى قادراست براى رهيدن از بحران هاى حاد داخلى يا خارجى، هرزمان به رنگى درآيد و ترفندى تازه بكار بندد اما قادر به تغيير سرشت و طبيعت خود نيست. حادثه آفرينى، تفرقه افكنى، عوامفريبى، نيرنگ بازى، بى كفايتى در حل و عقد امور سياسى و سامان بخشيدن به امور اقتصادى و فرهنگى و اجتماعى و در نهايت امر، متزلزل ساختن پيوندهاى قومى و مذهبى كه ضامن همبستگى ملى و يكپارچگى ارضى و امنيت مرزى است از خصلت هاى ذاتى اين رژيم مايه ميگيرد و تا وقتى اين رژيم، با اين مشخصات، برايران حاكم باشد نه تنها هيچ مشكلى به طور نهادى و بنيادى حل نخواهد شد بلكه هر زمان خطر برخورد با بحران هاى تازه و تازه ترى وجود خواهد داشت.
سرنوشت كشورى با چنان سابقه تمدن و فرهنگ كه در طول تاريخ زادگاه و خاستگاه شخصيت هائى با شهرت و اعتبار جهانى در همه زمينه ها بوده است، و امروز نيز خوشبختانه از مديران و كارگزاران كاردان و كارساز و كارآمد تهى نيست، نبايد دردست گروهى فريبكار و فاقد لياقت و كفايت باقى بماند.
ايران شايسته حكومتى است از نوع ديگر، حكومتى سازنده، حكومتى دنيا پسند با قواره هاى امروزين. حكومتى قادر به درك مسائل و مقتضيات زمان. حكومتى آينده نگر و نه واپسگرا. اسم حكومت مهم نيست. مهم، فطرت و خصلت و ديد و تفكر و نوع برخورد حكومت با مسائل است.
من، به نام يك ايرانى، نسبت به سرنوشت وطنم دراين برهه از زمان عميقا احساس وظيفه مى كنم. وظيفه خود مى دانم ايرانيان را به حساسيت و وخامت اوضاع توجه دهم و همه را به همفكرى و همراهى و هميارى براى رهيدن از دامى كه به هر دليل، همگى درآن افتاده ايم، فرابخوانم براى قدم گذاردن در راهى كه به روشنايى، به شكوفايى، به بهار واقعى بپيوندد و زندگى شاد و پرنشاط را براى نسل امروز و نسلهاى آينده مان به ارمغان آورد.
هموطنانم،
فرصت ها براى حركت هاى سرنوشت ساز تاريخى هميشگى نيست. ما در مرحله يك تصميم گيرى و استفاده از يك فرصت تاريخى قرارداريم. بايد تصميم بگيريم و راهمان را برگزينيم. راهى كه پيمودنش به عزم جزم و قدمهاى استوارنياز دارد.
من در اين آغاز سال متعهد مى شوم كه در اين راه به عنوان يك رهنما و ره پيما در كنار شما و با شما باشم و به دور از هرهدف و نظرى جز اداى وظيفه ميهنى، تا هرجا كه شما خواسته باشيد و هر اندازه كه از دستم ساخته باشد، راه را با هم ادامه دهيم و به سوى مقصد پيش برويم.
نوروزتان پيروز
خداوند نگهدارايران باد
رضا پهلوى