اگر چه زن و مرد هر دو از دير باز در جستجوى چنين اكسيرى بوده اند اما انتظارشان از آن متفاوت بوده است. مردان آن چيزى را مى جسته اند كه توانبخش نعوظ و طولانى كننده پديده انزال باشد و اما زنان در پى يافتن معجونى بوده اند كه هم تقويت كننده ميل جنسى و هم فزاينده جاذبه جنسى شان باشد. مى دانيم كه غريزه جنسى در انسان كه مجموعه اى است از ميل و توان جنسى بر سه عامل متكى است كه عبارتند از كروموزوم هاى جنسى، هورمون هاى جنسى و آموزش جنسى. اين هر سه عامل هم در زن و هم در مرد صادق است اما ساختار فيزيوآناتوميك دستگاه تناسلى در مردان به ويژه مكانيسم نعوظ و پديده انزال مردان را واداشته است تا نزديكى جنسى را بيشتر در الگوى يك بازتاب جسمانى بشناسند و نه يك بازتاب عاطفى.
براى يك مرد پديده نعوظ يك تغيير واضح جسمانى است و بنابر اين حق دارد كه به سكس از دريچه اين بازتاب جسمانى نگاه كند. پس جاى تعجب نيست كه اگر مرد از آغاز درك لذت هماغوشى جنسى تا به امروز پيوسته در پى يافتن اكسيرى بوده است كه مكانيسم نعوظ را توانى مطلوب و دلخواه ببخشد. اولين جائى را هم كه به دنبال اين كيمياى گمشده وارسى كرده طبيعت اطرافش بوده است. چرا كه مى پنداشته كه در ميان اين همه گياهان شناخته و ناشناخته كه بخشى از مواد غذائى اش را تشكيل مى دهند مى بايست ماده يا عصاره اى وجود داشته باشد كه استفاده از آن معجون بتواند خاطره هماغوشى را در ذهن معشوق جاودانه سازد.
همانطور كه گفتم چون مردان، سكس را بازتابى جسمانى مى شناسند پس اين حقيقت را نيز پذيرفته اند كه تحرك جنسى سالم در بدنى سالم است. اما توجه مردان به سلامت جسم و تناسب اندام باز با آنچه مورد نظر زنان است تفاوت دارد. براى يك زن همانطور كه در يكى از مقاله هاى گذشته اشاره كردم سلامتى جسم، لاغرى و جاذبه زنانگى همه لازم و ملزوم يكديگر شده اند و متأسفانه در اين عصر و زمان نازك اندامانى را هم مى توان يافت كه تهى از جاذبه جنسى يا Sex Appeal هستند.
به هر حال مردان در طول قرن ها توانسته اند موادى مانند گياهان مختلف و ادويه ها و يا همچنين برخى از آبزيان دريائى و غيره را به عنوان مواد محرك جنسى تجربه كنند و آنها را مواد Aphrodisiacs يا تشديد كننده تحرك جنسى بشناسند. اما تا ديروز كه هنوز «علم» معتقد به تأثير مثبت موادشيميائى يا كلاً Biochemical بر تحرك جنسى نبود آنچه فقط و فقط مورد بحث و گفتگو مى توانست باشد همين تركيبات Aphrodisiacs يا مواد غير شيميائى محرك جنسى بود و بس. در مقالات علمى و تكنيكى هم فقط به دو ماده از اين نوع اشاره مى شد يكى Yohimbine (يوهمبين) و ديگرى Cantharis كه به Spanish Fly يا مگس اسپانيائى نيز معروف است. يوهمبين كه از پوسته درختى بنام Yohimb در آفريقا به دست مى آيد به صورت قرص هائى نيز تهيه شده است كه در برخى از كلينيك ها استفاده مى شود اما ماده دوم يا (كانتاريس) استفاده اى ندارد.
حالا ببينيم مكانيسم كار ماده اى مثل يوهمبين چيست؟ يوهمبين به اين صورت عمل مى كند كه موجب پر خونى بخش تحتانى دستگاه ادرارى يعنى مثانه و مجراى داخلى ادرار مى گردد و اين پر خونى موجب تحريك آستر اين ناحيه مى شود و نهايتاً به توليد احساس جنسى يا Sexual Sensation مى انجامد. اين مكانيسم هم منحصر به اين ماده به خصوص نيست چرا كه هر عاملى كه آستر يا مخاط بخش تحتانى دستگاه ادرارى را تحريك كند مى تواند موجب پديد آمدن ميل جنسى بشود. كما اين كه تحريك موضعى اين بخش توسط ميكرب هاى چركزا مثل استافيلوكوك و يا گونوكوك كه اين دومى ميكرب مولد سوزاك است گاه در مردان مبتلى به اين عفونت موجب تحرك جنسى مى شود. من شخصاً عقيده دارم كه ماده بوهمبين اثرى مثبت بر ضعف نعوظ يا Erectile Dysfunction ندارد به علاوه ضعف ميل جنسى را هم نمى تواند كاملاً درمان نمايد چون كه بخشى از ميل جنسى مربوط به فعاليت هورمونال است و بخش قابل ملاحظه اى از آن ريشه در عوامل روانى و فراگيرى ها دارد.
تحقيقات اخير همچنين نشان داده است كه استفاده از يوهمبين سبب انزال ديررس نيز مى گردد. در اينجا مى بايست به نكته اى اشاره كنم و آن اين كه مردانى كه به دنبال يافتن مواد تقويت كننده تحرك جنسى در خودشان هستند و به كلينيك هاى مختلف مراجعه مى كنند معمولاً در دو گروه قرار دارند- گروه اول مردانى هستند كه دچار ضعف تحرك جنسى و بيشتر به صورت ناتوانى نعوظ هستند و اما گروه دوم مردانى مى باشند غالباً در گروه سنى زير چهل سالگى كه از نعوظ طبيعى برخوردارند اما زير اثر فانتزى هائى كه يا با مشاهده فيلم هاى به اصطلاح سكسى يا Pornographic و يا از طريق كتاب ها و مجلاتى در اين سبك به ايشان القاء گرديده است به دنبال يافتن و استفاده از موادى هستند كه نعوظ طبيعى در ايشان را توان و قوت بيشترى بخشد- به كلامى ديگر اين گروه از مردان برآنند تا فانتزى يا خيال پردازى جنسى را با حقيقت پيوند زنند كه متأسفانه در اين تلاش بيهوده چه بسا كه دچار حالت خودالقائى منفى نيز مى شوند و به تدريج از توان جنسى خودشان مى كاهند. حقيقت اين است كه براى اين گروه از مردان چاره اى وجود ندارد چون كه از سلامت كامل مكانيسم هاى جنسى برخوردار هستند و اصولاً نيازى به درمان ندارند. اما براى گروه اول يعنى مردانى كه دچار ضعف و يا نارسائى نعوظ هستند امروز متدهاى مختلف درمان و همچنين درمان روان-جنسى يا Psychosexual Therapy وجود دارد. به علاوه گسترش مطالعات و پژوهش ها در زمينه شناخت گياهانى كه اثرات درمانى مشابه با داروهاى شيميائى دارند خود رشته تحقيقاتى جدائى را به وجود آورده است. به همين دليل موادگياهى تجربه و آزمايش شده اى در فرم قرص، كپسول و غيره در بازار موجود است كه در بيمارى هاى مختلف مورد استعمال دارند.
در زمينه سكس و نارسائى هاى جنسى نيز داروهائى با منشاء گياهى به صورت كپسول و قرص به بازار عرضه شده است كه مورد استفاده در اين زمينه قرار مى گيرند. شك نيست تفاوت عمده ميان داروهائى با ريشه گياهى و داروهاى شيميائى نداشتن عوارض جانبى در مورد داروهاى گياهى است اما با توجه به اين نكته كه داروهاى گياهى نيز مى بايست توسط متخصص اين رشته تجويز شود. به علاوه در كسانى كه به عللى از داروهاى شيميائى استفاده مى كنند ممكن است استفاده از داروهاى گياهى همزمان سبب تخفيف و يا تشديد و يا حتى خنثى كردن اثر داروى شيميائى كه چه بسا استفاده از آن در ميزان و قدرت معينيِ ضرورت دارد بشود. به همين دليل مى بايست با نظر طبيب و يا متخصص طب گياهى از اين داروها استفاده شود.
تأثير داروهاى گياهى برخلاف داروهاى شيميائى تأثيرى سريع نيست بلكه مى بايست در طول زمان بيشترى از آن استفاده شود تا اثر آن ظاهر گردد. در نوشتار آينده درباره اثر برخى از مواد غذائى بر تحرك جنسى صحبت خواهم كرد.