در ميان علل جسمانى ضعف نعوظ و توان جنسى در مردان يكى هم بالا بودن كلسترل است. مى خواهيم بدانيم كلسترل چيست و چه رابطه اى ميان اين ماده و هورمون هاى جنسى و نهايتاً توان جنسى وجود دارد. قبل از پرداختن به اصل مطلب بايستى بدانيم كه اصطلاح آندروژن مترادف با هورمون جنسى مردانه به كار برده مى شود، تنها با اين تفاوت كه آندروژن هورمون جنسى مردانه را كه در بخش هائى ديگر از بدن غير از بيضه ها توليد مى شوند نيز شامل مى گردد. مثلاً غددى كه در بالاى هر يك از كليه ها قرار دارند كه به آنها Adrenal Glands يا همچنين غدد فوق كليه مى گويند حداقل پنج نوع مختلف آندروژن ترشح مى كنند ولى قدرت مردسازى آنها آنقدر نيست كه حتى در زنان خصيصه هاى جنس مخالف را به وجود آورد. هورمون جنسى مردانه يا تستوسترن و هورمون هاى جنسى زنانه شامل استروژن و پروژسترن داراى تركيبى از استروئيد هستند. براى اين كه بدانيم استروئيد كه گهگاه در اينجا و آنجا با اين اسم برخورد مى كنيم چيست، آنها در حقيقت هورمون هائى هستند كه ساختمان شيميائى شان وابستگى نزديكى با ماده اى بنام (استرل) كه در ساختمان هورمون هاى جنسى به كار گرفته مى شود دارد. استرل نوعى چربى است كه خاصيت صابونى شدن ندارد و كلسترل از اين خانواده است. بنابراين هورمون هاى جنسى چه زنانه و چه مردانه كه تركيبى از استروئيد دارند يا از كلسترل و يا از ماده ديگرى بنام استيل كوآنزيم A يا (Acetyle CoenzymeA) توليد مى شوند. بنابراين كلسترل ماده مهمى در فعاليت سلولى براى ساختن بخش استروئيد هورمون هاى جنسى زنانه و مردانه هر دو مى باشد. كلسترل معمولاً از موادغذائى به دست مى آيد ولى چون مولكول بسيار پر اهميتى براى سلول ها است نتيجتاً اگر ميزان كلسترلى كه از مواد خوراكى به دست مى آيد كافى نباشد، آن وقت بدن خود به توليد كلسترل اقدام مى كند. مثلاً با وجودى كه افراد گياهخوار از مواد حيوانى استفاده نمى كنند مع الوصف در سلول هاى بدنشان مقدار كافى كلسترل وجود دارد. مسلماً مقدار كلسترل كه از راه غذا وارد بدن مى شود در تغيير است، بنابراين سيستم كنترل كننده اى در بدن تعبيه گرديده تا اجازه ندهد ميزان كلسترل خون بيشتر از ۱۵% بالا و پائين شود. فراموش نشود كه استفاده از مواد غذائى پر چربى و رژيم غذائى كم چربى اين ميزان را تا ۳۰% بالا و پائين مى برد. كلسترل را همانطور كه شايد در ورقه آزمايش خون خودتان ديده باشيد و يا توسط پزشكتان گفته شده باشد به كلسترل LDL و كلسترل HDL تقسيم مى كنند. حالا ببينيم اين دو نوع كلسترل چه هستند و چه نقشى در بدن بازى مى كنند. چون كلسترل يك مولكول غير قابل حل در جدار سلول مى باشد نتيجتاً براى ورود در سلول نياز به اين دارد كه به ماده ديگرى كه توان حل شدن در جدار سلولى را دارد بچسبد تا بدينوسيله بتواند وارد سلول شود. اين ماده يا به عبارتى ديگر اين وسيله نقليه كه مى تواند كلسترل را از خارج سلول به داخل آن منتقل كند. ماده LDL است كه مخفف Low Density Lipoprotein است. اين انتقال به اين ترتيب صورت مى گيرد كه گيرنده هائى كه در سطح سلولى قرار گرفته اند با بخش پروتئينى اين وسيله نقليه تركيب مى شوند و چون كلسترل نيز بر اين وسيله نقليه سوار شده است، نتيجتاً وارد سلول مى شود. حالا اگر به علت ژنتيكى يا به اصطلاح مادرزادى تعداد اين گيرنده ها كافى نباشند بنابراين بخشى از كلسترول با وجودى كه بر اين وسيله سوار شده است اما وقتى به سلول مى رسد اجازه ورود به سلول را نمى يابد و در نتيجه ميزان LDL-Cholesterol در خون افزايش مى يابد و موجب عارضه سخت شدن جدار عروق يا در اصطلاح تكنيكى Atheroscierosis مى شود. اين كلسترل را كه سبب آسيب در جدار عروق مى شود بنام كلسترل بد هم مى شناسند. اما در مقابل اين كلسترل آزار دهنده يا بد يك كلسترل بى آزار و خوب هم داريم كه آن تركيبى از كلسترل با HDL است كه اين سه حرف مخفف High Density Lipoprotein است.
دليل اين كه اين كلسترل را كلسترل خوب مى شناسند براى اين است كه كمك به ورود كلسترل بد در سلول مى كند و نتيجتاً مانع از تجمع كلسترل بد در خون مى گردد. معمولاً ميزان كلسترل بد در مردان بيشتر از زنان است و اين نه تنها بر اثر هورمون جنسى مردانه يا تستوسترن است بلكه مصرف دخانيات، چاقى، نداشتن تحرك بدنى، مصرف چربى هاى اشباع شده يا Saturated Fat و مصرف بعضى از داروها نيز اين ميزان را افزايش مى دهند. ميزان كلسترل خوب در مردان كمتر از زنان است و اين به سبب هورمون تستوسترن است.
عوامل ديگرى كه مى توانند ميزان كلسترل خوب را در مردان كاهش بيشترى دهند عبارتند از مصرف دخانيات، چاقى، مصرف چربى هاى Polyunsaturated و بيمارى قند. مطالعات كلينيكى نشان داده است كه هورمون زنانه استروژن و همچنين ورزش و مصرف متعادل و محدود مشروب هاى الكلى به افزايش ميزان كلسترل خوب كمك مى نمايند. فراموش نشود كه مردان و زنان هر دو مى بايست از Risk Factors يا عوامل خطرزا مثل مصرف دخانيات، چاقى، عدم تحرك و مصرف چربى هاى مضر پرهيز نمايند. امروزه سعى مسئولان بهداشتى در جوامع اين است كه مردان وزنان را متوجه عواقب وخيم بالا رفتن كلسترل بنمايند. اما اين كه چرا بالا رفتن كلسترل موجب كاهش توان جنسى مى شود را مى بايست به حساب عوارض عروقى گذارد. البته نمى توان گفت كه عارضه عروقى نتيجه مستقيم بالا بودن كلسترل است، چرا كه عوامل ديگرى كه بحث درباره آنها از ظرفيت اين نوشتار خارج است موجب تغييراتى در ساختمان جدار عروق تشكيل شوند و نتيجتاً رگ را تنگ مى كنند. تنگ شدن عروق فرضاً آلت تناسلى از يك طرف و از بين رفتن نرمى عضلات صاف جدار عروق از طرف ديگر مانع از اين مى شود كه مكانيسم نعوظ يا Erectile Mechanism موجب باز شدن كافى عروق و افزايش جريان خون شريانى در آنها شوند و نهايتاً منجر به ضعف و يا نارسائى كامل نعوظ مى گردد. به همين دليل دانستن ميزان كلسترل در مردانى كه از نارسائى جنسى شكايت دارند ضرورى است، فراموش نشود كه بالا بودن كلسترل الزاماً در سنين بالاى عمر نيست چرا كه گفتم كاهش ژنتيكى گيرنده هاى سطح سلولى كه مسئول انتقال كلسترل به داخل سلول هستند مى تواند موجب افزايش كلسترل بشود و در اين صورت منحصر به سن خاصى نيست.