تابستان امسال ملبورن داغ تر از هر سالى ديگر است. دماى حرارت بيرون از خانه، گاهى به ۴۰ درجه سانتيگراد مى رسد كه در اين فصل سال كمى زودرس به نظر مى آيد.
بر خلاف نيمكره شمالى، كشورهايى كه در نيمكره جنوبى زمين قرار دارند، كريسمس و سال نو شان، در تابستان قرار دارد. به اين دليل كه زمستان نيمكره شمالى، تابستان نيمكره جنوبى است.
اما، باهمه اينها، سال نو ميلادى در راه است و مى توان نمودهاى آن را در هرگوشه و كنار ديد. بازار خريد درخت كريسمس گرم است و مردم با تزيين و آرايش خانه ها و چراغان كردن كوچه و خيابان هاى، براى تحويل سال نو، آمادگى مى گيرند.
در يك روز آفتابى، گذرى مى اندازم به بازارچه اى معروف به «بازار افغانها» در دندينانگ، كه يكى از نواحى شهر ملبورن است.
اين بازارچه از حضور پر رنگ افغانها در اينجا حكايت دارد كه با كاسبى سنتى شان توانسته اند توجه بسيارى را به خود جلب كنند.
ديدن يك كارمند استراليايى، ساعت ۹ صبح نان گرم و كنجد زده مخصوص افغانها را زير بغل گرفته و رو به دفتر كارش روان است، شايد در نگاه اول كمى تعجب آور باشد، اما با ديدن هر روزه اين صحنه ها، در مى يابى كه بالاخره در سفره معروف به سفره استراليايى، اقلام افغانى هم جايى براى خود باز كرده است.
محلى كه امروزه به نام بازارچه افغان ها ياد مى شود، شباهت هاى زيادى با بازارچه هاى سنتى افغانستان دارد.
وقتى در اين بازارچه كه با طول دو كيلومتر امتداد مى يابد، قدم مى گذارى بوى كباب افغانى، مشام هر رهگذرى را تحريك مى كند و هرعابرى را بسويش فرا مى خواند.
فروشگاهها معمولا به سبك جزيى فروشى هاى افغانستان در هر گوشه و كنار ديده مى شود.
اگرچه در اكثر اين رستوران ها علائمى از فرا رسيدن كريسمس و يا سال نو نمى بينى، ولى در بعضى ديوار ها عكس هائى از درخت كريسمس آويزان شده است.
شايد تنها چيزى كه مى توان از آن فرارسيدن سال نو را ديد، شلوغى رستوران ها ست.
معمولا افغانها با وجود آن كه سالهاست مقيم اين ديار هستند ولى تغييرات زيادى در زندگى شان بوجود نيامده است. هنوز هم نوروز در نزد عامه مردم اهميت ويژه اى دارد و سال نو مسيحى فقط براى كاسبكاران بيشتر معتبر است تا نزد عامه مردم.
خريد هاى سال نو
در استراليا ۲۶ دسامبر روز خريد عمومى است. اين روز Boxing Day يا روز بسته بندى مى نامند كه بازارها ۲۴ ساعته باز است و مردم مشغول خريدار تحفه ها و بقيه خريدهاى شان براى سال نو هستند.
ولى در بازارچه افغان، كاسبى طبق معمول است. از شلوغى زياد خبرى نيست و كاسبى هم مثل هر روز برقرار است.
در اينجا پايان سال براى افغانها مفهوم گذشته را ندارد كه با آمدن سال نو، رنجهاى تازه و نگرانى هاى جديد رخ مى كند.
سال نو ميلادى، در واقع به نوعى، نوروز افغانهاست، نوروزى با شادمانيهاى پايدار و برخورداريهاى بى شمار.
اگرچه نوروز افغانستان هنوز هم براى افغانهاى مقيم استراليا ياد آور احساس نوستالوژيك است اما در اينجا نوروز، ديگر آن شور و شلوغى بازارهاى كابل و ازدحام روضه سخى را ندارد.
در تعطيلات سال نو ميلادى، مردم بيشتر به جاهاى دور مسافرت مى كنند. متاسفانه ديد و بازديد ها ميان افغان ها روز به روز كمتر شده است.
سال نو ميلادى از نظر فرهنگى اهميت زيادى براى افغانها ندارد و نوروز و عيد نيز بخاطر سازگارى نداشتن زمانى اش با تقويم رسمى اينجا، براى ديد و بازديدهاى سنتى ما، مناسب نيست.
افغانها مانده اند ميان دلبستگى نوستالوژيك با گذشته و نا توانى در ادغام جدى با محيط جديد.
داستان بازارچه افغان نيز همين سرنوشت را دارد. ميان كاسبى سنتى و مدرن در نوسان است كه حتى تغيير سال نيز نمى تواند تكانى به آن بدهد.