Nimrooz
Vol. 18, No. 912, December 15, 2006
سال هيجدهم - شماره ۹۱۲ - جمعه ۲۴ آذر ۱۳۸۵
اعتراض دانشجويان اميركبير به سخنرانى احمدى نژاد
به دانشجويان ستاره داردرجه ستوانى خواهيم داد!- احمدى نژاد
دانشجويان معترض، يكى از دوربين هاى صدا وسيما را شكستند وشعار «دروغگو، برو گمشو» و «مرگ بر ديكتاتور» سر دادند
004086.jpg
روز دوشنبه ۲۰ آذر عده اى از دانشجويان دانشگاه اميركبير با شعارهايى مانند «مرگ بر ديكتاتور» سعى كردند از سخنرانى محمود احمدى نژاد رئيس جمهورى ايران در اين دانشگاه جلوگيرى كنند.
به گزارش خبرگزارى ادوارنيوز، احمدى نژاد صبح دوشنبه ۲۰ آذر به قصد سخنرانى در دانشكده پلى تكنيك دانشگاه اميركبيرحضور يافت اما دانشجويان اين دانشگاه نيز با حضور گسترده در سالن محل سخنرانى، برنامه ريزى هاى قبلى نهادهاى امنيتى براى در اختيار گرفته شدن سالن توسط دانشجويان دانشگاه امام حسين كه با اتوبوس به اين دانشگاه منتقل شده اند را ناكام گذاشتند.
به گزارش خبرگزارى دولتى ايران، ايرنا، احمدى نژاد از معترضين خواست مطالب خود را با آرامش بيان كنند و گفت: «ما سالها در مقابل ديكتاتورى ايستاده ايم و تا هزار سال ديگر نيز احدى قادر نيست در اين كشور هر چند با نام آزادى، ديكتاتورى برقرار كند.»
همچنين خبرگزارى دانشجويان ايران، ايسنا، گزارش داده كه در حين سخنرانى رئيس جمهور ايران دستكم دوبار صداى انفجار ترقه باعث اختلال در جلسه شد به طورى كه احمدى نژاد يكبار گفت «كسانى كه مى خواهند با فشار، ما دست از آرمان هاى خود برداريم بدانند كه اين چيزها اثرى نخواهد گذاشت» و بار ديگر افزود: «توپ، تانك، مسلسل، ديگر اثر ندارد.»
از زمان به قدرت رسيدن محمود احمدى نژاد در تابستان سال گذشته، اين اولين بار است كه يك مراسم سخنرانى وى با اعتراض علنى حاضرين همراه مى شود.
در ماه هاى گذشته سياست هاى دولت اصولگراى محمود احمدى نژاد در برخورد با برخى استادان- كه وى آنها را ليبرال و سكولار ناميده- و همچنين محروم شدن برخى دانشجويان از ورود به تحصيلات تكميلى- كه به دانشجويان ستاره دار معروف شده اند- انتقادهايى را در دانشگاه ها و در محافل دانشجويى ايران برانگيخت.
هفته گذشته (۱۵ آذرماه) يك روز پيش از فرارسيدن روزى كه در ايران رسماً روز دانشجو نام گرفته است، دانشگاه تهران صحنه تجمع گروهى از دانشجويان شد كه به مناسبت اين روز به اعتراض به سياستهاى دولت جمهورى اسلامى در قبال دانشجويان پرداختند.
تجمع كنندگان، كه خبرگزارى ها تعداد آنها را حدود سيصد نفر اعلام كردند، به آنچه امنيتى شدن فضاى دانشگاه مى خواندند معترض بودند و خواهان آن بودند كه فضايى آزاد و دموكراتيك بر دانشگاههاى ايران حاكم شود.
آنها همچنين خواهان استعفاى وزير علوم به دليل محدوديتهايى بودند كه به گفته آنان از هنگام روى كار آمدن وى بر دانشگاهها اعمال مى شود.
يك روز پيش از اين تجمع، گروهى از پذيرفته شدگان مقطع كارشناسى ارشد دانشگاههاى دولتى در تهران كه اجازه ادامه تحصيل نيافته اند، در برابر مجلس شوراى اسلامى دست به تجمع زده بودند و بخشى از اعتراضاتى كه در تجمع دانشجويى دانشگاه تهران مطرح شد، به محروم ساختن اين عده از دانشجويان از تحصيل اختصاص داشت.
همچنين به گزارش خبرگزارى فارس، دانشجويان معترض، يكى از دوربين هاى صدا وسيما را شكستند. به گفته همين خبرگزارى، عده اى از دانشجويان هوادار رئيس جمهورى شعار «احمدى احمدى» حمايت مى كنيم سر دادند. درگيرى اصلى بين بسيج و دانشجويان انجمن اسلامى صورت گرفت. اين انجمن اخيراً غير قانونى اعلام شد.
دانشجويان معترض همچنين شعارهايى چون «مرگ بر استبداد» ، «دانشجو مى ميرد ذلت نمى پذيرد» و «دروغگو، برو گمشو» سر دادند. اين دانشجويان تصاويرى از محمود احمدى نژاد را وارونه گرفته و آنها را به آتش كشيدند.
به گزارش خبرنگارى مهر، احمدى نژاد در مورد جنبش دانشجويى گفته است: «متاسفانه برخى از جنبش هاى دانشجويى كه در دانشگاه ها فعاليت مى كنند هر كدام به يك حزب، آن هم بيرون دانشگاه وابسته اند كه با عملكرد خودشان همچون امروز نشان دادند كه نمايندگان جنبش دانشجويى نيستند.»
احمدى نژاد در بخشى از سخنانش به نامه خود خطاب به رئيس جمهورى آمريكا اشاره كرد و گفت: «من اين نامه را با وضو نوشتم و گفتم خدايا براى پرچمدار نظام سلطه هدايت قرار بده و دلش را به سمت عدالت نرم كن و بعد هم بحث مناظره مطرح كرديم اما نپذيرفتند. وى در بخشى از سخنانش گفت آمريكايى ها بدانند ما اگر هزار بار هم بسوزيم، يك سانتى متر از آرمانهايمان عقب نشينى نمى كنيم.»
رئيس جمهورى اسلامى ايران در بخش ديگرى از سخنانش به بازنشسته كردن برخى از اساتيد در دانشگاه ها كه يكى از مهمترين دغدغه هاى دانشجويان به شمار مى رود، اشاره كرد و گفت: «هيچ استادى در دانشگاه بازنشسته نخواهد شد. قانونى قبل از اين دولت بوده است و تعداد بازنشستگان در سال هاى ،۸۱ ،۸۲ ۸۳ نشان مى دهد كه چند برابر سال ۸۴ بوده كه اين دولت آن را تحويل گرفته است.»
از سوى ديگر، خبرگزارى ادوار نيوز گزارش داده كه رئيس جمهورى همچنين با اشاره به وجود دانشجويان سه ستاره گفته است: «به اين دانشجويان درجه ستوانى خواهد داد.»
در دوره رياست جمهورى محمود احمدى نژاد بسيارى از دانشجويان كه فعاليت سياسى در دانشگاه داشتند ستاره دار شده و حق ادامه تحصيل ندارند.

نه حكومت زور، نه دولت مزدور
اما بطوريكه سايت روز ازقول خبرنگار خود نوشته است دانشجويان معترض با «هو» كردن به استقبال سخنرانى رئيس جمهور رفتند.
اين مسأله در دانشگاه امير كبير يا همان پلى تكنيك تهران رخ داد. همان جايى كه مهندس بازرگان، دكتر سحابى و آيت الله طالقانى اولين انجمن هاى اسلامى را پايه گذارى كردند تا ۴۰ سال بعد در زمان رياست دكتر رهايى بر اين دانشگاه، دفتر آن، با بولدوزر، آن هم شبانه، تخريب شود.
برنامه سخنرانى رئيس جمهور از حدود ۱۰ روز قبل برنامه ريزى شده بود. ابتدا همه را گمان بر اين بود كه احمدى نژاد در دانشگاه علم و صنعت، جايى كه خودش عضو هيأت علمى آنجاست سخن خواهد گفت؛ آن هم به مناسبت ۱۶آذر، روز دانشجو.
بعد از اين بود كه خبر رسيد رئيس جمهور به تبعيت از خاتمى در دانشگاه تهران سخنرانى خواهد كرد و احتمالا در تالار دانشكده فنى. اما او در نهايت دانشگاه امير كبير را انتخاب كرد كه در سال جارى ناآرام ترين دانشگاه كشور بوده است، و آن هم به درخواست سازمان بسيج دانشجويى و بر اساس طومار اعضاى اين سازمان كه ۱۶ هزار امضاء زير آن بود.
به اين ترتيب بود كه احمدى نژاد براى دومين بار در سال جارى پا بر زمين پلى تكنيك گذاشت. او در حالى به امير كبير وارد شد كه تعداد زيادى مأمور با لباس شخصى او را احاطه كرده بودند. اعضاى سازمان بسيج نيز بر گرد محافظان حلقه زده بودند.
و همه در حالى كه روز پيش از آن برنامه دانشجويان اين دانشگاه به مناسبت روز ۱۶ آذر با فشار غير قابل تصور مسوولين و نيروهاى امنيتى مواجه شده بود. برنامه اى كه قرار بود به انتقاد از دولت نهم در نحوه برخورد با دانشجويان كشور و جنبش دانشجويى اختصاص داشته باشد.
اما روز قبل، روز قبل بود. آنروز دانشگاه توسط نيروهاى امنيتى پاكسازى شده بود. تمام شكاف ها، سوراخ ها، درز هاى ديوارها، زير زمين ها، محوطه و... مورد بازبينى قرار گرفته بود تا مبادا زهر چشمى متوجه رئيس جمهور شود. بى جهت نبود كه تنى چند از نيروهاى امنيتى تمام شب پيش از آن را در دانشگاه به صبح رساندند.
شبى كه دوربين صدا و سيما هم توانست به اندرون دانشگاه راه يابد و حتى دانشجويان مقيم خوابگاه را نيز به تصوير بكشد.
مجرى خبر ساعت ۲۰ و سى دقيقه شب به تعداد زيادى از خوابگاهها سر زد. با دانشجويان گپ و گفتى انجام شد. دانشجويانى كه وضعيت دانشگاه، امكانات، مديريت و... را كاملاً مثبت ارزيابى كردند و همه نيز در نصايحى حكيمانه از مردم خواستند در انتخابات شورا ها و مجلس خبرگان شركت كنند تا «مانع سرورى ايادى استكبار» شوند. در پايان گزارش نيز نيز يكى از دانشجويان با موبايل عكس يادگارى با مجرى صدا و سيما انداخت.
و البته كه موبايل فقط براى عكس گرفتن نبود. از روز شنبه با برخى از فعالان دانشجويى تماس تلفنى گرفته شد و آنان از حضور در مراسم روز يكشنبه و دوشنبه منع شدند. در پاره اى موارد هم خانواده ها را تهديد كردند كه فرزندشان را در يكشنبه و دوشنبه در خانه نگاهدارند تا برايشان درد سر درست نشود.
دوشنبه صبح وقتى رئيس جمهور وارد امير كبير مى شد در اطراف دانشگاه پر بود از مأمور، چه با لباس رسمى و چه با لباس شخصى. دانشگاه امير كبير در اشغال مأموران بود و هيچ كس نمى توانست بدون اجازه وارد دانشگاه شود.
و البته باز هم موتورسواران هوندايى و پولسار و دوربين هاى متعدد و... . .
بسيارى هم بر پشت بام برخى از ساختمانهاى اطراف دانشگاه امير كبير، كه براى توسعه فضاى آن خريدارى شده، پاس مى دادند. دبير ستان البرز هم پذيراى تنى چند از مأموران بود، با خودروهاى سفيد رنگ لندكروز و بدون آرمى كه آنتنى به بلندى ۳ متر داشتند.
درب هاى خيابان هاى حافظ، رشت و ولى عصر نيز تحت كنترل بودند. بدان گونه كه مردم عادى و رهگذران با صحنه اى روبه رو بودند كه بيشتر يادآور حضور در پادگانى نظامى بود.
اما از ساعات اوليه صبح دانشجويان دسته دسته براى حضور در اين سخنرانى به سمت دانشگاه امير كبير مى رفتند. و البته كمتر كسى اجازه عبور مى يافت؛ گويا از قبل نشان كرده بودند كه چه كسانى بايد حضور يابند، و چه كسانى نه. دارندگان اجازه حضور اغلب از جمله اعضاى بسيج دانشجويى و نيز دانشجويان دانشگاه هاى امام حسين و امام صادق بودند. به طورى كه در ساعت هفت و نيم صبح و قبل از ورود دانشجويان، عملا سالن از كسانى پر شده بود كه به قول خود رئيس جمهور بيشتر «دانشجو نما» بودند تا دانشجو. با اين وجود تعداد دانشجويان به اندازه اى بود كه مأموران نتوانستند مانع حضور آن عده اى از دانشجويان شوند كه با فشار و هجوم خود را به داخل دانشگاه رساندند.
از ورود خبرنگاران هم به شدت جلوگيرى مى شد؛ جز چند خبرنگار از خبرگزارى هاى مورد تأييد و نيز دوربين هميشگى صدا و سيما. البته يكى از دوربين ها در هجوم دانشجويان دختر شكسته شد.
وقتى احمدى نژاد وارد تالار محل سخنرانى شد، همان ها كه به هزار ترفند خود را به دانشگاه خويش رسانده بودند تا گوشه اى از جاى غصب شده شان را بگيرند، احمدى نژاد و تيم وى در دولت نهم را مسبب اعتراضات دانشجويى خواندند. با فريادهايى كه احمدى نژاد نمى توانست آن را ناشنيده بگيرد.
اين دانشجويان كه احمدى نژاد آنان را «دانشجو نما» ناميد معتقد بودند جو دانشگاه چنان خفقان آور و پليسى شده است كه آنان چاره اى جز اعتراض ندارند.
يكى از دانشجويانى كه در تالار محل سخنرانى احمدى نژاد حضور داشت گوشه اى از اين جلسه را چنين ترسيم كرد: دانشجويان معترض عكس احمدى نژاد را وارونه گرفته بودند تا او را متوجه اعتراضات خود و نيز اين نكته بكنند كه مهر ورزى او نيز خشونت ورزى از آب در آمده است. معترضين همچنين عكس دانشجويان اخراجى و نيز سه ستاره اى و دكتر كيوان انصارى را در دست داشتند. دانشجويان مرتب شعار مى دادند: «محمود احمدى نژاد، عامل تبعيض و فساد»، «مرگ بر ديكتاتور»، «نظامى حيا كن، دانشگاه را رها كن»، «دروغگو برو بيرون»، «حكومت زور نمى خوايم، دولت مزدور نمى خوايم»، «آزادى، آزادى حق مسلم ماست» و... .
اين دانشجو در ادامه در خصوص برخورد بسيج با دانشجويان داخل سالن مى گويد: «دانشجويان معترض ابتدا به شعار دادن پرداختند و با ورود رئيس جمهور شعارها شدت بيشترى گرفت. آن وقت بسيجى ها وارد عمل شدند و به ضرب و شتم دانشجويان پرداختند، كه اين كار خشم بيشتر دانشجويان را برانگيخت و شعارها متوجه بسيجيان نيز شد».
متين مشكين، دانشجوى دوره دكترى كه از امير كبير اخراج شده است و يك تن ديگر از جمله كسانى بودند كه توسط تيم لباس شخصى ها مضروب و بلافاصله به بيمارستان منتقل شدند، اما حال آنان رضايتبخش اعلام شده است.
اين دانشجو در مورد سخنرانى رئيس جمهور اظهار داشت: «او دنبال اين بود كه از شعار هاى ما بهره بردارى ديگرى كند؛ به طورى كه وقتى ما شعار مى داديم دانشجو مى ميرد ذلت نمى پذيرد، او مى گفت در زمان فعاليت دانشجويى ما اين شعار را سر مى دادند چون دانشجويان اين مملكت همواره ضد ديكتاتور بوده اند و خواهند بود و افتخار دانشگاه در اين بوده كه هميشه ديكتاتور را در هر لباسى شناخته و سركوب كرده است اما امروز بدترين نوع ديكتاتورى در دنيا ديكتاتورى آمريكايى است كه در لباس حقوق بشر جلوه كرده است».
به گفته اين دانشجو احمدى نژاد گفت: «ما ديكتاتورى شاه سابق را چشيده ايم و به همين خاطر انقلاب كرده ايم و تا آخر و حتى هزار سال اجازه نمى دهيم كه عده اى ولو به نام آزادى در اين كشور ديكتاتورى برپا كنند».
وى افزود: «وقتى دانشجويان در قبال اين نوع موضع گيرى هاى رئيس جمهور موضع گيرى كردند و به اعتراض پرداختند، رئيس جمهور آنها را طرفدار خفقان معرفى كرد؛ در حاليكه در همان لحظات مأموران وى و اعضاى سازمان بسيج دانشجويى در حال ضرب و شتم دانشجويان بودند».
اين دانشجو سپس افزود: «احمدى نژاد دانشجويان معترض را از افرادى دانست كه ديگر جزيى از بدنه دانشجويى نيستند و به زودى دانشگاه آنان را كنار خواهد گذاشت. در حالى كه معترضين تعداد زيادى از بدنه دانشجويى بودند كه حد اقل ۲۸۰۰ نفر آنها در آخرين انتخابات دانشگاه شان به همان كسانى رأى داده بودند كه مسئولين امير كبير آنان را به رسميت نمى شناسند».
اين دانشجو در ادامه در خصوص سخنان احمدى نژاد يادآور شد: «او در سخنرانى خود باز هم هولوكاست را نفى كرد، تحريم كشور را تنها داستان خواند و در پاسخ به اعتراض ما نسبت به وضعيت دانشجويان ستاره دار با تمسخر گفت دستور مى دهم به آنان درجه ستوانى بدهند! سخنى كه خشم بيشتر دانشجويان را برانگيخت. متعاقب آن احمدى نژاد هم دانشجويان را عامل آمريكا خواند و گفت معترضين از آمريكا پول مى گيرند و بعد تهديد كرد كه دانشجو نماها را به صلابه خواهيم كشيد. دانشجويان در اعتراض، عكس هاى احمدى نژاد را به آتش كشيدند كه متعاقب آن احمدى نژاد گفت: اينكه مسأله اى نيست من حاضرم مثل شهيد رجايى جانم را فدا كنم».
آن وقت موسوى، مسوول بسيج دانشجويى دانشگاه اميركبير در محل سخنرانى اعلام كرد: «معترضينى كه اغتشاش مى كنند، دانشجويانى هستند كه از على افشارى و آمريكا خط مى گيرند. در حالى كه دوره توسعه سياسى تمام شده و اكنون دوران عدالت ورزى است. اكنون شما هستيد كه بايد از دانشگاه بيرون برويد و گم شويد چرا كه مملكت را ما مى سازيم».
جو اين جلسه به گونه اى بود كه دكتر رهايى، رئيس دانشگاه امير كبير نتوانست سخنرانى كند و در عوض با فرياد «رهايى، رهايى، استعفا، استعفا» مواجه شد.
گفتنى است برنامه سخنرانى رئيس جمهور با نوحه خوانى و سينه زنى بسيجيانى كه عكس سيد حسن نصرالله را در دست داشتند آغاز شد، اما مطابق برنامه پيش نرفت.
در پايان نيز بسيارى از «دانشجونمايان» هوادار احمدى نژاد با حفاظت ويژه سوار اتوبوس ها شدند و رفتند.

ايران
تحقيق
صفحه اول
داستان
طنز
از شما چه پنهان
از آنچه گفته اند
يك زندگى
انگليس
مقاله ها
گزارش
گفتگو
بازتاب
جهان
ورزش
خاطرات
از لابلاى متون
آخر هفته
حوادث
روى خط آلمان
آرشيو روزنامه
آرشيو مقاله ها

•   ايران   •   تحقيق   •   صفحه اول   •   داستان   •   طنز   •   از شما چه پنهان   • 
•   از آنچه گفته اند   •   يك زندگى   •   انگليس   •   مقاله ها   •   گزارش   •   گفتگو   • 
•   بازتاب   •   جهان   •   ورزش   •   خاطرات   •   از لابلاى متون   •   آخر هفته   • 
•   حوادث   •   روى خط آلمان   • 

•    آرشيو مقاله ها   •    آرشيو روزنامه   •