خبر احتمال حضور رئيس جمهور ايران در سازمان ملل متحد براى دفاع از حقوق هسته اى اين كشور، واكنش هاى متفاوتى را از سوى نمايندگان برخى اعضاى دائم شوراى امنيت به همراه داشته است.
گوانگيا وانگ، سفير چين در سازمان ملل پس از نشست روز يكشنبه گروه موسوم به ۵+1 (آلمان، آمريكا، بريتانيا، چين، روسيه و فرانسه) در مورد سفر احتمالى محمود احمدى نژاد به نيويورك گفته است: «هر عضوى حق دارد به شوراى امنيت بيايد... بامزه خواهد بود اگر او [احمدى نژاد] بيايد، به خصوص در رابطه با تصويب اين قطعنامه.»
روز يكشنبه يازدهم مارس (بيستم اسفند ماه) مقام هاى ايرانى همزمان با رايزنى پنج عضو دائم شوراى امنيت و آلمان در مورد صدور قطعنامه جديد عليه ايران، اعلام كردند كه محمود احمدى نژاد به جلسه تصميم گيرى شوراى امنيت خواهد رفت تا «از منافع ملى و حقوق بين المللى اين كشور دفاع كند.»
اين در حالى است كه آلخاندرو ولف، سفير ايالات متحده در سازمان ملل، گفته هنوز مدركى مبنى بر درخواست ويزا براى احمدى نژاد نديده است و يك سخنگوى وزارت خارجه آمريكا نيز نسبت به تأثير چنين اقدامى ابراز ترديد كرده است.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، تام كيسى، معاون سخنگوى وزارت امور خارجه ايالات متحده، ضمن بيان اينكه در صورت تقاضاى رئيس جمهور ايران، آمريكا بنا به تعهد خود- به عنوان ميزبان سازمان ملل متحد- براى وى ويزا صادر خواهد كرد، گفته است: «نمى دانم [اقدام احمدى نژاد] چه فايده اى خواهد داشت.»
اعلام خبر آمادگى رئيس جمهور ايران براى شركت در جلسه شوراى امنيت در داخل اين كشور نيز انتقاداتى را در پى داشته است.
«اقدام غيرمعمول»
خبرگزارى نيمه رسمى فارس روز دوشنبه (دوازدهم مارس) به نقل از رئيس كميته روابط خارجى كميسيون امنيت ملى و سياست خارجى مجلس ايران نوشت حضور رئيس جمهور يك كشور در شوراى امنيت «در زمانى كه... مى خواهند در رابطه با آن كشور تصميم بگيرند، معمول نيست.»
به گزارش فارس، محمدى افزوده اگر رئيس جمهور كشورى در اين شرايط در شوراى امنيت حضور يابد، «از موضع ضعف خواهد بود و من اين روش ها را تاثيرگذار در سرنوشت آن كشور نمى دانم.»
ايران در حال حاضر به دليل سرپيچى از قطعنامه شوراى امنيت در تعليق برنامه هاى مرتبط با غنى سازى اورانيوم، تحت تحريم هاى سازمان ملل است و كشورهاى عضو دايم شوراى امنيت و آلمان در حال مذاكره براى گسترش دامنه اين تحريم ها هستند.
آمريكا، اسرائيل و كشورهاى غربى ايران را به تلاش براى توليد سلاح هسته اى متهم مى كنند و مى گويند ايران بايد برنامه غنى سازى اورانيوم خود را متوقف كند. در مقابل ايران با اصرار بر حقوق هسته اى خود، تلاش براى دستيابى به سلاح هسته اى را رد مى كند و مى گويد كه برنامه هسته اى اين كشور مقاصدى صلح آميز دارد.