مقاله جنجالى حسن قشقاوى سفير ايران در سوئد در روزنامه اس وى دى كه مورد توجه بسيار قرار گرفت و واكنش هاى متعددى را نيز به دنبال خود داشت اكنون واكنش آمريكا در سوئد را نيز به دنبال خود داشته است. كيسى اچ كريستن سن سفير آمريكا در سوئد در واكنش به مقاله حسن قشقاوى در روزنامه اس وى دى مقاله مفصلى را به همين روزنامه ارسال نموده كه در شماره روز جمعه پنجم آوريل منتشر گرديده است سفير آمريكا در اين كشور ضمن اين كه مقاله سفير ايران را گمراه كننده ناميد و يك ايران داراى سلاح اتمى را خطرى غير قابل پيش بينى از جمله براى ملت ايران توصيف نمود ادامه مى دهد مشكل اساسى ايران اين است كه مابقى جهان به ادعاى اين كشور مبنى بر صلح آميز بودن سرمايه گذارى هاى اتمى اش اطمينانى ندارد و امكاناً غير از استثنائاتى مانند كوبا، سوريه و ونزئلا حتى يك دولت در جهان وجود ندارد كه مايل باشد ايران بدون كنترل بين المللى به تمامى چرخه انرژى هسته اى دسترسى پيدا نمايد.
سفير آمريكا مى نويسد آمريكا و جامعه جهانى امروز شديداً از تلاش هاى ايران جهت دست يابى به قدرت سلاح اتمى نگران هستند. ايران در مقياس هر چه بيشترى در راستاى جاه طلبى هاى خود در راه دست يابى به سلاح اتمى منزوى گرديده است. سفير ايران در سوئد طى يك مقاله بلند بالا ولى گمراه كننده به تاريخ ۲۶ آوريل در روزنامه اس وى دى ادعا كرده است كه كشورش آماده مذاكره با ملل ديگر در مورد برنامه انرژى هسته اى است و رسماً متعهد شده است كه ايران تنها علاقمند به توليد انرژى اتمى است نه سلاح اتمى اما روند حوادث و اسناد موجود واقعيت ديگرى را نشان مى دهد بنابر مدارك موجود در سال گذشته آلمان، فرانسه، انگليس كشورهاى موسوم به نى، يو۳ پيشنهاد سخاوتمندانه اى مبنى بر ارائه كمك هاى بلند مدت به برنامه غير نظامى انرژى اتمى به ايران ارائه نمودند در صورتى كه ايران موافقت نمايد كه از توليد سلاح اتمى خوددارى ورزد.
ايران با اين پيشنهاد مخالفت ورزيد و تعهدات قبلى ديپلماتيك خود را نيز به صورت يكجانبه با از سر گرفتن غنى سازى اورانيوم زير پا گذارد. ايران همچنين با تلاش هاى روسيه در نوامبر گذشته كه پيشنهاد برپائى تأسيسات مشترك غنى سازى در خاك آن كشور را مطرح نمود مخالفت نمود.
در ميان كشورهاى پيشرو جهان بحثى بى خدشه پيرامون جاه طلبى هاى انرژى اتمى ايران وجود ندارد. ما در گفتگوهاى ديپلماتيك با كشورهاى همسايه ايران- و با كشورهاى آسيائى و اروپائى- نگرانى عميق و پايدارى را احساس مى كنيم كه رژيم فعلى ايران مصمم است تا ساختار كاملى از سوخت اتمى را برپا نمايد كه بنابر منطق مى تواند منتهى به توليد مواد مورد نياز يك انفجار هسته اى گردد. دارا بودن قدرت كنترل بر تمامى مراحل چرخش تكنولوژى اتمى مى تواند اين امكان را به ايران دهد كه سلاح اتمى توليد كند.
آژانس بين المللى انرژى اتمى شش ماه قبل موفق به دو كشف مهم گرديد: يكى اين كه ايران تعهدات بين المللى خود را زير پا گذارده است و ديگر اين كه ايران تمامى اطمينان بين المللى را كه بتواند برنامه انرژى اتمى ايران را صلح آميز جلوه دهد از دست داده است.
محمد برادعى رئيس آژانس بين المللى انرژى اتمى جمعه گذشته گزارش خود را در مورد ايران به شوراى امنيت سازمان ملل متحد و همچنين شوراى حكام آژانس بين المللى انرژى اتمى تسليم نمود. اين گزارش تائيد كرد كه ايران در اجراى شرايطى كه در لواى يك «پرزدنتيال استيتمنت» در شوراى امنيت سازمان ملل به تاريخ ۲۹ مارس و قطعنامه به رياست آژانس بين المللى انرژى اتمى از آن خواسته شده ناموفق بوده است.
اين شرايط به اين معنى است كه ايران بايد همه فعاليت هائى را كه مى تواند به غنى سازى و آماده سازى اورانيوم مربوط شود متوقف كرده و شفافيت و همكارى بيشترى را كه مدت ها از آن درخواست شده به واقعيت درآورد.
برادعى علناً مى گويد كه ايران حتى يكى از قدم هائى را كه از آن درخواست گرديده برنداشته است. اين مثال ديگرى دال بر لجبازى ايران در مقابل جامعه جهانى است كه منجر به انزواى هر چه بيشتر اين كشور شده است.
با توجه به تاريخ و گذشته بيش از دو دهه ادعاهاى تقلبى و انكار برنامه تكنولوژى اتمى ايران- كه سفير قشقاوى دليل آن را سهل انگارى قلمداد كرده است- و با توجه به سئوالات كماكان پاسخ داده نشده آژانس بين المللى انرژى اتمى در مورد فعاليت هاى آشكار ايران جهت توليد سلاح اتمى، كاملاً منطقى است كه برنامه اتمى ايران موجبات نگرانى جامعه جهانى را فراهم آورد.
امكان يافتن راه حلى از طريق مذاكرات كماكان وجود دارد اما به شرطى كه ايران علاقه اى واقعى به مطرح نمودن سئوالاتى كه در نزد آژانس بين المللى انرژى اتمى، شوراى امنيت سازمان ملل متحد و جامعه بين المللى وجود دارد نشان دهد.
سفير قشقاوى در مقاله خود اطمينان مى دهد كه اهداف ايران صلح آميز است. اما اگر توانائى نظامى هدف اصلى ايران نيست، پس چرا رهبران اين كشور در طى مدت هيجده سال اين بخش حساس از برنامه انرژى هسته اى ايران را پنهان داشته اند و زمانى به سرمايه گذارى هاى خود در اين زمينه اقرار كردند كه روياروى آژانس بين المللى انرژى اتمى قرار گرفتند؟
چرا ايران از دسترسى به مدارك، اماكن و افرادى كه ارگان كاهش تسليحات تقاضاى دسترسى به آنها را نموده خوددارى ورزيده است؟
اگر اهداف انرژى اتمى ايران صلح آميز است، پس چرا اين كشور در زمينه نياز به توانائى در دگرگونى و غنى سازى اورانيوم پافشارى مى ورزد. در حالى كه ايران تا دهه آينده جهت انرژى هسته اى خود نياز به اورانيوم غنى شده ندارد؟
چرا، در حالى كه رژيم ايران با وعده بهبود وضع اقتصادى انتخاب شده است، همچنان ميلياردها دلار صرف احداث ساختارى از انرژى اتمى مى كند كه نيازى به آن ندارد؟
چرا ايران يك مجتمع دگرگونى اورانيوم را سرپا نگاه داشته است و رويارو با آژانس بين المللى انرژى اتمى كه در ماه سپتامبر اعلام نمود ايران از اجراى تعهدات خود سرباز زده است در حال تأسيس يك راكتور آب سنگين است؟
و در آخر چرا ايران، به گفته محمد برادعى رئيس آژانس بين المللى انرژى اتمى، نيازمند معلومات پيرامون ريخته گرى و دگرگونى اورانيوم فلزى نيم كره اى است، معلوماتى كه تنها در رابطه با سلاح اتمى كاربرد دارد؟
آمريكا حق يك كشور جهت دارا بودن انرژى اتمى صلح آميز را به رسميت مى شناسد، به شرطى كه فعاليت هاى انرژى هسته اى كشور با تعهداتى كه براساس قرارداد منع گسترش (ان پى تى) صورت گرفته است همخوانى داشته باشد- كه برنامه انرژى هسته اى صلح آميز در زير نظارت بين المللى به تكامل برسد.
اما آژانس بين المللى انرژى اتمى تائيد كرده است كه ايران تعهدات خود را زير پا گذارده است. از آنجائى كه ايران از مقرراتى كه اين كشور اجراى آن را در رابطه با تكنولوژى انرژى هسته اى متعهد شده پيروى نكرده است، اين كشور اكنون بايد به جامعه جهانى تضمينى بى غرض ارائه نمايد كه برنامه انرژى اتمى ايران صلح آميز بوده و هيچ نوعى از غنى سازى و يا دگرگون سازى اورانيوم در ايران صورت نمى گيرد.
ايران بايد اطمينان بين المللى را كه اين كشور از دست داده است بازسازى نمايد. هنگامى كه اهداف ايران مورد بررسى قرار مى گيرد، ناديده گرفتن اين واقعيت غير ممكن است كه ايران به جاى همه امكانات موجود ديگرى كه به تكامل اقتصاد كشور كمك مى كند تصميم گرفته است كه سرمايه گذارى خود را در توانائى اتمى به كار اندازد.
مشكل اساسى ايران اين است كه مابقى جهان به ادعاى اين كشور مبنى بر صلح آميز بودن سرمايه گذارى هاى اتمى اش اطمينانى ندارد.
امكاناً غير از استثنائاتى مانند كوبا، سوريه و ونزوئلا حتى يك دولت در جهان وجود ندارد كه مايل باشد ايران بدون كنترل بين المللى به تمامى چرخه انرژى هسته اى دسترسى پيدا نمايد.
ايرانى كه داراى سلاح اتمى باشد براى همه كسانى كه از هواداران صلح و امنيت هستند غير قابل تصور است. يك ايران مجهز به سلاح اتمى خطرى غير قابل پيش بينى براى همسايگان عرب آن، براى كشورهاى بخش وسيعى از خاورميانه و اروپا و براى خود ملت ايران است.
با احترام، كيسى، اچ كريستن سن. سفير در سفارت آمريكا، سوئد.