كاميلا باتمانقليچ، موسس سازمان خيريه كودكان موسوم به «كيدز كامپانى» ، به عنوان زن سال بريتانيا انتخاب شده است. اين مقام به زنانى اعطا مى شود كه براى بهبود زندگى افراد جامعه از خود شجاعت و دلسوزى نشان داده اند.
در مراسم اعطاى جايزه «زن سال» ، خانم باتمانقليچ كه زاده ايران است و به خاطر تلاش هايش در محله اى عمدتا فقيرنشين در جنوب شرق لندن به «فرشته محله پكهام» شهرت يافته، گذشته و راهى كه او را به اين موفقيت رسانده را تشريح كرده است.
كاميلا باتمانقليچ در سن ۹ سالگى تصميم مى گيرد كه زندگى خود را وقف كمك به كودكانى كند كه از امتيازات او برخوردار نيستند.
كودكى خانم باتمانقليچ با ۱۱ هزار كودكى كه اكنون از امكانات سازمان خيريه او برخوردار هستند، بسيار فاصله داشته است.
او نه تنها مورد بى توجهى اطرافيان نبوده بلكه بخش بزرگى از دوران كودكى خود را همراه با شوفر و محافظان امنيتى بين خانه كاخ مانند خانوادگى و هتل هاى لوكس پدرش در رفت و آمد بوده است.
خانم باتمانقليچ، كه در سال ۱۹۶۳ ميلادى در تهران به دنيا آمده، در اين مراسم گفت: «پدرم يك سرمايه دار بزرگ بود و هر شب در خانه ما مهمانى هاى مجللى برگزار مى شد.»
او در سن دوازده سالگى براى ادامه تحصيل به بريتانيا فرستاده مى شود. اما بعد از دو سال، دوران كودكى او به دورانى پرتلاطم تبديل مى شود به گونه اى كه مشكلاتش در آن زمان با نابسامانى هاى كودكانى كه اكنون به سازمان «كيدز كامپانى» مراجعه مى كنند بى شباهت نبوده است.
با وقوع انقلاب اسلامى در ايران پدر كاميلا بازداشت و تمام دارايى هايش مصادره مى شود.
خواهر بزرگتر كاميلا پس از شنيدن اين خبر از بيم اعدام شدن پدرش خودكشى مى كند.
كاميلا از انقلاب اسلامى تاكنون نتوانسته است به ايران بازگردد و تمام متعلقات كودكى او توسط پاسداران انقلاب در ايران سوزانده شده است.
او در مراسم اعطاى جايزه زن سال بريتانيا گفت «:» تمام گذشته و خاطرات كودكى من با اين اتفاق محو شد. شرايط ترسناكى بود. زندگى من كاملاً زير و رو شد. من ماندم بى پول و بدون منزلت اجتماعى. «
او با كمك معلمان مدرسه اش تقاضاى پناهندگى سياسى كرد و با موافقت رئيس بانكى كه پدرش در آن حساب داشت توانست شهريه مدرسه را پرداخت كند. اما او مجبور بود براى تامين هزينه هاى روزمره زندگى خود كار بگيرد.
از آنجايى كه او از طفوليت علاقه به كمك به كودكان داشت در اين وهله از زندگى خود نيز تصميم مى گيرد معلم كودكستان شود.
پس از گذارندن رشته روان درمانى، به عنوان مشاور كودكان كار با كودكان را ادامه مى دهد.
اما، كودكان به ندرت در جلسات مشاوره حاضر مى شدند. كاميلا مى گويد:» خيلى زود متوجه شدم كه نظام مددكارى (در بريتانيا) مشكلات زيادى دارد چون بر اين فرضيه استوار شده كه همواره بزرگترى هست كه كودك را به جلسه مشاوره بياورد. «
او در ادامه گفت:» من مى خواستم ساختارى ايجاد كنم كه كودكان بتوانند مستقيما درخواست كمك كنند و نهادى را پايه گذارى كنم كه بتواند نيازهاى كودكان را برآورده كند. «
خانم باتمانقليچ، كه مادرش بلژيكى است، در سن ۲۵ سالگى تصميم مى گيرد بازپرداخت وام خانه مسكونى خود را متوقف كند تا بتواند با آن سازمان خيريه خود را تاسيس كند.
اكنون هزاران كودك در بريتانيا از مشاوره روان درمانى اين سازمان بهره مند هستند.
او مى گويد اين روزها بيشتر وقت خود را صرف جلب سرمايه براى تامين و گسترش خدمات اين خيريه مى كند.
خانم باتمانقليچ گفت:» من دوران كودكى ام را در كنار كارآفرينان گذارنده ام و اگر به تجارت علاقه داشتم مى توانستم پول زيادى داشته باشم اما من فقط مى خواستم كه با كودكان كمك كنم. «
برنده جايزه» زن سال بريتانيا «هر روز و روزى دوازده ساعت در مركز خيريه» كيدز كامپانى «در محله پكهام در جنوب شرق لندن كار مى كند و يازده سال است كه تعطيلات نرفته است. شايد به همين دليل است كه او وقت نداشته كه خود تشكيل خانواده بدهد.
او گفت:» من بايد بين تشكيل خانواده و صرف وقت براى كودكان ديگر انتخاب مى كردم. من مى دانستم كه نمى توانم به لحاظ عاطفى در اين حد به هر دو آنها متعهد باشم. «
» كيدز كامپانى «در سال ۱۹۹۶ ميلادى تاسيس شده است و كمك هاى عملى و آموزشى در اختيار كودكان آسيب پذير (كه سرپرستان آنها قادر به نگهدارى از آنها نيستند) مى گذارد.

تونى بلر، نخست وزير بريتانيا گفته است كه پوشيدن روبنده توسط زنان مسلمان به معناى جدايى آنها از جامعه است.
بلر همچنين از تصميم مقامات محلى يك شهر بريتانيا براى تعليق يك دستيار آموزشى مسلمان براى اصرار بر پوشيدن روبنده در كلاس حمايت كرده است.
اظهارات نخست وزير بريتانيا مى تواند به بحث هاى بيشترى منجر شود كه با اظهارات جك استراو، وزير خارجه پيشين بريتانيا شروع شد.
تونى بلر افزوده است كه پوشيدن روبنده، باعث مى شود افراد در خارج ار جامعه مسلمانان، احساس راحتى نكنند.
نخست وزير بريتانيا گفته است كه موضوع روبنده زنان مسلمان نشان داده است كه بايد بيشتر درباره ادغام گروه هاى مختلف جامعه بحث شود.
بلر از تصميم مقامات مدرسه اى در يوركشاير غربى در شمال انگلستان دربركنارى عايشه اعظمى كاملاً حمايت كرده است.
تونى بلر همچنن گفته است كه بايد درباره اسلام و نحوه تعامل آن با جهان مدرن و ادغام گروه هاى مختلف جامعه در بريتانيا نيز بحث و گفتگو شود.
نخست وزير بريتانيا به خبرنگاران گفته است كه هيچ كس به زنان مسلمان نمى گويد كه آنها حق پوشيدن اين روبنده ها را ندارند اما مسأله مهم، ادغام مناسب با جامعه بريتانيايى است.
پيش از اين يك مقام محلى بريتانيا گفته بود كه عايشه اعظمى، دستيار آموزشى مسلمان كه به دليل امتناع از برداشتن روبنده خود در داخل كلاس از كار معلق شده، بايد از سمت خود بركنار شود.
فيل وولاس، يك مقام محلى بريتانيا به هفته نامه «ساندى ميرور گفته بود كه خانم اعظمى خود را در موقعيتى قرار داده كه ديگر نمى تواند به شغل خود ادامه دهد.
دبستان مورد بحث كه در يوركشاير غربى در شمال انگلستان واقع شده، شكايت كرده بود كه وقتى خانم اعظمى روبنده دارد و صورتش پوشيده است، بچه ها نمى توانند به درستى متوجه صحبت هاى او شوند.
بحث روبنده زنان مسلمان
جك استرا، رهبر جناح اكثريت در مجلس عوام و وزير خارجه سابق بريتانيا، اخيراً در مقاله اى كه در يك روزنامه محلى منتشر شد به زنان مسلمان محجبه در حوزه انتخابيه خود توصيه كرد تا هنگام ملاقات و طرح مشكلات خود با وى از استفاده از روبنده خوددارى ورزند.
اين اظهارات جك استرا باعث بروز بحث هائى در مورد استفاده زنان مسلمان از روبنده شد.
استرا گفته بود هنگام صحبت كردن با كسى كه نمى تواند صورت او را ببيند، راحت نيست.
استرا نماينده مجلس عوام از حوزه انتخابيه بلاكبرن است كه حدود سى درصد جمعيت آن را مسلمانان تشكيل مى دهند.
وى در مقاله خود نوشت كه به نظر وى، زدن روبنده بر چهره باعث تشديد حس» جدايى «و انزواطلبى مى شود.
اين مقاله با انتقاد اليور لتوين، مدير سياستگذارى حزب محافظه كار، حزب اصلى مخالف دولت، مواجه شد كه گفته است اين توصيه مى تواند آغازگر ترويج» دكترينى خطرناك «در مورد جلوگيرى از حق افراد در انتخاب نوع پوشش آنان باشد.
در مقابل، يكى از اعضاى ارشد شوراى مسلمانان بريتانيا گفت درك مى كند استرا هنگام گفتگو با زنى كه تمامى چهره خود را پوشانده احساس آسايش نمى كند و افزوده است كه زنان مسلمان مجاز هستند كه روبنده خود را بردارند.
مسلمانان بريتانيا در انتخاب نوع پوشش خود با محدوديتى مواجه نيستند و برخى زنان مسلمان از انواع پوشش هاى اسلامى، از جمله پوشش كامل استفاده مى كنند.