در گفتار گذشته در رابطه با درگيرى مجلس شوراى اسلامى با رئيس جمهور بر سر قيمت گوجه فرنگى اشاره كردم تاكنون در هيچ نماز جمعه اى، كسى به شيرينى هادى خرسندى خطبه اى در اهميت گوجه فرنگى نخوانده است. دوستانى از ما سراغ متن خطبه ى نامبرده يا شرح بيشتر آن را خواسته اند. خرسندى آن خطبه را در خلال نمايشى كه ده سال پيش با هم اجرا كرديم مى خواند. نمايش «دو ساعت با هادى خرسندى و صمدش». ويديوئى اين نمايش- و اين اواخر نسخه ى دى وى دى آن- انتشار يافته است. متن اين خطبه براى آنهاست كه نديده اند و به نسخه ويديوئى آن هم دسترسى ندارند. گرچه دوباره ديدن يا خواندنش هم براى آنها كه ديده اند هنوز خالى از لطف نيست.
متن تكه اى از نمايش: (خرسندى بر روى دسته صندلى نشسته و از روى نوشته مى خواند... در حالى كه صمد كف زمين پيش پاى او نشسته است.)
هادى: بسم الله الرحمن الرحيم.
صمد: بسمه الله......
هادى: لكن شما زارعين عزيز كه از راه دور آمده ايد به اين نماز دشمن شكن جمعه....
اين چى ثابت مى شه؟... اين خودش به آمريكا و صهيونيست بين الملل ثابت مى كنه... كه امروز جمعه يه!
(خنده حضار)
صمد: (به حالتى شعارگونه) جمعه يه!
هادى: اين روز جمعه از قديم بوده! حتى بيش از اون كه پنجشنبه اختراع بشه..... يا اون كريستف... كلفت... شنبه را كشف كنه، اين روز جمعه بوده... هميشه هم مى افتاده به تعطيلى آخر هفته.....
(خنده حضار)
صمد: اينا كه ديگه راست مى گه والله!
هادى: لكن شما زارعين عزيز بهتره فقط گوجه فرنگى بكارين!... براى آن كه گوجه فرنگى خيلى مهم بوده از لحاظ اُمت... ببخشين املت... (خنده حضار).... املت هم همون تركيبى و مخلوطى از امت و ملته... (خنده حضار).
صمد: كدامش را بخوريم؟
هادى: لاكن گوجه فرنگى از لحاظ ديگه اى هم در اهميت بوده! چون در قم كه قديما چراغ ترافيك لايت كه نبوده...! سر چهارراه ها پاسبونا چيكار مى كرده ن؟ گوجه فرنگى دست مى گرفتن سر چهارراه... ماشينا مى اومدن گوجه هه را مى ديدن، واى مى ايستادن! (خنده حضار) بعد پاسبونه گوجه هه را مى ذاشته، خيار ور مى داشته... ماشينا مى رفتن! (خنده شده حضار).
صمد: (در حال خنده خودش را مى زند) چه كيفى داشته ماشين سوارى!
هادى: محرم صفر هم بادمجان دست مى گرفتن!... بادمجانم مثل گوجه يه لكن عزاداره!
صمد: (با كلمه عزادار به طور تصنعى شروع مى كند به گريه.)
هادى: براى كشك و بادمجان، كشك واجب شرعيه لكن بادمجان واجب كفائيه!
صمد: (ادامه گريه).
هادى: براى ميرزاقاسمى سه چيز لازمه-سپى يه- هم بادمجان لازمه... هم تخم مرغ لازمه... هم خود ميرزاقاسم لازمه!
صمد: پس ما چى؟!
هادى: براى اون كه اون ميرزاقاسم خودش مخترع ميرزاقاسمى بوده!... اون ميرزاقاسم را من خودم در نجف بزرگش كردم.
صمد: (به حالت گريه) آخ نجف! نجف!
هادى: وقتى به دنيا اومد. اينقده بود (با انگشت نشان مى دهد).
صمد: آخ اينقده بود...!
هادى: چقدر من تشويق شدم از اون كه ميرزاقاسمى را اختراع كنه... خودش اختراع مى كرد... روى خودشم تِست مى زد!... آخرشم آنقدر ميرزاقاسمى خورد... تا مُرد!
صمد: آخ خوش به حالش.. خوش به حالش!
هادى: خدا امواتت را غرق يتيمچه كنه! فاتحه! (از دسته صندلى مى آيد پائين).
صمد: آخ يتيم! ... يتيم!
هادى: صمد!
صمد: صمد آقا!
هادى: چرا دارى گريه مى كنى؟
صمد: روضه خوانى گريه داره ديگه!
هادى: من كه نخواستم گريه ات بندازم كه!
صمد: اگه نخواستى چرا روضه خواندى؟
هادى: خواستم ببينى روضه هم مى تونه خنده دار باشه؟
صمد: لازم نيست شما به ما بگى، ما خودمان مى دانيم!...
هادى: اگه مى دانى چرا نخنديدى مثل بقيه؟
صمد: مو به بقيه چكار دارُم؟ گداعلى ميگه با طناب پوسيده اين جماعت مردم توى چاه نبايس رفت!
هادى: حالا تو از چى مى ترسى؟ مى ترسى برن گزارش بدن كه اين صمدآقا يه شب به چيزى كه شبيه خطبه نماز جمعه بوده خنديده! ترسو؟!
صمد: مو از كجا بدانم؟ اونا همه نشستن تاريكى! اگه مأمور منكرات از راه برسه، از كجا مى دانه كى خنديده، لاپرتش را بده! اما ما را اينجا تو روشنائى مى بينن! مى خواى بدى بابت اين مصالحه ى (مصاحبه ى) كوفتى شلاق به ما تحت مان بزنن!؟