ساقى، بيار باده كه آمد پيام صلح،
بايد گرفت جام پياپى به نام صلح!
بر روحشان درود كسانى كه نيستند
تا با دل شكفته بگيرند جام صلح!

ساقى، بيار باده كه شد زار كار جنگ،
در رفت با تمام دك و پز زوار جنگ!
با افتخار خواند رجز سالها، ولى
با يك كلام صلح شكست اعتبار جنگ!

ساقى، بيار باده كه در آسمان صلح
خورشيد سر زد و آمد زمان صلح؛
شيطان نبرد بهره اى از جنگ هيچگاه،
دنياست باغ عشق و خدا باغبان صلح!

ساقى، بيار باده كه خوابيد جيغ جنگ،
لكنت گرفت سخت زبان بليغ جنگ؛
نوشيده بود آن همه خون، تشنه بود باز،
تف كرد صلح و از عطش افتاد تيغ جنگ!

ساقى، بيار باده كه بايد براى صلح
نوشيد و كرد رقص طرب با نواى صلح
تا در طلسم دق كند از غصه ديو جنگ،
آرد به لب تبسم شادى خداى صلح!