بنياد گزارشگران بدون مرز در گزارش تازه اى از وضعيت آزادى بيان در سال ۲۰۰۶ از شرايط رسانه هاى گروهى در ايران انتقاد كرده، كار و زندگى روزنامه نگاران و خبرنگاران ايرانى را با فشارها و محدوديت هاى فراوان همراه دانسته است.
بنا به گزارش تازه در سال گذشته در ايران «ده ها روزنامه نگار براى انتشار مقالات انتقادى شان بازداشت شدند. برخى از آنها در شرايط دشوار و بدون داشتن حق دسترسى به وكيل در بازداشت گاه هاى مخفى زندانى بودند. با آنكه تعداد زندانيان كاهش يافته است، اما بسيارى از روزنامه نگاران قربانى تعقيب قضائى بى پايان و تهديدهاى مداوم براى انجام وظيفه خود هستند.»
به گفته گزارشگران بدون مرز وضعيت آزادى بيان در دوران رياست جمهورى محمود احمدى نژاد وخيم شده است: «از تير ماه ۱۳۸۴ با به قدرت رسيدن رئيس جمهور احمدى نژاد و هيأت دولت اش كه اكثريت آن را فرماندهان سابق سپاه پاسداران و يا مأموران وزارت اطلاعات تشكيل داده اند، سركوب همه جانبه رسانه ها و دست اندكاران حرفه اطلاع رسانى شدت يافته است.»
گزارشگران بدون مرز در تأييد اين مدعا گفته است: «در سال ۲۰۰۶ بيش از ده نشريه تعطيل و ۳۸ روزنامه نگار بازداشت شده اند.»
به گفته گزارشگران بدون مرز: «بسيارى از روزنامه نگاران دستگير شده با نقض ابتدايى ترين حقوق شان در بازداشت گاه هاى مخفى نگاهدارى شده اند.» در گزارش موارد بسيارى از تضييقاتى كه عليه رسانه ها و كاركنان آنها به عمل آمده، ذكر شده است.
در گزارش آمده است: «در سال گذشته تعداد بسيارى از رسانه ها هدف حمله و تهاجم قرار گرفتند. در بهمن ماه سال گذشته نهادهاى حكومتى و حوزه هاى علميه با سازمان دادن تظاهرات مردمى دفتر هفته نامه تمدن هرمزگان را تخريب و به آتش كشيدند، ۷ روزنامه نگار و همكار مطبوعاتى اين نشريه نيز دستگير شدند.»
گزارش از رواج عام خودسانسورى براى ادامه حرفه خبرنگارى و روزنامه نويسى در ايران انتقاد كرده است: «براى بسيارى از رسانه ها خودسانسورى بهترين روش براى بقاست. خطوط قرمز از مرز گفتن و نوشتن در باره روحانيون و تابوهاى اجتماعى تا حقوق زنان و خواست هاى ملى و قومى و مذهبى گستره ايست كه نبايد از آن گذشت.»
اين نهاد مدافع آزادى بيان كه مقر اصلى آن در پاريس است، تصويرى منفى از شرايط كار و زندگى روزنامه نگاران ارائه داده است: «روزنامه نگاران از سوى دستگاه قضائى تحت تعقيب قرار مى گيرند و براى آزادى تا هنگام محاكمه بدون تعيين زمان مجبور به پرداخت وثيقه هاى سنگين مى شوند، روزنامه نگاران به اصطلاح آزاد شده از هر سو تحت فشار قرار مى گيرند و اجازه كار نمى يابند. بدون امنيت شغلى همواره هراسند كه انتشار مطلبى ناخوش آيند براى حكومت، دوباره براى آنها احضار و دادگاه و زندان را در پى داشته باشد.»
گزارشگران بدون مرز در پايان گزارش ساليانه خود از كشته شدن يك روزنامه نگار در شرايطى نامعلوم سخن گفته است. به علاوه عاملان اصلى مرگ زهرا كاظمى روزنامه نگار ايرانى تبار كانادايى هنوز معرفى نشده و در برابر عدالت قرار نگرفته اند.
گزارشگران بدون مرز آزادى اكبر گنجى روزنامه نگار ايرانى را پس از شش سال زندان، از نادر وقايع مثبت سال ۲۰۰۶ دانسته است.