در تهران پليس با صدها نفر از زنانى كه قصد داشتند با به راه انداختن تظاهراتى خواستار حقوق قانونى بيشتر براى زنان شوند مقابله كرده است.
پليس ايران با به كارگيرى زنان پليس زنان شركت كننده را كتك زده آنان را متفرق ساخت.
كسانى كه در اجتماع زنان براى حقوق برابر همكارى داشتند گفته اند كه دهها نفر از فعالان زن دستگير شده اند.
در حالى كه گزارشهاى اوليه حاكى از كوچك بودن گروه تظاهركنندگان بود اما يكى از فعالان برگزارى اين اجتماع گفت كه بيش از هزار نفر از زنان در اين اجتماع شركت داشتند.
فرانسيس هريسون خبرنگار بى بى سى در گزارش از تهران مى نويسد هنگامى كه اين گروه درميدان ۷ تير، در پايتخت گردآمده و شروع به خواندن يك آهنگ فمينيستى كردند پليس بلافاصله وارد عمل شد.
حمله به گروه زنان سبب شد كه برخى از عابرين مرد به اين كار پليس اعتراض كنند.
اين زنان متعاقبا در يك سوى ديگر ميدان جمع شدند ولى پليس با استفاده از اسپرى فلفل آنان و كسانى را كه جمع شده بودند متفرق كرد.
در حالى كه پليس شروع به دستگيرى تظاهركنندگان كرده بود برخى از عابرين به اين دستگيرى ها اعتراض مى كردند. پليس چند مرد و زن را در ارتباط با تظاهرات بازداشت كرد.
فعالان زن، قبلا از طريق يك سايت اينترنتى درباره اقدام خود تبليغ كرده بودند و گفته بودند خواستار پايان اجراى قوانين اسلامى كه عليه زنان تبعيض قائل مى شود هستند.
اين زنان بخصوص خواهان منع تعدد زوجات و حقوق برابر با مردان درمورد طلاق و سرپرستى فرزندان شده اند.
خشونت بى سابقه
به گفته يكى از روزنامه نگاران اين تجمع صلح آميز براى اعتراض به بيعدالتى هاى موجود در جامعه، «با خشونت بى سابقه اى» سركوب شد.
اين روزنامه نگار، لحظات آغازين اين تجمع را چنين گزارش مى كند: «حضور نيروى انتظامى حيرت انگيز بود. تمام كوچه هاى منتهى به ميدان هفت تير و مشرف به پارك توسط نيروى انتظامى محاصره شده بود. در گوشه اى از پارك، حدود سى نفر از مأمورين گارد ويژه روى زمين نشسته و منتظر آمدن جمعيت بودند. حدود ساعت يك ربع به پنج حدود ده خانم را ديدم كه روى نيمكت ها و زمين نشسته بودند. بعد از مدتى تعداد آنان به حدود سى نفر رسيد. آنها چند پلاكارد كوچك در دست داشتند، بدون چوب. روى چند تكه كاغذ هم شعار نوشته بودند. مأمورين انتظامى خود را بالاى سر آنان رساندند و با خشونت پلاكاردها را از آنها گرفتند. آنها حتى فرصت دادن شعار هم پيدا نكردند. همزمان خانم هاى پليس هم كه چادر سياه بر سر داشتند روى مانتو و روسرى اين زنان اسپرى قرمز مى پاشيدند. در واقع بعد از مدتى اين زنان از بقيه متمايز شدند. نمى توانستم بايستم. اگر مى ايستادى از ديد مأمورين جزو تجمع كنندگان بودى. اگر نبودى بايد عبور مى كردى. من را از آنجا رد كردند. سه چهار دقيقه بعد كه برگشتم اثرى از انان نبود. از چند نفر پرسيدم: اينها چه شدند؟ گفتند: با باتوم به آنها حمله كردند. بعضى ها متفرق شدند و بعضى هارا هم گرفتند.»
ولى ماجرا همين گونه به پايان رسيد؟
دانا شهسوارى، خبرنگار روز در تهران از ادامه ماجرا مى نويسد: «كسانى كه در پارك بودند به جاهاى ديگر ميدان رفتند. بعد از مدت كوتاهى با پيوستن گروه هاى ديگر و حضور رهگذران، و البته تعداد حيرت انگيز مأمورين ديگر اصلا نمى شد از ميدان هفتم تير عبور كرد. جمعيت زياد مى شد و هجوم بى امان مأموران بيشتر. مأموران به هر كس مشكوك مى شدند با او برخورد تندى مى كردند. فرقى نمى كرد طرف مقابل زن باشد و يا مرد باشد. مأموران زن، كه اخيراً دويست نفرشان سردوشى گرفته اند، از همكاران مرد خود خشن تر بودند. يكى از آنها دنبال مردى كرده بود و به او بدو بيراه مى گفت. بد و بيراه هائى كاملاً مردانه. آن سوتر، نزديك پارك كودك، مرد مأمورى دختر جوانى را تعقيب مى كرد. وقتى به او رسيد روسرى و مويش را با هم در چنگ گرفت. در اينجا بود كه يك گروه صد و پنجاه نفرى از رهگذران يكصدا فرياد زدند: ولش كن. ولش كن.»
و همه اينها به اين علت كه: ميدان هفتم تير، از ساعت ۵ عصر ميعاد گاه زنانى بود كه آمده بودند تا به حقوق از دست رفته شان اعتراض كنند. و فرياد بكشند: ما آزادى مى خواهيم.
اما اين زنان، تنها نبودند. هموطنان مردشان نيز آنان را همراهى مى كردند. روزنامه نگار مقيم تهران در اين مورد مى گويد: «در كنار مترو، تجمع ديگر خيلى گسترده شده بود. مردم عادى هم بودند، و آقايان بيشتر. وقتى شعار مى دادند، صداى مردها بيشتر شنيده مى شد.»
هشدارهاى قبلى
اين تجمع در حالى برگزار مى شد كه چند روز قبل از آن چند نفر از زنان مرتبط با تشكل هاى زنان ايران و نيز گروه «هم انديشى زنان ايران» به دادگاه، مراكز امنيتى واطلاعاتى فراخوانده و به اصطلاح هشدار هاى لازم به آنان داده شده بود.
با اين وجود و در حالى كه نهاد هاى امنيتى انتظار نداشتند، جمعيت زيادى از فراخوان تجمع استقبال كردند.
دانا شهسوارى صحنه را چنين تصوير مى كند: «استقبال زنان و ديگر معترضان تعداد مردان نيز چشمگير بود به حدى بود كه براى مدتى بيش از دو ساعت عبور و مرور در اين ميدان به هر سمتى متوقف شد. البته زنان قصد داشتند در فضاى سبز ضلع شمالى ميدان هفتم تير تجمع كنند، اما فشار امنيتى و هجوم مأموران زن و مرد با لباس شخصى و رسمى به حدى بود كه اعتراض آنها را به سراسر منطقه كشاند. تاكتيك مأموران اين بود كه جلوى هر گونه جمع شدنى را بگيرند. هر گاه هم كه زنى از بقيه جدا مى شد ناگهان چندين مأمور به سمت او هجوم مى بردند و با پاشيدن اسپرى به چشمانش او را دستگير مى كردند. كشاكش مأموران زن و مرد با زنان و دختران معترض گاهى چنان بود كه موجب افتادن روسرى آنان و يا پاره شدن لباس هايشان مى شد. اما مأموران به اين مسايل توجهى نداشتند. مأموران زن بيشتر از همكاران مرد خود به تجمع كنند گان توهين مى كردند. آنان فاطمه زهرا گويان سوگند مى خوردند كه: به خون شهدا شما را لگد كوب مى كنيم. زنان بسيارى نيز كه به عنوان رهگذر از اين مسير مى گذشتند انگشت به دهان، بگير و ببند ها را نگاه مى كردند و سرى به تاسف تكان مى دادند. يكى از همين زنان گفت: دختر من هم احتمالا در ميان همين تجمع كنندگان است. بعد انگار كه باخود حرف بزند، زير لب گفت: آخر بابا شما كه همه مملكت دست تان است. به اندازه كافى هم كه اختيار داريد. ديگر چه مى خواهيد؟»
آيا كار با زدن و متفرق كردن ختم شد؟ جواب دانا شهسوارى و اسامى دستگيرشدگان از چيز ديگرى حكايت دارد: «نيروهاى انتظامى حاضر در ميدان هفتم تير اتومبيل هاى زيادى از نوع ون در خيابان قايم مقام، مدرس، مفتح، ستارخان و كوچه هاى منتهى به آن مستقر كرده بودند. هر كه را دست شان مى رسيد مى گرفتند و به آن اتومبيل ها انتقال مى دادند. شديد ترين برخورد ها هم از حدود ساعت ۵ عصر تا ۵: ۴۰ رخ داد و چندين نفر بازداشت شدند.»
گزارش كميته دانشجويى حقوق بشر، به اسامى نيز اشاره دارد: «در پى سركوب تجمع مسالمت آميز زنان در ميدان هفت تير حدود ۷۰ تن از حاضران در تجمع بازداشت شدند كه اسامى تعدادى از آنان به شرح زير است: مهندس موسوى خوئينى [دبير كل سازمان دانش آموختگان ايران]، سميرا صدرى [عضو شوراى سياستگذارى سازمان ]، بهاره هدايت [ دبير كميسيون زنان دفتر تحكيم وحدت]، ژيلا بنى يعقوب [روزنامه نگار و فعال زنان]، بهمن احمدى امويى [نويسنده]، عاطفه يوسفى [دبير انجمن اسلامى دانشگاه شريف]، على روزبهانى [فعال دانشجويى دانشگاه شريف]، سيامك طاهرى [روزنامه نگار]، ليلا محسنى [فعال دانشجويى دانشگاه پلى تكنيك]، وحيد ميرجليلى [فعال دانشجويى دانشگاه شريف ]، معصومه لقمانى [فعال دانشجويى دانشگاه الزهرا]، امين قلعه اى [فعال دانشجويى دانشگاه اصفهان]، دلارام آرامفر، دلارام على [فعال دانشجويى دانشگاه تهران] ليلى فرهادپور [ روزنامه نگار ]، اعظم الهامى [ فعال حقوق زنان و كودكان ]، شهره كشاورز [فعال حقوق زنان و كودكان]، زهرا حيات غيبى [همسر منصور حيات غيبى عضو هيأت مديره سندكاى شركت واحد] و. .
به گفته يكى از شاهدان عينى» مامورين در حين دستگيرى مهندس موسوى خوئينى وى را به شدت مورد ضرب و شتم
قرارداده و در حالى كه وى را روى زمين مى كشيدند به ماشين منتقل كردند. «
اخبار اين كميته حكايت از آن داشت كه» بازداشت شدگان هم اكنون در بند معتادين بازداشتگاه اطلاعات واقع در ميدان سپاه نگهدارى مى شوند «، اما اخبار بعدى حاكى است» سميرا صدرى [عضو شوراى سياستگذارى سازمان ]، بهاره هدايت [ دبير كميسيون زنان دفتر تحكيم]، عاطفه يوسفى [دبير انجمن اسلامى دانشگاه شريف] كه در جريان تجمع اعتراض آميز زنان در ميدان هفت تير بازداشت شده بودند، به زندان اوين منتقل شدند. «
بر اساس بيانيه اين كميته» پيش از اين شهلا انتصارى از افراد امضا كننده اين فراخوان در منزلش در تهران بازداشت شده بود. همچنين مأمورين امنيتى با يورش به خانه هاى نوشين احمدى خراسانى و پروين اردلان قصد بازداشت «آنان را داشتند. شايعات و گزارش هاى تأييد نشده حاكى از آن است كه خانواده پروين اردلان گروگان گرفته شده اند تا وى خود را معرفى كند.
تجمع صنفى
فريبا داوودى مهاجر از فعالان تشكل هاى صنفى زنان در گفت و گو با خبرنگار سايت روز در تهران، از اتفاقات پس پرده نيز خبر مى دهد:» در تجمع امروز حضور نداشتم چون بايد در دادگاه حضور مى يافتم تا به سئوالات آقايان پاسخ مى دادم. «
اين فعال حقوق زنان در ادامه مى گويد:» روز شنبه احضاريه اى به دستم رسيد براى حضورم در شعبه ۱۴ دادگاه انقلاب، شعبه جرائم امنيتى، و من براى اينكه ثابت كنم كار ما سياسى نيست براى پاسخ دادن به سوالات آنها رفتم. «
داوودى مهاجر افزود:» روز دوشنبه هم از ۱۰ صبح براى پاسخ به سئوال هاى آقايان به شعبه ۱۴ دادگاه انقلاب رفتم و تا ساعت هشت و نيم شب در آنجا حضور داشتم. «
وى در رابطه با بازداشت هاى تجمع روز دوشنبه گفت:» مسلما باز داشت هائى صورت گرفته اما از تعداد آنها خبرى ندارم همچنين تعدادى از زنانى كه در تجمع حضور يافته بودند مورد ضرب و شتم شديد قرار گرفتند. «