به عقيده برخى كارشناسان، طرح شناسايى گسل هاى تهران با استفاده از لرزش هاى مصنوعى كه قرار است طى روزهاى آينده عملياتى شود، بسيار هزينه بر بوده و نتيجه قطعى هم در بر نخواهد داشت.
يك كارشناس و متخصص مسائل ژئوفيزيك در گفتگو با «بازتاب» اظهار داشت: طبق برنامه هاى اعلام شده، قرار است با ايجاد لرزش هاى خفيفى كه توسط دستگاه هاى مخصوص ويبره انجام مى شود، مسير هاى عبور و طول گسل هاى تهران ارزيابى و شناسايى شود، ولى اشكال كار اينجاست كه اولا مسيرهايى كه با اين كار شناخته مى شوند، به طور يقينى دال بر وجود گسل نيستند و ثانيا اگر هم گسلى شناخته شود، نمى توان به طور قطع گفت كه اين گسل ها خطرناك و موجب زلزله هاى بزرگ خواهد بود.
دكتر بيت اللهى، عضو هيأت مديره انجمن ژئوفيزيك ايران هم چنين ادامه داد: روابطى بين بزرگاى زلزله و طول گسل وجود دارد، يعنى در زلزله ۶ يا ۷ ريشترى حتما طول گسل بسيار بزرگ است كه چنين لرزشى ايجاد كرده است. اما اگر صرف وجود گسل مورد نظر باشد، بايد دانست كه سراسر تهران مملو از گسل هاى كوچك و بزرگ است، اما اكثر آنها خطرساز نيستند. حتى گسل هائى به طول ۵ يا ۱۰ كيلومتر وجود دارند كه خطرساز نيستند و اگر هم لرزشى ايجاد كنند، بسيار خفيف و بى خطر است.
طبق آمارهاى موجود، طى دو سال گذشته نزديك به بيست هزار زلزله در تهران به ثبت رسيده كه هيچ و قت اعلام نشده و مردم نيز متوجه نشده اند. چرا كه قدرت زلزله هاى مذكور نهايتا يك يا دو ريشتر بوده است و دليل حس نشدن آن هم، كم بودن طول گسل و يا حركت خفيفى بوده كه گسل هاى بزرگ شمال تهران يا كهريزك داشته است.
عضو شوراى لرزه نگارى كشور ادامه داد: مشابه اين كار در عمليات اكتشاف نفت در جنوب انجام مى شود. با اين تفاوت كه در آنجا با مواد منفجره ايجاد ارتعاش مى كنند، ولى در تهران با استفاده از دستگاه هاى ويبره ايجاد لرزش و توليد ارتعاش خواهند كرد. البته نكته حائز اهميت اين است كه اين كار بسيار هزينه بر است. چرا كه بايد كارگروه هاى مختلفى در اجراى اين عمليات همكارى كنند و بزرگراه ها و خيابان هائى كه مسير گسل در آنها شناسايى مى شود، بايد خالى از ترافيك و فعاليت هاى سنگين باشند، چرا كه دستگاه هاى ثبت كننده ارتعاش ها بسيار حساس و ظريف است.
وى اضافه كرد: حال پس از صرف هزينه هاى اين چنينى و ايجاد لرزش هاى مصنوعى، در امتداد يك اتوبان معلوم مى گردد كه آنجا مسير عبور گسل است، ولى در امتداد همان مسير و در چند نقطه ديگر بايد همين كار تكرار شود تا مشخص شود طول گسل چقدر است؟ و بعد از تشخيص گسل هم، از كجا معلوم كه اين گسل خطرساز و زلزله خيز باشد؟ در حالى كه راههاى بهتر و كم هزينه ترى براى نيل به نتيجه مورد نظر وجود دارد. مانند اينكه؛ يك شبكه دقيق و حساب شده از زلزله نگارهاى قابل حمل در اطراف تهران مستقر شوند كه هرنوع فعاليتى را به ثبت رسانده و مشخص كنند كه مثلا در كجاى تهران لرزش هاى متراكم و يا در كجا لرزش هاى مقطعى و بى خطر وجود دارد؟
دكتر بيت اللهى در پايان با گلايه از نهادهاى مسئول اين كار كه نظرات كارشناسان را به خوبى منعكس و به آنها توجه نكرده اند، گفت: تا آنجا كه من اطلاع دارم از نهادهاى مسئول و متولى اين امر، مانند موسسات تحقيقاتى ژئوفيزيك كشور نظرخواهى نشده و يا اينكه به خوبى نظرات آنها اعمال نشده است.