عادل اسدى نيا كه چهار سال پيش كنسول ايران در دبى بوده و اكنون در انگلستان به سر مى برد، در مصاحبه اى با روزنامه انگليسى «ديلى تلگراف» مى گويد:
ايران مجموعه اى از شبكه هاى مخفى را در كشورهاى حوزه خليج فارس آموزش داده تا در صورت حمله نظامى به برنامه اتمى خود، منابع آمريكا را در اين كشورها مورد حمله قرار داده باعث ايجاد ناآرامى در اين كشورها شود.
به گفته وى جاسوسانى كه به عنوان معلم، دكتر و پرستار در مدارس و بيمارستان هاى ايرانى اين كشورها كار مى كنند، سلول هائى را تشكيل داده اند كه در صورت بروز نخستين نشانه تهديدات جدى عليه ايران، وارد عمل شوند.
آنان كه در سرويس هاى اطلاعاتى ايران آزمايش شده اند، در جذب شيعيان اين منطقه نيز كه به طور سنتى توسط خاندان هاى عرب سنى حاكم بر كشورهاى خليج فارس به حاشيه رانده شده اند، فعاليت دارند.
اسدى نيا مدعى است در صورت حمله آمريكا يا اسرائيل به ايران، اين سلول ها با ايجاد تنش هاى قومى طولانى و حمله به منافع تجارى مهم آمريكا و اروپا در كشورهاى ثروتمندى مانند امارات و عربستان سعودى، دستورها را اجرا كنند؛ اين سناريو مى تواند منجر به هرج و مرج بسيارى در خليج فارس، شود.
اين سخنان از سوى عادل اسدى نيا مطرح شده كه سركنسول ايران در دبى و مشاور وزارت امور خارجه ايران بوده است.
اسدى نيا مى افزايد، پس از مبارزه با فساد مالى در ميان مسئولان قدرتمند ايران از كشور خارج شده است، «دولت ايران بر اين باور است كه براى ثبات، نيازمند پايگاه هائى در خاورميانه است. هركس ايران را تهديد كند يا مورد تجاوز قرار دهد، با فعاليت هاى اين شبكه ها روبه رو خواهد شد».
اسدى نيا پنجاه ساله كه دو سال در كنسولگرى ايران در دبى حضور داشته، مى گويد: از اين كنسولگرى به عنوان مجرايى براى تأمين مالى حزب الله نيز استفاده مى شده است.
وى مى افزايد: نمايندگان وزارت امور خارجه ايران به طور متناوب با چمدان هائى كه حدود يازده ميليون پوند پول را در بر دارد، به اين كنسولگرى مى آيند كه با استفاده از امتيازهاى بارى ديپلماتيك حق گمركى نيز براى آن پرداخت نمى كنند.
اسدى نيا مى گويد: «حجم پول ها متفاوت است ولى معمولا دو ماه يك بار منتقل مى شده كه من خود شاهد آن بوده ام و تا آنجايى هم كه اطلاع دارم، اين پول ها براى به حزب الله فرستاده مى شده است».
وى مى گويد: كنسولگرى او محل مناسبى براى عمليات اطلاعاتى محلى و منطقه اى بوده است، چراكه عده بسيارى از ايرانيان در دوبى كار مى كنند؛ يعنى مهم ترين بندر تجارى خاورميانه. آسمانخراش ها و املاك صنعتى دبى، مسكن حدود چهار هزار ايرانى است كه پوشش خوبى را براى جاسوسى و جمع آورى اطلاعات فراهم مى كند.
ديگر فعاليت هاى اطلاعاتى عبارت از اداره كلوپ هاى شبانه و شبكه هاى فاحشه گرى است كه مقامات و ديپلمات ها براى رشا و ارتشاء اين «دام عسلى» را پهن مى كنند و مهاجران ايرانى را كه حدود پانصد هزار نفر در كشورهاى حوزه خليج فارس هستند سازمان مى دهند تا به عنوان يك جاسوس دوجانبه عمل كنند.
اسدى نيا مى گويد: «مردم تشويق مى شوند به اروپايى ها بگويند ايران خواستار روابط خوبى با آنهاست، در حالى كه درواقع ايران در تروريسم دست دارد.
وى در پاسخ اين پرسش كه آيا اين كارها با هدف منحرف كردن توجهات از برنامه اتمى ايران است، گفت: دقيقاً.
اما مهم ترين نگرانى در مورد ادعاهاى وى درباره تأسيس شبكه اى براى اتحاد با شيعيان حوزه خليج فارس، به ويژه با شيعيان بحرين، ابوظبى، شارجه و عربستان سعودى است.
ايران كه پس از انقلاب ۱۹۷۹ از اين شيعيان حمايت مى كرده، هم اكنون مى تواند با انگيزش آنان، به نوعى اسباب آزار حاكمان سنى خليج فارس را فراهم آورد تا از حمايت از تلاش هاى آمريكا براى توقف برنامه اتمى ايران، دست بردارند.
اسدى نيا بيمارستانى را در دبى نام برد كه پزشكان و پرستاران آن براى اطلاعات ايران كار مى كنند، ولى «ساندى تلگراف» به دلايل حقوقى از ذكر آن عذر خواسته است.
به نوشته ساندى تلگراف وى در سال ۲۰۰۲ سمت خود را ترك كرده و يك سال پس از بازجوئى هاى پى در پى اطلاعات در تهران، موفق به گرفتن پناهندگى در اروپا مى شود. او هم اكنون مى خواهد، در جلسه اى در همين ماه، جزئيات ادعاهايش را به جامعه انگليسى «دوستى اوهازى» بدهد كه در پارلمان، اتحاديه اروپا و سازمان ملل، داراى لابى است. اسدى نيا اميدوار است تا افشاگرى هاى او ديگر مقامات ايرانى را هم به ارائه اين كار تشويق كند.
سخنگوى سفارت ايران در لندن، ادعاهاى اسدى نيا را كاملاً بى پايه و جعلى خواند. وى حضور ديپلماتيك ايران در خليج فارس را كاملاً مشروع دانسته و جامعه دوستى را سازمانى غيرقانونى براى ايجاد اختلاف بين ايران و همسايگانش دانست.
در همين حال، «نيوزويك» هم گزارش داد: افزايش تنش ها بين واشنگتن و تهران، باعث شده است تا پليس نيويورك، نگران فعاليت نمايندگان ايران براى انجام حملات تروريستى در اين شهر شود. هدف اين حملات مى تواند پل ها و تونل ها، سازمان هاى يهودى و «وال استريت» باشد. يكى از مقامات سازمان پليس نيويورك ضمن اين كه به علت حساسيت موضوع و محرمانه بودن آن، نخواست نامش فاش شود، گفت: اين سخنان را بنا بر دسترسى به اسناد محرمانه مى گويد.
سازمان پليس نيويورك (NYPD) پس از مجموعه اى از وقايع مربوط به هيأت نمايندگى ايران و سازمان ملل، نگران اين حملات شد. در نوامبر ۲۰۰۳ احمد صفرى و عليرضا صفى، دو نفر از پرسنل امنيتى هيأت ايرانيان، به خاطر فيلمبردارى از مسيرهاى مترو از ايستگاه Queens تا منهتن، در ساعت ۱‎/۱۰ دقيقه بامداد دستگير شدند كه البته بعدها نيويورك را ترك كردند.
يكى از سخنگويان هيأت نمايندگى ايران در نيويورك در اين باره گفت: او از اين اتهامات آگاه است، اما فعلا نمى تواند اظهارنظر كند.