گزارشها حاكى از اين است كه فرماندارى شهرستان گناباد در شرق ايران از بزرگ يكى از سلاسل تصوف كه مركزيت آن همواره در گناباد بوده خواسته است اين شهرستان را ترك گويد اما با مقاومت وى مواجه شده است.
نورعلى تابنده، بزرگ سلسله دراويش نعمت اللهى گنابادى در تهران سكونت دارد اما بنابر عادت ساليانه، ماه رمضان را در شهرك بيدخت در نزديكى گناباد مى گذراند اما بنابر گزارشها، فرماندارى گناباد به او اعلام كرده كه بايد تا ساعت هشت سه شنبه شب هيجدهم تير (دهم اكتبر) اين شهرستان را ترك گويد.
به دنبال خوددارى تابنده از عمل به خواسته فرماندارى، مأموران انتظامى و امنيتى محل سكونت او را تحت محاصره درآوردند اما پس از مذاكراتى ميان مسئولان فرماندارى و تابنده، محل را ترك گفتند.
هفت ماه پيش نيز حسينيه دراويش نعمت اللهى گنابادى در شهر قم تخريب و به آتش كشيده شد و صدها تن از اين دراويش پس از آنكه تجمع اعتراض آميزشان در قم به خشونت كشيده شد بازداشت شدند و ۵۲ تن از آنان به جرم «اخلال در نظم عمومى و سركشى از دستور پليس» به شلاق و حبس تعزيرى و پرداخت جريمه نقدى محكوم شدند.
حتى دو تن از وكيلانى كه دفاع از دراويش گنابادى را در دادگاه به عهده گرفتند تحت پيگرد قضائى قرار گرفتند و به حبس، جريمه نقدى و پنج سال محروميت از شغل وكالت محكوم شدند.
برخورد نيروهاى امنيتى و انتظامى ايران با دراويش گنابادى و تخريب حسينيه آنان مورد اعتراض آيت الله منتظرى از مراجع مذهبى قم و بلندپايه ترين روحانى منتقد حكومت ايران قرار گرفت.
مهدى كروبى، رئيس پيشين مجلس ايران نيز طى نامه اى از مراجع مذهبى قم خواست نسبت به برخوردى كه با دراويش گنابادى و حسينيه آنان رخ داد موضعگيرى كنند.
نورعلى تابنده كه براى خروج از مركز تاريخى دراويش تحت رهبرى خود تحت فشار قرار گرفته، داراى سوابق فعاليت سياسى نيز هست.
او وزير دادگسترى نخستين دولتى بود كه پس از انقلاب ۱۹۷۹ ايران روى كار آمد و از جمله چهره هاى ملى مذهبى ايران به شمار مى رود.
تابنده كه ملقب به مجذوبعليشاه است داراى تحصيلات حقوقى در سطح دكتراست و تأليفاتى در مسائل عرفانى و همچنين حقوقى دارد.
سابقه سلسله نعمت اللهى به شاه نعمت الله ولى از عرفاى قرن نهم هجرى (پانزدهم ميلادى) باز مى گردد كه در ماهان كرمان مدفون است.
پيروان اين سلسله طريقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالرياستينى (منورعليشاهى)، گنابادى (سلطانعليشاهى) و صفى عليشاهى (صفائى) تقسيم شدند كه شاخه گنابادى در شيوه هاى خود تفاوتهايى با دو شاخه ديگر دارد و به اهل شريعت نزديكتر است، تا آنجا كه مكانهاى تجمع اين سلسله به جاى خانقاه حسينيه ناميده مى شود و مشايخ آن به جاى اخذ اجازه ذكر، اجازه اقامه نماز دريافت مى كنند.