روزنامه گاردين، چاپ لندن، مقاله اى را درخصوص نقاط مشكل آفرين در جهان به چاپ رسانده است.
سايمون تيسدال، نويسنده مقاله گاردين، مى گويد دنيا در سال جارى ميلادى «با منظره اى بسيار پر مخاطره از نقطه نظر امنيتى» روبرو است، از جمله مشكلات حل نشده در عراق و افغانستان به علاوه نگرانيهاى فزاينده درخصوص برنامه هاى اتمى ايران، گسترش نيروى نظامى چين و همچنين خشونتها در جنوب آسيا و سودان.
نويسنده مقاله گاردين، به نقل از جان چيپمن، مدير انستيتوى بين المللى مطالعات استراتژيك موسوم به «آى اى اس اس» مى گويد كه «بسيارى از نقاط جهان درگير جنگهاى خونين» است. چيپمن در گزارش سالانه اين مركز با عنوان «توازن نظامى در سال ۲۰۰۶» هشدار داده است كه سال جارى ميلادى در بسيارى از موارد مى تواند سرنوشت ساز باشد.
گاردين در خصوص ايران با اشاره به گزارش «آى اى اس اس» مى نويسد براى درك مقاصد ايران در مقابله با قدرتهاى غربى، بايد دنيا را با نگاهى كه ايران به دنيا دارد ديد، يعنى از ديد انقلاب اسلامى سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) و بدنبال آن تحريمهاى بين المللى (عليه اين كشور) و همچنين جنگ عراق با ايران در دهه ۸۰ ميلادى.
بر اساس اين گزارشها، اين تحولات باعث حركت ايران بسوى خودكفايى شد «حركتى كه اعتقاد به ناشدنيها داشت و تلاش مى كرد تا آنچه را كه ناشدنى است انجام دهد.»
بر اساس گزارش انستيتوى بين المللى مطالعات استراتژيك، رهبران ايران به تهديدهاى نظامى آمريكا با اتخاذ يك سياست «دفاعى بازدارنده استراتژيك» كه با روشهاى ديپلماتيك همراه است، پاسخ داده اند.
اين گزارش ادامه مى دهد: «ايران در عين حال بادقت سعى دارد كه موضع تخاصمى نگيرد. استراتژى ايران اين است كه حمله اوليه را تحمل كند و با تمام قوا مقابله به مثل كند، اما البته اگر چنين حركتى به نتايج سياسى منجر شود و بنيان جمهورى اسلامى را با خطر مواجه نكند.»
براساس گزارش «آى اى اس اس» حمله مقابله به مثل از سوى ايران مى تواند شامل ايجاد تحريكهايى در عراق و يا افغانستان و يا مسدود كردن تنگه هرمز باشد. ايران ممكن است درخلال تمرينهاى نظامى اخير خود عمليات مين گذارى در تنگه هرمز را آزمايش كرده باشد.
گاردين بخشى از گزارش «اى اى اس اس» را كه به عراق مربوط مى شود درج كرده كه در آن آمده است كه اين كشور در وضعيتى بحرانى قرار دارد.
نويسنده گاردين به نقل از جان چيپمن اين سئوال را مطرح مى كند كه آيا ارتش و نيروهاى امنيتى عراق آمادگى آن را دارند كه با خروج نيروهاى آمريكايى و بريتانيايى از منطقه كنترل اوضاع را بدست گيرند؟
جان چيپمن به خطر نفوذ خارجى در عراق با توجه به تلاش قدرتهاى محلى براى استفاده از خلاء امنيتى اشاره دارد.
گزارش انستيتوى بين المللى مطالعات استراتژيك به افغانستان و گسترش نيروهاى نظامى به فرماندهى ناتو به خصوص در مناطق جنوبى اين كشور اشاره مى كند و مى نويسد كه اگرچه پيشرفتهاى زيادى در اين كشور براى ايجاد دمكراسى انجام شده است اما ناآراميها به رهبرى طالبان، نگرانى فزاينده درباره سلاحهاى غير قانونى و توليد بالاى ترياك باعث ادامه بى ثباتى در كشور است.
گزارش انستيتوى بين المللى مطالعات استراتژيك همچنين به چين و تلاش اين كشور براى داشتن يك نيروى دريايى كه بتواند با نيروى دريايى آمريكا در اقيانوس آرام مقابله كند و همچنين افزايش هزينه هاى نظامى چين مى پردازد.
مقاله گاردين در انتها به آمريكا و نگرش جديد اين كشور به مسايل دفاعى جهان مى پردازد و مى گويد كه آمريكا اكنون بر نيروهاى ويژه با قابليت تحرك بسيار بالا، توانايى ضربه زدن دقيق (به اهداف)، نيروى جديد دريايى و افزايش ۴۶ درصدى قدرت جنگى نيروى نظامى اين كشور تا سال ،۲۰۰۸ تأكيد دارد.