... ما در برون مرز نسخه نويسى براى نظام آينده ى ايران (جدائى حكومت از دين- تساوى حقوق زن و مرد- اقتدا به حقوق بشر- رفراندوم- آزادى احزاب و جماعات سياسى و صنفى و ديگر از اين قماش) فراوان داشته ايم. بسيار خوب!
داشته باشيم! ولى هر گز در انديشه ى نسخه اى براى جلب توجه جهانيان به پايمال شدن حقوق بشر (با انواع بيشمار مظاهرش)، نداشته ايم. هرگز نيامده ايم تا با تلاشى گسترده و مستمر (و نه فصلى و زودگذر) فشار جهانيان را بر ضد اختناق درونى برانگيزيم- اختناقى كه راه بر هر حركت زاينده در كانون اصلى مبارزه (درون ايران) بسته است...
-در سفر نيويورك و مجمع عمومى سازمان ملل چه گذشت؟
-وزيرخارجه عراق و همتاى ايرانى او چگونه يكديگر را به چالش طلبيدند؟
-در ديدار خصوصى دو وزيرخارجه چه گذشت و فرمول پيشنهادى طرف عراقى چه بود؟
-وزيرخارجه كُرد عراق گفت نام من (شاذل) در واقع همان «شاددل» فارسى به لهجه كردى است و من در عين عراقى بودن، از نظر نژادى خود را ايرانى مى دانم و آرزومندم كه روابط دو كشور در دوره وزارت من التيام يابد.
-فوت ناگهانى وزيرخارجه عراق پس از مذاكرات نيويورك، او را در تحقق آرزوهايش ناكام و هيأت نمايندگى ايران را كه به حسن نيت اين دولتمرد كُرد پى برده بود سخت نااميد و اندوهگين ساخت.
***
