در حالى كه با طولانى شدن زمان پاسخگويى دولت ايران به پيشنهادهاى گروه ۱+۵ (متشكل از اعضاى دائم شوراى امنيت و آلمان) انتقادهاى بين المللى از اين كشور افزايش يافته است، گروهى از سياستمداران آمريكايى نيز موضع جديد كشورشان درباره پذيرش مشروط گفتگو با جمهورى اسلامى را به انتقاد گرفته اند.
ريچارد پرل از كارشناسان برجسته موسسه دست راستى «امريكن انترپرايز» و رئيس سابق گروه مشاوران وزارت دفاع آمريكا مى گويد اعلام آمادگى دستگاه ديپلماسى اين كشور براى گفتگوى مستقيم با جمهورى اسلامى به بهاى ضعيف نشان داده شدن موضع ايالات متحده و ناديده گرفته شدن موضوع حقوق بشر در ايران تمام شده است.
به گفته آقاى پرل در حالى كه آمريكا از دستيابى ايران به سلاح هاى هسته اى نگران است، فقدان يك راهبرد سياسى مشخص باعث شده است تا در ۳ سال گذشته رويكرد واشنگتن نسبت به تهران به تدريج ضعيف تر شود.
ريچارد پرل مى گويد آمريكا در برابر ايران با مشكلاتى همچون برنامه هسته اى اين كشور، حمايت آن از تروريسم و ناديده گرفته شدن حقوق اساسى شهروندان مواجه است، ولى به اشتباه تصميم گرفته است براى حمايت از گفتگوهاى اتمى اروپا با جمهورى اسلامى در برابر اين كشور نرمش نشان دهد.
او مى گويد: «ما در برابر ايران فاقد يك راهبرد سياسى هستيم. ما براى حمايت از مخالفان حكومت ايران سرمايه گذارى زيادى نكرده ايم. من بر اين باورم كه حمايت از مخالفان اين رژيم بايد به عنوان راهبرد اصلى ما در برابر آن كشور در نظر گرفته شود. من از اين نگرانم كه روند برگزارى گفتگوى مستقيم بين دو كشور به اتخاذ چنين راهبردى از سوى آمريكا لطمه بزند.»
همزمان يكى از مقام هاى ارشد وزارت امور خارجه آمريكا كه نخواست نامش فاش شود به بخش فارسى بى بى سى گفته است كه ايالات متحده در پى تغيير حكومت در ايران نيست ولى از وضع حقوق بشر در اين كشور نگران است و خواستار گسترش مردم سالارى و احترام به حقوق شهروندان است.
با اين حال برخى از كارشناسان رويكرد تازه دولت آمريكا براى حل بحران مربوط به برنامه هسته اى ايران را مورد تأييد قرار مى دهند.
مايكل اوهانلن از كارشناسان موسسه بروكينگز كه به جناح معتدل تر سياسى آمريكا متمايل است مى گويد به رغم اهميت وضع حقوق بشر در ايران، دولت آمريكا داراى اولويت هاى ديگرى است و اين كشور بر اساس منافع طولانى مدت خود عمل مى كند.
او مى گويد: «در حال حاضر دو مشكل عمده در مواجهه با ايران داريم. يكى از آنها برنامه هسته اى اين كشور و ديگرى حمايت از تروريسم است. به رغم مهم بودن موضوع حقوق بشر، اهميت اين دو گزينه براى آمريكا بيشتر است. به عبارتى آنها از اولويت بيشترى در ترسيم سياست خارجى آمريكا برخوردار هستند.»
به گفته آقاى اوهانلن به رغم ادعاى ريچارد پرل درباره فقدان راهبردى مشخص از سوى آمريكا در مواجهه با ايران، تغيير موضع ديپلماتيك ايالات متحده به گونه اى طراحى شده است تا اتحاد بين المللى عليه برنامه هسته اى جمهورى اسلامى را تقويت كند.
او مى گويد در صورت پذيرفته نشدن پيشنهادهاى گروه ۱+۵ از سوى ايران و برآورده نشدن شروط آمريكا براى گفتگوى مستقيم، جايگاه بين المللى واشنگتن براى برداشتن قدم هاى بعدى در برابر جمهورى اسلامى تسهيل و امكان تصويب قطعنامه الزام آورى از سوى شوراى امنيت عليه ايران فراهم خواهد شد.