توضيح مترجم: ترجمه مطالب و اطلاعاتى از اين دست، براى كمك به جنبش هاى اصيل سياسى- اجتماعى ايران است، كه بدور از توطئه هاى درونى و بيرونى، بتوانند راه خود را بيابند.
تهران، زمانى كه دعوتنامه شركت در يك گروه «حقوق بشرى» در دوبى پايتخت امارات متحده عربى، براى نيلوفر يك زن ايرانى زيبا و حدوداً سى ساله ارسال شد- كه مى گويد غير سياسى است و در يك سازمان بين المللى در تهران كار مى كند- كاملاً غافلگيرش كرده بود.
نيلوفر به «آسيا تايمز آن لاين» كه سه مصاحبه از سپتامبر ۲۰۰۵ تا فوريه ۲۰۰۶ در اين زمينه تدارك ديده است، اظهار داشت: [هنگامى كه به دوبى رسيدم، ديگر شركت كنندگان از ديدن من بسيار سورپرايز شده بودند و به من گفتند كه اين دوره آموزشى (workshop) تنها براى فعالين سياسى است. بنابراين نمى دانم كه چگونه من را به اين «دوره» دعوت كرده بودند، بجز اينكه فقط ممكن است كه انتخاب افراد از طرف آنان آنچنان سخت گيرانه نبوده است].
فاجعه مدرسه فرزندان رجال و آخوندها
مدرسه نيكان، بدتر از گوانتانامو
پسر به پدر ويروس ايدز ميزند و پدر پسر را ميكشد
بر سر پاسبان زندان مشهد چه آمد
زندانى دخترش را در اختيار پاسبان زندان گذاشت
كارگران: مرگ بر اين زندگى، اين همه شرمندگى
روز يكشنبه گذشته خيابان هاى تهران شاهد راهپيمايى هزاران نفر از اعضاى جامعه كارگرى شامل گروه هاى مختلف كارگران، دانشجويان شاغل و NGO هاى فعال در حوزه كارگرى به مناسبت روز جهانى كارگر بود، راهپيمايى اى كه جمع بزرگى از شركت كنندگان در آن را كارگران اخراجى شركت هاى خصوصى و دولتى، كارخانجات و معادن تهران و شهرستان ها تشكيل مى دادند. در اين تظاهرات كارگران با شعارهايى از قبيل مرگ بر اين زندگى، اين همه شرمندگى يا ما ميگيم نون نداريم، هى ميگن مرگ به اين مرگ به اون و يا بابا آب نداد، بابا نان نداد، ما نان، كفش و قلم و دفتر نداريم اوج نفرت خود را از حكومت ابراز داشتند.