براساس يافته هاى گروه تحقيقات جمعيتى سالانه ۳ ميليون نفر از ساكنان كشورهاى در حال توسعه به ممالك صنعتى مهاجرت مى كنند و تقريباً نيمى از اين مهاجرت ها ۴‎/۱ ميليون نفر به كشورهاى اروپايى انجام مى شود. اما با اين حال اروپا همچنان مواجه با از دست دادن بى سابقه جمعيت است.
براساس اين تحقيق، انگلستان با جمعيتى بالغ بر ۴‎/۶۰ ميليون نفر، پنجمين كشور مهاجرپذير به شمار مى رود و سالانه جمعيتى معادل ۲۲۳ هزار و ۱۴۵ نفر به اين كشور مهاجرت مى كنند.
ايالات متحده كه مدت ها است سياست هاى جذب مهاجر را بشدت دنبال مى كند، با جذب ۱ ميليون مهاجر در سال در اين تحقيق درصدر كشورهاى مهاجر پذير قرار دارد.
كانادا، استراليا و امارات متحده عربى كه نسبت به ديگر كشورهاى خاورميانه از شرايط بهتر اقتصادى سود مى برند، در اين تحقيق به عنوان ديگر مقصدهاى مهاجران شناخته شده اند.
براساس يافته هاى گروه (مضظگ مأ ظطق ظگ ظظ ظح ق كغل ضف مك كچ) يك گروه محقق در واشنگتن، چين، هند و مكزيك بيشترين مهاجران را به ديگر كشورها مى فرستند و در اين رده بندى ايران در مقام پنجم قرار دارد.
«كارل هاب» يكى از محققان اين گروه معتقد است: عامل اصلى ترغيب مهاجران به ترك كشورهايشان هميشه «اميد به يافتن زندگى بهتر» بوده است. او مى گويد: برخى براى گريز از فقر و برخى ديگر هم براى فرار از ناآرامى هاى مدنى و يا سياسى كشورهاى خود را ترك مى كنند.
به گفته او يك خانواده متوسط هندى، بطور متوسط در سال ۲هزار و ۲۰۰ دلار در آمد دارد در حالى كه اگر اين خانواده به اروپا مهاجرت كنند و تنها با داشتن مهارت كار با كامپيوتر مى توانند سالانه ۵۰ هزار دلار در آمد كسب كنند و حتى بدون داشتن هرگونه مهارتى راننده تاكسى شوند.
آمار به دست آمده در اين تحقيق مبتنى بر اطلاعات حاصله از دولت هاى محلى، سازمان ملل و سازمان كمك هاى جهانى بوده است.
مهاجرت به عنوان يك مسأله مهم سياسى در انگلستان به شمار مى رود و دولت با اتخاذ سياست هاى گوناگون سعى در محدود كردن پذيرش مهاجران به اين كشور دارد.
ايالات متحده همچنين اخيراص بحث پيرامون راه حل هائى براى محدود كردن ۱۱ تا ۱۲ ميليون مهاجر سالانه به اين كشور را دارد كه بطور غيرقانونى عموماص از مرزهاى كشورهايى چون مكزيك و امريكاى لاتين به اين كشور وارد مى شوند.
براساس اين تحقيق با اين حال جمعيت امريكا از حدود ۳۰۰ ميليون نفر تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۴۲۰ ميليون نفر افزايش خواهد يافت. براساس پيش بينى سازمان ملل، ژاپن با جمعيتى بالغ بر ۱۲۸ ميليون نفر تا سال ،۲۰۵۰ ۱۶ ميليون نفر از جمعيت خود را طى مهاجرت هاى اين افراد از دست خواهد داد و كره جنوبى هم با جمعيتى بالغ بر ۴۸ ميليون نفر ۳ ميليون مهاجر به ديگر كشورها خواهد فرستاد.
محققان بر اين باورند مهاجرت جمعيت در اروپا و آسيا به بحرانى اقتصادى منجر شود چون در اين صورت تعداد كارگران و مصرف كنندگان براى رشد اقتصاد و حمايت از بازنشستگان كافى نخواهد بود. با اين حال در شرايطى كه اروپا رشد منفى جمعيت را شاهد است به گفته «هلن پيتر كوهلر» استاديار جامعه شناسى دانشگاه پنسيلوانيا، حتى وجود مهاجرت به ؤبات جمعيت نيز كمك نخواهد كرد و اروپا همچنان شاهد رشد منفى جمعيت خواهد بود.

روزنامه گاردين، گزارش مفصلى از سفر خبرنگارش به تهران و ديدار با مقامات و مردم ايران را منتشر كرده است.
سايمون تيسدال، خبرنگار گاردين، از جمله با على لاريجانى، دبير شوراى عالى امنيت ملى ايران ديدار و گفتگو كرده و از قول آقاى لاريجانى يادآورى كرده كه پس از انقلاب، آمريكا و آلمان معاهدهات خود براى انتقال فن آورى هسته اى را نقض كردند كه اين مسئله به ايران ياد داد كه بدنبال خودكفايى باشد.
گاردين اعتراض آقاى لاريجانى را منعكس كرده كه مى گويد: «بعضى كشورها اجازه دسترسى به فن اورى هسته اى را دارند اما به بقيه مى گويند آب ميوه و گلابى توليد كنيد.»
همچنين اين روزنامه از قول آقاى لاريجانى نوشته كه ايران به درخواست كمك و همكارى آمريكا در افغانستان و پس از ۱۱ سپتامبر پاسخ داد، اما پس از آنكه مشكل امريكا در افغانستان حل شد، ايران بخشى از محور شرارت نام گرفت.
اين روزنامه از احتمال به تعويق انداختن پاسخ ايران خبر داده و نوشته اظهارات حساب نشده از سوى مقامات آمريكايى در مورد تغيير حكومت در ايران، از جمله دلايل هسته اى شدن ايران است.
سايمون تيسدال، سپس از جامعه ايران نوشته و به نقل از اظهارات چند جوان ايرانى در يكى از پاركهاى تهران، جامعه ايران را بسيار بازتر از جامعه ۱۰ سال قبل ايران توصيف كرده، اما برخى از انتقادات اين جوانان را، دولتى بودن بخش عمده اقتصاد ايران، نگرانى در مورد اشتغال، مشكلات سفر به خارج و سانسور اينترنت عنوان كرده است.
اين خبرنگار از زبان يك مهندس بازنشسته ۶۳ ساله، در انتقاد از وضعيت اقتصادى موجود، نوشته دولت پولى را كه صرف آن در داخل بهتر است، براى حزب الله لبنان مى فرستد.
همچنين خبرنگار گاردين به اعتراضات به نحوه صرف درآمدهاى نفتى اشاره كرده و از قول يك همراه اين مهندس بازنشسته نوشته برخى اتومبيلهاى بالاى صد ميليون تومانى سوار مى شوند. آيا اين پول با كاركردن بدست امده؟
گاردين سپس گفتگويى با محمد سعيدى، معاون رئيس سازمان انرژى اتمى ايران را چاپ كرده كه گفته نفت ايران در ۲۵ تا ۳۰ سال آينده به پايان مى رسد و از برنامه ها براى ساخت ۲۰ نيروگاه هسته اى در مجموع خبر داده كه هزينه آن به حدود ۲۵ ميليارد دلار بالغ خواهد شد.
آقاى سعيدى همچنين به گاردين گفته است از آنجا كه هيچگونه ماده هسته اى وارد تاسيسات نطنز نشده بود، ايران از نظر حقوقى موظف به اطلاع داده به آژانس بين المللى انرژى اتمى نبوده و با رد ادعاها مبنى بر تلاش ايران براى مخفى نگاه داشتن اين تاسيسات، ادامه داده كه نطنز تاسيسات عظيمى است و مخفى كردن آن ممكن نيست.
در نهايت سايمون تيسدال، خبرنگار گاردين از آقاى احمدى نژاد نوشته و عنوان كرده باوركردن اينكه ايران، در حاليكه كه همسايگانش مسلح به سلاح اتمى هستند و بطور مستقيم از سوى آمريكا تهديد مى شود، بدنبال سلاح اتمى نيست، سادگى و خامى است، اما ادامه داده خامى بزرگ تر از آن، اعتقاد آقاى احمدى نژاد است كه مى تواند كشورى را كه به سرعت درحال تغيير است، به همان ايده آل هاى بنيادگرايانه زمان انقلاب اسلامى و آيت الله خمينى بازگرداند.
گاردين اذعان كرده كه اكثر ايرانيان از حق داشتن انرژى هسته اى حمايت مى كنند اما ادامه داده كه اكثر آنها با ميراث آيت الله خمينى و حكومت متعصب روحانيون مخالفند.
در نهايت سايمون تيسدال نوشته احمدى نژادى كه مدافع فصيح حقوق ملى ايران است، يك چهره نيرومند محسوب مى شود، اما احمدى نژادى كه خود را در خيال رهبر يك انقلاب طغيانگر و در انتظار ظهور اما غايب مى داند، در توهم زندگى مى كند.
خبرنگار گاردين نتيجه گرفته كه اين ايرانيان هستند- و نه نيروى هوايى آمريكا، كه مى توانند آقاى احمدى نژاد را از روياى خود بيرون بياورند.