در حالى كه اداره امور بين الملل شركت ملى نفت ايران به همراه «NICO» ، شركت اقمارى آن در لندن، مسئوليت انحصارى بازاريابى و فروش نفت ايران را بر عهده دارد، با وجود نزديك به دو دهه مسئوليت ثابت يك نفر بر اين مقوله حساس، هنوز براى بازاريابى و فروش نفت از روش هاى سنتى استفاده مى شود.
به گزارش خبرنگار «بازتاب» ، نبود بازاريابى صحيح و رقابتى و همچنين ناآگاهى از بازارهاى آتى و بهره گيرى از بازاريابى سنتى و ارتباط با چند خريدار ثابت نفتى، باعث شده است تا به رغم شعارهاى رئيس جمهور، تأمين بودجه كشور از اين سرمايه ملى با مشكل روبه رو شود و از فروش نفت با بهترين شرايط و قيمت ناكام بمانيم.
برخى كارشناسان معتقدند: ايران در بين كشورهاى نفت خيز، كم ترين سود را از بازار رقابتى فروش نفت از آن خود كرده و حتى اداره بين الملل شركت نفت نيز در اين زمينه از شركت نفت نيجريه عقب تر است.
كارشناسان صنعتى مى گويند: ايران براى چندين ماه، بيست ميليون بشكه نفت خام سنگين ذخيره كرده است؛ نفت خامى كه به دليل سنگينى و درصد گوگرد بالا مشتريان اندكى دارد.
به گزارش خبرگزارى اقتصادى «داوجونز» ، اكنون روزانه مبلغ ۵ سنت در هر بشكه بابت ذخيره سازى اين ميزان نفت، به صاحبان كشتى هاى نفت كش پرداخت مى شود.
«كونراد گربر» ، مدير شركت پشتيبانى كشتيرانى «پترو لجستيك» مى گويد: همچنين طى ماه هاى آينده، ايران بايد مبالغ بيشترى بابت ذخيره سازى نفت بر روى كشتى پرداخت كند.
به گفته برخى كارشناسان صنعت نفت، نفت سنگين بايد پيش از آن كه به كشتى منتقل شود، با نفت هاى سبك و شيرين تر ديگر مخلوط گردد تا به راحتى بتوان مشترى آن را يافت، اما با وضعيت كنونى، پس از اين كه روزانه چهار ميليون دلار هزينه به بيت المال تحميل شد، سرانجام با قيمت پايين به مشتريان فروخته و از اين طريق، ميليون ها دلار سود نصيب دلالان نفتى مى شود.