نسخه اينترنتى روزنامه گاردين روز شنبه ۹ سپتامبر مقاله اى از نيوت گينگريچ، رئيس پيشين كنگره آمريكا، منتشر كرده كه در آن اين عضو تندروى حزب جمهوريخواه، مى گويد با گزينه نظامى به عنوان يكى از گزينه هاى ممكن موافق است، اما ابراز ترديد مى كند كه اين راه حل در دراز مدت بتواند مانع گسترش نفوذ و قدرت ايران در منطقه بشود.
آقاى گينگريچ مى نويسد تلاش حكومت ايران براى دستيابى به فن آورى هسته اى كه با سرپيچى از سازمان ملل متحد صورت مى گيرد، باعث شده كه بعضى ها خواستار حمله نظامى به تاسيسات هسته اى ايران شوند تا از دستيابى اين حكومت «حامى تروريسم» به سلاح هسته اى جلوگيرى شود.
اما ادامه مى دهد كه تا زمانى كه حكومت ايران با حكومتى كه از تروريسم حمايت نكند و به دنبال برنامه هسته اى نباشد، تعويض نشود، اين خطر نه تنها باقى مى ماند بلكه گسترش هم پيدا خواهد كرد.
آقاى گينگريچ كه از تندروترين جناح حزب جمهوريخواه آمريكاست و در دوران رياست جمهورى بيل كلينتون مقام رياست كنگره را به سبب رسوايى هاى اخلاقى از دست داد، اشاره مى كند كه حمله نظامى به تاسيسات هسته اى ايران، به احتمال زياد از توانايى هاى اين كشور خواهد كاست، اما تضمينى نخواهد بود كه ايران در نهايت به سلاح هسته اى دست نيابد.
به باور اين سياستمدار آمريكايى، ايران ايران مى تواند حتى در صورت نياز بمب اتمى را بخرد، ضمن اينكه حمله نظامى به آنچه كه وى حمايت ايران از تروريسم در عراق، لبنان و اسرائيل مى خواند، پايان نخواهد داد.
رئيس پيشين كنگره آمريكا با اشاره به سخنان محمود احمدى نژاد، رئيس جمهور ايران، در مورد اسرائيل تأكيد مى كند كه نبايد به جمهورى اسلامى اجازه داد به سلاح اتمى دست پيدا كند.
آقاى گينگريچ در بخش ديگرى از مقاله مى نويسد اگر تنها راه تغيير حكومت ايران حمله نظامى باشد، وى از آن حمايت مى كند، اما تأكيد مى كند كه حمله نظامى بايد آخرين گزينه باشد چرا كه به اعتقاد وى به هيچ وجه بهترين گزينه نيست.
اين عضو تندرو حزب جمهوريخواه سپس مى نويسد يك سياست موفق تغيير رژيم در ايران بايد مانند سياستى باشد كه رونالد ريگان رئيس جمهور پيشين آمريكا براى شكست كونيسم در اروپاى شرقى در پيش گرفت.
آقاى گينگريچ استدلال مى كند كه اتحاد جماهير شوروى تنها با استفاده از قدرت اقتصادى، سياسى و ديپلماتيك آمريكا و همكارى با گروه هاى اپوزيسيون، بدون شليك يك گلوله فرو ريخت و اظهار مى كند كه برنامه مشابهى را در ايران نز مى توان پياده كرد.
وى در خاتمه مى گويد كه تنها استراتژى مناسب در درازمدت براى ايجاد امنيت در مقابل تهديد ايران، تغيير حكومت اين كشور است كه اگر لازم باشد مى تواند با زور صورت بگيرد، اما بايد در حد امكان بدون استفاده از زور انجام شود.