من خسته ام، تو خسته اى آيا شبيه من؟
يك شاعر شكسته تنها شبيه من
حتى خودم شنيده ام از اين كلاغ ها
در شهر يك نفر شده پيدا شبيه من
امروز دل نبند به مردم كه مى شود
اين گونه روزگار تو فردا شبيه من
اى هم قفس بخوان كه زِ سوز تو روشن است
خواهى گذشت روزى از اين جا شبيه من
از لحن شعرهاى تو معلوم مى شود
مانند مردم است دلت يا شبيه من
...
من زنده ام به شايعه ها اعتنا نكن
در شهر كشته اند كسى را شبيه من

مرا در دل چه آوازى ست پنهان
كه در هر پرده اش رازى ست پنهان؛
مگو اين مرغِ ساكن نيست، سنگ است!
سكونِ هول پروازى ست پنهان!