به زودى (ماه سپتامبر سال جارى ميلادى) در جمهورى فدرال آلمان شاهد عرضه كتابى جنجالى خواهيم بود از گونتر گراس نويسنده آلمانى و برنده جايزه نوبل كه از قرار در زمينه فروش، ركورد جديدى بر جاى خواهد گذاشت. نشريه پر تيراژ آلمانى بيلد ادعا دارد كه چاپ نخست آن با تيراژى برابر ۱۵۰ هزار نسخه از طريق سفارشات اينترنتى پيش فروش شده و چاپ دوم آن با تيراژى برابر ۱۰۰هزار نسخه در حال صحافى است. اكنون چند روزى است كه مطالب مطروحه در اين اثر به نام «پوست كند پياز» بحث و گفتگوهاى ضد و نقيضى را باعث گرديده، تا جائى كه بسيارى از سازمان ها و شخصيت هاى سياسى، فرهنگى حتى استرداد جايزه نوبل را از وى، طالب گرديده اند. اين ماجرا حكايت از آن دارد كه اين نويسنده شهره و ۷۸ ساله آلمانى در اثر جديد خود پرده از رازى برداشته كه هضم آن براى بسيارى مشكل و چه بسا باعث شك و ترديد (افزايش تيراژ كتاب) گرديده است. بنا برابر اين ادعا، گونتر گراس در سن ۱۷سالگى داوطلبانه در تيپ ويژه ارتش هيتلرى «اس اس- زرهى» كه جنايات و وحشيگرى هاى آن حتى ساليان سال پس از جنگ خانمان برانداز دوم جهانى لرزه بر اندام ها مى اندازد، ثبت نام، و خدمت كرده است. پس از پايان جنگ جهانى نيز (نشريه AZ-چاپ آكسبورگ) وى به عنوان اسير جنگى بازداشت و مدتى در اردوگاه داخائو در حوالى شهر مونيخ زندانى بوده است. گونتر گراس كه در تاريخ ۱۶/۱۰/۱۹۲۶ ميلادى در شهر دانسيك چشم به جهان گشوده و تاكنون آثار ادبى ارزشمندى به جهانيان عرضه داشته و در ماه دسامبر ۱۹۹۹ ميلادى به مناسبت كتاب داستان «طبل فلزى» در شهر استكهلم گواهينامه و مدال مخصوص نوبل ادبى را از پادشاه سوئد «كارل گوستاو» در حضور جمع كثيرى از شخصيت هاى مهم جهانى دريافت داشت، در طول حيات پر بار ادبى خود هميشه مدافع حقوق زير دستان و زحمتكشان و مستمندان و به طور كلى تمامى كسانى كه به حقوق انسانى و اجتماعى آنان تجاوز شده و مى شود بوده است، تا جائى كه در نشريه آلمانى (SZ) به قلم «توماس اشتاين فيلد» مى خوانيم: «.... در پايان دهه نود و قبل از اهداى جايزه نوبل تمام شرائط لازم جهت فسيل شدن در اختيار اين نويسنده بوده است. حال همه چيز از دست رفته است، البته نه به آن خاطر كه وى بعدها كتاب هاى بهترى نوشته و عرضه كرده است، خير!، بلكه اصولاً در ذات اين نويسنده، ادبيات به نمادى تاريخى- سياسى در راستاى نفى جنگ و نابودى از سوى آلمان، كشورى دموكرات و ايده آل و مبارزه بر عليه سلطه گرائى ايالات متحده آمريكا بدل گرديده است.
بسيارى از منتقدين بر اين باورند كه چون در ماه مارس سال آينده ميلادى (۲۰۰۷) عمليات بررسى و ارزيابى مدارك و اسناد وزارت اطلاعات آلمان شرقى سابق (اشتازى) به پايان خواهد رسيد و وى اين احتمال را مى دهد كه حضور و خدمت داوطلبانه وى در تيپ خوفناك و جهنمى اس اس- زرهى افشاء گردد، بنابراين جهت پيش گيرى و خنثى كردن انتقادات از كتمان حقيقت و سكوتى ۶۰ساله، شخصاً به افشاى اين راز مبادرت كرده است. يكى از نمايندگان پارلمان اروپا به نام E-BROK پيرامون اهداى قريب الوقوع «جايزه پل» اعلام داشته است كه من بهتر مى دانم كه گراس از دريافت اين جايزه چشم بپوشد و همچنين هيئت داوران نيز در اين مورد تجديدنظر كنند. رئيس اتحاديه آوارگان جنگى، خانم E-STEINBAEH نيز بر اين باور است كه هر چند اعتراف گراس امكان فروش كتاب وى را افزايش مى دهد، ولى به طور قطع بر روابط دو كشور آلمان و لهستان صدمات فراوانى وارد خواهد كرد، بنابراين جهت جبران اين امر او بايستى تمامى درآمد حاصله از كتاب اخير خود را به قربانيان جنگ جهانى در لهستان هديه نمايد.
نشريه AZ (چاپ آكسبورگ) در شماره روز شنبه ۱۹/۸/۲۰۰۶ ميلادى خود به نقل از وزير امورخارجه لهستان (W-Bartoszewski) كه در سال ۱۹۴۰ ميلادى توسط اين سازمان مخوف هيتلرى (اس اس) با جمعى ديگر از روشنفكران بازداشت و در اردوگاه «آشويتس» اسير و زندانى بوده، مى نويسد: «... باعث تأسف است كه چنين شخصيت بزرگى در بيش از ۶۰سال از اين فرصت برخوردار نبوده كه به طريقى اعلام دارد كه در جوانى عضو ارتش هيتلرى (اس اس) بوده و خدمت كرده است، در حالى كه وى در تمام اين مدت از اشتباهات ديگران به شدت انتقاد نموده است.» گونتر گراس در پاسخ به پرسش مجرى يك برنامه ادبى به نام U-Wickerts كه چرا در اين مدت ۶۰ساله به افشاى اين راز نپرداخته، فقط به ذكر اين جمله «من نمى دانم» اكتفاء كرد. آن طور كه وى ادعا دارد، از قرار تا بعد از جنگ جهانى دوم و آغاز دادگاه نورنبرگ كه در آن جنايتكاران جنگى و رهبران ارتش هيتلرى به پاى ميز محاكمه كشانيده شدند، از نابودى يهوديان و ظلم و ستمى كه بر آنان وارد آمده است، اطلاعى نداشته است. فرمانده كل تيپ مخوف اس اس- سياه و اس اس- زرهى (هيملر) بود كه پس از دستگيرى و بازداشت توسط نيروهاى انگليسى با بلعيدن قرص سيانور به زندگى خود خاتمه داد.