در راستاى اينكه معاون محترم رئيس جمهور بعد از بررسى هائى چند، موفق به كشف نكات مهمى در روابط ايران و آمريكا شده است، وى اعلام كرد: «هفده دعوا ميان ايران و آمريكا حل نشده است.» آگاهان فهرست اين هفده دعوا را بشرح زير اعلام كردند:
دعواى اول: ايران و آمريكا هر كدام قصد نابودى همديگر را دارند كه اگر اين اختلاف حل بشود، حتى رسيدگى براى حل شانزده اختلاف ديگر هم نيست.
دعواى دوم: آمريكا معتقد است در ايران بايد اصلاحاتى بوجود بيايد، مثلا مجلس و دولت و سيستم قضائى و قانون اساسى و شيوه رهبرى و نوع اقتصاد و روابط اجتماعى اصلاح شود و ايران بشود كشورى مثل سوئد، ايران هم معتقد است آمريكا بايد از اين نظام دو حزبى و سيستم سرمايه دارى و دخالت آمريكا در كشورهاى ديگر و حاكميت يهوديان بر اقتصاد اين كشور و مسيحيان بر فرهنگ اين كشور و ارتش مداخله گر آمريكا و قانون اساسى آمريكا و فرهنگ اين كشور، دست بردارد و تبديل به كشورى بشود مثل افغانستان تا ايران و آمريكا يكى ديگر از اختلافات شان حل شود.
دعواى سوم: ايران معتقد است تا وقتى نظام انتخاباتى آمريكا تغيير نكند و شوراى نگهبان جمهورى اسلامى بر انتخابات اين كشور نظارت نكند، اختلاف اين دو كشور همچنان پابرجا خواهد بود و اگر اين نظام انتخاباتى تغيير كند قطعا با توجه به محبوبيتى كه احمدى نژاد دارد در انتخابات بعدى محمود احمدى نژاد رئيس جمهور آمريكا مى شود. آمريكا هم معتقد است نظام انتخاباتى ايران بايد از اساس تغيير كند تا انتخابات دموكراتيك در اين كشور برگزار شود، و اگر روش انتخابات ايران تغيير كند جرج دبليو بوش رئيس جمهور ايران مى شود و اختلاف ايران و آمريكا حل مى شود.
دعواى چهارم: ايران معتقد است آمريكا به دليل اينكه در قاره آمريكا قرار دارد و دور از دسترس موشكهاى ايرانى است، اين موضوع مانع بزرگى براى سياستهاى استراتژيك كشور ايران بوجود آورده است، بطورى كه ارتش ايران بايد هزينه زيادى صرف كند تا آمريكا را از بين ببرد و اين موضوع باعث اختلاف ميان ايران و آمريكاست، لذا براى رفع اختلاف ايران پيشنهاد مى كند كه آمريكا به جايى نزديك ايران، مثلا امارات متحده عربى منتقل شده و از آن قاره بيرون بيايد تا برخى اختلافات ايران و آمريكا حل شود. از طرف ديگر آمريكا هم معتقد است وجود ايران در خاورميانه يكى از عوامل ايجاد تشنج است و اين كشور ترجيح مى دهد كشور ايران به جايى مثل هائيتى يا مكزيك يا كوبا منتقل شود تا آمريكا براى حمله به ايران اين همه هزينه مصرف نكند و اگر چنين چيزى اتفاق بيفتد، يك اختلاف ديگر ايران و آمريكا حل مى شود.
دعواى پنجم: آمريكا معترض است كه چرا ايرانى ها هر هفته پرچم ملى اين كشور را آتش مى زنند، و براى رفع اختلاف انتظار دارد كه حداكثر هر ماه يك بار پرچم اين كشور آتش زده شود، اما ايران معتقد است كه آتش زدن پرچم آمريكا در ايران يكى از آئين هاى مذهبى ايران است و يك مسأله داخلى كشور است و آمريكا حق ندارد در اين مورد اعتراض كند، از طرف ديگر آمريكا از ايران مى خواهد كه از ميان چهار پنج پرچم موجود كه به عنوان پرچم ايران شناخته مى شود (با شيرو خورشيد، بدون شيروخورشيد، با الله و بدون الله، با حاشيه الله اكبر و بدون حاشيه مذكور و انواع ديگر) ايران يكى از اين پرچم ها را به عنوان پرچم خودش اعلام كند كه اگر زمانى آمريكايى ها خواستند پرچم ايران را آتش بزنند، بدانند كه پرچم ايران كدام يك از اين پرچم هاست.
دعواى ششم: يك اختلاف كوچك ميان ايران و آمريكا اين است كه ايران معتقد است آمريكا بايد به اقليت سرخپوست و سياهپوست احترام بگذارد و بايد كارى كند كه اقليت سياهپوست كه ۱۴ درصد مردم آمريكا هستند، در يك برنامه حمايتى تعدادشان افزايش يافته و حداقل به پنجاه درصد جمعيت آمريكا برسند. و در مقابل ايران قول مى دهد كه آمريكايى ها ديگر حق نداشته باشند در مسائلى مانند برخورد ايران با اقليت هائى مانند بهائيان دخالت كنند.
دعواى ششم: دولت ايران معتقد است كه آمريكا بايد از كودتاى آمريكايى ۲۸ مرداد عليه مصدق عذرخواهى كند و علاوه بر اين كار جلوى فعاليت كليه كسانى كه طرفدار مصدق هستند و در آمريكا فعاليت مى كنند را بگيرد. دولت آمريكا هم معتقد است ايران بايد از ماجراى گروگانگيرى در سال ۱۳۵۹ عذرخواهى كند. آمريكايى ها معتقدند كه يك بار در اين مورد عذرخواهى كرده اند، اما دولت ايران براى رفع اختلاف معتقد است كه هر روز آمريكا بايد يك بار عذرخواهى كند، از طرف ديگر ايران معتقد است كه گروگانگيرى حق دانشجويان ايرانى بوده است، چون آنها در آن زمان دل شان مى خواست اين كار را بكنند و عذرخواهى در اين مورد كار درستى نيست.
دعواى هفتم: ايران معتقد است آمريكا بايد دارايى هاى ايران را به اين كشور برگرداند. در اين مورد اختلاف نظر كوچكى وجود دارد، آمريكايى ها معتقدند ميزان دارايى باقيمانده بلوكه شده توسط دولت آمريكا حدود ۱۷۳ دلار و ۲۴ سنت است، اما ايرانى ها معتقدند كه دارايى ايران نزد آمريكا ۹۸ ميليارد و ۵۶۹ ميليون و ۷۱۲ هزار و ۶۴۵ دلار و ۴۵ سنت است كه مسوولان امر معتقدند اين اختلاف كوچك هم بايد حل شود تا روابط آمريكا و ايران بهبود پيدا كند.
دعواى هشتم: آمريكا معتقد است ايران حق هيچگونه فعاليت هسته اى اعم از فعاليت هاى نظامى و تحقيقاتى و علمى ندارد، اما ايران معتقد است كه نه تنها ايران حق داشتن بمب اتمى دارد، بلكه اين آمريكاست كه به دليل سوابق اش حق هيچ فعاليت اتمى ندارد. اين اختلاف نيز قابل رفع است و به نظر مى رسد كه احتمالا اگر سه بار ديگر حكومت هاى ايران و آمريكا تغيير كند يا يك جنگ جهانى اتفاق بيفتد يا يكى از دو قاره آسيا و آمريكا از روى نقشه حذف شود، اين اختلاف نيز حل شود.
دعواى نهم: آمريكا معتقد است كه ايران حق ندارد اعلام كند كه اسرائيل بايد از بين برود، اما ايران معتقد است كه تا وقتى اسرائيل از بين نرفته است، ايران نمى تواند آمريكا را نابود كند، بنابراين منطقا اول بايد اسرائيل از بين برود. اين اختلاف نيز احتمالا در چاپ بعدى نقشه جهان ممكن است رفع شود.
دعواى دهم: آمريكا معتقد است كه ايران از تروريستهاى عراقى و فلسطينى و لبنانى و ساير كشورهاى عربى حمايت مى كند، اما ايران معتقد است كه اين تروريست ها، اصلا تروريست نيستند، بلكه نيروهاى فداكار و از جان گذشته اى هستند كه فقط قصد دارند با ترور دشمنان اسلام آنها را بكشند. ايران نيز معتقد است كه آمريكا نيز بايد دست از حمايت از تروريستهايى مانند مجاهدين خلق بردارند، در حالى كه آمريكا معتقد است كه مجاهدين خلق اصلا تروريست نيستند، فقط نيرويى هستند كه مى خواهند از طريق ترور نيروهاى حاكم بر ايران حكومت را عوض كنند و قول مى دهند كه بعد از اين كار مسلسل ها را ببوسند و بگذارند كنار و به جاى آنها تيربار دست شان بگيرند.
دعواى يازدهم تا هفدهم: اختلافات يازدهم تا هفدهم كمى سخت تر و پيچيده تر از اختلافات دهگانه اولى است، به همين دليل از شما درخواست مى شود خودتان آنها را حدس بزنيد و براى خودتان آنها را يادداشت كنيد تا در اثر تكرار يادداشت هاى شما، اين اختلافات نيز برطرف شود.