چنانچه پيش بينى مى شد و بارها نوشته و گفته بوديم، فيلم اخراجى ها تهران را بهم ريخت.
پيش از اكران رسمى اين فيلم در سينماهاى ايران، هنگام شركت در فستيوال فجر كه همه ساله در دهه فجر در تهران برگزار مى شود فيلم اخراجى ها تنها فيلمى بود كه بيشترين سر و صدا را راه انداخت و بيشترين بيننده را داشت.
اما اين فيلم نتوانست به بخش اصلى مسابقه راه پيدا كند. كارگردان اخراجى ها مى گويد:
اين فيلم تو دهنى بود به روشن فكرها و متحجرهائى كه در راه ساخت و نمايش آن مانع تراشى كردند و خيلى حيف شد كه به خاطر حضور من در اين فيلم بازيگرانم ديده نشدند من از آنها شرمنده ام... من اعلام مى كنم كه اگر جايزه اى به من يا فيلم نامه يا فيلم تعلق گيرد جايزه را نخواهم گرفت. البته فيلم اخراجى ها هيچ جايزه رسمى را نگرفت و اين را از مدت ها پيش مسعود ده نمكى پيش بينى كرده بود و مرتب از حسادت ها و كارشكنى ها گلايه مى كرد.
اما در شبانه ۲۲ بهمن در تالار وحدت كه با ازدحام پيش از حد مردم مواجه بود.
-بهترين فيلم برگزيده فستيوال، روز سوم اثر حسين لطيفى.
-بهترين كارگردان ها، امير شهاب رضويان و حسين لطيفى، با فيلم هاى مبناى شهر خاموش و روز سوم.
-بهترين فيلمنامه خون بازى از رخشان بنى اعتماد، فريد مصطفوى نغمه ثمينى و محسن عبدالوهاب بود....
شلوغى براى ورود به سالن اختتاميه آنقدر بى سابقه بود كه بسيارى از مهمانان رسمى نتوانستند وارد سالن بشوند براساس گواهى افراد بسيارى كه در سالن حاضر بودند.
همهمه و سر و صداى ممتدى در سالن بود كه مرتب در پچ پچ ها اخراجى ها، اخراجى ها به گوش مى خورد.
در هنگام گزينش بهترين فيلم برگزيده تماشاچيان اين همهمه و سر و صدا افزايش مى يابد و آقاى دادگو ۲ فيلم اخراجى ها اثر ده نمكى و سنتورى اثر مهرجوئى را با اكتساب ۹۰ درصد آراء؛ فيلم هاى برگزيده تماشاچيان اعلام مى كند و سيمرغ بلورين را به حبيب كاسه ساز تهيه كننده فيلم مى دهد. كاسه ساز پشت تريبون رفته و مى گويد: من اين جايزه را به كارگردان اخراجى ها آقاى ده نمكى پيشكش مى كنم، ده نمكى هم بالا مى رود اما به جاى گرفتن جايزه از كاسه ساز، آن را پس زده و ميكروفن را گرفته و مى گويد: من نه مرغ مى خواهم نه سيمرغ. من شرمنده مردمى هستم كه تا ۴ صبح جلو سينماها بودند و اخراجى ها را پسنديدند اما داوران ما نظر مردم را نپسنديدند، هميشه اين طور بوده، نخبگان ما عقب تر از مردم حركت مى كردند... سينماى ما شبيه سياست ماست همان باند بازى و مافيا و انحصارطلبى! من اگر نتوانم ديگر فيلم بسازم همين يكى براى تو دهنى زدن به برخى بس بود. من بچه كه بودم دوست داشتم قاضى شوم اما امروز با ديدن اين قضاوت ها ديگر دوست ندارم هيچوقت قاضى شوم.»
در فيلم اخراجى حدود ۴۴ هنرپيشه سرشناس ايران ايفاى نقش كرده اند.
جمعى از بازيگران اين فيلم طى يك كنفرانس مطبوعاتى در تهران به سيستم فستيوال دهه فجر انتقاد كردند:
محمدرضا شريفى نيا كه از سال ۶۰ تا ۶۷ را در زندان جمهورى اسلامى به سر برده و پس از آزادى يكى از هنرپيشه هاى مطرح كشور شده است و در سريال امام على اثر داوود ميرباقرى با ايفاى نقش وليد و شرابخوارى ها و مستى هايش در مسجد و منبر شهرتى ويژه به دست آورده بود گفت: «اين فيلم با تلاش همه دست اندركاران فيلم توليد شد. شايد در تاريخ سينماى ما تا اين اندازه از يك فيلم استقبال نشده بود، اين نشان مى دهد كه مخاطب تشنه ديدن آثار قابل توجه بر پرده سينماست.»
اكبر عبدى هنرپيشه برجسته كشورمان نيز در اين كنفرانس گفت: «زندگى جلوى دوربين سخت است من سعى كردم در اين فيلم، اخراجى ها، زندگى را تجربه كنم به عقيده من جايزه اصلى را بايد عاشقان سينما بگيرند.
اكبر عبدى اضافه كرد كه استقبال از اخراجى ها به حدى بود كه بعضى از سينماهاى جشنواره چند بار فيلم را پخش كردند.»
محمدرضا جعفرى جلوه معاون امور سينمائى وزير فرهنگ به همراه خانواده اش تا ساعت ۲ بامداد در صف فيلم اخراجى ها ايستاده بود اما موفق به تماشاى آن نشد.
ده نمكى در فيلم اخراجى ها تمامى تعصبات ديروز را شكسته است، مجيد سوزكى يك جوان لمپن و لاتى است كه به خاطر خلافكارى به زندان رفته است، اما به پدر نامزدش مى گويد كه به سفر حج رفته و همو يك بسيجى جنگى مى شود...
سيدمرتضى پرسوناژ ديگرى از فيلم اخراجى هاست كه لات محله است و از روزهاى نخست در جبهه نيز لات بازى را تبليغ و تشويق مى كند اما جانش را براى ميهنش در جنگ از دست مى دهد. نشان دادن پوسترهاى پرويز صياد، بهروز وثوقى پشت سر افراد نيز بيانگر همين امر است كه جوانانى كه براى دفاع از آب و خاك ميهن به جبهه ها رفتند پرورش يافتگان دوران پر افتخار پادشاهى ايران بودند وگرنه نسلى كه خمينى آفريد، بى تفاوت، معتاد، متعصب، هر دم براهى و آخر در بيراهى و از بين بردن همه ارزش هاى زيباى ديروز هستند.
www.awesta.net