هفته نامه بريتانيايى اكونوميست در شماره ۲۰ ژانويه خود، آنچه را كه تضعيف محمود احمدى نژاد در داخل ايران مى داند مورد بررسى قرار داده است.
در مقاله اكونوميست با عنوان «رئيس جمهورى در معرض تهاجم داخلى- آيا ستاره بخت رئيس جمهورى جنجالى رو به افول است» آمده كه احتمالا كاسه صبر رده هاى بالاتر حكومت جمهورى اسلامى از دست محمود احمدى نژاد لبريز مى شود هرچند منابع مطلع ايرانى تصور نمى كنند كه وى با خطر از دست دادن مقام خود مواجه شود ولو اينكه موقعيت وى در اين سمت به مانند گذشته محكم نباشد.
اكونوميست مى نويسد كه محافظه كاران در پارلمان و رسانه هاى ايران ولخرجى رئيس جمهورى در داخل و گزافه گويى وى در خارج را مسئول وخامت شرايط اقتصادى و قرار گرفتن هرچه بيشتر اين كشور در خط آتش آمريكا مى دانند.
هفته نامه بريتانيايى يادآور مى شود كه در هفته هاى اخير، ايالات متحده دو بار شهروندان ايرانى را در عراق بازداشت كرده، يك ناو هواپيمابر ديگر به خليج فارس فرستاده و كشورهاى عرب همسايه ايران را به موشك هاى ضد موشك پاتريوت مجهز كرده و اين اقدامات با رگبار حملات لفظى مقامات ارشد آمريكايى، ازجمله رئيس جمهورى و وزيران خارجه و دفاع آن كشور، عليه ايران همراه بوده است.
اكونوميست اظهار مى دارد كه منتقدان احمدى نژاد پس از شكست متحدان وى در انتخابات شوراها باد به غبعب انداخته و او را مسئول فشارهاى جديد آمريكاييان و همچنين تصويب قطعنامه شوراى امنيت عليه ايران مى دانند و به نظر مى رسد كه گروهى از مقامات ارشد رژيم و احتمالا آيت الله خامنه اى نيز چنين انتقاداتى را تأييد كرده اند.
اكونوميست مى نويسد كه روزنامه همشهرى در مقاله اى نوشت هنگامى كه انتظار مى رفت موضوع هسته اى ايران از حيطه بررسى شوراى امنيت دور شود، سخنان آتشين رئيس جمهورى باعث تصويب دو قطعنامه عليه جمهورى اسلامى شد.
هفته نامه بريتانيايى مى نويسد كه چنين اظهاراتى با اوضاع در سال گذشته تفاوت دارد، زمانى كه به چالش خواندن سياست هسته اى دولت اقدامى عاقلانه محسوب نمى شد.
در ادامه مقاله اكونوميست آمده است كه لفاظى هاى تند احمدى نژاد عليه آمريكا با توجه به ديدار اخير وى از آمريكاى لاتين مورد حمله گرفته است زيرا اين سفر از نظر منتقدان رئيس جمهورى اقدامى غير ضرورى در زمانى نا مناسب بوده است.
سفر بى موقع
اكونوميست به مقاله روزنامه اعتماد ملى در اين زمينه اشاره مى كند كه نوشته است رئيسان جمهورى كشورهاى ونزوئلا، اكوادور و نيكاراگوئه كه رئيس جمهورى ايران را در آغوش گرفتند دوستان چپگرايى هستند كه براى گپ زدن در قهوه خانه مناسبت اند اما براى تدوين اولويت هاى امنيتى، سياسى و اقتصادى كشور فايده اى ندارند.
اكونوميست يادآور مى شود كه احمدى نژاد در خلال سفر اخير به آمريكاى لاتين اعلام كرد يك ميليارد دلار در اختيار صندوق مشترك ايران و ونزوئلا براى كمك به كشورهاى ديگر به منظور «رهايى از يوغ امپرياليسم آمريكا» قرار مى دهد و اين تصميم باعث تشديد انتقادهاى جدى از سياست اقتصادى دولت شده است.
هفته نامه بريتانيايى با اشاره به نامه اخير يكصد و پنجاه تن از نمايندگان مجلس در مورد نحوه تقديم لايحه بودجه سالانه مى نويسد كه امضا كنندگان از رئيس جمهورى خواسته اند تا از دستاوردهاى اقتصادى خود در برابر مجلس دفاع كند.
اكونوميست در عين حال مى نويسد كه اين نخستين درگيرى مجلس با رئيس جمهورى نيست و در اواخر سال ۲۰۰۵ نيز نمايندگان محافظه كار مجلس، كه ظاهرا همفكر احمدى نژاد هستند، نامزدهاى پيشنهادى براى تصدى سمت وزارت نفت را نپذيرفتند و از آن زمان به بعد نيز بارها سئولاتى را درباره شيوه «من درآوردى» اقتصادى دولت مطرح كرده اند، سياست هائى كه توده ها را خرسند و اكثر اقتصاددانان را ناراضى مى كند.
اين هفته نامه مى افزايد كه سال گذشته و هنگامى كه تصميم ناگهانى براى افزايش حداقل دستمزد به بيكارشدن كارگران و اعتصاب در سرتاسر كشور منجر گرديد، دولت ناگزير به عقبگرد و كنار گاشتن اين سياست شد.
اكونوميست مى نويسد كه رئيس جمهورى در سفرهاى خود به استان هاى مختلف عادت دارد مبالغى از صندوق دولت را براى حمايت از برنامه هاى محلى خاص خرج كند و مجلس به دليل واگذارى قراردادهاى كلان به سپاه پاسداران بدون اعلام مناقصه، دولت را به تبعيض متهم كرده است.
اين هفته نامه اظهار مى دارد كه رشد هزينه هاى مصرفى و گاه فكر نشده دولت باعث افزايش نرخ تورم شده و اقتصاد ايران را در برابر نوسانات قيمت نفت آسيب پذيرتر ساخته است و نمايندگان مجلس نگران آن هستند كه در انتخابات بعدى، مسئول اوضاع نابسامان اقتصادى شناخته شوند.
اكونوميست مى نويسد كه ظاهرا رئيس جمهورى از ايجاد جنجال جان مى گيرد اما ممكن است ماه هاى دشوارى را در پيش داشته باشد و مى افزايد كه شايد به نفع احمدى نژاد باشد كه با توجه به نظرات رهبر جمهورى اسلامى، از شدت لفاظى هاى خود بكاهد و به جاى آن بودجه اى معقول را به مجلس ببرد هرچند وى به اتخاذ چنين شيوه اى عادت ندارد.