سيارات شبيه به زمين در اطراف ساير ستاره ها، دوردست تر از آن هستند كه امكان اعزام فضاپيما به آنها وجود داشته باشد. با اين حال دانشمندان مى توانند در مورد وجود آثار زندگى در آنها تحقيق كنند.
هم اكنون فن آورى هاى تازه اى در صنعت تلسكوپ سازى درحال توسعه است تا بتوان نور بسيار محو و كمرنگ اين سيارات را براى يافتن آثار تلويحى حيات رديابى كرد.
اينها همان «نشانگرهاى حيات» هستند كه در نور منعكس شده از زمين نيز قابل شناسايى هستند.
اين نشانه ها حاوى علائمى از وجود آب و گازهايى مانند اكسيژن و متان است.
وسلى تراوب، دانشمند ارشد برنامه «Navigator» (جهت ياب) ناسا كه هدف آن جستجوى كرات دورافتاده است گفت: «اين نشانه ها اطلاعاتى درباره امكان وجود حيات در يك كره در اختيار ما مى گذارد.»
وى به اجلاس مشترك انجمن ژئوفيزيك آمريكا گفت: «اينها تنها نشانه هاى حيات است؛ اينها تنها مشتى نشانگر است. در عمل نمى توان موجودات زنده كه روى سطح چنين سياراتى مى خزند را ديد.»
تراوب اميدوار است ناسا منابع مالى لازم براى راه اندازى يك سيستم «سياره ياب زمينى» (تى پى اف) در يك دهه آينده را فراهم كند.
چنين سيستمى متشكل از دو رصدخانه فضايى خواهد بود كه كار آنها جستجو و مطالعه سياراتى در اطراف ساير ستارگان است كه مدارهاى گردش آنها آنقدر گشاد باشد كه امكان وجود آب مايع و در نتيجه حيات پايدار در آنها وجود داشته باشد.
اروپا نيز مأموريت بلندپروازانه مشابهى تحت عنوان «داروين» را تحت بررسى دارد.
كليد موفقيت اين رصدخانه ها نسل تازه اى از ابزارهاى علمى خواهد بود كه قادر به حذف نور شديد و محوكننده ستاره مادر و رديابى نور بسيار خفيف منعكس شده از سطح چنين سياره هائى باشند.
اين وظيفه اى دشوار است: ستاره مادر احتمالا يك ميليارد تا ۱۰ ميليارد بار درخشان تر از سياره كوچك اطراف آن است، اما آزمايش هاى اخير در «آزمايشگاه رانش جت» ناسا حكايت از آن دارد كه فن آورى هاى تازه در حال نزديك شدن به حساسيت لازم جهت تشخيص اين دو نوع نور از يكديگر است.
«الگويى» اطلاعاتى كه «تى پى اف» يا «داروين» هدف قرار خواهند داد بر دانشى كه بشر از نور بازتابيده از زمين دارد استوار خواهد بود.
بخش اعظم اشعه نور خورشيد پس از برخورد به زمين بار ديگر به فضا منعكس مى شود.
در صورتى كه كمى دقت كنيد مى توانيد بخش تاريك ماه را وقتى هنوز كامل نيست ببينيد. توانايى ما در ديدن بخش تاريك ماه ناشى از نور منعكس شده از زمين است كه به آن روشنايى خفيفى مى بخشد.
دانشمندان از قديم دريافته بودند كه اين نور حاوى اطلاعاتى درباره اتمسفر زمين و خواص سطح آن است.
پيلار مونتانس-رودريگز، از موسسه فنى نيوجرسى، در نشست انجمن ژئوفيزيك آمريكا در بالتيمور گزارش داد كه او چگونه قادر به تشخيص نشانه هاى كلوروفيل در نور بازتابيده از زمين بر سطح ماه بوده است. كلوروفيل رنگدانه هاى گياهان است كه نقشى عمده در فرآيند فتوسنتز بازى مى كند.
به هرحال شكى نيست كه رديابى و تشخيص يك چنين جزئياتى در نور كره اى كه ده ها سال نورى از ماه فاصله دارد دستاوردى حيرت انگيز خواهد بود.

بررسى هاى پژوهشگران دردانشگاه اوهايوى آمريكا، حاكى از اين است كه يك خواب كامل شبانه نه تنها باعث نشاط شخص مى شود، بلكه ممكن است به حفظ لاغرى شخص نيز كمك كند.
اين يافته ها پس از تحت نظر قرار دادن وضعيت ۷۰ هزار زن براى ۱۶ سال، به دست آمده است و نشان مى دهد كه زنانى كه در طول شب ۵ ساعت يا كمتر مى خوابند، در مقايسه با زنانى كه خواب طولانى دارند، ۳۰ درصد بيشتر احتمال دارد كه تا ۱۵ كيلو اضافه وزن پيدا كنند.
اين كامل ترين و وسيع ترين مطالعاتى است كه درباره اثر خواب بر وزن شخص در دراز مدت، به عمل آمده است.
دانشمندان در جريان تحقيقات خود دريافتند كه اضافه وزن كسانى كه كمتر مى خوابند به هيچوجه ارتباطى با اينكه غذا زياد مى خورند يا كمتر ورزش مى كنند ندارد.
زنانى كه هر شب ۵ ساعت يا كمتر مى خوابيدند در آغاز برنامه آزمايشات، به طور متوسط وزنشان حدود ۲ و نيم كيلو بيشتر از زنانى بود كه مدت خواب شبانه شان ۷ ساعت بود. پس از گذشت ده سال از شروع پروژه، اين گروه از زنان بيش از يك كيلوى ديگر به وزنشان اضافه شده بود.
دكتر سانجى پاتل، كه مسئول اصلى پروژه تحقيقاتى بوده مى گويد حتى اگردر اثر كم خوابى مقدار كمى به وزن شخص اضافه شود، باز هم اين موضوع از نظر سلامتى شخص اهميت دارد و مى تواند خطر مشكلات براى سلامت شخص، از جمله مرض قند يا ديابت و فشار خون بالا را افزايش دهد.
دكتر سانجى مى افزايد: «تحقيقاتى كه قبلاً صورت گرفته بود نشان مى داد كه تنها پس از چند روز كم خوابى، هورمون هائى كه اشتها را كنترل مى كنند، سبب مى شوند كه شخص گرسنه تر شود، به همين دليل فكر كرديم كه زنانى كه كمتر مى خوابند ممكن است بيشتر غذا بخورند. ولى در حقيقت آنها غذاى كمترى مى خوردند. از اين رو چنين نتيجه گيرى كرديم كه در زنان كم خواب، اشتها و رژيم غذايى دليل افزايش وزنشان نيست.»
پژوهشگران معتقدند كه ممكن است توجيه اصلى اين باشد كه محروميت از خواب تعادل هورمون هائى را كه درجه سوخت كالرى ها را كنترل مى كنند، به هم مى زند.
دليل ديگر نيز مى تواند اين باشد كه واكنش طبيعى هورمونى به استرس ناشى از خواب ناكافى، ممكن است ميزان سوخت و ساز بدن و حتى نوع غذا خوردن شخص را عوض كند.
به هرحال آنچه كه روشن است اين است كه نحوه زندگى شخص در سلامت او تأثير مى گذارد. بنا بر اين به زنانى كه مى خواهند بدون اضافه وزن بيشتر غذا بخورند مى توان گفت كه اگرچه راه حل قطعى وجود ندارد، خواب طولانى در شب، ممكن است در كاهش وزن موثر باشد.

فرزند آنجلينا جولى و براد پيت، ستارگان سينماى آمريكا، در كشور آفريقايى ناميبيا به دنيا آمده است.
مدير روابط عمومى آنجلينا جولى گفت اين زوج هاليوودى براى دختر خود نام «شيلو نوول جولى- پيت» (Shiloh Nouvel Jolie-Pitt) را انتخاب كرده اند.
پيت و جولى به خاطر بالا گرفتن كنجكاوى رسانه ها در مورد زمان و مكان زايمان آنجلينا جولى، در ماه آوريل امسال به ناميبيا، واقع در جنوب آفريقا، نقل مكان كردند.
پيشتر سفير ناميبيا در واشنگتن گفته بود كه «باعث افتخار ناميبياست كه محل تولد فرزند جولى باشد».
او همچنين گفته بود كه تعدادى از شبكه هاى تلويزيونى آمريكا به دليل درخواست بينندگانشان بدنبال فيلم هاى توريستى ناميبيا هستند.
جولى، سى ساله، دو فرزند خوانده دارد كه يكى از كشور اتيوپى و ديگرى از كامبوج است. او و براد پيت در حين ساختن فيلم «آقا و خانم اسميت» در سال ۲۰۰۵ رابطه اى عاشقانه را شروع كردند.
پيت، ۴۲ ساله، در ماه اكتبر سال ۲۰۰۵ از «جنيفر انيستون»، بازيگر سينما و تلويزيون آمريكا، جدا شد. جولى دو بار ازدواج كرده است. دو همسر سابق او بازيگران سينما بيلى باب تورنتون و جانى لى ميلر بوده اند.
سال گذشته براد پيت اعلام كرد كه در صدد است نقش پدر خوانده دو فرزند ديگر جولى را بر عهده بگيرد.

حريم شخصى
اما اقامت پيت و جولى در ناميبيا خالى از جنجال نبوده است.
محافظان و پليس از سوى گروه هاى مدافع حقوق بشر متهم شده اند كه براى دور كردن عكاسان «روش هاى خشونت بارى» را بكار گرفته اند.
پليس گفته است نه ساكنان و نه خبرنگاران مورد آزار و اذيت قرار نگرفته اند.
سخنگوى پليس گفت: «نه دوربينى ضبط شده و نه با خبرنگارى بدرفتارى شده است».

جورج كلونى و برد پيت بار ديگر در كنار هم قرار گرفته اند
جورج كلونى و برد پيت بازيگران شهير هاليوود در سومين فيلم از رشته فيلمهاى ياران اوشن كه اين بار سيزده يار اوشن نام دارد، بار ديگر در كنار هم قرار گرفته اند.
جورج كلونى بار ديگر نقش دنى اوشن، سردسته گروهى از سارقان را بازى مى كند كه دوباره طرح سرقت بزرگ ديگرى را در لاس وگاس مى ريزند.
نخستين قسمت از رشته فيلمهاى ياران اوشن كه در سال ۲۰۰۱ با عنوان يازده يار اوشن ساخته شد، بازسازى فيلمى با همين نام بود كه در سال ۱۹۶۰ بر روى پرده رفته بود.
در نسخه اصلى اين فيلم، مجموعه اى از ستاره هاى مشهور هاليوود آن سال ها چون دين مارتين، فرانك سيناترا، سامى ديويس و جورج رافت بازى كرده اند.
سيزده يار اوشن را بار ديگر استيون سودربرگ كارگردانى مى كند و شركت فيلمسازى «بخش هشت» (Section Eight) كه متعلق به كلونى و سودربرگ است، مانند دو بخش پيشين اين رشته فيلمها، تهيه آن را به عهده دارد.
كلونى و سودربرگ به تازگى فيلمبردارى فيلم «آلمانى خوب» را كه داستان آن در برلين پس از جنگ مى گذرد، به پايان برده اند.

بازيگران
علاوه بر برد پيت و جورج كلونى، دو بازيگر فيلمهاى گذشته، مت ديمون، اندى گارسيا و دان چيدل ديگر بازيگران سومين قسمت اين فيلم هستند.
جوليا رابرتز و كاترين زيتا جونز، بازيگران زن قسمت پيشين، در فيلم جديد حضور نخواهند داشت و الن باركين نقش نخست شخصيت زن فيلم را بازى خواهد كرد.
جرى واينترب، تهيه كننده اين فيلمها علت عدم شركت جوليا رابرتز و كاترين زيتا جونز، را در فيلم جديد، نبود نقشى مهم در خور اين بازيگران اعلام كرد.
قرار است فيلمبردارى سيزده يار اوشن از ماه ژوئيه در لس آنجلس آغاز شود و احتمالا در اواخر تابستان سال جارى بر روى پرده سينماهاى آمريكا مى رود.
فروش جهانى نسخه جديد يازده يار اوشن (۲۰۰۱) و دنباله آن؛ دوازده يار اوشن، (۲۰۰۴) در مجموع بيش از ۸۰۰ ميليون دلار بوده است.

كن لوچ فيلمساز بريتانيايى به خاطر كارگردانى فيلم سينمايى باد در مزرعه جو، جايزه نخل طلايى، بزرگترين جايزه جشنواره سينمايى كن امسال را از آن خود ساخت.
هيأت داوران فيلم كن لوچ را از ساير ۱۹ فيلم شركت كننده در بخش مسابقه اين جشنواره معتبر، برتر شناختند.
ونگ كار واى، سينماگر هنگ كنگى كه رياست هيأت داوران را به عهده داشت، گفت كه هيأت داوران بيش از هر چيز به نمودهاى «عواطف و پيوندهاى انسانى» در فيلمها توجه داشته است.
هيأت داوران كه هنرمندانى مانند تيم روث، ساموئل جكسون و مونيكا بلوچى در آن عضويت داشتند، نظر خود را با اتفاق آراء اعلام كردند.
فيلم كن لوچ به دوران آغازين مبارزه ايرلند در راه استقلال مى پردازد. كارگردان ۶۹ ساله فيلم خود در عين حال اثرى در مخالفت با حمله آمريكا به عراق دانسته است.
او هنگام دريافت جايزه گفت: «وقتى درباره گذشته سخن مى گوئيم شايد بتوانيم به امروز هم نظر داشته باشيم.»
او از هيأت داوران تشكر كرد و فستيوال كن را «برجسته ترين جشنواره سينمايى جهان» خواند.
او همچنين گفت: «فيلم ما گامى بسيار كوتاه و تلاشى كوچك در بازشناسى تاريخ امپرياليسم بريتانيا به شمار مى رود.»
كن لوچ امروزه از سرشناس ترين فيلمسازان بريتانيا شناخته مى شود. او به نسل فيلمسازانى تعلق دارد كه با تعهدات اجتماعى خود در اواخر دهه ۱۹۶۰ به سينماى بريتانيا سيماى تازه اى بخشيدند.
اين سينماگر در تمام آثار خود به ناروايى ها و نابرابرى هاى اجتماعى تاخته و از حقوق ستمديدگان دفاع كرده است.
كن لوچ با فيلمهاى پيشين خود تا كنون ۷ بار در جشنواره كن شركت داشت، اما اين اولين بار است كه جايزه بزرگ فستيوال را از آن خود مى سازد.

ساير برندگان جشنواره
در جشنواره دو فيلم برجسته ديگر حضور داشت: فيلم سينمايى «بازگشت» ساخته كارگردان اسپانيايى پدرو المودووار و بابل ساخته سينماگر مكزيكى الخاندرو گونزالس ايناريتو.
بازيگران زن فيلم بازگشت، از جمله پنلوپه كروز، به طور جمعى جايزه بهترين بازيگر زن را برنده شدند و خود المودووار به خاطر بهترين سناريو جايزه گرفت.
جايزه بهترين هنرپيشه مرد، به طور جمعى به بازيگران عرب و فرانسوى فيلم سينمايى «روزهاى افتخار» تقديم شد.
اين فيلم را رشيد بوشارب ساخته است و داستان آن روايتى از عمليات سربازان شمال آفريقا است كه در جنگ جهانى دوم در كنار ارتش فرانسه جنگيدند.
آندريا آرنولد خانم كارگردان بريتانيايى نيز كه با فيلم «جاده سرخ» در فستيوال شركت كرده بود، جايزه ويژه هيأت داوران را از آن خود ساخت.
ايران در سالهاى گذشته در جشنواره كن افتخاراتى كسب كرده بود، اما امسال از اين كشور هيچ فيلمى به بخش مسابقه فستيوال راه نيافت.
روز يكشنبه با اعلام جوايز، مهمترين جشنواره سينمايى جهان كه روز ۱۷ مه با فيلم رمز داوينچى آغاز شده بود، به كار خود پايان داد

تحقيقات تأييد كرده است كه گوش كردن به موسيقى مى تواند به طور چشمگيرى تأثير مثبت بر نگرش ما در مورد درد جسمانى داشته باشد.
محققان آمريكايى براى انجام اين تحقيق، تأثير موسيقى بر شصت بيمار را كه براى ساليان متمادى درد مستمر داشته اند، مورد بررسى قرار داده اند.
آن دسته از بيماران كه طى اين آزمايش به موسيقى گوش داده بودند به محققان گفتند كه ميزان دردشان بالغ بر ۲۱ درصد و افسردگى آنها كه ناشى از درد دائمى بوده تا ۲۵ درصد كاهش داشته است.
اين تحقيق كه نتيجه آن در مجله عملى «پرستارى پيشرفته» منتشر شده است همچنين نشان مى دهد كه موسيقى به بيماران كمك مى كند كمتر احساس ناتوانى و معلوليت جسمانى كنند.
بيمارانى كه در اين تحقيق مشاركت داشته اند از بين مراجعين به كلينيك هاى امراض مفصلى انتخاب شده بودند. آنها به طور ميانگين حدود هفت سال به بيمارى هائى مانند استئو آرتريت (التهاب مفاصل)، جا به جايى مهره هاى ستون فقرات و آرتريت روماتوئيد مبتلا بوده اند.
بيشتر آنها حداقل در يك ناحيه از بدن خود به طور مستمر از اين گونه دردها رنج مى برده اند.
داوطلبين مشاركت در اين تحقيق به دو گروه تفكيك شدند. يك گروه براى يك هفته هر روز به مدت يك ساعت به موسيقى گوش داد؛ اما گروه باقيمانده به موسيقى گوش نكرد.
در ميان گروهى كه موسيقى گوش دادند نيمى اجازه داشتند كه نوع موسيقى را خودشان انتخاب كنند؛ بقيه بايد از فهرست موسيقى آرام بخشى كه براى آنها در نظر گرفته شده بود، انتخاب مى كردند.
دكتر ساندرا سيدلكى، از بنياد پزشكى كليولند آمريكا، گفت كه نتايج آمارى به دست آمده از دو گروهى كه روزانه به موسيقى گوش كرده اند، نشان داده است كه موسيقى تأثير چشمگيرى در كاهش درد، افسردگى، معلوليت و همچنين افزايش حس توانايى در ميان آنها داشته است.
خانم سيدلكى گفت: «نوع موسيقى كه اين دو گروه گوش داده اند تفاوت چندانى در ميزان تأثير خوبى كه اين آزمايش بر كاهش درد داوطلبين داشته، ايجاد نكرده است. دردهاى بى خطر همچنان ِكى از مشكلات اساسى بيماران مفصلى و استخوانى است كه مصرف داروها اثر كمى در تخفيف آن داشته است. پس هر تدبيرى كه بتواند به كاهش درد كمك كند مورد استقبال بيماران قرار مى گيرد.»
پرفسور ماريون گود، يكى از محققين در زمينه تأثير موسيقى در كاهش درد، مى گويد: «شواهد در مورد مزاياى گوش دادن به موسيقى در سلامت انسان زياد است كه اين تحقيق نيز به جمع آنها مى پيوندد. موسيقى نقش مهمى در بهداشت و سلامت عصر نوين بر عهده دارد.»
تحقيقات قبلى در اين زمينه كه نتيجه آن در همين مجله علمى منتشر شده بود نشان داد كه گوش كردن به موسيقى ملايم به مدت ۴۵ دقيقه در انتهاى روز، كيفيت خواب را بهبود مى بخشد.
پديده اى پيچيده
دكتر كتى استنارد، دبير انجمن بريتانيايى مطالعات در مورد درد، مى گويد تحقيقات ديگر نيز نشان داده است كه موسيقى مى تواند تأثير مثبتى بر روى درك ما از درد داشته باشد.
اما اين تاثيرات معمولا كم و كوتاه مدت است.
خانم دكتر استنارد گفت: «درك درد بسيار پيچيده است و تحت تأثير عواملى مانند عواطف، تجربه و روحيه قرار دارد. اگر گوش كردن به موسيقى اصولا باعث آرامش مى شود، مى توان تصور كرد كه همچنين بتواند بر درك ما از درد نيز تأثير بگذارد.»
وى گفت اين احتمال نيز وجود دارد كه موسيقى فكر ما را از تمركز بر روى درد منحرف مى كند.
دكتر استنارد در ادامه گفت تعجبى ندارد كه داروها كه در بدن عملكردى معين را ايجاد مى كنند اكثرا تأثير كمى بر روى پديده اى به پيچيدگى درد دارند