اگر اخيراً در جريان قرار گرفته ايد كه دچار سرطانيد، چه انتظارى داريد؟ دكتر ادوارد گريگان متخصص سرطان در مايوكلينيك واقع در روچستر، در مينه سوتاى آمريكا توصيه هائى براى ما دارد.
• • •
• براى كسى كه همين الان به او گفته شده مبتلا به سرطان است، چه توصيه اى داريد؟
من به او خواهم گفت:
- از جزئيات بيمارى خود آگاه شويد. نخست ببينيد نام سرطان چيست، اندازه اش چقدر است، محل آن كجاست، از كجا شروع شده و آيا تاكنون انتشار پيدا كرده يا خير. ببينيد سرطان شما از نوع بسيار مهاجم يا با رشدى آهسته است و اما در مقوله درمان هاى موجود، لازم است درباره ميزان موفقيت و عوارض جانبى هركدام از آنها پرس وجو كنيد. بدون اطلاعات، ممكن نيست درك دقيقى از مشكل داشته باشيد.
- كسى را همراه خود داشته باشيد. نكته دوم اين است كه درك كنيد، اين يك موقعيت بحرانى است و ممكن است توانايى شما در حفظ و ارائه هر گونه اطلاعات معنى دار در حد صفر باشد. بنابراين هميشه كسى را- ترجيحاً فرد مورد اعتمادى كه مى توانيد روى وى حساب كنيد- همراه خود داشته باشيد؛ كسى كه مورد علاقه و محبت شماست. وجود كسى كه بتواند پيام هاى ضرورى را حفظ كند، بسيار كمك كننده خواهد بود.
• چه وقت به متخصص سرطان (انكولوژيست) مراجعه مى كنيد؟
بستگى دارد به نوع سرطان، مرحله پيشرفت آن و گزينه هاى درمانى كه در اختيار شما قرار دارند. سرطان هاى بسيارى هستند، كه نياز به متخصص سرطان دارند. براى مثال، برخى از سرطان ها، مانند سرطان سلول هاى بازال پوست را مى توان با عمل جراحى خارج كرد، طورى كه احتمال عود بيمارى عملاً صفر خواهد بود. از سوى ديگر، سرطان هاى ديگر، چون برخى تومورهاى تيروئيد، بهتر است توسط متخصصين تيروئيد درمان شود، چه پزشكان بيشتر نسبت به درمان اين گونه سرطان ها آگاهى دارند. در مورد اكثر سرطان ها، اين فكر خوبى است كه موضوع را با يك متخصص سرطان در ميان گذاريم، و نظر وى را نيز جويا شويم. از پزشك تان بپرسيد كه بهترين متخصص براى نوع خاص سرطان شما كيست.
• فكر خوبى است كه نظر پزشك ديگرى را نيز جويا شويم؟
هميشه جويا شدن نظر يك متخصص سرطان را توصيه مى كنم. ممكن است اين فرد، مثلاً كسى باشد كه از تخصص و تجربه در مراقبت از بيماران سرطانى برخوردار است، مانند كسانى كه در مراكز درمانى ويژه بيماران سرطانى مشغول به كارند. به طور معمول، اينگونه مراكز بخشى از دانشگاه يا يك مركز درمانى بزرگ اند. با وجود اين كه جويا شدن يك نظر تخصصى ديگر معقول و منطقى به نظر مى رسد، ولى وقت تان را براى يافتن شش، هفت متخصص و پزشك در مراكز مختلف تلف نكنيد. اگر نظر دو تن از آنها يكسان باشد، به احتمال بسيار زياد باقى متخصصين سرطان نيز چيزى شبيه آن به شما خواهند گفت.
• در مورد انتخاب پزشك معالج تان، به چه نكاتى بايد توجه داشته باشيد؟
به دنبال پزشكى باشيد، كه:
- خوب گوش مى كند. يافتن پزشكى كه گوش به نگرانى هاى شما بسپارد، بسيار مهم است. با وجود چنين پزشكى يافتن پاسخ به سئوالات بسيار آسان تر خواهد بود.
- واضح توضيح مى دهد. در پى پزشكى باشيد كه درباره بيمارى، گزينه هاى درمانى و آينده آن به خوبى و با زبانى قابل فهم توضيح مى دهد.
- خوب مى فهمد. لازم است به تفاوت درك خود به عنوان بيمار و پزشك از آن چه كه در بين ما مى گذرد، توجه داشته باشيد. اگر از مطالبى كه گفته مى شود، سردرنمى آوريد، كسى را با خود همراه داشته باشيد.
سعى كنيد با پزشك خود، همكار باشيد. بهترين رابطه با پزشك، رابطه همكارى است.
• در بحث پيرامون گزينه هاى درمانى، چه نكاتى را بايد در نظر بگيريد؟
هنگام صحبت با پزشك پيرامون درمان، توجه داشته باشيد كه:
- شيوه هاى درمانى همواره در حال تغييرند. از ديرباز، ستون اصلى درمان اكثر سرطان ها، جراحى بوده و هست. ليكن به خاطر داشته باشيد، كه هم اكنون حركتى به سمت اعمال جراحى كمتر تهاجمى در جريان است. به عنوان مثال، يك نسل پيش، خانم هاى مبتلا به سرطان پستان، با اعمال جراحى اساسى و بزرگ درمان مى شدند. امروز، در بيشتر موارد، اين كار با برداشتن توده سرطانى و حاشيه اى از بافت سالم در اطراف آن و سپس پرتودرمانى و گاه نيز شيمى درمانى و هورمون درمانى صورت مى گيرد. نتيجه آن كه سرانجام عضو بيمار حفظ خواهد شد. اين رويكرد، بسى موثرتر از اعمال جراحى گسترده است.
- ممكن است گزينه هاى درمانى تغيير كنند. اطلاعات كافى پيرامون بيمارى خود و رويكردهاى رايج براى درمان آن به دست آوريد. برخى از سرطان ها، به پرتو اشعه پاسخ بهترى مى دهند، در حالى كه ديگران به شيمى درمانى، هورمون درمانى يا تركيبى از همه اينها بهتر جواب مى دهند. بسيار پيش مى آيد كه منتظر ماندن و كارى صورت ندادن بهتر است. برخى از سرطان ها علائم اندكى را موجب مى شوند، و هيچ درد و مشكلى ندارند حتى ممكن است مدت هاى طولانى غيرفعال باقى بمانند. در اين گونه موارد، اقدام به درمان نقشى در بهبود كيفيت زندگى نخواهد داشت. از سوى ديگر برخى سرطان ها، برعكس، بسيار مهاجم اند احتمالاً مشكلات مهمى را موجب مى شوند. طبيعى است كه در اين گونه موارد، اقدام به درمان توصيه مى شود. بپرسيد بدون اقدام به درمان چه اتفاقى رخ خواهد داد و پاسخ را با نتايج مورد انتظار از درمان مقايسه نماييد.
- درمان عوارضى در پى خواهد داشت. دقت كنيد كه هر درمانى ممكن است عوارض و مشكلاتى به دنبال داشته باشد. لازم است بين فوايد و مضار هر شيوه از درمان سرطان به نوعى مقايسه صورت گيرد. اين شما هستيد كه سرانجام بايد تصميم بگيريد. مثلاً اگر فرد جوانى هستيد كه بيمارى تان علاج قطعى دارد، ممكن است مايل باشيد آثار و عواقب بسيار شديد درمان را تحمل كنيد تا شانس ريشه كن شدن بيمارى را از دست ندهيد. ولى اگر ۸۵ سال از عمرتان مى گذرد و اميد چندانى نيز به علاج قطعى بيمارى خود نداريد، چرا بايد عوارض جانبى بد درمان را تحمل كنيد، آن هم تنها به اميد يكى دو ماه بيشتر زنده ماندن؟
- از پزشك خود بپرسيد، حاصل درمان چه خواهد بود. براى مثال، ممكن است پزشك بگويد با اقدام به درمان ۵۰ درصد به احتمال زنده ماندن شما افزوده خواهد شد. اين حرف بزرگى است؛ ولى اگر اين ۵۰ درصد، به معناى اضافه شدن هشت هفته به ۱۲ هفته قبلى است، آن هم سراسر توام با تهوع و استفراغ هاى بسيار شديد، و ضعف و خستگى فراوان، احتمالاً چيز زيادى گيرتان نخواهد آمد.
• آيا همه درمان هاى سرطان ها عوارض جانبى وحشتناك دربر ندارند؟
نه، لزوماً. درمان هاى سرطان ها، البته، آثار و عوارضى را دربردارند، ولى بيشتر آنها را مى توان پيش بينى و درمان نمود يا تخفيف داد. به طور كلى، اكثر قريب به اتفاق اين عوارض برگشت پذيرند، و تمام هم و غم پزشك بايد اين باشد كه در تحمل عوارض مذكور يار و ياور شما باشد.
هنگام انتخاب درمان حتماً به فكر عوارض جانبى آن باشيد، ولى اين را هم بدانيد كه ممكن است وضع آن طورها هم كه به شما گفته اند، بد نباشد. آن چه را كه بايد از درمان انتظار داشته باشيد، از پزشك خود بپرسيد. اين كه حال تان چقدر بد خواهد شد؟ درمان چه مدت به طول خواهد انجاميد؟ چقدر زحمت دارد؟ اگر اكنون در هفته ۵۰ ساعت كار مى كنيد، آيا خواهيد توانست پس از اقدام به درمان، نيز همين مقدار كار كنيد؟ يا اين كه تنها خواهيد توانست مثلاً ۲۰ ساعت در هفته كار كنيد؟ حتماً پاسخ اين سئوالات را بيابيد. انتخاب درمان بسته به تصميم شماست.
• نقش خانواده و دوستان چيست؟
آنها مى توانند آرزومند بهترين نتايج از درمان شما باشند. ولى از سوى ديگر، دوستان و اعضاى خانواده مى توانند با ارائه اطلاعات غلط و پرس وجوهاى بى مورد مشكلى را بر مشكلات شما بيفزايند. ممكن است به دليل ناآگاهى از آثار و عواقب درمان هاى تهاجمى، بى وقفه بر انجام آنها اصرار بورزند. ولى دوستان و خانواده مى توانند نقشى اساسى در زنده ماندن بيماران مبتلا به سرطان نيز ايفا كنند. مطالعات متعدد همبستگى روشنى را بين زمان زنده ماندن اين بيماران و تماس هاى اجتماعى شان يافته اند. ولى از محدوديت هاى خويش آگاه باشيد. بد نيست كه گاهى استراحتى كنيد، و دوباره به جمع بپيونديد. در هيچ موردى خود را سرزنش نكنيد.
و نكته آخر اين كه اولويت ها و محدوديت هاى خود را بشناسيد.

تا چند قرن پيش كه هنوز داروهاى شيميايى اينقدر فراگير نشده بودند مردم خود را با خوردن دارو هاى گياهى يا خوردن غذاهاى مكمل درمان مى كردند. در آن زمان عطارى ها هم محل فروش ادويه و بعضى مواد غذايى بودند هم داروخانه. انواع عرقيات گياهى هم در طب سنتى ايران جايگاه خاصى دارند. از همين جا مى توان به اهميت غذا در بازيابى سلامت از دست رفته پى برد. با اين حال امروز بيشتر ما در صورت ابتلا به بيمارى هاى جزئى يا حاد به پزشكان معمولى مراجعه مى كنيم و از خودمان با داروهاى شيميايى پذيرايى مى كنيم.
اما راه هاى ديگرى هم براى درمان بيمارى هاى تازه از راه رسيده يا مزمن وجود دارد. يكى از فراگيرترين روش هاى درمانى در سراسر دنيا هوميوپاتى است كه اتفاقاً پزشكان معمولى خيلى به سختى مى توانند آن را جايگزين مناسبى براى كار خود بدانند. در هوميوپاتى ماده اى كه نشانه هاى بيمارى خاصى را ايجاد كرده با دوز پائين به مريض مى خورانند كه باعث فعال شدن سيستم ايمنى خود بدن مى شود و بدن به طور طبيعى خود را درمان مى كند.
هوميوپات ها تقريباً فلسفه اى مشابه دكتر تغذيه را دنبال مى كنند كه سركوب نشانه هاى بيمارى با دارو به هيچ وجه قلب بيمارى را هدف نمى گيرد و تا زمانى كه منشاء عدم تعادل در بدن باقى مانده باشد، بيمارى ادامه پيدا مى كند. ممكن است پس از مصرف دارو هاى شيميايى نشانه هاى بيمارى ناپديد شوند اما در بيشتر موارد عدم تعادل پس از مدتى به شكل ديگرى ظاهر مى شود.
هوميوپات ها تمامى مشكلات و ناراحتى هائى را كه بيمار دارد با انجام آزمايش هاى وقت گير و دقيق در نظر مى آورند. اين كار در عصر تخصص ها- كه هر متخصص فقط به يك ناراحتى خاص مى پردازد- هنر گمشده اى است و عجيب به نظر مى رسد. آنها سپس درمان هوميوپاتى واحد و جامعى را كه با كل نشانه هاى بيمارى همخوانى داشته باشد انتخاب مى كند.
اين درمان هاى طبيعى از گياهان، مواد معدنى و ساير تركيبات طبيعى تشكيل شده اند كه طى فرآيندى مرحله به مرحله با رقيق كردن مكرر و تكان دادن محلول آماده شده اند. در اين روش تركيباتى ارائه مى شود كه سيستم ايمنى خود بدن را تحريك مى كند. معمولاً دارو را تنها يك بار به بيمار مى دهند و صبر مى كنند تا تأثير درازمدت آن آشكار شود.
امروزه هوميوپاتى در بسيارى كشورها مانند انگلستان، فرانسه، سوئيس، آلمان و هند پذيرفته و رايج است با اين حال هوميوپاتى هم مانند تغذيه درمانى در بسيارى كشورها هنوز شناخته شده نيست. اگرچه به علت موفقيت بسيارش در درمان بيمارى ها به سرعت در حال رشد است به خصوص كسانى كه داروهاى مرسوم به آنها كمكى نكرده هر روز بيش از پيش به هوميوپاتى روى مى آورند.
معمولاً هوميوپاتى براى افرادى كه بيمارى هاى مزمن دارند بسيار تاثيرگذار است كه بيمارى هاى جسمى طولانى مدت يا مشكلات عاطفى و نيز بيمارى هائى كه دوباره و چندباره بازگشته اند را هم دربرمى گيرد. اينكه پزشكى، بيمارى را درمان ناپذير تشخيص داده باشد باعث نمى شود كه هوميوپاتى نتواند همان بيمارى را علاج كند.
هوميوپاتى حتى به كسانى كه بيمارى خاص آنها دقيقاً تشخيص داده نشده هم كمك مى كند.
هوميوپاتى بر پايه سه اصل عمل مى كند: اول آنكه مشابه، مشابه اش را درمان مى كند؛ مثلاً اگر نشانه هاى سرماخوردگى در بيمار شبيه به مسموميت با جيوه باشد، جيوه بهترين درمان هوميوپاتى است. دوم دوز حداقل؛ درمان بسيار بسيار رقيق به كار گرفته مى شود كه معمولاً يك واحد از ماده درمانى و يك ميليارد واحد آب است. سوم درمان واحد است يعنى مهم نيست كه چند نشانه در بيمار وجود دارد تنها يك درمان به كار گرفته مى شود و آن درمان تمامى نشانه هاى بيمارى را هدف مى گيرد.
همين اصول پايه در درمان هاى پيچيده آلرژى هم ديده مى شود كه در آن ماده ايجادكننده آلرژى در دوز پائين به بيمار داده مى شود يا در واكسيناسيون كه مهمترين بخش ويروس به بيمار تزريق مى شود تا سيستم ايمنى او را در برابر آن ويروس خاص فعال كند.
• چرا هوميوپاتى؟
هوميوپاتى دومين سيستم دارويى پرطرفدار در جهان است. محبوبيت اين روش در آمريكا در دهه اخير سالانه ۲۵ تا ۵۰ درصد رشد كرده است. توجه به اين روش از چند عامل سرچشمه مى گيرد:
- هوميوپاتى به شدت موثر است، هنگامى كه درمان درست اعمال شود نتيجه سريع، كامل و هميشگى است.
- هوميوپاتى كاملاً مطمئن است. حتى كودكان خردسال و زنان باردار هم مى توانند بدون ترس از عوارض جانبى از آن استفاده كنند. حتى درمان هاى هوميوپاتى را مى توان همراه با ساير داروها بدون ايجاد عوارض جانبى ناخواسته مصرف كرد.
- هوميوپاتى طبيعى است. در درمان هاى هوميوپاتى معمولاً مواد طبيعى به كار گرفته مى شوند.
- هوميوپاتى در هماهنگى با سيستم ايمنى بدن عمل مى كند برعكس داروهاى شيميايى پيچيده كه سيستم ايمنى بدن را سركوب مى كنند. مثلاً داروهاى ضدسرماخوردگى، عطسه كه عكس العمل طبيعى بدن به سرماخوردگى و تلاش بدن براى پاكسازى ريه ها است را مختل مى كنند.
- درمان هاى هوميوپاتى اعتيادآور نيستند. هنگامى كه بيمار احساس بهبودى كرد مى تواند از مصرف آنها دست بكشد. اگر هم بهبودى حاصل نشد به اين معنى است كه احتمالاً درمان هوميوپاتى اشتباهى را در پيش گرفته است.
- هوميوپاتى روشى جامع است. همه نشانه هاى بيمارى را يك باره برطرف مى كند به عبارت ديگر علت بيمارى را هدف مى گيرد نه نشانه هاى آن را. همچنين مى توان مطمئن بود نشانه هائى كه با هوميوپاتى درمان مى شوند دوباره باز نمى گردند.
• اما مشكلى هم هست
دو مانع عمده، به كارگيرى هوميوپاتى را براى درمان بيمارى ها محدود مى كند: نسخه دادن براى درمان درست و دقيق هوميوپاتى كمى بيشتر از مداواى عادى طول مى كشد. از طرفى فقط درمان دقيق مى تواند نشانه هاى بيمارى را برطرف كند. هيچ درمان هوميوپاتى استانداردى مثلاً براى سردرد وجود ندارد. درمانى كه پى مى گيريد بايد دقيقاً با سردرد مشخص شما همخوانى داشته باشد اينكه كجاى سرتان درد مى كند، چه چيزى باعث آن شده، چه جور دردى دارد، چه چيزى آن را تشديد مى كند، چه چيزى آن را بدتر مى كند، حالت روحى شما و چه نشانه هاى ديگرى احساس مى كنيد همه و همه دخيل هستند.
نكته ديگر اينكه معمولاً در محدوده خاصى از درمان هوميوپاتى به كار گرفته مى شوند و پيدا كردن درمان خارج از اين محدوده كمى مشكل است؛ همانطور كه اگر داروى شيميايى لازم يكى از ۳۰ داروى رايج نباشد داروخانه دار به سختى مى تواند آن را پيدا كند.
تئورى درمان مشابه با مشابه به سال ۴۶۸ تا ۳۷۷ قبل از ميلاد باز مى گردد اما تا پيش از كارهاى ساموئل هانه مان (۱۸۴۳ ۱۷۵۵) كاربرد عملى نداشت. هانه مان در آزمايش هاى خود دوزهاى مختلف از تركيبات مختلف را روى خود و داوطلب سالمش امتحان و تأثير آن را جزء به جزء يادداشت مى كرد. او براى اطمينان بيشتر تركيبات را به شكل بسيار بسيار رقيق درست مى كرد و به اين ترتيب به يكى از جنبه هاى شگفت انگيز هوميوپاتى پى برد. هر چه درمان هوميوپاتى رقيق تر باشد درمان بيمارى موثرتر خواهد بود.
هوميوپاتى درمانى جامع است. براى همين براى آنها كه به درمان هاى معمولى عادت كرده اند كمى عجيب به نظر مى رسد چون آنها براى مشكل پوستى يك دارو مى گيرند، براى سردردشان دارويى ديگر و براى بى خوابى هم دارويى ديگر. مثلاً سرماخوردگى معمولى ويروسى دارد كه اثرات بى شمارى به وجود مى آورد و در افراد مختلف تفاوت جزيى دارند. پس افراد مختلفى كه دچار همان ويروس مى شوند ممكن است نشانه هاى كاملاً متفاوتى داشته باشند. به همين دليل است كه براى هر بيمار بايد با تحليل خاص و دقيق خود تجويز شود تا از همه نشانه ها يك باره خلاص شود.
سيميليوم ماده منحصر به فردى است كه اگر به شخص سالم داده شود درست همان نشانه هاى بيمارى را در او به وجود مى آورد كه بيمار دارد. علاوه بر نشانه هائى كه بايد در هر مورد براى يافتن درمان هوميوپاتى درست باشد دقت هم بسيار مهم است. مثلاً حدود ۵۰۰۰ نوع سردرد داريم كه درمان هر يك براساس اينكه چه موقع درد بروز كرده، نوع درد، درد در كجاى سر است، چه چيزى آن را تشديد مى كند و چه نشانه هاى ديگرى همراه آن است، فرق مى كند.
• دوز و قدرت درمان
همه هوميوپات ها بر دوز و قدرت درمان براى تشخيص خاص توافق نظر ندارند و تشخيص دوز درمان به حساسيت بيمار و خود آن درمان خاص بستگى دارد. اما اصل كلى اين است كه بيمارى هاى مزمن بايد با دوز بالاتر بين ۳۰ تا ۲۰۰ و بيمارى هاى تازه با دوز كمتر حدود ۶ درمان شوند. به هر حال استثناهايى هم وجود دارد به خصوص وقتى نشانه هاى بيمارى با رويداد خاصى آغاز شده اند لازم است ابتدا بدن با وارد كردن دوز بالا تحريك شود و سپس درمان با دوز پايين تر ادامه يابد. دوزهاى پايين بيش از دوز بالا در هوميوپاتى كاربرد دارند.
قانون عمومى ديگر اينكه داروهاى قوى هوميوپاتى تنها هنگامى بايد به كار گرفته شوند كه اطمينان داشته باشيم درمان صحيح است بنابراين هميشه درمان با دوز پايين تر شروع مى شود و سپس اگر بهبود آغاز شود ولى كامل نباشد قدرت درمان را بالا مى برند.
داروهاى هوميوپاتى بايد به بدن پاك وارد شوند. مثلاً در زمان درمان با هوميوپاتى بايد از بوهاى تند مانند نعنا (حتى در خميردندان) و قهوه پرهيز شود. هر وقت احساس كرديد نشانه هاى بيمارى بهتر شدند خوردن داروهاى هوميوپاتى را قطع كنيد.
• نشانه هاى مهم
از آنجا كه هوميوپاتى براساس مجموعه نشانه هاى بيمارى عمل مى كند بايد تمامى اين نشانه ها را در نظر آورد. بيشتر ما ناراحتى هائى داريم كه مدت ها با ما بوده اند و حتى ديگر به آنها توجهى نداريم مثل سردى پاها. بايد به همه اين نشانه ها توجه كرد حتى بايد مواردى را كه بيمارى تلقى نمى شود هم در نظر گرفت مثل خارش مداوم پشت گوش.
در كنار ناراحتى ظاهرى كه داريد (مثل سردرد) بايد به موارد زير هم توجه كنيد:
- حالت روحى (مثل ترس و هيجان)
- رنگ، حالت و ترتيب دفع
- چه چيزى نشانه خاص را بهتر يا بدتر مى كند
- هر نشانه دقيقاً كجا واقع شده
- هر نشانه براى نخستين بار چه موقع شروع شد و چه چيزى باعث آن شد
- الگوى خواب
- به چه چيزى حساس هستيد (مثل نور، سرما، گرما، باد، لمس، انتقاد)
- زمان عادت ماهانه در خانم ها
• هوميوپاتى در خانه
به كار گرفتن درمان هاى هوميوپاتى در خانه بى خطر است چرا كه هيچ عوارض جانبى خطرناكى به دنبال ندارد. تصورى درباره ساير درمان هاى جايگزين مثل طب گياهى، مكمل هاى غذايى يا طب گياهى چينى هم هست كه همه اينها در خوددرمانى كاملاً بى خطر هستند چون «طبيعى» هستند. اما در مورد هوميوپاتى موضوع فرق مى كند. در اين مورد چون همه چيز بسيار بسيار رقيق است خطرى بيمار را تهديد نمى كند در حالى كه اگر بعضى درمان هاى گياهى يا مكمل هاى غذايى با دقت به كار گرفته نشوند خطرات طولانى مدت به جا مى گذارند.
در مطالب بعدى با جزئيات بيشترى به رابطه خوراكى ها با درمان بيمارى ها مى پردازيم.
منبع: اى بى سى هوميوپاتى

تحقيقات تازه حاكى است كه عوامل موروثى مى تواند در بروز سرطان ريه نقش داشته باشد.
موسسه پژوهش هاى سرطان بريتانيا در مطالعه اى با حضور بيش از چهار هزار داوطلب، موفق به كشف ۶۴ جهش ژنتيكى شده كه مى تواند در بروز سرطان ريه نقش داشته باشد.
اما محققان گفتند اين جهش ها تنها به شكلى جزئى در بروز شايع ترين نوع سرطان ريه نقش بازى مى كنند.
اين مطالعه كه نتايج آن در نشريه «تحقيقات ژنوم» منتشر شد مى گويد كشيدن سيگار همچنان عمده ترين عامل خطرزا در ابتلا به اين سرطان است و ۹۰ درصد موارد سرطان ريه ناشى از آن است.
پروفسور ريچارد هولستون، محقق اصلى در اين مطالعه، گفت: «ماهيت دقيق آسيب پذيرى در برابر سرطان ريه به نهايت پيچيده است، و مهم است به خاطر داشته باشيم كه دود تنباكو با فاصله زياد از ساير عوامل بزرگترين عامل ابتلا به سرطان ريه است.»
«هرچند مطالعه ما دلالت بر آن دارد كه برخى افراد بيشتر در معرض خطر ابتلا به اين بيمارى هستند، اما ثابت شده است كه اكثريت موارد سرطان ريه ناشى از دود تنباكو است.»
اين پژوهش كه همچنين با كمك مالى موسسه «تحقيقات سرطان بريتانيا» انجام شد ۲۷۰۷ داوطلب سالم و ۱۵۲۹ بيمار مبتلا به سرطان ريه را مورد مطالعه قرار داد.
دانشمندان در هر نمونه در مجموع ۱۴۷۶ «دى اِن اِى» مختلف را در ۸۷۱ ژن كه تصور مى شد با سرطان ارتباط دارند ارزيابى كردند.
در اين مجموعه ۶۴ جهش كه معلوم شد با سرطان ريه مرتبط است شناسايى شد.
با اين حال هريك از اين جهش ها تنها تاثيرى جزئى در ابتلا به سرطان داشتند.
پروفسور پيتر ريگبى، مدير موسسه تحقيقات سرطان، گفت: «گفته مى شد كه در برخى موارد يك پيوند موروثى (در ابتلا به سرطان ريه) وجود دارد و اين داده ها نشان مى دهد كه هرچند هيچ ژن خاصى وجود ندارد اما رشته اى از جهش ها مى تواند خطر ابتلاى فرد به سرطان ريه را افزايش دهد.»
«با اين حال ضرورى است بدانيم كه اين جهش ها» كم تكرر «هستند به اين معنى است كه تنها در مواردى خاص بروز مى كنند نه همه موارد.»
وى گفت تحقيقات بيشترى در اين زمينه لازم است.
هرساله ۳۷ هزار و ۵۰۰ مورد تازه از اين سرطان در بريتانيا شناسايى مى شود و سالانه ۳۳ هزار نفر در اثر ابتلا به آن مى ميرند.