«براى انصراف از انتخابات رياست جمهورى به شدت تحت فشار بودم، ۸ روز ديگر افشا مى كنم چه كسانى به من مى گفتند تو بيا برو كنار تا فلان آقا نياد» .
دانشجويان دانشگاه فنى تهران فراموش نكرده اند اين جمله محمود احمدى نژاد را در روزهايى كه او هنوز قباى شهردارى تهران به تن داشت و در تب و تاب حال و هواى انتخابات رياست جمهورى بود. او با تحكم از افشاگرى سخن مى گفت و دانشجويان برايش هورا مى كشيدند و دست مى زدند. يك سال گذشت. اينك محمود احمدى نژاد در قباى رياست جمهورى كشور ميان مردم كرج چنين ظاهر مى شود. «اسامى كسانى كه تا ۱۵ روز ديگر وام هاى كلان بانك ها را تسويه نكنند، افشا خواهم كرد.»
اگرچه بسيارى از صاحبان عرصه نظر و تحليل، انتخابات نهمين دوره رياست جمهورى ايران را به مثابه يك پرانتز نابجا ميان جمله بلند اصلاح طلبى در ايران قلمداد كرده و برخى ديگر همچنان در شوك چرايى <نه• مردم به توسعه سياسى در برابر شعارهاى معيشتى هستند اما واقعيت حرف ديگرى داشت و رفيق و رقيب مى بايد سر تعظيم در برابر اشتباه خويش و انتخاب مردم فرود آورده و احمدى نژاد را حتى با هزار اما و اگر بى پاسخ مانده به عنوان رئيس جمهور ايران مورد احترام قرار مى دادند. بر اين اساس چنين كردند.
همه از حال و هوا و تب و تاب انتخابات فاصله گرفته و هيچكس، ديگر در اين روزها نام و نشانى از روزهاى پر اما و اگر انتخابات به احمدى نژاد نمى دهد. زبان و ادبيات منتقدان هم ديگر حتى زبان و ادبيات منتقدان يك شهردار نيست. كه باز هم رقيب و رفيق، اصلاح طلب و اصولگرا و حتى آنان كه بر صحت و سقم انتخاباتى كه برآمده از صندوقش احمدى نژاد بود اعتراض بسيار داشتند، جملگى زبان خويش را در سخن گفتن با او كه از كرسى شهردارى بر كرسى رياست جمهورى نقل مكان كرده بود تغيير داده اند.
در اين ميان اما يك نفر هنوز نتيجه نهمين دوره انتخابات رياست جمهورى را باور نكرده است و هنوز در حال و هواى انتخابات است. در خيل عظيم همه آنانى كه انتخابات نهمين دوره رياست جمهورى ايران را شوك دانسته اما از آن عبور كرده اند، يك نفر و تنها يك نفر همچنان در شوك انتخابات باقى مانده است كه هنوز ميان احمدى نژاد رئيس جمهور با احمدى نژادى كه نامزد رياست جمهورى بوده است تفاوت قائل نشده است.
و آن يك نفر كسى جز خود آقاى رئيس جمهور نيست. او كه اينك تنها مرورى كوتاه به روزهاى پيش از رياست جمهورى اش كافى است كه دريابد تا چه اندازه احترام، انتظار و ادبيات مردم و مسوولان نسبت به احمدى نژاد نامزد رياست جمهورى تا احمدى نژاد رئيس جمهور تغيير يافته است اما خود كماكان در همان روزهاى انتخابات است و با كلماتى از همان جنس و تب و تابى از همان جنس خود را در حلقه مردم مى بيند. اما آقاى احمدى نژاد! باور كنيد شما ديگر رئيس جمهور ايران شديد و هيچ ضرورتى ندارد كه باز هم به سان همان كانديداى ناشناسى كه مجبور بود تن به تاكتيك هاى ناگزير انتخاباتى دهد، از افشاى اين و آن سخن بگوييد و به تشويق ها و سرذوق آمدن هاى جمعيتى كه دورتان حلقه كرده اند، دلخوش باشيد. اينك جمعيت بزرگترى دورتان حلقه زده اند كه شما نتيجه انتخابات آنانى و رئيس جمهورشان. چه شما را در سوم تير برگزيده باشند و چه ديگرى را اما به حرمت انتخاب اكثريت، آرام آرام خود را به حلقه مشترك رسانده اند تا همانند همه ملت ها، اجراى قانون اساسى و احقاق حقوق مسلم خود را از شما بخواهند كه آنان هم خوب مى دانند از اين پس فصل اجرا است و اقتدار نه افشا و اعلام انزجار. اگر آن روز كه حلقه دانشجويان را ترك كرديد، ۸ روز بعد، دانشجويان به عنوان كسانى كه به آنان وعده افشاگرى داده بوديد و رسانه ها به عنوان چشمان ناظر افكار عمومى دنبال تان نيامدند تا شما را به دليل افشا نكردن آنچه براى افشاگرى اش زمان تعيين كرده بوديد مورد عتاب و خطاب قرار دهند، براى اين بود كه همه مى دانستند احمدى نژاد نامزد انتخابات رياست جمهورى است و ناگزير به تبعيت از تاكتيك هائى كه او در به كارگيرى اش تنها نيست و رقباى ديگر هم چنين مى كنند.
اما امروز حكايت ديگرى است و شما نمى توانيد يك روز در ميان يك جمعيت بزرگتر انگشت اشاره به سمت آسمان بگيريد و باز هم با كلمات و تب و تابى از همان جنس روزهاى انتخابات با مردم از افشاگرى پس از ۱۵ روز يا هر عدد تعيين شده ديگرسخن بگوييد و آنگاه كه ميدان را ترك مى كنيد، توقع داشته باشيد باز هم همانند آن روزها كسى پى تان نيايد. نه، اشتباه نكنيد اينجا ديگر ميدان <تبليغ• نيست كه مردم با زبان <تهديد• و <تحقير• كانديدا عليه رقبا خو كرده باشند بلكه اينجا ميدان <تصميم• است و ملت نيز منتظر <تدبير• و <تسريع• در محقق شدن وعده ها است. حال يك سال از پايان فصل كارزار انتخاباتى گذشته، موافق و مخالف، شما را به عنوان رئيس جمهور در حلقه احترام و انتظار گرفته اند و ملت شما را رئيس جمهور تمام ايران مى داند، پس خود شما نيز باور كنيد كه پيروز انتخابات شده ايد و هنوز نامزد آن انتخابات مهم نيستيد بلكه اينك پست مهمى گرفته و رئيس جمهور شده ايد لذا بر شما است كه از پرده درى ها و افشاگراها فاصله گرفته و بيش از اين سياست <تهديد• را جانشين سياست <تدبير• در مديريت تان نكنيد. نمى شود اين روزها بحث گرانى به رايج ترين گفت وگوهاى روزانه تبديل شود؛ از رهبرى تا آقاى جنتى و ديگر بزرگان كشور نيز به دولت براى مهارش هشدار دهند اما شما كماكان خود را در مقام يك نامزد انتخابات رياست جمهورى ببينيد و از افشاگرى هاى ۱۵ روزه در مورد وام هاى كلان بانكى براى مردم سخن بگوييد و نتيجه آن شود كه به جاى تزريق آرامش به بدنه جامعه موجى از نگرانى نسبت به اين افشاگرى ها و فرجامش در سياست هاى بانكى و پولى كشور ايجاد شود. آقاى رئيس جمهور! نمى شود امروز از آمريكا و اسرائيل گرفته تا مديران، مسولان، رسانه ها و سرمايه گذاران داخلى را با يك زبان مورد تهديد و تحقير قرار دهيد و آن تهديد به افشاگرى باشد و هر روز انگشت اتهام تان را به يك سوى نشانه گيريد.
شايد ديگر وقت آن رسيده كه همان خط تدبير ديرهنگامى كه در اين ماجرا به كار گرفته ايد را تداوم بخشيد و انگشت اتهام را به سمت نزديك ترى برگردانيد و دنبال دلايل اصلى نارضايتى از وضع موجود در دايره مديريتى خود باشيد كه تمامى تذكردهندگان و هشداردهندگان به وضعيت دل آزار گرانى، از بدخواهان نيستند و حتى آنان كه به زعم شما رقيبند و نارفيق و از شكست برنامه هاى شما خرسند، چه بسا ناخواسته شما را يارى مى دهند به عدم تكرار تجربه هاى گذشته خويش چرا كه آنان ديگر خوب مى دانند هر روز بر طبل افشاگرى كوبيدن ديگر جماعتى را تا ابد به وجد نمى آورد. آقاى احمدى نژاد! شال و كلاه انتخابات را از تن درآر كه شما اينك شال و قباى رياست جمهورى ايران به تن دارى، وملت، سرما و گرماى اين فصلى كه در آن حضور دارى را مى پذيرد اما هرگز نمى پذيرد كه هر روز يكى ديگر خارج از دايره و مجموعه تصميم گيرى شما تهديد به افشاگرى شود بى آنكه راهى براى خروج از بن بست سياست داخلى و خارجى گشوده شود.
ملت ايران آن قدر صبور هست كه چشم بر خطاى كوچك و كوتاه رئيس جمهورش ببندد و گواه آن حضور پرشورتر آنان در انتخابات هشتمين دوره رياست جمهورى است كه با همه دل خورى هايشان از خاتمى براى بار دوم او را با رايى افزون تر بر كرسى رياست جمهورى نشاندند. پس از اين مردم نبايد هراس داشت و واقعيت هاى موجود پيرامون نقاط ضعف ها را در مواجهه با آنان كتمان كرد و انگشت اتهام را متوجه ديگران. آقاى احمدى نژاد! ملت براى رئيس جمهورش احترام قائل است، شما هم براى رئيس جمهورشان احترام قائل باشيد و با اقتدار از زبان يك رئيس جمهور و اجراى آنچه كه انجام داده است و مى بايد انجام دهد سخن بگوييد نه از زبان يك كانديداى انتخابات رياست جمهورى و افشاى آنچه كه مى بايد از آن بهره تبليغاتى ببرد. درست در روزهايى كه وضعيت اقتصادى، معيشتى، گرانى، تحصيلى، كارگرى و پرونده هسته ايران سراشيب سختى را مى پيمايد بايد دو چيز را باور كنيد؛ اول آنكه باور كنيد شما ديگر رئيس جمهور هستيد و كابينه و امكانات و اختيارات داريد و سپس همه آنان كه در كنار بام ايستاده اند را سرمست و خرسند از شكست برنامه هاى خويش نپنداريد كه آنان شكست يك رئيس جمهور و دولتش را برداشتن صدها گام به عقب و شكست خود مى پندارند.