روزنامه اصلاح طلب ديگرى در ايران پس از انتشار سه شماره از فعاليت باز ايستاد.
روزگار انتشار خود را از دوشنبه شانزدهم اكتبر (۲۳ مهر) آغاز كرد و انتشار آن به دهها روزنامه نگار ايرانى كه پس از توقيف روزنامه شرق در يازدهم سپتامبر (بيستم شهريور) گذشته كار خود را از دست داده بودند اميد بخشيد.
روزگار همچنين اميدبخش خوانندگانى شد كه به دنبال روزنامه اى مى گشتند كه هم در شكل و هم در محتوا، مدرن به نظر برسد.
جانشين شرق؟
بسيارى از منابع رسمى و غيررسمى خبرى روزگار را جانشين روزنامه توقيف شده شرق توصيف كردند.
كارنامه كوتاه مدت انتشار روزگار مقالاتى به قلم چهره هاى برجسته اى همچون محمدعلى نجفى وزير اسبق آموزش و پرورش، سعيد ليلاز تحليلگر نامدار مسائل اقتصادى، عباس عبدى روزنامه نگار مشهور اصلاح طلب و حتى فاطمه رجبى، همسر سخنگوى دولت بود كه از محافظه كاران بسيار افراطى به شمار مى رود و انتقاد شديداللحن او از محمد خاتمى، رئيس جمهور پيشين كه اخيراً در هفته نامه يالثارات الحسين چاپ شد او را پرآوازه ساخته است.
چنين تنوعى در ميان نويسندگان روزگار كه از راست افراطى تا چپ تندرو را شامل مى شود نشان دهنده تلاشى آگاهانه براى برقرارى تعادل و توازن در محتواى روزگار بود.
توقف داوطلبانه
اما به نظر مى رسد نگرانى وزارت ارشاد ايران از جانب مقاله هاى روزگار نبود.
محمد عطريانفر كه ناشر هر دو روزنامه شرق و روزگار بود مى گويد كه از نظر مقامات وزارت ارشاد، روزگار نمى بايست به مسائل سياسى بپردازد چراكه امتياز روزنامه با عنوان نشريه اجتماعى صادر شده است نه سياسى.
بنابر قانون مطبوعات ايران، هيچ نشريه اى نبايد از لحاظ شكل يا محتوا شباهتى به نشريات توقيف شده داشته باشد و فعاليت روزنامه نگاران نشريات توقيف شده در نشريات جديد نبايد به گونه اى باشد كه شباهتى ميان نشريه توقيف شده و نشريه تازه برقرار كند.
مسئولان روزگار مى گويند وزارت ارشاد به آنان هشدار داده بود كه قانون مطبوعات را نقض كرده اند اما اقدامى در جهت تعطيل كردن نشريه انجام نداده بود.
تصميمى دشوار
چند تن از نويسندگان و خبرنگاران شرق در وبلاگهاى خود نوشته اند كه تعطيلى روزگار داوطلبانه بود چراكه به نظر مسئولان روزنامه، انتشار روزنامه بدون اخبار و مقالات سياسى بى فايده بود.
مسئولان روزگار اول تصميم گرفتند روزنامه را بدون مطالب سياسى چاپ كنند اما سپس تغيير عقيده دادند و به اين نتيجه رسيدند كه روزنامه را تعطيل كنند.
برخى از خبرنگاران روزگار مى گويند كه محمد قوچانى سردبير روزنامه به آنان گفته بود كه ظرف دو روز پنج بار از وزارت ارشاد اخطار گرفته است، آقاى قوچانى كه پيشتر سردبير روزنامه شرق بود، سپس از سردبيرى روزنامه روزگار استعفا داد.
روزگارمان را به گند كشيدند
على پيرحسينلو، از نويسندگان روزگار، در وبلاگ خود نوشته: «اگر مسئولان هيأت نظارت و وزارت ارشاد معتقدند روزنامه اى نبايد جايگزين شرق يا هر روزنامه تعطيل شده ديگرى بشود و در عمل راهى هم براى انتشار دوباره دهها روزنامه مثل شرق كه توقيف موقت شده اند باقى نگذاشته اند، پس بفرمايند آيا اعضاى اين تيم بايد بروند بميرند؟ يا بايد بروند مسافركشى و كارگرى كنند؟ يا بايد چمدانشان را ببندند و از كشور بروند؟»
مهدى افروزمنش، يكى ديگر از خبرنگاران روزگار در وبلاگش نوشته: «به همين سادگى روزگارمان را به گند كشيدند» .
در وبلاگ على اصغر سيدآبادى، ديگر نويسنده اين روزنامه هم آمده: «اينجا استانداردهايى دارند براى هر كارى... اينجا استاندارد يعنى سقف، براى پرواز ما سقفى تعيين كرده اند كه نبايد بلندتر از آن بپريم، اگر بلندتر پريديم بالمان را قيچى مى كنند» .
و سرانجام فريد مدرسى، خبرنگار روزگار در وبلاگش نوشته: «نمى دانم بيكارهايى مثل ما چه خواهند كرد؟ ما مجبوريم كه بنويسيم، هرجا كه شد، البته نه آنجايى كه آنان دوست دارند...»
شايد از طنز زمانه باشد كه آخرين سرمقاله روزگار به قلم سعيد ليلاز با اين عنوان چاپ شده بود: «اصلاح طلب خواهيم ماند» .
