شايد كره از پيش ترسيده بود كه قبلاً شايع كرده بود تيمى جوان را به ايران مى فرستد. شايد هم هجومى كه مهاجمان ايرانى از همان دقيقه اول بازى آغاز كردند و شليك نيكبخت ديرك افقى دروازه حريف را لرزانيد، ترس در دل كره ايها انداخت. اگر اضافه كنيم كه در پى اين حمله و اين شليك ضربه سر صادقى هم مبدل به گلى شد كه داور بحرينى آن را مردود اعلام كرد مى بينيم هراس كره از شكست احتمالى بى علت نبود. براى كره ايها كه به رهبرى «وربيك» هلندى باور نداشتند تيم ايران بدون رضايى، مهدوى كيا، ميرزا پور و كعبى بتواند به اين خوبى ظاهر شود وقتى از ثانيه هاى اول بازى تهديد شدند و سپس هاشميان، آماده ترين بازيكن ايرانى بوندسليگا، در طول نيمه نخست، با تهديد هايش خط دفاع كره را در يك سوم دروازه ميخكوب كرد، پى بردند همه آنچه راتصور داشتند، رؤيايى بود كه بايد فراموش مى كردند، شوتهاى سنگين هاشميان و ضربه هاى سر پى در پى او كه دروازه بان كره را عاصى كرده بود سبب شد تا كره به جز در ثانيه هاى آخر دروازه ايران را يكى دو بار با ضربه هاى ايستگاهى به خطر نيندازد. خطرهايى كه در سال هاى اخير همه گاه و مقابل همه حريفان ما را آزار داده است و در دقيقه ۱+، ۴۵ ممكن بود كار دست ما بدهد كه محمود فكرى، كاپيتان تيم ايران آن را از روى خط دروازه بيرون كشيد تا روز وداعش از تيم ملى با خاطره خوشى همراه باشد.
• آرايش مطلوب
از حق نگذريم، تيمى كه قلعه نويى به ميدان مبارزه با كره فرستاد، بهترين بود. او در غيبت ميرزا پور كه به تازگى جراحى شده است رودباريان را برگزيد با جثه اى خوش جلوه تر از رحمتى و طالبلو و واكنش هائى كه دو سه بار روى شليك هاى دور كره ايها نشان داد، به ويژه روى ضربه ايستگاهى دقيقه ۸۰ كه مستقيم دروازه را هدف قرار داد و رودباريان با استادى دفع كرد.
آرايش ۲-۵-۳ با وجود فكرى در وسط و نصرتى و صادقى در كنار او اين حسن را داشت كه در مقابل نفوذهاى سنتى كره از جناحين و سانترهاى آنها خوب ايستادگى كرد و تبحر اين دو مدافع سرزن روى بازى هوايى اجازه نداد خطرى تيم ايران را تهديد كند.
بازيگردانى نكونام كه تجربه هاى بازى در اسپانيا او را كاملتر كرده است و دوندگى نيكبخت و تيموريان در كنار او، حتى مردان ميانى و پا به توپ كره را كه با پاسهاى قطرى خود آغاز گر حملاتى از جناحين مى شدند، در اغلب اوقات بازى از كار انداخته بود.
بهتر از مهره چينى مطلوب قلعه نويى كه او را در حد يك كوچ خوب معرفى مى كند و استفاده صحيح از هنر بازيكنان، جزو زيركى هاى او اين است كه تيم ايران سعى در يك بازى روان با پاسكارى هاى نسبتاً درست و حساب شده بود، سانتر تيموريان كه با ضربه سر پيچشى عنايتى به گل اول ايران تبديل شد (۴۸) و پاس عالى و تودر نيكبخت كه بادامكى، جانشين كاظميان مصدوم، آن را به گل تبديل كرد گواهى مى دهد كه فوتبال ما نشأت گرفته از پيشرفت هاى فنى در ليگ برتر، در تيم ملى هم تأثير مثبت گذارده است. اثبات اين ادعا، حملات مكرر ايران، چه زمانى كه هاشميان در ميدان بود چه زمانى كه خطيبى جاى عنايتى را گرفت و آنگاه كه شكورى به ميدان آمد و تيم ايران فكورانه بازى كرد، بارها روى حساب و كتاب دروازه كره تهديد شد.
كلام آخر اين كه تيم ملى ديروز آرايش و تركيب خوبى داشت، خوشفكر بازى كرد. تعويض ها با حساب و كتاب انجام شد و نتيجه اى مطلوب گرفت و سرگروه شد، با اين حال نمى شود از دو سه ايراد كوچك چشم پوشى كرد؛ وقتى كه پس از گل اول زير فشار تيم جوان و پر انرژى و پر انگيزه كره قرار گرفتيم و كم كم اجباراً عقب نشينى كرديم، كه امرى طبيعى بود ولى براى خروج از اين مخمصه كوتاه مدت فقط با ورود خطيبى و ضد حمله به جنگ حريف رفتيم، پرسينگ و پاسهاى سالم براى كنترل بازى را فراموش كرده بوديم. به اين نقطه ضعف كه بايد در فوتبال باشگاهى ما و در تيم ملى نگاهى جدى تر شود. از نظر تاكتيكى هم چند بار ديده شد كه روى توپهاى برگشتى از سمت دفاع ايران، كسى در ميانه ميدان و پشت محوطه جريمه نبود تا توپ سرگردان را مهار كند. كره ايها با استفاده از اين نقطه ضعف تيم ايران خطرهايى پى درپى و چند باره داشتند، اگر چه مثمر ثمر واقع نشد. اين كه خطيبى و كاظميان در پاس دادن اشتباهاتى دارند و اين دو بازيكن با تكنيك بى فكر يهاى زيادى دارند، به خودشان مربوط است كه آينده و عمرشان را دارند تلف مى كنند.




شكست كره، اثبات پيشگويى قلعه نويى




گروه ورزشى على رضايى: ديروز عصر در ورزشگاه آزادى تهران تيم ملى فوتبال ايران با دو گل كره جنوبى را شكست داد تا در پايان مسابقه هاى مقدماتى جام ملت هاى آسيا به عنوان سرگروه از گروه دوم صعود كند. گل هاى تيم ايران را رضا عنايتى (۴۸) و حسين بادامكى (۹۰) در نيمه دوم به ثمر رساندند. با اين برد تيم ايران ۱۴ امتيازى شد و با سه امتياز اختلاف نسبت به رقيب ديرين، كره جنوبى، پرونده دور مقدماتى رقابت ها را بست.
گفته مى شود رتبه هاى تيم هاى صعودكننده در سيدبندى مرحله نهايى كه سال آينده به ميزبانى چهار كشور اندونزى، مالزى، تايلند و سنگاپور برگزار مى شود، بى تأثير نيست، اما مسئولان كنفدراسيون فوتبال آسيا هنوز در اين باره اظهار نظر رسمى نكرده اند.
امير قلعه نويى كه در روزهاى گذشته با اطمينان از ارائه يك فوتبال جذاب و كسب هر سه امتياز مقابل كره جنوبى حرف مى زد، ديروز رودباريان را در چارچوب دروازه قرار داد، فكرى، نصرتى و صادقى ۳بازيكن خط دفاعى ايران بودند. در خط هافبك هم نكونام، تيموريان، كريمى، كاظميان و نيكبخت به كار گرفته شدند و دو مهاجم تيم ايران نيز رضا عنايتى و وحيد هاشميان بودند.
سرمربى تيم ملى از اواسط نيمه دوم سه تعويض انجام داد كه به ترتيب خطيبى (۶۵)، بادامكى (۷۷) و شكورى (۸۸) جايگزين عنايتى، كاظميان و هاشميان شدند. تركيبى كه قلعه نويى به ميدان فرستاد، با توجه به پتانسيل موجود به نظر تركيب ايده آلى بود. ضمن اينكه على كريمى بازوبند كاپيتانى را به محمود فكرى داد تا مدافع پوششى تيم ايران در آخرين بازى ملى خود وظايف سنگين ترى برعهده بگيرد.
• شروع خوب، پايان خوبتر
بازيكنان تيم ملى كه از حمايت نزديك به ۴۰ هزار تماشاچى برخوردار بودند، از همان ابتدا كار را تهاجمى آغاز كردند. شوت سركش نيكبخت واحدى از درون محوطه جريمه كه به تير افقى دروازه كره برخورد كرد و متعاقب آن ضربه سر صادقى كه وارد دروازه حريف شد، نشان از اشتهاى بالاى بازيكنان تيم ايران براى گشودن دروازه تيم ميهمان را داشت. هر چند عبدالرحمن، داور بحرينى گل صادقى را به خاطر خطاى اين بازيكن روى گلر حريف مردود اعلام كرد، اما عطش بازيكنان ميزبان براى گلزنى فروكش نكرد. ضربات محكم تيموريان و عنايتى در دقايق ۱۱ و، ۱۶ نيز حركت انفرادى هاشميان كه با شوت خطرناك اين مهاجم همراه شد، از جمله فرصت هاى خوب تيم ايران بود كه هدر رفتند. كره اى ها كه چند ستاره شاغل در اروپا را به همراه نداشتند، با اتكا به حركات «لى چون سو» و حركات از گوشه ها قصد حمله به دروازه ايران را داشتند، اما در نيمه اول به جز يك بار خطرآفرين نشدند. مهمترين موقعيت چشم بادامى ها در وقت هاى تلف شده نيمه اول خلق شد كه ابتدا ضربه كاشته «چون سو» ، كاپيتان كره را رودباريان برگشت داد و سپس بغل پاى مهاجم اين تيم در شلوغى داخل شش قدم ايران را فكرى از روى خط دروازه برگشت داد. پيش از اين صحنه هاشميان مى توانست از روى سانتر كاظميان گلزنى كند، ولى ضربه سر او ميليمترى به خارج رفت.
• گل ها
با شروع نيمه دوم، تيم ايران خيلى سريع به گل رسيد. سانتر تيموريان از راست را عنايتى با يك ضربه سر دقيق از روى خط شش قدم وارد دروازه كره كرد (۴۸). پنج دقيقه بعد جواد نكونام سانتر كريمى از روى نقطه كرنر را با ضربه سر به تور كنارى دروازه كوبيد. پس از اين صحنه بازيكنان ايران ناخواسته كمى عقب كشيدند و حتى چند موقعيت نيز از آن كره اى ها شد، اما اين فرصت ها خيلى خطرناك نبودند. البته بازيكنان تيم ايران به دفاع مطلق نپرداختند و با دوندگى بازى را در ميانه ميدان نگه داشتند.
اگر از شوت سركش بازيكن كره اى در هشتادمين دقيقه بازى بگذريم كه با دفع زيباى رودباريان دفع شد، كره اى ها تا پايان بازى فرصت خطرناكى نداشتند. با اين حال بازيكنان ايرانى كه نيم نگاهى به دروازه حريف داشتند، در پنج دقيقه پايانى علاوه بر ايجاد چند فرصت خطرناك به گل دوم نيز دست يافتند. در دقيقه ۸۹ فرار رسول خطيبى تا درون شش قدم حريف ادامه يافت، اما شارژ مدافع كره اى را كه بوى خطاى عمد مى داد، داور بحرينى پنالتى نگرفت. يك دقيقه بعد نيكبخت واحدى با يك پاس عمقى، حسين بادامكى را با «كيم يونگ كوانگ» دروازه بان حريف تك به تك كرد تا ضربه اين يكى از بين پاهاى او وارد دروازه شود. شايد اين دو گل براى اثبات پيشگويى قلعه نويى كافى بود.